Stokrotka 
status: Czytelnik, dodał: 13 książek i 20 cytatów, ostatnio widziany 9 godzin temu
Teraz czytam
  • Czasami kłamię
    Czasami kłamię
    Autor:
    Są trzy rzeczy, które powinniście wiedzieć o Amber Reynolds. Pierwsza: jej mąż już jej nie kocha. Amber jest w śpiączce (rzecz druga), w którą zapadła po wypadku samochodowym. Jej ciało jest nierucho...
    czytelników: 3678 | opinie: 346 | ocena: 7,34 (1521 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-10-14 17:40:28
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam, Kryminał, sensacja, Posiadam
Autor:
 
2018-10-14 17:34:13
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Obyczajowe

Akcja powieści „Przekroczyć rzekę” rozpoczyna się w 1864 roku w Galicji, a kończy w 1889. Główną bohaterką jest Julia Zarzewska. Poznajemy zawikłane losy dwóch rodów – Zarzewskich i Laskowiców. Sekrety z przeszłości, nieszczęśliwe wypadki, tajemnicze zgony i wiele innych sensacyjnych wydarzeń składa się na pierwszy tom rodzinnej sagi.
Akcja rozkręca się niespiesznie. Bohaterka chce poznać...
Akcja powieści „Przekroczyć rzekę” rozpoczyna się w 1864 roku w Galicji, a kończy w 1889. Główną bohaterką jest Julia Zarzewska. Poznajemy zawikłane losy dwóch rodów – Zarzewskich i Laskowiców. Sekrety z przeszłości, nieszczęśliwe wypadki, tajemnicze zgony i wiele innych sensacyjnych wydarzeń składa się na pierwszy tom rodzinnej sagi.
Akcja rozkręca się niespiesznie. Bohaterka chce poznać całą prawdę o przeszłości, a jednocześnie się jej boi. Strzępki zasłyszanych rozmów, ukradkowo przeczytane listy, opowieści dawnych służących i wyznania krewnych prowadzą Julię ku zadziwiającemu odkryciu – stawką jest dobre imię, spokój sumienia, a nawet życie.
Powieść czytało mi się bardzo dobrze. Lubię sagi rodzinne z akcją osadzoną w XIX wieku. Mam jednak nadzieję, że w drugim tomie autorka lepiej zadba o szczegóły dotyczące epoki. Trochę brakowało mi różnych ciekawostek dotyczących stroju czy przedmiotów codziennego użytku, które tak lubię, np. w powieściach Magdaleny Wali.

pokaż więcej

 
2018-10-14 10:23:49
Wypowiedział się w dyskusji: WYMIENIĘ/SPRZEDAM (PAŹDZIERNIK 2018)

Wymienię:
www.1944.waw.pl W matni Więzień Nieba Kolekcjoner motyli Kryształowe serca Chudszy
Mgła Recenzja Łowcy Głów Mistrz
Wymienię:
www.1944.waw.pl W matni Więzień Nieba Kolekcjoner motyli Kryształowe serca Chudszy
Mgła Recenzja Łowcy Głów Mistrz Lalki. Śledztwo profilera Jeffersona Wintera Pożegnalny ukłon
Powrót Sherlocka Holmesa Zamknij oczy Azyl. Opowieść o Żydach ukrywanych w warszawskim ZOO Cięcie Niespodzianki

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-11 21:36:16
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, II wojna światowa

„Kommando Puff” Dominika W. Rettingera porusza temat do tej pory przemilczany lub zaledwie liźnięty w literaturze obozowej. Zagadnienie dotyczy istnienia domu publicznego dla więźniów w obozie Auschwitz-Birkenau.
Historia Elizy sama w sobie jest opowieścią ciekawą, niezwykłą. Obozowa gehenna przyprawia o ciarki. Jednakże główna bohaterka, jej przeszłość i sposób myślenia nie wzbudziły ani...
„Kommando Puff” Dominika W. Rettingera porusza temat do tej pory przemilczany lub zaledwie liźnięty w literaturze obozowej. Zagadnienie dotyczy istnienia domu publicznego dla więźniów w obozie Auschwitz-Birkenau.
Historia Elizy sama w sobie jest opowieścią ciekawą, niezwykłą. Obozowa gehenna przyprawia o ciarki. Jednakże główna bohaterka, jej przeszłość i sposób myślenia nie wzbudziły ani mojej sympatii, ani współczucia. Strasznie ciężko było mi też przyzwyczaić się do stylu i języka, jakim posłużył się autor. Krótkie zdania sprawiały, że fabuła nie płynęła, ale stawiała opór. Dopiero w połowie książki przestało mi to przeszkadzać.
Literatura obozowa nie jest mi obca. Czytałam zdecydowanie lepsze pozycje niż „Kommando Puff”, ale były też i gorsze, niż „Strefa interesów”. Ogólnie, warto sięgnąć, chociażby ze względu na niecodzienny temat.

pokaż więcej

 
2018-10-10 15:50:47
Wypowiedział się w dyskusji:
 
2018-10-08 18:04:15
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Thriller, horror
Autor:

Pamiętam czas, gdy „Córka Króla Moczarów” była nowością wydawniczą. Pojawiały się wówczas same pozytywne recenzje pełne pochwał i zachwytów. Później przyszła pora na falę opinii negatywnych, zawiedzionych, opisujących książkę jako przeciętną. Gdy wreszcie powieść trafiła w moje ręce, postanowiłam, że podejdę do lektury bez wygórowanych oczekiwań. Siądę do czytania i zobaczę, co się zdarzy.
...
Pamiętam czas, gdy „Córka Króla Moczarów” była nowością wydawniczą. Pojawiały się wówczas same pozytywne recenzje pełne pochwał i zachwytów. Później przyszła pora na falę opinii negatywnych, zawiedzionych, opisujących książkę jako przeciętną. Gdy wreszcie powieść trafiła w moje ręce, postanowiłam, że podejdę do lektury bez wygórowanych oczekiwań. Siądę do czytania i zobaczę, co się zdarzy.
Powieść przypadła mi do gustu. Nie poraziła swoją treścią, nie wprawiła w zachwyt, nie zmieniła mojego życia, ale historia Heleny wydała mi się interesująca i warta czasu poświęconego na czytanie. Bardzo spodobało mi się połączenie fragmentów baśni Andersena z kolejnymi rozdziałami książki. Fabuła, na którą składają się wspomnienia córki Króla Moczarów oraz jej „gra” z ojcem, wciąga, budzi niepokój. Książka daje do myślenia. Zmusza też do refleksji na temat konsekwencji związanych z raz podjętą decyzją.

pokaż więcej

 
2018-10-06 20:13:19
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Romans, Z historią w tle
Cykl: Damy i buntowniczki (tom 3)

Natalia Odręga to bohaterka trzeciej części cyklu Magdaleny Wali „ Damy i buntowniczki”. Autorka ma dar do tworzenia ciekawych postaci kobiecych, zwłaszcza tych tytułowych. O ile w dwóch poprzednich częściach królowały prawdziwe piękności, w tej powieści pojawia się panna brzydka, zahukana i sponiewierana. Jest inaczej, ale równie ciekawie.
Sięgając po „Natalię”, warto znać „Mariannę” i...
Natalia Odręga to bohaterka trzeciej części cyklu Magdaleny Wali „ Damy i buntowniczki”. Autorka ma dar do tworzenia ciekawych postaci kobiecych, zwłaszcza tych tytułowych. O ile w dwóch poprzednich częściach królowały prawdziwe piękności, w tej powieści pojawia się panna brzydka, zahukana i sponiewierana. Jest inaczej, ale równie ciekawie.
Sięgając po „Natalię”, warto znać „Mariannę” i „Rozalię”, bo to ułatwia zrozumienie wszystkich wątków i rodzinnych niuansów. Poza tym miło czytać książkę, gdy ma się okazję wrócić do lubianych bohaterów – hrabiostwa Marianny i Michała Sierawskich, Rozalii i Dominika Mierzejewskich . Trochę szkoda, że sama Rozalia (bohaterka poprzedniego tomu) została tu potraktowana mocno marginalnie. Pojawia się na krótko, a i tak niewiele z tego wynika. Rozumiem jednak, że to nie jej osoba była ważna w tej części.
Książkę czyta się znakomicie. Tak jak w całym cyklu, tak i tu pojawiają się ciekawostki z epoki. Magdalena Wala ze znawstwem odmalowała XIX-wieczny Kraków i atmosferę zaborów. Jak na mój gust pod koniec powieści za dużo było fragmentów dotyczących sytuacji politycznej i to odrobinę odwracało uwagę od głównej pary. Za to sama historia Natalii i Szymona bardzo mi się spodobała.

pokaż więcej

 
2018-10-04 19:20:29
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kryminał, sensacja, Posiadam, Ulubione
Autor:
Cykl: Molly Murphy (tom 1)

„Prawo panny Murphy” to pierwszy tom przygód rudowłosej i zadziornej Irlandki. Akcja toczy się w 1901 roku w Europie i Ameryce. Główna bohaterka zdobyła moją sympatię niemal z marszu. Trudno jej nie polubić. Jest osobą otwartą, pomysłową, pozytywnie zakręconą. Nieustannie wpada w tarapaty. Budzi przy tym ogromne zainteresowanie mężczyzn, którzy ordynarnie jej się narzucają.
Nie wszyscy lubią...
„Prawo panny Murphy” to pierwszy tom przygód rudowłosej i zadziornej Irlandki. Akcja toczy się w 1901 roku w Europie i Ameryce. Główna bohaterka zdobyła moją sympatię niemal z marszu. Trudno jej nie polubić. Jest osobą otwartą, pomysłową, pozytywnie zakręconą. Nieustannie wpada w tarapaty. Budzi przy tym ogromne zainteresowanie mężczyzn, którzy ordynarnie jej się narzucają.
Nie wszyscy lubią narrację pierwszoosobową. Mnie akurat taki typ nie przeszkadza, a w przypadku Molly Murphy działa na jej korzyść. Akcja toczy się wartko, tylko liczba zbiegów okoliczności może budzić zdziwienie. Myślę jednak, że być może w tym tkwi urok tej opowieści i warto to zaakceptować. Lubię kryminały retro i już dziś żałuję, że kupiłam tylko pierwszy tom cyklu. Z pewnością sięgnę po następne.

pokaż więcej

 
2018-09-30 10:30:40
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Obyczajowe, Posiadam
 
2018-09-29 14:55:44
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kryminał, sensacja
Autor:
Cykl: Harry Hole (tom 10) | Seria: Ślady zbrodni

W „Policji” Jo Nesbo pogrywa sobie z czytelnikiem w najlepsze. A czyni to na poziomie mistrzowskim. Kilka razy zupełnie nieświadomie przyłożyłam dłoń do ust, bo zaskoczenie okazało się zbyt wielkie – na granicy obrzydzenia, niedowierzania, a może nawet szoku. Było w tej książkę kilka rozwiązań fabularnych, których w ogóle nie brałam pod uwagę. Nie sądziłam, że autor posunie się aż tak daleko.
...
W „Policji” Jo Nesbo pogrywa sobie z czytelnikiem w najlepsze. A czyni to na poziomie mistrzowskim. Kilka razy zupełnie nieświadomie przyłożyłam dłoń do ust, bo zaskoczenie okazało się zbyt wielkie – na granicy obrzydzenia, niedowierzania, a może nawet szoku. Było w tej książkę kilka rozwiązań fabularnych, których w ogóle nie brałam pod uwagę. Nie sądziłam, że autor posunie się aż tak daleko.
Ogólnie fabuła jest genialnie zapętlona, skonstruowana z przebiegłością szczwanego lisa, a jednocześnie logicznie wyjaśniona. Zakończenie niepokoi i to bardzo mocno. Wciąż się biję z myślami: „Co ten Nesbo zamierza?” . Najwyższy czas zarezerwować w bibliotece „Pragnienie” i mieć nadzieję, że szybko trafi w moje ręce.

pokaż więcej

 
2018-09-22 15:52:06
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Fantastyka
Cykl: Opowieści z Narnii (tom 1)
 
2018-09-20 21:24:59
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, II wojna światowa

„Chłopak z Katynia” to tak naprawdę chłopak z warszawskiej Woli, który „nigdy nie chciał być bohaterem”. Na jego życie nałożyły się historyczne wydarzenia. Dane mu było spotkać się oko w oko z ważnymi osobistościami z pierwszych stron gazet.
Henryk Troszczyński to ostatni żyjący świadek odkrycia polskich grobów w Katyniu. Ten fakt na zawsze odmieni jego życie, stanie się niezatartym...
„Chłopak z Katynia” to tak naprawdę chłopak z warszawskiej Woli, który „nigdy nie chciał być bohaterem”. Na jego życie nałożyły się historyczne wydarzenia. Dane mu było spotkać się oko w oko z ważnymi osobistościami z pierwszych stron gazet.
Henryk Troszczyński to ostatni żyjący świadek odkrycia polskich grobów w Katyniu. Ten fakt na zawsze odmieni jego życie, stanie się niezatartym wspomnieniem, nieustającym znakiem zapytania. Książka nie ogranicza się tylko do sprawy katyńskiej. To opowieść o przedwojennej Warszawie i jej mieszkańcach, o wojnie, powstaniu, obozie zagłady, wyzwoleniu i pracy w Polsce powojennej. Sporo tu różnych anegdot i ciekawostek.
Sprawa katyńska jest oczywiście poruszająca, ale na mnie największe wrażenie zrobiły opisy tego, co działo się na Woli na początku sierpnia 1944. Niby wiem na ten temat sporo, czytałam to i owo, jednak opisy pana Troszczyńskiego zakłóciły mój wewnętrzny spokój. Czasem jakieś zdanie czytałam kilka razy, bo potworność treści nie od razu do mnie docierała.
Zachęcam do lektury tych, którzy interesują się historią i … wszystkich pozostałych, bo naprawdę warto. Ciekawa i wciągająca lektura.

pokaż więcej

 
2018-09-16 15:40:16
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Obyczajowe, Z historią w tle

„Odzyskać utracone” Katarzyny Kołczewskiej to bardzo dobrze napisana powieść obyczajowa. Bez taniego sentymentalizmu, bez zbędnego wątku miłosnego upchniętego lub eksploatowanego na siłę. To powieść o trudnych relacjach między matką a dorosłą córką. Wydarzenia rozgrywają się na początku lat 50. XX wieku w Białymstoku. Pojawiają się też rozdziały w formie retrospekcji. Autorka niezwykle... „Odzyskać utracone” Katarzyny Kołczewskiej to bardzo dobrze napisana powieść obyczajowa. Bez taniego sentymentalizmu, bez zbędnego wątku miłosnego upchniętego lub eksploatowanego na siłę. To powieść o trudnych relacjach między matką a dorosłą córką. Wydarzenia rozgrywają się na początku lat 50. XX wieku w Białymstoku. Pojawiają się też rozdziały w formie retrospekcji. Autorka niezwykle obrazowo sportretowała dwie główne bohaterki. Ich czyny, słowa, sposób myślenia czasem dziwią i zaskakują, bywa, że budzą zdecydowany sprzeciw czytelnika. Zwłaszcza córka Marii – Miranda jest postacią wyzwalającą emocje. Przeszła przez piekło Sybiru, doświadczyła tam zła i upodlenia, więc uważa, że to doświadczenie pozwala jej ranić innych aż do kości, zadać niewyobrażalny ból najbliższym. Można ją oczywiście usprawiedliwiać, ale trudno też zaakceptować takie zachowanie. Przyznaję bez bicia, że miałam ochotę niejednokrotnie nią potrząsnąć.
„Odzyskać utracone” to powieść poruszająca, chwytająca za serce, bolesna, a jednocześnie piękna.

pokaż więcej

 
2018-09-11 21:58:37
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kryminał, sensacja
Autor:
Cykl: Sam Porter (tom 1)

„Czwarta małpa” ma bardzo wysokie oceny na tym portalu. Z chwilą ukazania się powieści śledziłam opinie i oceny, które najczęściej plasowały się na poziomie ośmiu gwiazdek. Nie kryję, wzbudziło to moją ciekawość. Tylu czytelników i każdy zadowolony? Mimo że ostatnio sytuacja zaczęła się zmieniać, nie osłabiło to mojej determinacji, aby zdobyć książkę i ją przeczytać.
Jestem świeżo po...
„Czwarta małpa” ma bardzo wysokie oceny na tym portalu. Z chwilą ukazania się powieści śledziłam opinie i oceny, które najczęściej plasowały się na poziomie ośmiu gwiazdek. Nie kryję, wzbudziło to moją ciekawość. Tylu czytelników i każdy zadowolony? Mimo że ostatnio sytuacja zaczęła się zmieniać, nie osłabiło to mojej determinacji, aby zdobyć książkę i ją przeczytać.
Jestem świeżo po lekturze. Nie powiem, autor stworzył dosyć oryginalnego, psychopatycznego bohatera, co wcale nie jest łatwym zadaniem. Ciekawym posunięciem było zamieszczenie pamiętnika mordercy. Te rozdziały zrobiły na mnie największe wrażenie, wręcz przeraziły. Bardzo sugestywnie były również opisane przeżycia i przemyślenia uwięzionej Emory. Podobał mi się Porter, choć dosyć długo zlewał się w jedno z Nashem. Dopiero w połowie powieści, gdy czytelnik poznaje lepiej życie osobiste Portera, staje się on postacią bardziej rozpoznawalną, wyrazistą.
Przeczytałam sporo kryminałów i thrillerów, więc niełatwo mnie czymś zaskoczyć. Niektóre rozwiązania fabularne nie stanowiły dla mnie zagadki, choć powieściowi bohaterzy głowili się nad nimi przez lwią część książki. W tym upatruję powodu, że „Czwarta małpa” nie wbiła mnie w fotel. Lekturę jednak mogę zaliczyć do udanych.

pokaż więcej

 
2018-09-06 20:38:25
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kryminał, sensacja
Cykl: Polski psychopata (tom 5)

Komisarz Rudolf Heinz wraca do gry w „Dziewczynce z zapalniczką”. Słabo pamiętam poprzedni tom, który jakoś szczególnie mnie nie zachwycił. Ten natomiast zrobił na mnie pozytywne wrażenie. Spodobał mi się sposób prowadzenia śledztwa, metody pracy głównego bohatera i to, że potrafił docenić młodszą policjantkę przydzieloną mu do pomocy. Nie puszył się, nie wymądrzał, nie silił się na... Komisarz Rudolf Heinz wraca do gry w „Dziewczynce z zapalniczką”. Słabo pamiętam poprzedni tom, który jakoś szczególnie mnie nie zachwycił. Ten natomiast zrobił na mnie pozytywne wrażenie. Spodobał mi się sposób prowadzenia śledztwa, metody pracy głównego bohatera i to, że potrafił docenić młodszą policjantkę przydzieloną mu do pomocy. Nie puszył się, nie wymądrzał, nie silił się na dwuznaczne dowcipy. Współpracował.
Osoba mordercy też świetnie pomyślana i poprowadzona. Poza tym dobry dodatek do głównego wątku w postaci więźnia opętanego chęcią zemsty – szkoda tylko, że trochę nieumiejętnie wykorzystany. Najbardziej na plus – przedstawienie bohaterów. Nawet postaci epizodyczne autor wyposażył w ciekawy zestaw cech.
Żałowałam, że z powodu nawału obowiązków musiałam odkładać tę książkę na półkę i czekać na ciąg dalszy. Gdybym miała wolne popołudnie, przeczytałabym całość za jednym zamachem.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
990 457 42216
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (204)

Ulubieni autorzy (32)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (37)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd