Autoportret reportera

Wydawnictwo: Znak
6,95 (592 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
21
9
61
8
96
7
210
6
116
5
76
4
5
3
5
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324020713
liczba stron
148
język
polski
dodała
Ag2S

Biografia mistrza reportażu. Uznawana za klasykę. Książka składa się z wypowiedzi Ryszarda Kapuścińskiego poświęconych takim tematom jak podróżowanie, metoda tworzenia, a także zadaniom stojącym przed dziennikarzami. Pisarz jeszcze za życia zaakceptował układ Autoportretu. Wyłania się z tej opowieści podróżnik, artysta, przenikliwy komentator światowych wydarzeń. „Przy pisaniu Imperium – mówi...

Biografia mistrza reportażu. Uznawana za klasykę.

Książka składa się z wypowiedzi Ryszarda Kapuścińskiego poświęconych takim tematom jak podróżowanie, metoda tworzenia, a także zadaniom stojącym przed dziennikarzami. Pisarz jeszcze za życia zaakceptował układ Autoportretu. Wyłania się z tej opowieści podróżnik, artysta, przenikliwy komentator światowych wydarzeń. „Przy pisaniu Imperium – mówi Kapuściński – wykorzystałem jakieś dziesięć procent materiału. I pozostaję taki pełen niewypisanych historii...” Ta najbardziej osobista historia została wyłuskana z wypowiedzi na inne, bardziej palące tematy. Stała się jedyną tak osobistą, w wielu miejscach intymną opowieścią „cesarza reportażu”.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3765,Autoportret-reportera

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (55)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 132
Jelon | 2019-07-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 lipca 2019

Autoportret reportera to zbiór rozmów Kapuścińskiego na tematy związane z pracą dziennikarza, czy raczej reportera i korespondenta. Dają one wiele wskazówek dla młodych dziennikarzy, a jednocześnie stawiają wiele pytań o sens takiej pracy, etykę w zawodzie dziennikarza i kierunek, w jakim zmierza ten zawód. Ukazuje wielką odpowiedzialność takiej pracy, a także zagrożenia, jakie czyhają na osoby, które chcą się oddać pracy dziennikarza.

Spostrzeżenia w książce są bardzo trafne, dają do myślenia. Widać, że Kapuściński z jednej strony ma świadomość zmieniającego się świata, choć zdaje się nie dopuszczać do siebie myśli, że ludzie potrafią myśleć i nie dadzą tak łatwo sobą manipulować. Ja przynajmniej mam taką nadzieję.

Kilka rzeczy w książce mi się nie podobało, a mianowicie duże samouwielbienie Kapuścińskiego. W niektórych momentach nie zdaje sobie sprawy z realiów. Nie każdy może robić to, o czym marzy. Mamy na przykład fragment, kiedy proponowano mu napisanie scenariusza, ale...

książek: 142
stochmial | 2018-08-01
Przeczytana: 2015 rok

Autor tłumaczy m/ in/ dlaczego nigdy nie może nadążyć z opisywaniem wszystkiego w czym uczestniczy i co chciałby opisać. Przeżył i widział naprawdę sporo.

książek: 332
Piodr123 | 2018-02-16
Na półkach: Przeczytane

Ciekawe przemyślenia, spora dawka wskazówek dla reporterów pasjonatów, niestety na dzisiejszym rynku zawodowym raczej nie zapewnią sukcesu

książek: 291
nata22 | 2017-12-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 01 grudnia 2017

Moja pierwsza pozycja Kapuścińskiego, zaczęłam trochę od tyłu, jednakże już od pierwszych stron muszę przyznać, że sposób w jaki on pisze, to co pisze mnie znacząco zachęca. "Mówi" on, że pisze o tym co go pociąga, porywa, że inaczej nie ma to sensu. Wyjazdy w miejsca zagrożone wojną, czy też w miejsca gdzie dana wojna już występuje, jest jego wyborem całkowitym, nie podyktowanym chęcią sławy, przyszłych pieniędzy, ale właśnie możliwością, wewnętrzną potrzebą bycia tam, gdyż to ma dla niego sens. POkazanie tego co tam się dzieje, ale po tym co już tam przezyje, zobaczy, usłyszy. Twierdzi, że sama podróż nie jest miejscem na pisanie, tylko czas po niej. To co mu zostanie w głowie, to co zapamięta to będą te ważne skrawki rzeczywistości, które mają największe znaczenie. Reszta, której nie przedstawi to ta zapomniania, nie ważna, którą być może by uchwycił gdyby napisał to od razu, ale on tak nie robi. To nie jego cel, nie jego styl. Uważam, że to dobre podejście, w sumie nigdy tak o...

książek: 196
Ola | 2017-11-23
Przeczytana: 30 października 2016

"Autoportret reportera" to niepozornych rozmiarów szalenie treściwa i wartościowa książka. Kapuściński o swoim poczuciu misji w wykonywaniu zawodu, który był zawsze jego pasją. Jest to skarbnica wiedzy o etyce reportera oraz o tym, że nie zawsze jest to życie usłane różami.

Książkę czyta się bardzo szybko ze względu na to, że napisana jest w formie dialogu z Ryszardem Kapuścińskim.

książek: 165
projekt_książki | 2017-03-27
Na półkach: Przeczytane

Kapuściński „Autoportret reportera”
„Autoportret reportera” jest swoistą mozaiką, której poszczególne elementy składają się na obraz Kapuścińskiego. Te elementy to fragmenty wywiadów oraz wypowiedzi, w których reporter opowiada o swojej pracy i dzieli się refleksjami, przede wszystkim na temat współczesnego dziennikarstwa i mediów w ogóle (bo jak zauważa Kapuściński, nie każdy kto pracuje w mediach jest dziennikarzem).
Zachwycił mnie ten stary reporter rozprawiający o ideałach swojego zawodu. O etyce, o współczesnym świecie i o braku prawdy obiektywnej.
Kapuściński wspomina, jak w celu odkurzenia wspomnień z okresu II wojny światowej, postanowili wraz z siostrą opowiedzieć sobie wzajemnie o tym, co pamiętają. Okazało się, że te opowieści, to były zupełnie różne historie. Czasem pytał więc siostrę o konkretne wydarzenia, ale one ich nie pamiętała. I odwrotnie, on nie pamiętał wydarzeń ze wspomnień siostry. Kapuściński wspomina też książkę dziennikarki Eleny Poniatowskiej, która...

książek: 166
Paweł W | 2017-03-19
Na półkach: Przeczytane

Lektura obowiązkowa

książek: 642
Katrina | 2017-01-14
Przeczytana: 24 listopada 2016

Ryszard Kapuściński już na zawsze zapisał się w naszej historii jako geniusz reportażu. Jak jednak on sam postrzegał swoją pracę i jakim był człowiekiem? Jakie cechy i umiejętności są według niego konieczne do pójścia w jego ślady?

Autoportret reportera to niedługa książeczka – niecałe 100 stron to wszak lektura na ledwo jeden wieczór. Napisana jest w formie wywiadu z Kapuścińskim: zadawane mu pytania nadają tekstowi dynamizmu oraz nakreślają tematykę całości, dzięki czemu nie da sie tym tekstem ani zanudzić, ani w nim zgubić. To naprawdę porządnie stworzone dzieło po które sięgnąć powinien każdy zainteresowany reportażem, czy samym Kapuścińskim.
Nie jest to typowa autobiografia, w której autor omawia swoje życie. Owszem, takie fragmenty tu są, jednak większą część pozycji zajmują przemyślenia autora na temat jego zawodu oraz tematów pokrewnych. Dzięki niej można dowiedzieć się jak wyglądały podróże Kapuścińskiego, czy pisanie za czasów PRLu. Dość ciekawym dla fanów książek może...

książek: 1146
iKar Ded | 2016-11-21
Przeczytana: 21 listopada 2016

Nic nadzwyczajnego ani odkrywczego. Ścinki z wywiadów. Dla zorientowanych w temacie - nic nowego. Ładnie wygląda na półce.

książek: 26
Superktoś | 2016-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2016

Książka w sposób konkretny przez pierwsze 100 stron opowiada o wymaganiach fizycznych, jak i psychicznych, które są niezbędne aby móc zostać reporterem. Bardzo trafnie, przeplatając konkretne przykłady anegdotami, książkę czyta się szybko i przyjemnie. Na minus jedynie ostatnie 20-30 stron, które są przewidywaniem i narzekaniem na rozwój mediów w XX wieku. Świetna jako książka akademicka.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd