Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Papugi z placu d'Arezzo

Tłumaczenie: Łukasz Müller
Wydawnictwo: Znak Literanova
7,03 (609 ocen i 110 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
64
8
122
7
182
6
129
5
43
4
7
3
19
2
5
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Les perroquets de la place d'Arezzo
data wydania
ISBN
9788324026036
liczba stron
768
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

„Baptiste obejrzał kartkę z obydwu stron i znów przeczytał te dwa zdania. Serce zaczęło mu kołatać, ogarnęło go wzruszenie: w jego życiu coś się działo. Gorączkowo obejrzał kopertę, żeby ustalić jej pochodzenie: została nadana poprzedniego dnia, w ich dzielnicy. Żadnych wskazówek. Nagle przeszył go chłód: jego oczy właśnie odczytały po raz drugi napisany odręcznie adres. Wprawdzie się...

„Baptiste obejrzał kartkę z obydwu stron i znów przeczytał te dwa zdania.
Serce zaczęło mu kołatać, ogarnęło go wzruszenie: w jego życiu coś się działo.
Gorączkowo obejrzał kopertę, żeby ustalić jej pochodzenie: została nadana poprzedniego dnia, w ich dzielnicy. Żadnych wskazówek.

Nagle przeszył go chłód: jego oczy właśnie odczytały po raz drugi napisany odręcznie adres. Wprawdzie się zgadzał, ale za to list nie był przeznaczony dla niego. Przez nieuwagę otworzył korespondencję Joséphine”.

Tajemnicze wiadomości w żółtych kopertach wywracają do góry nogami spokojne życie mieszkańców placu Arezzo. Anonimowe wyznania miłosne zaskakują, prowokują, dają nadzieję. Za ich sprawą opadają maski…

~~ * * * ~~

W swojej najnowszej powieści Eric-Emmanuel Schmitt z uwagą przygląda się człowiekowi we współczesnym świecie, w którym namiętność często myli się z miłością, a seks służy zagłuszaniu uczuciowej pustki. Mieszkańcy placu d’Arezzo zakochują się, cierpią, uczą się ufać, czasem bywają samotni – a ich losy układają się w zaskakującą mozaikę ukazującą całe spektrum możliwych odcieni miłości.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1642)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6187
allison | 2015-01-06
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 06 stycznia 2015

"Papugi..." czyta się szybko i dobrze - wciągają historie bohaterów, najpierw pokazane oddzielnie, potem przeplatające się i ukazujące postacie w różnych relacjach.
Dużo tu emocji, skrajnych doznań, ale i codziennych, ludzkich problemów. Niestety, odniosłam wrażenie, że w niektórych historiach narrator zbytnio moralizuje i zbyt łopatologicznie tłumaczy motywy i skutki postępowania. To, moim zdaniem, największa wada tej książki.

Mam jeszcze zastrzeżenia do powierzchowności pokazywanych problemów - w większości przypadków problemy sprowadzają się do seksualności bohaterów, jakby autor chciał epatować tym tematem. Mówiąc kolokwialnie - za dużo golizny, za mało psychologii.
To może uproszczenie, ale naprawdę zabrakło mi w tej książce psychologizmu. Szkoda, bo temat idealnie się do tego nadaje, a galeria (czy - jak kto woli - menażeria) postaci sprzyja rozwinięciu tego zagadnienia.
Z czytelniczego doświadczenia wiem, że tego autora stać na więcej!

Podobały mi się paralele między...

książek: 1215

"Piszę tych kilka słów po prostu po to, by Ci powiedzieć, że Cię kocham. Podpisane: Ty wiesz kto."

Czy gdybyś dostał liścik zaadresowany specjalnie dla Ciebie, z takim o q to tekstem, jakbyś zareagował...? O kim byś w pierwszej chwili pomyślał? Czy coś takiego dodałoby Ci odwagi i zrobiłbyś ten pierwszy krok w próbie zdobycia czyjegoś uczucia? Wszystko oczywiście zależy od kontekstu, okoliczności i indywidualnego przypadku...:)

100 str.
Za mną pierwszych sto stron powieści. Zachwyciła mnie niemalże od samego początku. Zawładnięty brnę rozdział po rozdziale, wątek po wątku. Tonę w morzu pięknych słów, tak zwyczajnie, tak subtelnie przepływających po kartkach książki. Umiejętność z jaką spalata Eric Emmanuel Schmit swoje słowa i tworzy szyk niezwykle urokliwych, a zarazem prawdziwych w swej prostocie zdań jest obezwładniająca.
A o czym pisze..., oczywiście o tym, z czego jest najbardziej znany. Bawi się słowem, opowiadając o ludzkich emocjach, namiętnościach, pasjach...

książek: 2284
onika | 2017-03-04
Przeczytana: luty 2017

Z prozą pana Schmitta nie zawsze jest mi po drodze. Na ogół pisarz mnie irytuje i nie do końca odpowiada mi jego filozofia. Jednak jego książki, na ogół bardziej opowiadania niż powieści, czyta się szybko i zawsze znajduję w nich zagadnienia, które zmuszają do przemyśleń. I niekiedy Schmitt potrafi mnie naprawdę zachwycić lub rozczulić, więc dla tych kilku bezcennych perełek od czasu do czasu penetruję tę niezgłębioną głębię jego pisarstwa, która na ogół bardziej z kałużą niż z Rowem Marjańskim mi się kojarzy.

„Papugi z placu d’Arezzo” przestraszyły mnie najpierw objętością. Ja naprawdę uwielbiam cegły, ale perspektywa takiej ilości Schmitta w Schmitt’cie…nie wiedziałam, czy podołam, skoro cieńsze egzemplarze potrafiły mnie doprowadzić do białej gorączki. Druga sprawa: miejsce akcji - Bruksela – o ile gofry i belgijskie piwo to ja bardzo chętnie, ale już samo miasto niekoniecznie – dla mnie brukselskie ulice są zawsze pod górkę. I właśnie te obawy podziałały na mnie dopingująco....

książek: 500
Kiwi_Agnik | 2014-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2014

Najpierw owa książka mi się nie spodobała, czytam i myślę sobie : "co to ma być!?", czytam dalej i mówię sobie : "nie jest taka najgorsza", a pod koniec stwierdzam : "dawno nie czytałam tak wyjątkowej powieści"

"Papugi..." to literatura o walczeniu z własnym "ja", z osobistymi czasami ukrytymi pragnieniami i słabościami, utajnioną namiętnością, miłością i samotnością.

Pan Schmitt ma nieprzeciętną lekkość pisania, posługuje się wspaniałym niepospolitym językiem, porusza ważne tematy, a Jego powieści "obijają się" o pragmatyzm.

"Zamiast czekać na to, co nie nadchodzi, podczas gdy nachodzi coś, na co się nie czeka"

POLECAM!

książek: 1132
Kasiek | 2015-02-19
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2015
Przeczytana: 19 lutego 2015

Książka dość kontrowersyjna, wywołuje mieszane uczucia, jednak wciąga. Początkowo wydał mi się nie do opanowania ogrom bohaterów, a co za tym idzie, wątków. Trudno było zapamiętać kto z kim i w jakiej sytuacji. Jednak z czasem, gdy losy bohaterów zaczęły się ze sobą przeplatać, wszystko stawało się jaśniejsze. Samo meritum książki skupia się na związkach między ludźmi, patrząc na nie przez pryzmat pożądania, które staje się głównym motywem ich działania. Wiele zagadnień ma zaskakujący przebieg. Nie wiadomo czego można się spodziewać w następnej odsłonie. Wszystkie wątki łączy wspólna tajemnica. Mimo, że losów poszczególnych bohaterów można się niekiedy domyślić, to sam sekret zostaje niewiadomą do końca.
Książka jest obszerna, jednak dzięki zwięzłości języka i dynamicznej akcji, czyta się bardzo szybko. Polecam.

książek: 2624
gwiazdka | 2015-02-28
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 28 lutego 2015

Ocena tej książki sprawia mi niejaką trudność. Z jednej strony podoba mi się pomysł, jednocześnie ten sam pomysł utrudniał mi czytanie i zapamiętywanie nazwisk kilkunastu bohaterów, którzy pojawiają się zaledwie po kilka razy. Lektura jednak została napisana tak przyjemnym językiem, że czytanie tych 760 stron nie było nużące. Nie było jednak też zachwycające: życie wszystkich bohaterów, za wyjątkiem chyba tylko Isis, obracało się wokół seksu, egoizmu i zakłamania, pozostałe sfery życia były tu uciążliwym dodatkiem.

No i zakończenie: odniosłam wrażenie, że autor nie miał pomysłu, jak wybrnąć z całości, część wątków pozostawił urwanych, w efekcie snute były one bez celu i motywu przewodniego. Daję 6 gwiazdek (dobra), ale z niewielkim przekonaniem, zastanawiając się, czy to za mało czy za dużo.

książek: 546
CuriousSoul | 2016-08-04
Przeczytana: 04 sierpnia 2016

Autor poprzez kompozycję szkatułkową w oryginalny sposób wprowadza nas w świat powieści. Powieści pełnej intryg i manipulacji. Wypełnionej miłością i wszystkimi towarzyszącymi jej uczuciami. E.E. Schmitt prezentuje studium zachowań ludzkich, stosunek człowieka do pierwotnych instynktów jego natury. Ludzie jak tytułowe papugi, żyją w zamęcie, chaosie, ogólnym zgiełku, gdzie gubią sens...sens miłości. Obserwujemy jak poszczególni bohaterowie powieści reagują na subtelną manipulację, dziecięco niewinną prowokację. I gdzie w tym wszystkim znajduje swe miejsce kłamstwo. W jakim stopniu nasze życie jest kwestią przypadku, a w jakiej części skutkiem przemyślanych decyzji? Jednego czego możemy być pewni, to tego, iż nie ma uniwersum prawdy. Prawda jest zależna od moralności człowieka, jego aktualnej sytuacji, punktu widzenia. I czy jesteśmy w stanie stwierdzić, gdzie kończy się prawda, a zaczyna kłamstwo?...

książek: 604
izabela81 | 2015-06-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015 rok
Przeczytana: 15 czerwca 2015

Ze względu na dużą ilość bohaterów, na początku miałam wrażenie, że czytam zbiór opowiadań. Ale wszystkie te historie zazębiają się, tworząc spójną całość. Trzeba tylko odpowiednio się skupić. Jest to powieść o ludzkiej naturze, namiętnościach, uczuciach, dążeniu do osiągnięcia szczęścia, skrywanych potrzebach i próbie radzenia sobie z nimi we współczesnym świecie. Otrzymujemy bogaty wachlarz ludzkich zachowań. Wachlarz tych zachowań od razu skojarzył mi się z wachlarzem z okładki. Schmitt porównał tę powieść do encyklopedii. Gdyby się tak zastanowić, to jest to najwłaściwsze określenie. Bowiem mamy tu różne odcienie miłości - od tej tradycyjnej, damsko-męskiej, matczynej, młodzieńczej, po homoseksualną. Autor w sposób brutalny i bez żadnych zahamowań opisuje związki, a raczej ich ludzką seksualność, nieokiełznaną namiętność, perwersję, uczuciową pustkę, którą każdy z nas skrywa gdzieś głęboko w sobie. Niezwykle frapowało mnie, kto jest autorem tajemniczych miłosnych listów...

książek: 2518
FannyBrawne | 2016-02-27
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Jest to kolejna powieść Schmitta, którą przeczytałam. Autor jest jednym z moich ulubionych, a ,,Papugi z placu D'Arezzo" to jego najdłuższa książka. Byłam więc bardzo ciekawa, co nam zaserwował autor. Oto moja opinia.

Głównymi bohaterami są mieszkańcy tytułowego placu D'Arezzo. Każdy z nich ma swoje życie, jest uwikłane w różne relacje i związki, często bardzo trudne i toksyczne. W tym samym czasie każdy z nich otrzymuje list z miłosnym wyznaniem. Nikt nie wie, kto jest nadawcą, ale życie mieszkańców zaczyna się zmieniać, pojawiają się nowe miłości, ale stare również nie idą w zapomnienie.

Schmitt najwidoczniej postanowił przedstawić w ,,Papugach..." wszystkie rodzaje miłości i związków międzyludzkich. Niektóre z nich są bardzo kontrowersyjne, mamy tu między innymi trójkąt, erotomana i żyjące w otwartym związku małżeństwo. Dużo miejsca autor poświęca życiu erotycznemu bohaterów, co trochę mnie męczyło. Uważam, że mógł bardziej zagłębić się w ich psychikę i pokazać, co ich...

książek: 243
Ewa | 2014-11-10
Na półkach: Przeczytane

Książka o dużej objętości, a mimo to czyta się ją szybko. Eric-Emmanuel Schmitt zrozumiałym, zwykłym językiem pisze o wartościach, porusza trudne tematy, zostawia miejsce na przemyślenia.
Powieść Schmitta zaczyna się, gdy biznesmen, osobnik przekonany o słuszności własnych racji, płytki, cyniczny wypowiada się na temat małżeństw z rozsądku. Jego powierzchowne traktowanie rodziny zmienia się, kiedy bierze do rąk list z zaledwie dwoma zdaniami, które zmienią uporządkowany świat człowieka interesu.
Listy od tajemniczego adresata trafią także do innych osób...

zobacz kolejne z 1632 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Éric-Emmanuel Schmitt odpowie na Wasze pytania!

Jeden z najbardziej poczytnych francuskich literatów, powieściopisaz, dramatrurg i eseista, autor bestsellerowego Oskara i Pani Róży oraz dziesiątek innych książek, które zostały przetłumaczone na 35 języków, odpowie na pytania użytkowników lubimyczytać.pl. 


więcej
Éric-Emmanuel Schmitt Ambasadorem Czytelnictwa

Wczoraj wieczorem podczas uroczystej gali w Ambasadzie Francji w Warszawie Éric-Emmanuel Schmitt odebrał nagrodę Ambasadora Czytelnictwa. Nagroda, przyznana po raz pierwszy, została ustanowiona przez Dyskusyjne Klubu Książki we współpracy z Ambasadą Francji oraz Instytutem Książki – otrzymuje ją autor, którego książki są najchętniej czytane przez DKK. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd