Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Iwona, księżniczka Burgunda

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,27 (690 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
47
9
83
8
144
7
255
6
91
5
52
4
8
3
7
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308042274
liczba stron
300
słowa kluczowe
gombrowicz, satyra, dramat
język
polski

Trzeci tom Pism zebranych Witolda Gombrowicza w opracowaniu krytycznym. Książka zawiera prócz przypisów noty edytorskie odmian tekstu w wydaniach polskich oraz korekty wprowadzone przez Gombrowicza w wydaniu francuskim, a także posłowie. Edycja zawiera obszerną bibliografię wydań i inscenizacji Iwony... w Polsce i na świecie, reprodukcje zdjęć z najciekawszych spektakli oraz plakatów teatralnych.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1224)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 484
ishara | 2016-04-20
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 20 kwietnia 2016

Iwona to dziewczyna z ludu, zupełnie pospolita, o mniej niż przeciętnej urodzie, wyróżniająca się jednak swoją biernością, bezwolnością i niechęcią do jakiegokolwiek działania. Ten anty-ideał kobiety fascynuje Księcia, który przeciwstawiając się normom społecznym i wpojonym sobie wartościom, chce pojąć ją za żonę. Pojawienie się Iwony na dworze, wywołuje w bohaterach dramatu popłoch, bo przypomina im ona o własnych wadach, defektach i grzechach. Przez to, że tytułowa bohaterka przeważnie milczy, mieszkańcy dworu przypisują jej wiele niewypowiedzianych słów i interpretują jej zachowanie przez pryzmat siebie i swoich postępków. Postawa Iwony budzi strach, agresję, okrucieństwo, wyzwala w innych najgorsze instynkty, a ona sama poddaje się działaniu innych jak bezwolna istota. 'Iwona księżniczka Burgunda' jest pierwszym dramatem Gombrowicza, powstałym bezpośrednio po 'Pamiętniku z okresu dojrzewania' około 1935 roku. Sam autor określił 'Iwonę...' jako swoje najsłabsze dzieło, jednak...

książek: 233
Ledarg1916 | 2016-04-24
Na półkach: Przeczytane

Zabierałem się do tego jak pies do jeża, ale koniec końców bardzo bym żałował, gdybym nie przeczytał. Uwielbiam taki humor, absurd w przepięknej postaci!

książek: 374
Dzieckokwiatu | 2010-04-08
Na półkach: Przeczytane, Książki 2010
Przeczytana: 24 maja 2010

O przyzwoitości, o wysokościach, o dobrych uczynkach. Groteska konwenansów społecznych, jak i samego społeczeństwa! Wszyscy sobie robię tam gombrowiczowska gębę. Mimo że sama Iwona nie bardzo się odzywa, robi to rzadko, mimo to jest źródłem wrogości, śmiechu, ploteczek. Pokaz tego, co może książę. Ofiarą wszelkich konwenansów jest Iwona. Dosłownie. Mimo, że to nie jej wina, Filip się nudzi nią. Wybranie Iwony to kwestia szokowanie dworu, a nie jego hmmm zauroczenia! A co ja będę opowiadać. Warto przeczytać.

książek: 3483
Grażyna | 2014-04-06
Na półkach: Przeczytane, Audiobooki, 2014
Przeczytana: 06 kwietnia 2014

https://www.youtube.com/watch?v=ajaPztoEWp0

książek: 10
Robert | 2014-07-09
Na półkach: Przeczytane

Świetnie pokazane, jak ludzie mocno koncentrują się na swoich kompleksach, jacy są neurotyczni i wszystko analizują z perspektywy SIEBIE.
Wniosek: jak trudno o obiektywizm. Szkoda. Bo z tego powodu tak trudno dostrzec świat, takim jaki jest. Widzimy tylko świat, jakim jest dla nas :-(

książek: 496
Socik89 | 2011-02-12
Na półkach: Przeczytane

Kwintesencja Gombrowicza- forma, absurd i poczucie humoru. Bardzo przyjemna lektura! ;)

książek: 42
Variola Vera | 2011-11-13

Jak dla mnie - wspaniały dramat. Nie tylko tu, ale w ogóle zachwycam się językiem Gombrowicza, jego giętkością stylistyczną i składniową. W "Iwonie..." oprócz tego mamy jeszcze doskonałe przenicowanie stosunków międzyludzkich.
"Iwona..." boli. Szkoda, że tylko inne Iwony, a nie ich oprawców....

książek: 689
Patrycja | 2014-04-06

Od miłości, przez Formę, aż do zbrodni. Mam wrażenie, że poniekąd Gombrowicz zafascynował się tutaj dulszczyzną.

książek: 1679
Magda | 2011-05-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok
książek: 936
Gabrielle | 2013-05-27
Na półkach: Przeczytane

Jest to dramat prychologiczny, a jednocześnie groteskowy. Najlepszy, jaki do tej pory czytałam- nie tylko od Gombrowicza.

zobacz kolejne z 1214 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Sto lat, Gombro!

Nikt tak jak on nie bawił się w polskiej literaturze formą. Długo był niedoceniony przez krytyków literackich, niepotrafiących zrozumieć jego zabaw z konwencją, tradycją i językiem. Przez współczesnych literaturoznawców (i wielu czytelników) uznawany jest za geniusza. 4 sierpnia przypada 112. rocznica urodzin Witolda Gombrowicza. Sto lat, Gombro, gdziekolwiek się błąkasz!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd