Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Inkwizytor

Tłumaczenie: Irena Burchacka
4,75 (24 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
0
7
2
6
3
5
7
4
2
3
6
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inquisitore
data wydania
ISBN
83-85214-40-5
liczba stron
239
słowa kluczowe
inkwizycja
język
polski
dodała
nunachopin

Piza, rok Pański 1247. Miastem wstrząsa tajemnicza zbrodnia: obok pałacu arcybiskupiego znaleziono zwłoki młodej, przepięknej niewiasty lekkich obyczajów. Arcybiskup Witalis podejrzewa, że za zabójstwem kryją się zbrodnicze watki heretyckiej sekty katarów, którzy - jak się przebąkuje - zagnieździli się jakoby w jakimś tajemniczym zakątku miasta. Przyzywa zatem dominikanina Konrada z Tours,...

Piza, rok Pański 1247. Miastem wstrząsa tajemnicza zbrodnia: obok pałacu arcybiskupiego znaleziono zwłoki młodej, przepięknej niewiasty lekkich obyczajów. Arcybiskup Witalis podejrzewa, że za zabójstwem kryją się zbrodnicze watki heretyckiej sekty katarów, którzy - jak się przebąkuje - zagnieździli się jakoby w jakimś tajemniczym zakątku miasta. Przyzywa zatem dominikanina Konrada z Tours, znanego inkwizytora, i powierza mu zadanie przeprowadzenia śledztwa w tej sprawie o delikatnych polityczno-religijnych kulisach. U boku inkwizytora - detektywa staje przyjaciel, również dominikanin, Gaddo Casalberti. I tak powstaje spółka śledcza, stanowiąca jakoby aluzję do słynnych par: Sherlock Holmes - Watson (Conan Doyle) oraz Wilhelm z Baskerville - Adso (Umberto Eco, Imię róży). Dochodzenie, ożywione nieustannymi niespodziankami ma za tło Pizę, czasem pogodną, lecz częściej woniejącą siarką lub straszącą widmami. Wynosi ono na scenę, wśród innych postaci, muzułmanina Harudne i maga Michała Scota. Po wielu perypetiach Konrad dojdzie wreszcie do najbardziej zdumiewającego i nieoczekiwanego rozwiązania.
Rino Cammilleri, splatając dwie linie tematyczne: śledztwa w sprawie kryminalnej i "kryzysu" duchowego bohatera (dręczonego obecnością w swej duszy zła, do walki z którym wzywa go Bóg) umieścił w zrekonstruowanym z historyczną dokładnością Średniowieczu wydarzenie niezwykle współczesne w swej psychologicznej prawdzie. To sprawia, że Inkwizytor nie jest zwykłą powieścią należącą do "kryminałów religijnych". Jest to raczej książka, która - obok cech niosących relaks - zawiera też bodźce do refleksji nad konfliktem miłości i nienawiści, litości i przemocy, wiary i niewiary w życiu każdego człowieka.

 

źródło opisu: http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=11037

źródło okładki: http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=11037

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (53)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5941
allison | 2016-06-20
Przeczytana: 19 czerwca 2016

Sięgnęłam po "Inkwizytora", bo zachęciła mnie do lektury okładkowa recenzja i pozytywna opinia koleżanki. Niestety, rozczarowałam się.

Powieść łączy elementy literatury historycznej, psychologicznej i kryminału. Teoretycznie to interesująca mieszanka, ale w praktyce wyszedł jakiś do niczego niepodobny twór, jakby autor nie mógł się zdecydować, w którą stronę ma przechylić się szala - czy najważniejsze mają okazać się wątki historyczne, czy wewnętrzne przeżycia i dylematy tytułowego bohatera, czy intryga kryminalna.

Za minus uważam też pokazanie katarów w sposób bardzo uproszczony i schematyczny, bardziej zbliżony do krzywdzących legend niż do złożonej prawdy.

"Inkwizytor" nie jest złą powieścią, raczej mdłą, nieco nużącą i nie wyróżniającą się niczym szczególnym. Zakończenie wątku kryminalnego może i zaskakuje, ale w swoich detektywistycznych zapędach brałam taką możliwość pod uwagę, więc nie byłam bardzo zdziwiona finałem.

książek: 425
Meszuge | 2014-02-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 maja 2010

Kolejny klon „Imienia róży”. Nawet całkiem udany, choć oczywiście do klasy pierwowzoru mu daleko.

Tym razem akcja dzieje się w Pizie, w połowie XIII wieku. Miasto jest obłożone papieskim interdyktem, bez skrupułów walczą w nim o wpływy gwelfowie z gibelinami; w tle czają się katarzy, albigensi, albo inni straszni heretycy, alchemik, Michał Szkot poszukuje kamienia filozoficznego, a więc… mocno pokomplikowane okoliczności, wyjątkowo napięta atmosfera.

W tej sytuacji znalezienie obok pałacu arcybiskupa nagich zwłok pięknej kurtyzany, przepełnia czarę i papież wysyła do Pizy swojego człowieka do zadań specjalnych, inkwizytora Konrada z Tours, któremu w skomplikowanym śledztwie pomaga dawny przyjaciel, dominikanin Gaddo.

Konrad jest oczywiście super inteligentny, wyjątkowo oczytany, wykształcony itp. Jako były krzyżowiec, zna tajemne sztuki walki, co oczywiście wielokrotnie się przydaje. Jego portret psychologiczny całkiem zgrabnie uzupełniony jest rozlicznymi rozważaniami i...

książek: 195
Sandra | 2015-06-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: czerwiec 2015

Katarzy, Inkwizycja, Kamień filozoficzny, ciało astralne, a to wszystko spowite tajemniczym morderstwem... Brzmi ciekawie? Nie tym razem! Jeśli nie potrafisz wyobrazić sobie jak można zepsuć tak ciekawe tematy i podać go w jałowy sposób, to lektura idealna, aby się dowiedzieć! W dodatku raczej mylny tytuł. A jeśli ktoś oczekiwał dobrego kryminału religijnego, to proponowałabym jeszcze poszukać, bo ta pozycja na pewno nim nie jest, ani to kryminał, ani dobre. Autor tekstu na tylnej stronie okładki porównujący bohaterów do słynnych duetów Sherlocka i Watsona czy tych z "Imienia Róży" kpi sobie z czytelnika i raczej wątpi w jego intelekt, a może sam nie przeczytał książki. Jak można tak nijakie postacie porównać do tych kultowych, skoro głównego bohatera nawet nie da się polubić? Pozycja strasznie mnie rozczarowała, obawiam się, że będę unikać tego autora jak tylko mogę. Sam temat i historia są naprawdę ciekawe, aczkolwiek autor jest raczej lakoniczny i zamyka wiele wątków na...

książek: 2421
EnfantTerrible | 2011-08-08
Na półkach: Przeczytane, Rok 2011.
Przeczytana: 08 sierpnia 2011

Książka ni to ziębi, ni to grzeje, powiedziawszy kolokwialnie. Mamy pewną fabułę, specyficzną manierę stylistyczną czy zarys głównych bohaterów, więc 'niby' wszystko na swoim miejscu. A jednak pozycja ta nie pozostawiła we mnie żadnych, głębszych przemyśleń, przewodnia konkluzja jest dość prosta, a niektórych rozwiązań idzie się samodzielnie domyślić na kilka kartek przed kulminacją. Jeśli ktoś poszukuje typowej przygody, usytuowanej w dawnych czasach, okraszonej charakterystycznym humorem to pewnie się nie zawiedzie, acz osobiście nie jestem zachwycona.

książek: 4459
Fidel-F2 | 2015-12-10
Na półkach: Przeczytane

Naiwna pulpa, źle napisana i źle przetłumaczona. Omijać szerokim łukiem.

książek: 93
Ilona_Ewa Urban | 2012-10-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 30 sierpnia 2012

Książka fenomenalna zarówno jako kryminał, ale także jako obraz przemiany psychologicznej i duchowej bohatera.

książek: 722
Lary1981 | 2015-01-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok
książek: 816
Tomocerus | 2014-12-17
książek: 355
IwonaS | 2014-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 czerwca 2014
książek: 900
danulkak | 2014-04-26
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 43 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd