Zuzanna Cichocka

"Słowenia" Cichockiej stała się moją ulubioną z dotąd przeczytanych książek z Serii Podróżniczej Wydawnictwa Poznańskiego. I to ze względu na coś, co - jak widzę po komentarzach - wielu czytelników uważa za największą wadę tej książki: to bardziej zbiór reportaży a nie literatura podróżnicza. Zaś mi reportaże są zdecydowanie bliższe niż ciekawostki z wyjazdów ;). Bardziej podróżnicze opowieści Cichockiej, które pojawiają się np. w formie spacerów po Lublanie czy Mariborze, to dla mnie akurat najsłabsza część książki. Jedyne, czego żałuję, to fakt, że reportaże są bardzo krótkie, bo autorka porusza sporo ciekawych wątków, ale każdy z tematów to zaledwie kilka-kilkanaście minut czytania. Siłą rzeczy dostajemy więc tylko pobieżne wprowadzenie do tematu, trochę danych statystycznych (lubię to ;) ) oraz fragmenty rozmowy z kimś, kogo dana problematyka w mniejszym lub większym stopniu dotyczy. A Cichocka porusza tu takie nieznane szerzej tematy jak masowa emigracja Słoweńców do Egiptu czy pozbawienie obywatelstwa ponad 20 tysięcy osób po uzyskaniu niepodległości (choć ten temat był mi akurat znany dzięki wciągającej powieści "Wymazana" Mazziniego). Autorka opowiada o sytuacji imigrantów - głównie z innych krajów byłej Jugosławii, osób LGBT czy o prawach kobiet. Z każdego rozdziału wyłania się obraz Słowenii jako kraju otwartego, tolerancyjnego i dobrze rozwiniętego, aczkolwiek posiadającego swoje wady. Cichocka nie ukrywa, że zdarza się tu dyskryminacja, nie każdemu łatwo jest wtopić się w tłum, ale na pewno łatwiej się żyje niż w wielu innych państwach. Aż czasem mi brakowało większej ilości tematów poświęconych Słowenii ogólnie, bo choć skupianie się na konkretnych grupach przybliża różne ich problemy, to oddala czytelników od całkowitego obrazu państwa. Może dlatego mocno wciągnął mnie też rozdział o architekturze Jože Plečnika, głównie w Lublanie (to w sumie kolejny zarzut do tej książki: Cichocka za bardzo skupia się na samej Lublanie, trochę jeszcze na kilku innych punktach Słowenii, ale gdzie reszta kraju...?). Może dlatego, że Słowenię znam i lubię, może ze względu na reportaże zamiast ciekawostek podróżniczych, a może dzięki całkiem ciekawemu doborowi tematów... ale myślę, że mimo swoich wad była to fajna lektura i cieszę się, iż ciągle daję szanse Serii Podróżniczej, choć często powtarzając, że to nie moja bajka... ;)