Allegro - kampania grudzień kat. fantastyka

Achaja - Tom II

Cykl: Achaja (tom 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,14 (8167 ocen i 330 opinii) Zobacz oceny
10
701
9
1 056
8
1 721
7
2 311
6
1 197
5
588
4
199
3
217
2
87
1
90
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375742329
liczba stron
644
język
polski
dodał
Casthaluth

„Andrzej Ziemiański chciał stworzyć łatwo i szybko się czytającą fantastyczną powieść przygodową. Cel ten udało się mu osiągnąć. Pod względem tempa fabuły »Achaja« jest literaturą akcji najwyższej klasy”. Jacek Dukaj Achaja była kiedyś księżniczką potężnego Królestwa Troy. Zdążyła jednak już o tym zapomnieć... Ucieka. Z piętnem niewolnicy i tatuażem dziewki z domu publicznego... Czy istnieje...

„Andrzej Ziemiański chciał stworzyć łatwo i szybko się czytającą fantastyczną powieść przygodową. Cel ten udało się mu osiągnąć. Pod względem tempa fabuły »Achaja« jest literaturą akcji najwyższej klasy”.
Jacek Dukaj

Achaja była kiedyś księżniczką potężnego Królestwa Troy. Zdążyła jednak już o tym zapomnieć... Ucieka. Z piętnem niewolnicy i tatuażem dziewki z domu publicznego... Czy istnieje na świecie miejsce, gdzie będzie mogła normalnie żyć?


„Zacząłem czytać i… wpadłem. Książka wciągnęła mnie tak bardzo, że parę razy odrywałem się od niej o czwartej nad ranem zgrzytając zębami ze złości na myśl, że nie opłaca już się iść spać i że jutro czeka ukochana uczelnia...”.
Jakub Janusz, Valkiria

„Andrzej Ziemiański świetnie operuje słowem. Doskonale konstruuje dialogi. Opisuje wyimaginowaną przecież rzeczywistość jakby była realna, jakby widział wszystkie zawarte w książce wydarzenia i tylko je nam relacjonował”.
Maciej Dzierżek, Poltergeist

 

źródło opisu: www.fabrykaslow.com.pl

źródło okładki: www.fabrykaslow.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (12658)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1462
Arek | 2018-06-06
Przeczytana: 06 czerwca 2018

Język tej długiej powieści jest bardzo brzydki, pełen przekleństw, brzydkich epitetów, jednym słowem plugawy.

Akcja toczy się w bliżej nieokreślonym czasie, chociaż trafniej jest napisać wcale nieokreślonym.
Uwaga chłopcy, w książce, kobiety są często nagie.
Powieść jest dosyć wciągająca, czasami napięcie bywa duże, ale jedynie czasami.
Tempo akcji określiłbym na raczej wolne, z tendencją do spadania.
Wojny jakie się toczą, jak zwykle we fantasy, toczą się za pomocą, mieczy, kusz, tarcz, koni itd.

Mamy tu też trochę słów z dawnej polszczyzny, i opis naszej mentalności, zwyczajów zamierzchłych czasów.
Polecam osobom lubiącym fantasy.

"Jak się pieprzy, to się pieprzy. Na całego! Nigdy się nie pieprzy w życiu na pół. Albo na trzy czwarte. Zawsze na całość."

książek: 1008
Vaherem | 2012-12-26
Przeczytana: 26 grudnia 2012

W związku z tą lekturą mam tyle myśli w głowie, że nie potrafię ich uporządkować. Chciałbym wypunktować wszystkie słabości tego "dzieła", ale wtedy musiałbym tego potwora po prostu przepisać. Ta ksiażka jest tak zła, że nie sposób tego wyrazić. Znajomi, którzy polecali mi Achaje twierdzili, że drugi tom jest najlepszy. Myśle, że to musiał być z ich strony jakiś makabryczny żart. Nie dziwie się, że ktoś może poczuć odrazę do polskiej fantastyki - gdybym po to coś sięgnął po wiedźminie to prawdopodobnie nie ruszyłbym już nigdy innych polskich autorów. Komu w ogóle wpadło do głowy, by zestawiać Sapkowskiego z Ziemańskim? I te teksty w stylu "Ziemiański Sapkowskiemu w niczym nie ustępuje"...

Zwykle pisze recenzje w formie plusów i minusów... i tak będzie i tym razem:

Na plus:

NIE MA

Na minus:

- Seksizm. Wszystko ocieka tu seksem, kobiety to obiekty z cycami i dupami które trzeba skąpo ubrać i co chwile o tym przypominać. O obtartych sutkach też. Mam wrażenie, że autor pisał...

książek: 1330
annaroza | 2017-06-10
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 10 czerwca 2017

Koty? Koty?! Koty!
Rozwój wypadków w tej części historii Achaji całkowicie mnie zaskoczył. Ale bardzo mi się to spodobało. Pewnie dlatego, że lubię koty. Zresztą wszystkie wydarzenia w Arkach bardzo mnie wciągnęły i ciekawa jestem dalszego ciągu.

książek: 3223
filozof | 2018-04-22
Na półkach: Przeczytane

Od nadmiaru gołych dziewczyn,boli głowa.Mnie to nie przeszkadza,ale może taki jestem.
Akcja się jednak rozwija.
Dużo więcej walk.I chyba się przekonałem,do cyklu.

książek: 1067

Druga część mnie nie zawiodła. Jest świetna.

książek: 629
Roland | 2017-10-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 października 2017

Droga wojowniczki

Wspólnym mianownikiem większości powieści fantasy jest możliwość przeniesienia czytelnika w wykreowany przez autora świat. Oderwanie się od rzeczywistości, zżycie się z bohaterami, przeżywanie ich wzlotów i upadków oraz przede wszystkim uczucie, że kolejnych przygód nigdy dość są wyznacznikami powieści, które zaskarbiają sobie rzesze czytelników. Jednakże jak do tego wszystkiego ma się kwestia kontrowersyjności?. Z jednej strony kusi, przyciąga, z drugiej odpycha, chyba zależne jest to od naszej moralności, granic tolerancji oraz ogólnego gustu. Jednak taka powieść nie pozostawia nikogo obojętnym. Twórczość pana Ziemiańskiego należy do tych kontrowersyjnych, lubi zaskakiwać i szokować swych czytelników.

Pierwszy tom „Achai” wywołał burzę opinii, a oceny rozlokowały się na dwóch przeciwstawnych biegunach. Zarówno rację mieli ci, którzy krytykowali autora za zbytnią brutalność ocierającą się o sadyzm, za bardzo wulgarny język, zbytnio seksistowskie...

książek: 1545
deana | 2018-06-02
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 02 czerwca 2018

Do drugiego tomu ,,Achai" zbierałam się długo a czytałam jeszcze dłużej. Od momentu przyniesienia jej z biblioteki, kilka razy prolongowałam termin zwrotu a w międzyczasie przeczytałam co najmniej kilka innych książek. Ale czy to oznacza, że ,,Achaja" jest zła?

Jest to powieść specyficzna. Wykreowany przez Ziemiańskiego świat - dziwne skrzyżowanie Antyku i futurologią - jest brutalny, chamski, wręcz czasami prostacki, króluje tam prawo silniejszego, sprytniejszego, bardziej bezwzględnego. Dodatkowo gdy jeszcze spojrzy się na sytuację kobiet - to każda feministka z rykiem rzuci tą książkę w ogień piekielny - seksizm jest wszechobecny. Mimo tych ewidentnych wad, jest jednak coś co przyciąga. Achaja, jako bohaterka nie jest idealna jest schematyczna, trochę bezbarwna i znikająca w tle, pozwalająca sobą manipulować, czasem wydaje się, że u niej są tylko mięśnie a umysł gdzieś zniknął. Jednak sytuacja w jakiem się znajduje, kolejne etapy jej życia - tym razem przede wszystkim jej...

książek: 710
Jonasz | 2014-09-01
Przeczytana: 01 września 2014

Trudne do uwierzenia, lecz drugi tom Achai jest jescze gorszy od pierwszego.

W drugim tomie dominuje historia glownej bohaterki, nierozgarnietej nastolatki, ktora wbrew wszytkim glupota, ktore wyczynia, wychodzi calo z wszystkich opresji. Pozostakle postacie gdzies gina, i Ziemianski poswieca im zaledwie pare rozdzialow. Te postacie to dwoch zuli, ktorym z jakis powodow daje sie oszukac wszystkich oraz czarownik, tak bezbarwny, ze az trudno cokolwiek o nim powiedziec. Fabula jest chaotyczna i nie wiadomo do czego zmierza.

Ziemianski probuje uporzadkowac mitologie swiata, w ktorym umiescil swoja historie, ale znow powstaje system pelen sprzecznosci.

Ciagle ten sam irytujacy jezyk. Ta sama psedo humorystyczna narracja. Dawcip na poziomie jurnych dwunastolatkow. Seksizm w pelnej okazalosci, juz na granicy erotomanii.

Jedna z najbardziej denerwujacych rzeczy w ksiazce jest naduzwanie onomatopeji, jesli tak tez wszytskie aaaaaa, eeeee, hmmmm, mozna nazwac. Trzeba jednak przyznac,...

książek: 1229
Bastete | 2011-02-05
Na półkach: Przeczytane, Porzucone
Przeczytana: 05 lutego 2011

Skłamałem - zaznaczyłem "przeczytane" a utknąłem gdzieś w połowie. Na swoją obronę mam to, że brakło zakładki "porzucone".

Czasami zdarzają się autorzy, których każde napisane słowo ma swój cel i wagę. Niestety tu mamy do czynienia z autorem, który mógłby wywalić tak z połowę tekstu i książka by na tym nie straciła (a może i zyskała, czego nie wykluczam choć nie potrafię sobie wyobrazić).

W życiu rzeczy potrafią być i zdarzać się ot tak sobie, całkowicie bez sensu i nie ma do kogo kierować o to pretensji. Za to w książce już te pretensje mają adresata - autora. W tym konkretnym przypadku totalnie nie wiem po co autor wytyczył takie a nie inne losy naszej bohaterce, robił z niej księżniczkę, katował tu i tam (a raczej tu, tam i jeszcze tam, a jak gdzieś jej nie katował, to znaczy, że jej tam jeszcze nie było) skoro na dobrą sprawę nic z tego nie wynika (czasami miałem dość mocne wrażenie, że autor czerpie garściami z "Bram domu umarłych" tylko mu nie wychodzi). Wydarzenia w...

książek: 645
Trefny | 2016-04-01
Przeczytana: 01 kwietnia 2016

Achaja to cykl, który da się czytać tylko jeśli wyłączy się myślenie. Jeśli liczysz na książkę wybitną, dobrą, przeciętną to muszę cię rozczarować. Achaja tom II to książka zwyczajnie beznadziejna. Ale dlaczego? Przecież jest wszystko: krwawa polityka, piękne kobiety, proste dialogi, porządni bohaterowie. U Tolkiena się to przecież sprawdziło, tak? To dlaczego u pana Ziemiańskiego nie?
1. Achaja - nadczłowiek. Śmiertelna rana - phi. Po co mi ręką? W dodatku Achaja nie ma wad. Ale nie ma też zalet. Co czyni ją bohaterką... No właśnie. Trudno cokolwiek o niej powiedzieć.
2. Język. Trzy najpopularniejsze słowa w książce: dupki, kur*a, ja pierdo*ę. Nie. W wojsku do majora nie odezwiesz się w taki sposób. Nie w tych czasach. W dodatku przymiotnik "fajny" i odmiana słowa "dupa" na sześćdziesiąt sposobów były męczące.
3. Fabuła. Prosta fabuła. Naprawdę nic w niej nie ma skomplikowanego. Niestety jest pełna nielogiczności... Ale jakim sposobem przenoszą się do innego kraju tak szybko?...

zobacz kolejne z 12648 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd