Trybun Rzymu

Po „Trybuna Rzymu” sięgnąłem z nadzieją na klimat znany z cyklu Roma Sub Rosa Steven Saylor. Niestety, te książki łączy głównie szyld „Starożytny Rzym”.

U Saylora realia epoki oddychają i pracują na fabułę. U Robert Fabbri Rzym bywa raczej scenografią zbudowaną z popkulturowych klisz. Owszem, mamy konkretny moment historyczny — młody Vespasian w cieniu rządów Tiberius i wszechwładnego Sejanus — ale to tło rzadko nabiera życia.

Fabuła jest przewidywalna, a postaci jednowymiarowe do tego stopnia, że ich motywacje podane są jak w instrukcji obsługi. Dobry jest dobry, zły jest zły, bez półcieni i niuansów.

Gdyby usunąć jedną scenę erotyczną, byłaby to całkiem znośna lektura przygodowa dla młodzieży. Dla czytelnika oczekującego odrobiny literackiej gęstości — raczej strata czasu.

Po „Trybuna Rzymu” sięgnąłem z nadzieją na klimat znany z cyklu Roma Sub Rosa Steven Saylor. Niestety, te książki łączy głównie szyld „Starożytny Rzym”.

U Saylora realia epoki oddychają i pracują na fabułę. U Robert Fabbri Rzym bywa raczej scenografią zbudowaną z popkulturowych klisz. Owszem, mamy konkretny moment historyczny — młody Vespasian w cieniu rządów Tiberius i...

Pierwsza część cyklu czegoś, co jawiło się jako powieść historyczna, beletryzowana historia Wespazjana. Rzym, czas przełomu, początek ery, wiadomo. Część pierwsza jest na pewno najlepsza i najbardziej strawna z całego cyklu - w niej nie orientujemy się jeszcze, że Autor nie ma ani sensownego pomysłu ani wrażliwości epoki by poprowadzić czytelnika dalej.

Cóż, dzieje się dużo i jest w tym pewien urok. Naiwność fabuły wzbudza czujność, ale jeszcze nie odstręcza. Zgrabność polskiego tłumaczenia zostawia wiele do życzenia.

Nadmienię, że słuchałem audiobooka w interpretacji Pana Rocha - a za tym idzie zupełnie niestrawna intonacja, jak u zaskoczonego każdym zdaniem ministranta podczas niedzielnego pierwszego czytania.

Pierwsza część cyklu czegoś, co jawiło się jako powieść historyczna, beletryzowana historia Wespazjana. Rzym, czas przełomu, początek ery, wiadomo. Część pierwsza jest na pewno najlepsza i najbardziej strawna z całego cyklu - w niej nie orientujemy się jeszcze, że Autor nie ma ani sensownego pomysłu ani wrażliwości epoki by poprowadzić czytelnika dalej.

Cóż, dzieje się...

Jeżeli mamy męskie kino to ta książka zalicza się do męskich książek. Przenosisz się do Rzymu mało tego ja poza książką zacząłem czytać historię Rzymu i pojęcia z książki których nie rozumiałem. Autor super oddaje klimat tamtych czasów.

Jeżeli mamy męskie kino to ta książka zalicza się do męskich książek. Przenosisz się do Rzymu mało tego ja poza książką zacząłem czytać historię Rzymu i pojęcia z książki których nie rozumiałem. Autor super oddaje klimat tamtych czasów.

Kolejne książki o rzymskiej tematyce.
Uważam, że autor nie ma się czego wstydzić.
Ciekawy i znany bohater, jego dzieje przekazane w zbeletryzowanej formie, spisane w przyjemnym i łatwo przyswajalnym w czytaniu stylu, nie ma dłużyzn.
Czego oczekiwać więcej ?
POLECAM !!!

Kolejne książki o rzymskiej tematyce.
Uważam, że autor nie ma się czego wstydzić.
Ciekawy i znany bohater, jego dzieje przekazane w zbeletryzowanej formie, spisane w przyjemnym i łatwo przyswajalnym w czytaniu stylu, nie ma dłużyzn.
Czego oczekiwać więcej ?
POLECAM !!!

Bardzo przyjemna podróż do czasów Cesarstwa Rzymskiego. Po pierwszej części widać, że seria ma potencjał.

Bardzo przyjemna podróż do czasów Cesarstwa Rzymskiego. Po pierwszej części widać, że seria ma potencjał.

Poznajemy Wespazjana, młodego obywatela cesarstwa rzymskiego. Obywatela, którego wyrocznia obdarzyła niezwykłym proroctwem. Tak niecodziennym, że rodzice nakazali wszystkim, aby nie zdradzili tej przepowiedni chłopcu. Póki co młodzieniec uczy się zarządzać posiadłością, a także szkoli się, jak być dzielnym żołnierzem. Popełnia nieodzowne dla takiej nauki błędy, co tylko przydaje książce realizmu. Przygody Wespazjana czyta się z zapartym tchem, dzielnie sekundując młodemu człowiekowi. W powieści wiele się dzieje, a autor starał się wspierać podczas konstruowania akcji na relacjach starożytnych historyków. Co nie oznacza, że nie poniosła go od czasu do czasu fantazja. Lecz czegóż się nie wybacza, gdy akcja wartka, a historia ciekawa. Również lektor sprawia, że z żalem rozstajemy się z książką. Na szczęście to dopiero pierwszy tom. Już nie mogę się doczekać kontynuacji. Czego i wam życzę. Polecam.

Poznajemy Wespazjana, młodego obywatela cesarstwa rzymskiego. Obywatela, którego wyrocznia obdarzyła niezwykłym proroctwem. Tak niecodziennym, że rodzice nakazali wszystkim, aby nie zdradzili tej przepowiedni chłopcu. Póki co młodzieniec uczy się zarządzać posiadłością, a także szkoli się, jak być dzielnym żołnierzem. Popełnia nieodzowne dla takiej nauki błędy, co tylko...

Nie jest to do końca moja literatura, ale słuchało się przyjemnie.

Nie jest to do końca moja literatura, ale słuchało się przyjemnie.

Całkiem przyjemny wstęp do dalszych losów Wespazjana. Polecam osobom, które nie oczekują powieści naszpikowanej szczegółami historycznymi, a raczej nastawieni są na osadzoną w historii fikcję.

Całkiem przyjemny wstęp do dalszych losów Wespazjana. Polecam osobom, które nie oczekują powieści naszpikowanej szczegółami historycznymi, a raczej nastawieni są na osadzoną w historii fikcję.

Nie jest to arcydzieło jednak książkę czyta się bardzo przyjemnie, szybko. Wartka akcja, bez długich nudnych opisów, miłosny wątek w tle czyli coś co sprawia, że chce się przeczytać kolejne części.

Nie jest to arcydzieło jednak książkę czyta się bardzo przyjemnie, szybko. Wartka akcja, bez długich nudnych opisów, miłosny wątek w tle czyli coś co sprawia, że chce się przeczytać kolejne części.

Przyjemna i lekko napisana, absurdalność niektórych rozwiązań fabularnych obniża jednak ocenę. Deus ex machina...

Przyjemna i lekko napisana, absurdalność niektórych rozwiązań fabularnych obniża jednak ocenę. Deus ex machina...