Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pamiętnik narkomanki

Pamiętnik narkomanki

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Mawit Druk
data wydania
ISBN
9788392246985
liczba stron
304
język
polski
typ
papier
6.38 (12300 ocen i 848 opinii)

Opis książki

To prawdziwe notatki dziewczyny, później kobiety, w których zamkniętych zostało piętnaście lat życia na krawędzi, we wciąż na nowo podejmowanej walce z nałogiem. Jej przejmujące, niejednokrotnie bardzo drastyczne świadectwo rodzi prawdę o piekle, jakim jest uzależnienie. Daty dzienne wyznaczają tu czas szkoły, pracy i wakacji, ale przede wszystkim czas życia i śmierci

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 226
Sidance | 2010-05-27
Na półkach: Przeczytane

Tylko fakt, iż książka została oparta na autentycznych wydarzeniach, przekonał mnie do przebrnięcia przez całość. Relacja z ciągów Rosiakowej jest najzwyczajniej w świecie nudna. Opisy, zamiast budować adekwatną do tego rodzaju historii atmosferę, skłaniają bardziej do odłożenia książki na bok i ucięcia sobie drzemki.
Jednak dla osób nieobeznanych w tematyce uzależnień może okazać się niezłym źródłem informacji, realizm to jedyne, czego nie da się jej odmówić.

książek: 631
Wilddancer | 2011-02-10
Na półkach: Porto, WTF?!, Przeczytane, Polskie

Tematyka była szokująca dwadzieścia lat temu, teraz to normalka.
Opowieść nudna, w najmniejszym stopniu mnie nie poruszyła.
Język autorki - poniżej średniej gminnej. Jej twórczość przyciąga czytelników wyłącznie kontrowersyjnymi tytułami. Trochę to żałosne, ale ważne, że skuteczne.

Książkę stanowczo odradzam - lektura etykietki na puszce z kukurydzą jest znacznie ciekawsza.

książek: 761
Liwia | 2010-04-14
Na półkach: Ulubione. !, Przeczytane
Przeczytana: 10 maja 2010

Najbardziej zaskoczył mnie fakt, iż przeżycia tej dziewczyny są prawdziwe, a do tego, że sama autorka to przeżyła. Jest to po prostu niesamowite, że taka młoda dziewczyna tyle przeszła. Dużo się słyszy w telewizji, radiu, pisze w internecie o wielu podobnych przypadkach, lecz ta historia wstrząsnęła mną najbardziej. Przed przeczytaniem " Pamiętnika narkomanki" przeczytałam "kokainę" tej samej autorki. Trochę zdziwił mnie fakt, że w książce nie ma dialogów. Koleżanki pytały mnie jak ja mogę czytać taką książkę, w której nie ma ani jednego dialogu. Mówiły, że one by jej nie przeczytały. Lecz ja się zawzięłam i przeczytała, Nie żałuje. Bardzo podobała mi się ta książka, Ogólnie lubię książki tej autorki. Przed "Kokainą" miałam zamiar przeczytać właśnie " Pamiętnik narkomanki", lecz nie mogłam nigdzie znaleźć tej książki. Gdy się wreszcie za nią zabrałam od razu mnie wciągnęła. Nie mogłam przestać jej czytać, strasznie chciałam wiedzieć co będzie dalej. Ta książka była dla mnie jak narkoty...

książek: 381
kasiamaja | 2011-04-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: listopad 2010

Ta książka jest pierwszą, którą przeczytałam o narkomanii. Nie zapomne jej nigdy. Od tej pory polubiłam samą autorkę.Podziwiam ją, że po tym wszystkim co przeszła, ma jeszcze siłę opisywac to w książkach. Tą pozycję polecam wszystkim, którzy nie wiedzą, jak narkotyki niszczą człowieka psychike.

książek: 3366
Agnieszka | 2012-05-27
Na półkach: Przeczytane

Tematyka książki trudna ale sama książka żadna rewelacja.

książek: 137
Hooligan-Hernandez | 2013-10-25
Przeczytana: 25 października 2013

Jak dla mnie książka nudna i momentami przytłaczająca. Przeżywałam takie samo przygnębienie czytając to jak bohaterka przechodząca przez to każdego dnia. Jednak dzięki niej nigdy nie sięgnę po narkotyki i będę inaczej patrzyła na świat. Uświadomiła mi, że trzeba walczyć do końca i nie poddawać się. Czytałam ją trochę na siłę ale powiedziałam sobie, że ją dokończę i tak się stało. Czy ja wiem czy mogę ją polecić? Sama nie wiem. Jednak mogę swobodnie powiedzieć, że można się z niej wiele nauczyć i uświadomić kilka spraw . ;)

książek: 250

Książka autentyczna i wstrząsająca. Napisana ku przestrodze.

Autorką a zarazem bohaterką książki jest Barbara, która walczy z nałogiem jakim są narkotyki.

Tę książkę każdy z nas powinien przeczytać. Ona ukazuje jak bardzo wszyscy się od siebie różnimy.

książek: 5955
Maggie_Rose | 2011-03-17
Przeczytana: 31 grudnia 2010

Bardzo interesująca książka. Moja pierwsza o takiej tematyce.. Narkotyki, odwyki i te sprawy. Jak na początek bardzo mi się podobała. Łatwo się ją czytało, a co najważniejsze książka to pamiętnik z życia autorki. I to jest ten wielki plus, że działo się to na faktach. Coś kiedyś słyszałam, a dzięki tej książce mogłam się dowiedzieć trochę o panu Marku Kotańskim.
Polecam.

książek: 533
Klaudia | 2013-12-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lipca 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książke Barbary Rosiek poleciła mi kilka lat temu moja wychowawczyni jeszcze ze szkoły podstawowej. Nie byłam w pełni przekonana dopóki po nią nie sięgnęłam po paru latach. Wspaniała książka opisująca życie młodej dziewczyny, która popełniła największy błąd w swoim zyciu. Pilna uczennica Barbara po raz pierwszy wybrała się na wagary i od tamtej pory jej życie stało sie piekłem... Polecam książkę szczególnie młodym ludziom, którzy nic nie wiedza na temat narkotyków i uzależnień. Książka dużo mnie nauczyła, odzwierciedliła w przybliżeniu życie narkomana ciągle sie spieszącego, cierpiącego, dla którego miłość, rodzina straciły jakiekolwiek znaczenie.

książek: 1858
foolosophy | 2010-03-04
Na półkach: Przeczytane

Nigdy tak naprawdę nie zrozumiemy tych ludzi, którzy piją, biorą, prostytuują się. Bo z naszej strony wygląda to tak zupełnie “normalnie”, jak już wpadłeś w nałóg, to z niego wyjdź. Otrząśnij się, powstań i żyj dalej. A prawda jest taka, że nigdy, dopóty sami tak nie skończymy, nigdy nie zrozumiemy ludzi takich jak oni. Takich jak Barbara Rosiek.

"Zawsze myślałam, że gdy trzeba będzie odejść, to będę się bardzo tego bała. Bo mimo wszystko nikt nie chce odchodzić, gdy się jest tak młodym. Wtedy tak bardzo chce się żyć. Z tym wszystkim, co się kocha, z człowiekiem, którego się kocha. W tym cholernym życiu potrzebna jest miłość. Bez niej jest wieczna pustka, która dusi, zabija, męczy. I wtedy nie można być sobą. Jest się dla siebie zupełnie obcym. Tak zupełnie i bez reszty obcym dla samego siebie."

Co możemy wiedzieć o walce z samym sobą, o codziennych zmaganiach? Wydaję się nam, że wiemy co to jest ból, psychiczny i fizyczny. Wydaję się nam, że trzeba być wyjątkowo głupim, aby wpaś...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jacek Dukaj
    40. rocznica
    urodzin
    Lepiej znamy intencje naszych czynów niż owe czyny. Lepiej wiemy, co chcieliśmy powiedzieć, niż co naprawdę powiedzieliśmy. Wiemy, kim chcemy być - nie wiemy, kim jesteśmy.
  • Ann Brashares
    47. rocznica
    urodzin
    Jeśli nie ma wyjścia, trzeba je stworzyć. Nie można pozwalać, by świat po prostu nam się przydarzał(...).
  • Patricia Schröder
    74. rocznica
    urodzin
    Na to nie ma słów - powiedział czule. - Noszę cię w sercu, odkąd po raz pierwszy cię zobaczyłem. To prawda, Elodie... Prawda, której właściwie nigdy nie powinnaś usłyszeć.
  • Mario Spezi
    69. rocznica
    urodzin
  • Emily Jane Brontë
    196. rocznica
    urodzin
    Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
  • David Schickler
    45. rocznica
    urodzin
  • Arnold Schwarzenegger
    67. rocznica
    urodzin
    Sens życia, to nie zwykła, szara egzystencja czy przetrwanie, ale parcie do przodu, windowanie się do góry, osiąganie czegoś, zdobywanie.
  • Cherie Priest
    39. rocznica
    urodzin
    Nawet anioły załkają, gdy ujrzą, co ci zrobiłam.
  • James Blish
    39. rocznica
    śmierci
  • Maeve Binchy
    2. rocznica
    śmierci
  • Ingmar Bergman
    7. rocznica
    śmierci
    Człowiek jest absolutnie samotny. Wszystko inne jest złudzeniem. (...) Nie spodziewaj się niczego oprócz zła. Jeśli zdarzy się coś przyjemnego - tym lepiej. (...) Nie będziesz rozczarowana, kiedy wszystko wróci do dawnego porządku. Trzeba żyć ze świadomością, że samotność jest absolutna. Wtedy człow... pokaż więcej
  • Jun'ichirō Tanizaki
    49. rocznica
    śmierci
    Każdy powinien tworzyć sobie system moralny odpowiadający jego naturze, a następnie zgodnie z nim postępować.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd