Wszystko zostaje w rodzinie

Cykl: Heksalogia o Wiedźmie (tom 4)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,27 (903 ocen i 85 opinii) Zobacz oceny
10
104
9
116
8
216
7
222
6
131
5
50
4
20
3
15
2
6
1
23
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375749526
liczba stron
520
słowa kluczowe
wampiry, wilki
język
polski
dodała
Anna

Rozlew krwi w rytmie Bad moon rising Dora Wilk udowadnia, że męska skleroza jest początkiem wszelkich kłopotów. I tak – wampiry zapominają, że słońce im szkodzi; wilki zapominają, kto jest ich Alfą; Gajusz zapomina o dobrym wychowaniu; Miron zapomina o tym, co ważne; Baal zapomina, że nie może wpadać bez zaproszenia i robić jej śniadania; a nowy koleś zapomina, gdzie jest jego miejsce w...

Rozlew krwi w rytmie Bad moon rising
Dora Wilk udowadnia, że męska skleroza jest początkiem wszelkich kłopotów.
I tak – wampiry zapominają, że słońce im szkodzi; wilki zapominają, kto jest ich Alfą; Gajusz zapomina o dobrym wychowaniu; Miron zapomina o tym, co ważne; Baal zapomina, że nie może wpadać bez zaproszenia i robić jej śniadania; a nowy koleś zapomina, gdzie jest jego miejsce w szeregu. Wiedźma Dora, z właściwym sobie wdziękiem, musi posprzątać cały ten bajzel, zanim ktoś przeprowadzi naprawdę morderczy test białej rękawiczki. A że od mopa woli glocka i miecz... nie obejdzie się bez przelania krwi, ale wszystko zostaje w rodzinie.

 

źródło opisu: fabrykaslow.com.pl

źródło okładki: fabrykaslow.com.pl

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Myrkul książek: 1246

Dora po raz czwarty

Seria o Dorze Wilk, byłej toruńskiej policjantce, a obecnie toruńskiej wiedźmie, błyskawicznie weszła na szczyty list bestsellerów, choć to debiut literacki Anety Jadowskiej. Polscy czytelnicy spragnieni rodzimego urban fantasy, dostali do ręki całkiem niezłą próbę tego gatunku. Fabryka Słów właśnie wydała czwarty z sześciu zaplanowanych tomów serii pt. „Wszystko zostaje w rodzinie”.

Dla niezorientowanych szybkie przypomnienie o co chodzi (i uwaga, bo będą spojlery pierwszych trzech tomów). Dora Wilk była policjantką w Toruniu. W swojej pracy często korzystała z magicznych talentów. Po bliskim spotkaniu trzeciego stopnia ze śmiercią przekształciła się w „pełnowymiarową” wiedźmę, co oznaczało konieczność opuszczenia służby i przeprowadzkę do Thornu, czyli odpowiednika Torunia w równoległym, magicznym świecie. Dora posiada talenty magii miłości i magii wojowników (zdecydowanie preferuje te drugie), jej kochankiem jest wnuk Lucyfera, a ich najlepszym przyjacielem i współlokatorem wnuk archanioła Gabriela. Do tego wiedźma dorobiła się własnych wampirzych podwładnych i stada wilkołaków w Trójmieście, którego została honorową Alfą.

W tomie czwartym Dora musi stawić czoła wstrząsom zarówno w życiu magicznym, jak i prywatnym. Jej związek przeżywa kryzys, Baal, pan demonów robi jej śniadanie do łóżka, a wampiry proszą o pomoc. Jednocześnie okazuje się, że tytuł Alfy nie do końca jest honorowy, a jej fizyczne i psychiczne oddalenie od stada wywołuje niemałe kłopoty, tak dla Dory,...

Seria o Dorze Wilk, byłej toruńskiej policjantce, a obecnie toruńskiej wiedźmie, błyskawicznie weszła na szczyty list bestsellerów, choć to debiut literacki Anety Jadowskiej. Polscy czytelnicy spragnieni rodzimego urban fantasy, dostali do ręki całkiem niezłą próbę tego gatunku. Fabryka Słów właśnie wydała czwarty z sześciu zaplanowanych tomów serii pt. „Wszystko zostaje w rodzinie”.

Dla niezorientowanych szybkie przypomnienie o co chodzi (i uwaga, bo będą spojlery pierwszych trzech tomów). Dora Wilk była policjantką w Toruniu. W swojej pracy często korzystała z magicznych talentów. Po bliskim spotkaniu trzeciego stopnia ze śmiercią przekształciła się w „pełnowymiarową” wiedźmę, co oznaczało konieczność opuszczenia służby i przeprowadzkę do Thornu, czyli odpowiednika Torunia w równoległym, magicznym świecie. Dora posiada talenty magii miłości i magii wojowników (zdecydowanie preferuje te drugie), jej kochankiem jest wnuk Lucyfera, a ich najlepszym przyjacielem i współlokatorem wnuk archanioła Gabriela. Do tego wiedźma dorobiła się własnych wampirzych podwładnych i stada wilkołaków w Trójmieście, którego została honorową Alfą.

W tomie czwartym Dora musi stawić czoła wstrząsom zarówno w życiu magicznym, jak i prywatnym. Jej związek przeżywa kryzys, Baal, pan demonów robi jej śniadanie do łóżka, a wampiry proszą o pomoc. Jednocześnie okazuje się, że tytuł Alfy nie do końca jest honorowy, a jej fizyczne i psychiczne oddalenie od stada wywołuje niemałe kłopoty, tak dla Dory, jak dla wilków. „Wszystko zostaje w rodzinie” to tytuł dość przewrotny, bo nasza bohaterka będzie musiała zdefiniować rodzinę na kilka dość nieszablonowych sposobów, z których żaden nie ma wiele wspólnego z tradycyjnym rozumieniem tego słowa.

Jadowska nie zawodzi i trzyma poziom. Co prawda po skończeniu książki poczułem lekki zawód, jednak wynikał on z tego, że do tej pory z każdym tomem seria nabierała rozpędu. Teraz opowieść osadzona jest już w solidnych ramach i brakuje trochę nowych, niezwykłych odkryć, do których przyzwyczaiły nas pierwsze trzy tomy. Ale to może dobrze, bo gdyby Dora otrzymała kolejne dziwne talenty to naprawdę ryzykowalibyśmy zdrową przesadę.

Autorka naszkicowała nam już dość dokładnie świat Dory i teraz zaczyna wypełniać go kolorami. Część drugoplanowych postaci z Trójmiasta, która do tej pory była dość płaska i jednowymiarowa, otrzymała nową głębię. Olaf, szef trójmiejskiego stada wilkołaków oraz wiele jego wilków zaczyna nam się jawić w zupełnie nowych kształtach, w miarę jak Dora wchodzi coraz głębiej w ich świat. Świat z pozoru prosty i brutalny, ale w gruncie rzeczy dość skomplikowany. Szkoda tylko, że tak wiele wątków dotyczących wilkołaków Jadowska przeniosła z serii o Mercedes Thompson autorstwa Patricii Briggs. Nie można powiedzieć, by był to plagiat, ale źródło inspiracji wręcz bije po oczach, choć wszystko zostało zgrabnie wplecione w narrację. Z drugiej strony skoro już się inspirować, to najlepszymi w danym gatunku.

Inną postacią, którą poznamy znacznie lepiej, jest Gajusz, szef trójmiejskich wampirów. Przez całą powieść wątek wilkołaczy i wampirzy biegną równolegle, stanowiąc kontrast i punkt odniesienia. Dora musi sobie radzić z subtelnymi wampirami i prostymi wilkami. Zostaje mimowolnie wciągnięta w rozgrywki polityczne wykraczające poza Trójmiasto, a nawet poza Polskę.

Fani zapewne będą zadowoleni z rozwoju sytuacji. Akcja toczy się wartko, bez dłużyzn i potknięć, w charakterystycznym klimacie Dory Wilk. Mi osobiście nieco przeszkadza nadużywanie przez Jadowską anglicyzmów, ale nie wiem na ile są one widoczne dla kogoś nie obznajomionego z anglojęzyczną prozą. Ciekawe kiedy wreszcie istotniejszą rolę w historii zaczną odgrywać Katia i Witkacy, dwójka bohaterów, którzy są zbyt dobrze wykreowani, by pozostawać w tle, choć autorka nie pozwala im się wyrwać na pierwszy plan.

„Wszystko zostaje w rodzinie” to solidna kontynuacja dobrej serii. Fani gatunku na pewno będą zadowoleni.

Krzysztof Krzemień

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1614)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 507
veinylover | 2017-04-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 kwietnia 2017

Dora w dalszym ciągu ocieka zajebistością i seksem.
Tym razem tom skupiony jest na intrygach. Estrogen w mistrzowski sposób porusza się w tym temacie i rozwiązuje powstające problemy.
Nie uważam ten tom za gorszy, pod pewnymi względami widzę nawet progres.
Autorka daje nam odpocząć od diabełka, który znika z radaru przeżywając swoje wewnętrzne rozterki i frustracje na uboczu. Dzięki temu ilość miodu i cukru oklejającego karty tej powieści ulega drastycznemu zmniejszeniu - ku chwale ojczyzny.
Jak już powiedziałem przy poprzednich tomach - nie mam wygórowanych wymagań wobec tej książki, działa ona na mnie relaksująco, zważywszy na fakt, że wszystko kończy się dobrze jak w amerykańskim filmie z Chuckiem Norrisem, a wredność zostaje ukarana.
Jedyne, czego oczekiwałbym od samej Dory Wilk, to tego, żeby byla nieco mniej poprawnopolityczno-słodka. Jeśli komuś należy się kosa, to powinna tę kosę zaaplikować bez przeżywania głębokich frustracji i rozterek „odbierających jej część...

książek: 1405
annaroza | 2019-02-15
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 14 lutego 2019

Muszę przyznać, że Dora bardzo mnie irytuje. Jest taka doskonała, niesamowita, po prostu przewspaniała. Jednak jej przygody to taka fajna lekka rozrywka.

książek: 1018
Vaherem | 2014-12-12
Przeczytana: 12 grudnia 2014

Cześć, to ja Vaherem, czytam to żebyście wy nie musieli. I tak, nie bez powodu nawiązuje do Nostalgia Critica, bo moją reakcję na słowa „Dora Wilk” można porównać do jego reakcji na „bat credit card”. Dla niewtajemniczonych:

https://www.youtube.com/watch?v=Cqon0nVWA4A

Oto czwarty tom przygód Dory Wilk (lub Jady lub Cahan), bohaterki bardzo popularnego, robiącego za hit Fabryki Słów, romansu paranormalnego udającego urban fantasy. Dora jest… z początku nie chciałem wymieniać jej super mocy, ale chyba jestem zmuszony.
I tak Dora Wilk zaczęła jako średnio utalentowana wiedźma, która jednak jako pierwsza włada dwiema magiami – północy (czyli wojowników) i płodności. Stąd jej wygląd – jest wysoka, blada, ma rude włosy i duże piersi (o tym ostatnim uwielbiam nam przypominać). W toku kolejnych powieści Jada stała się nieśmiertelna, jej moce znacznie wzrosły po wchłonięciu mocy ofiar pewnego szaleńca, okazało się, że jest potomkinią bogini wilków i jest wilczycą, ale nie przemienia...

książek: 2713
Natalia-Lena | 2014-05-01
Przeczytana: 30 kwietnia 2014

Myślałam, że przy recenzowaniu czwartego tomu o przygodach Dory Wilk będę rozpływać się w zachwytach, bo przecież trzy poprzednie książki mnie zachwyciły. Myślałam, myślałam i muszę przyznać, że mi to myślenie nie wyszło. Bo teraz jako fanka narażę się innym fanom, stwierdzając, że Wszystko zostaje w rodzinie jest najsłabszym dotychczas tomem serii.

Tak, wiem, też się dziwię, bo i Dorę, i Anetę Jadowską uwielbiam.

Książka jest dość opasła, ale wcale nie musi taka być. Zadziwiająco wiele jest fragmentów, które można usunąć bez szkody dla całej powieści. Po ,,bombie”, jaką były początkowe rozdziały, myślałam, że cały tom będzie kipiał od takich fajerwerków. Myliłam się. Dopiero zakończenie wniosło tę energię, której szukałam. Z ciężkim sercem przyznaję, że środkowa część trochę mnie wynudziła, jest rozwlekła i pełna dłużyzn. Wątek wilczego stada był zdecydowanie najciekawszy, bo te wampirze podchody z całą etykietą i gięciem się w ukłonach trwały zdecydowanie za długo, a jakby tego...

książek: 691
Yevoni | 2018-05-30
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2018

Oczu kąpiel powinnam sobie zrobić widząc tego potworka. Tu jest tyle wkurzających i niespójnych elementów, że aż chce mi się płakać. Powymieniam może niektóre minusy, ale zaznaczając też plusa. Wyjdzie nam to na dobre:

+ ewidentnie poprawiony język

- Dora - Mery Sue.
- Joshua i Miron odjajowieni i zepchnięci w niebyt.
- Dora centrum bucery i wszechświata.
- Festiwal facetów, nawet ja ich nie mogłam policzyć.
- "Dolary przeciwko orzechom", "świnia szukająca trufli", "zdradliwa suka" i inne głupawe powiedzonka.
- "rodzina" Dory, oczywiście ta nieprawdziwa tylko sztuczna. Matko jakie to niepotrzebne.
- Dora władczyni wszystkiego - serio dostała od ręki ziemię i dom który ma w nosie!
- Czarne charaktery - tupnę obcasem i się chowają, nie mówiąc już o totalnym braku nakreślenia charakteru czy też motywu.
- Wątek romansowy, wątki romansowe, pierdyliard wątków dotyczących Dory.
- Brak normalnego nazewnictwa (praktycznie wszystko jest zdrobniałe Koteczi, ptaszynki, "Gejby").
-...

książek: 497
Morango | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Fantasy
Przeczytana: 24 marca 2014

Z książkami Jadowskiej od początku mam pewien problem. Niby dobrze się je czyta, ale z drugiej strony jest w nich tyle bolesnych zgrzytów, że często przysłaniają dobre strony powieści. Tym razem nie było inaczej. Dora znów walczy z wielkim złem, tym razem zagrażającym wampirom i wilkom z Trójprzymierza. I jak zwykle to 30-letnia wiedźma musi się ze wszystkim rozprawić i skopać parę tyłków, podczas gdy kilkusetletnie wampiry siedzą bezbronne w swoim gniazdku, a Alfa wilczego stada kręci się w kółko jak przegoniony piesek, nie widząc co się w jego watasze dzieje.

W czwartym tomie Dora, stojąca na szczycie 'marysuizmu', trzyma się na nim dobrze i pewnie, twardą ręką broniąc swej pozycji. Oprócz super mocy wilkołaka, ale nie zmieniającego się w wilka, ale będącego Alfą, ale nie będącą za bardzo w stadzie oraz matkowania wampirom i opiekowania się nimi, Dora będzie rozchwytywana przez napalonych samców maści wszelakiej, ale jednocześnie wszystkich będzie odrzucać z miłości do Mirona,...

książek: 879
MAGnezja | 2014-06-03
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka, 2014
Przeczytana: 03 czerwca 2014

Książka wyjątkowo nierówna. W tych gorszych momentach działała jak idealny środek nasenny. Mam wrażenie, że autorka chcąc urozmaicić akcje wprowadziła jednocześnie zbyt wiele wątków do rozwiązania. Potem ciągle przeskakiwała z jednego na drugi. A na koniec prawie jednocześnie w sposób cudowny je rozwiązała. Jak dla mnie było tego za dużo, a „co za dużo to nie zdrowo”. Po przeczytaniu czwartej części z tej serii, trochę znudziła mnie postać Dory kreowanej na : super wiedźmę, super mistrzynię wampirów , Alfę watahy wilków, a także najbardziej atrakcyjną i pożądaną przez wszystkich kobietę. Nie wiem czy to kwestia „przedawkowania” fantastyki , ale zmęczyłam się czytając najnowszą książkę Pani Jadowskiej.

książek: 740
Navani | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane, Urban Fantasy

Cykl nie jest powalający (wziąwszy pod uwagę opublikowane dotąd tomy), ale ta książka przeszła moje najśmielsze oczekiwania - dno, muł i wodorosty...
Nie ma wątpliwości, że autorka stworzyła sobie alter ego w fantastycznym uniwersum. Jaka to bym była piękna, bystra etc. Czy tego nie jest odrobinę zbyt wiele (przy czym "odrobina" to jest potężny eufemizm)? I te wzruszające monologi bohaterów z drugiego planu, które mają nam potwierdzić nietuzinkowość głównej bohaterki (jakbyśmy się tego nie domyślili z samych jej przemyśleń), choćby ten Joshuy - łzawe, prawie się popłakałam czytając to: Dora jesteś taka wspaniała, waleczna, dobroduszna. Albo teksty w stylu: "Wiedźmo, znów mnie przechytrzyłaś, jak możesz być tak inteligentna?" Doprawdy... Fabuła kręci się wokół głównej bohaterki, niewątpliwie. Tylko dlaczego ona nie mogłaby być choć trochę bardziej rzeczywista. Żeby ona miała choć jedną wadę. Ale nie! Nawet wady są przedstawiane u niej jako zalety. To męczące. W każdym tomie zyskuje...

książek: 1968
Magda | 2014-03-21
Przeczytana: 20 marca 2014

Starałam się, naprawdę się starałam czytać ją powoli, cieszyć się każdą kartką, zdaniem - a nie pochłaniać, jak to zwykle robiłam. Trudne to zadanie, gdy chce się iść jak torpeda, szybko poznając dalej fakty. Ale dałam radę. Zamiast jednej nocy, spędziłam z nią całą dobę. I wiem jedno - uwielbiam Baala, choć jestem rozczarowana jego ilością w tej części. Zdecydowanie za mało - po opisie spodziewałam się, że będzie go znacznie więcej. Ale znalazłam także sobie dwóch nowych, o których z prawdziwą przyjemnością będę czytać w kolejnych częściach i to zdecydowanie z różnych powodów (ten, kto przeczytał, zrozumie) - Varg (za jego bestię) i Jean Mark (za poczucie humoru) :D super część. Zdecydowanie polecam tym, którzy się wahali (nie sądzę, by było ich zbyt wielu). Tym, którzy czytali poprzednie tomy nie muszę polecać - oni wiedzą co dobre i doczekać się nie mogą kolejnych:)

książek: 3378
aleksnadra | 2014-03-16
Przeczytana: 14 marca 2014

Dora Wilk jedzie do Trójprzymierza, ale nie w celach rekreacyjnych. Ona nie ma czasu na odpoczynek. W wampirzym gnieździe Gajusza dochodzi do zaskakujących samobójstw. Krwiopijcy wychodzą na światło słoneczne. Czyżby zapomnieli, że słońce im szkodzi? Również w stadzie Olafa nie dzieje się dobrze. Ktoś ewidentnie łamie rozkazy Alfy i zwołuje wilki do niesubordynacji. Tylko Dora może przywrócić ład i porządek. Niestety nie obejdzie się bez intryg, bez ofiar, bez krwi...

Dopiero w Trójprzymierzu Dora zdaje sobie sprawę oraz analizuje swoją sytuację i swoją przynależność. "Czasem łudziłam się, że mam to za sobą, że bolesne niedopasowanie, które towarzyszyło mi między ludzka rodzina, minęło bezpowrotnie, że jestem wśród swoich, ale wygląda na to, że właściwej nie ma takich jak ja, trochę odmieńców, trochę zagadek." Dora jest wiedźmą, związaną triumwiratem z Diabłem i Aniołem, Alfą stada wilkołaków i matką- Mistrzynią dwóch wampirów. Nie umie odnaleźć się tak do końca w żadnej ze swoich...

zobacz kolejne z 1604 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pyrkon już od piątku! [konkurs]

Do rozpoczęcia Pyrkonu pozostało kilka dni. Podczas wydarzenia czeka uczestników szereg atrakcji związanych ze światem literatury. Goście, premiery literackie, panele dla miłośników książek oraz fantastyczny bookcrossing – to zaledwie kilka elementów bogatego programu Pyrkonu.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd