Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wespazjan, kat Rzymu

Tłumaczenie: Konrad Majchrzak
Cykl: Wespazjan (tom 2)
Wydawnictwo: Rebis
7,37 (89 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
8
8
28
7
25
6
17
5
3
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vespasian: Rome's Executioner
data wydania
ISBN
9788375108699
liczba stron
404
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
emindflow

Drugi tom cyklu opowiadającego o losach młodego człowieka, który mimo skromnego pochodzenia miał się stać jednym z najpotężniejszych cesarzy Rzymu Tracja, 30 r. Nawet na obrzeżach rzymskiego świata Wespazjanowi nie udaje się ukryć przed burzliwą polityką pogrążonego w kryzysie cesarstwa. Na polecenie swoich patronów ma wykonać niezwykłe zadanie: potajemnie wydostać starego wroga z fortecy...

Drugi tom cyklu opowiadającego o losach młodego człowieka, który mimo skromnego pochodzenia miał się stać jednym z najpotężniejszych cesarzy Rzymu

Tracja, 30 r. Nawet na obrzeżach rzymskiego świata Wespazjanowi nie udaje się ukryć przed burzliwą polityką pogrążonego w kryzysie cesarstwa. Na polecenie swoich patronów ma wykonać niezwykłe zadanie: potajemnie wydostać starego wroga z fortecy obleganej przez rzymski legion. Nad imperium niczym miecz Damoklesa wisi wojna domowa, a zeznania człowieka, którego rozkazano mu pojmać, mogłyby doprowadzić do upadku znienawidzonego powszechnie Sejana. Dowódca gwardii pretoriańskiej zaś marzy już wyłącznie o cesarskim tytule.

Misja jest śmiertelnie niebezpieczna - Wespazjan będzie musiał sobie poradzić z zasadzką w zaśnieżonych górach, z piratami na pełnym morzu i z otaczającymi go zewsząd szpiegami Sejana. Największe niebezpieczeństwo czai się jednak w przegniłym sercu imperium - na koszmarnym dworze cesarza Tyberiusza, rozpustnego, trawionego paranoją szaleńca...

 

źródło opisu: http://www.rebis.com.pl/rebis/public/books/books.h...(?)

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl/rebis/public/books/books.h...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 204
Czesław_czyta | 2015-08-18
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 18 sierpnia 2015

Mówią, że historia ludzkości to historia wojen. Wojen tych wielkich i małych. Wojen pomiędzy narodami, plemionami, ale też poszczególnymi wpływowymi osobami. Widocznie wzajemne wyrzynanie się leży w naszej naturze. A wojna czyni z nas zwierzęta. Im dłużej trwa, im więcej jej w nas, poza zwykłym zabijaniem się, zaczynamy stosować różne dewiacyjne formy uśmiercania. Już nie wystarczy zwyczajnie przeciwnika zabić, trzeba go jeszcze udręczyć. Jeśli kogoś „kręcą” takie rzeczy to z pewnością trafi na swoje ulubione fragmenty w tej pozycji. Szczególnie w części opisującej Tyberiusza i jego upodobania nie tylko seksualne (a fuuuu…).
Niektóre Panie twierdzą, że to historia mężczyzn. Otóż nie drogie panie (a wojny carycy Katarzyny? Ups, sorki to nie z tej książki). Poczytajcie o wojnie pomiędzy Antonią Młodszą a Sejanem. Oczywiście znajdujący się w tej książce opis to fikcja literacka mającej jednak swoje korzenie w prawdziwej historii. Z pewnością spodoba się wam fragment kaźni dzieci Sejana a szczególnie najmłodszej córeczki (oczywiście to ironia przez łzy). Zakrzykniecie wszystkie, „ale tę kaźń przeprowadzili mężczyźni”. Tak, ale na czyj rozkaz? Kto przeprowadził tak zręcznie intrygę, że upadł potężny Sejan? Kto z zemsty na śmierć posłał jego dzieci? Oczywiście Antonia Młodsza. Ta sama Antonia, która staje przed dylematem: skazać na śmierć własną córkę, (Julię Liwillę, kochankę Sejana) czy narazić na pewną śmierć z rozkazu szalonego Cesarza Tyberiusza pozostałych męskich członków rodziny. I to na jaką śmierć! Antonia (według przekazu Kasjusza Diona) zamknęła córkę w celi i zagłodziła ją na śmierć. Wg Autora, Antonia sama pilnowała drzwi celi! Zastanawiam się czy to przejaw żelaznego woli, bezwzględności czy desperacji?
Wyjątkowo spodobał mi się opis posiedzenia senatu i upadku Sejana. Jakie to ludzkie. Gdy wchodził na obrady w glorii chwały to otaczały go tłumy popleczników. Gdy kończono czytać list Tyberiusza był osamotniony. Tak to w życiu bywa. Sukces ma wielu ojców a klęska jest sierotą.
W te wszystkie wydarzenia wplecione są przygody Wespazjana. Sporo zdradziłem tajemnic tej książki, ale czy to prawda, co napisałem? Moim zdaniem warto sprawdzić, przeczytać, warto zagłębić się w świetnie opisany starożytni świat. Poczuć pot, krew i łzy (ups, to też inna książka i ktoś inny). Będzie też trochę smrodu, takiego prosto z latryny, ale gdzie i kiedy musicie sami poszukać. Polecam kontynuację przygód młodego Wespazjana. :)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Korona w mroku

Ta część zdecydowanie ciekawsza od swojej poprzedniczki. No i zdecydowanie się polepszyła i było w niej więcej tajemniczości. :D Każdy, by pomyślał,...

zgłoś błąd zgłoś błąd