Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,2 (56 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
5
8
3
7
13
6
14
5
15
4
4
3
0
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7648-226-2
liczba stron
213
język
polski

Niezwykły monolog młodej kobiety-emigrantki, monolog samotności na autostradzie. W noc swoich trzydziestych urodzin Karolina zwana Karą podróżuje z Krakowa do Brukseli. Po drodze dokonuje swoistego rozliczenia: bilansu miłości, nienawiści oraz zdrady – tego wszystkiego, czego doświadczyła przez ostatnie lata, pomieszkując na Wschodzie i Zachodzie, kochając dwóch mężczyzn z różnych kultur i...

Niezwykły monolog młodej kobiety-emigrantki, monolog samotności na autostradzie.

W noc swoich trzydziestych urodzin Karolina zwana Karą podróżuje z Krakowa do Brukseli. Po drodze dokonuje swoistego rozliczenia: bilansu miłości, nienawiści oraz zdrady – tego wszystkiego, czego doświadczyła przez ostatnie lata, pomieszkując na Wschodzie i Zachodzie, kochając dwóch mężczyzn z różnych kultur i odkrywając ich tajemnice.

W powieści pojawiają się historyczni i fikcyjni ludzie drogi; mężowie stanu i tułacze: m.in. Karol Wojtyła, Edward Gierek, Vika z Uzbekistanu, która porzucając swojego upośledzonego syna, zostaje świadczącą usługi erotyczne dla niepełnosprawnych seksassistente czy didżej Igor, nielegalnie mieszkający w Brukseli Białorusin.

Jest to swego rodzaju zapis podróży emigracyjnej, która dla Kary, podobnie jak dla wielu współczesnych Polaków, rozgrywa się nie tylko w czasie i przestrzeni, ale przede wszystkim w świecie uczuć.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (145)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 934
Prosto_z_Mostu | 2011-03-22
Na półkach: Przeczytane, 2011, Do recenzji
Przeczytana: 21 marca 2011

Ten świat jest tak skonstruowany, aby panowała w nim równowaga. Dlatego to, co robimy, mówimy i myślimy prędzej czy później do nas wróci. Tak już jest, że zauważamy zazwyczaj to, co złe, niewygodne dla nas. Uznajemy to za pech czy niesprawiedliwość, szukamy przyczyny wokół, obwiniamy innych, ale nie widzimy przyczyny w sobie. Rzadko potrafimy, a jeszcze rzadziej chcemy, analizować swoje życie, wyciągać wnioski i zauważać własne błędy.

Książka Mai Wolny jest właśnie taką analizą życia głównej bohaterki - Karoliny. Życie to droga. Czasem jest droga kręta i wyboista, a czasem prosta i równa jak autostrada E40, która jest alegorią trasy życia. Bo Karolina prowadzi swoje przemyślenia i wspomnienia właśnie podczas jazdy wspomnianą E40. Poznajemy czasy jej dzieciństwa, studiów, dorosłości, miłości romantycznej, która w miarę upływu lat i nagromadzonych problemów coraz bardziej na tej romantyczności i magiczności traci. Kara odsłania przed nami swoje niespełnione pragnienia, drzemiące w...

książek: 3500
Monika | 2010-11-27
Na półkach: Przeczytane, 2010
Przeczytana: 27 listopada 2010

"Kara" to książka drogi.
Drogi - autostrady, którą bohaterka pokonuje opowiadając nam swoją historię - drogę przez 30-letnie życie.
Książka jest pełna uczuć, dobrych i złych, pełna jest smaków, zapachów i pogody.
"Kara" to debiut autorki. Moim zdaniem bardzo udany.

książek: 1263
Ewa | 2012-09-27
Przeczytana: 26 września 2012

Maja Wolny, jako doktor nauk humanistycznych i obecnie dyrektor Muzeum Morskiego, swoją pierwszą powieść pt. „Kara” wydała w 2009r. Jest to również mój debiut z twórczością tej autorki.
Główna bohaterka, Karolina(Kara), podczas podróży trasą E40 wspomina dotychczasowe życie. Przypomina mi to raczej pamiętnik. Kara opowiada o swoim życiu: przerwanych studiach, nieplanowanym dziecku, mężu, który przechodzi stan załamania i ciągle coś ukrywa oraz mieszkaniu w obcym mieście. Wspomina też o tym, jaką tajemnicę skrywał ojciec męża, jakimi osobami byli teściowie. Sama też kochała dwóch mężczyzn, ale tylko jednemu przyrzekała przecież wierność i miłość.
Gdyby czas pozwolił, przeczytałabym książkę jednym tchem. Przyznam, że na początku już przyszło mi do głowy, że zakończy się ona tak, jak się domyślałam.
To poruszająca powieść o miłości, wierności, zdradzie i życiu na emigracji. Opisane są odczucia związane z tęsknotą za prawdziwą małżeńską miłością, przywiązaniem do własnej...

książek: 5247
Irena | 2012-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2012

„Życie jest autostradą, na której codziennie zdarzają się wypadki, bo niezliczone możliwości zachowań ludzkich krzyżują się tutaj we wszystkich kierunkach.”*

Ile to razy robiliśmy rachunek sumienia, zatrzymywaliśmy się aby pomyśleć o tym co było i czemu akurat tak. Zawsze w tych momentach wydaje się, że mogło być inaczej, lepiej lub gorzej to zależy... Wtedy też zastanawiamy się co dalej... Jak żyć i postępować aby później nie żałować i nie mówić sobie „a mogło być inaczej”

Właśnie to robi Karolina zwana Karą w dniu swoich trzydziestych urodzin. Nasza główna bohaterka nocą jedzie autostradą E40 z Krakowa do Brukseli i w tym czasie opowiada nam swoje życie, a zarazem rozliczała się z nim. Podczas podróży dowiadujemy się o jej stypendium do Brukseli gdzie poznaje swojego męża, miłości do niego, utarczkach z teściową, która od początku jej nie akceptuje i okazuje to na każdym kroku. Następnie wspomina chorobę męża, która sprawiła iż wszystko było mu obojętne. O troskach,...

książek: 527
Klio | 2012-03-04
Przeczytana: 26 lutego 2012

Już dawno wyrosłam z literatury Wiśniewskiego, i jego fantastycznej "Samotności w sieci", lecz Wolny przypomniała mi o nim w jakiś nieuzasadniony ukryty sposób. W zasadzie jej sposób pisania mogłabym porównać również do Plebanek Grażyny..sentymentalizm, miłość. Jest to historia w postaci monologu, tytułowej Kary (Karoliny), która w swe 30-ste urodziny wybiera się w podróż z Krakowa do Brukseli, gdzie siedem lat temu w Belgii poznała Jana, z którym wiąże się historia Józefa..ojce, despotycznej matki, Igora, który w domyśle Kary miał zmienić jej życie, rozkochać, rozbudzić. Smutek i doświadczenie życiowe, szczęście umiarkowane..Lekka i szybka, i jakże miłym zaskoczeniem było poznanie Wolny.

książek: 651
jusssi | 2011-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2011

„Życie jest autostradą, na której codziennie zdarzają się wypadki, bo niezliczone możliwości zachowań ludzkich krzyżują się tutaj we wszystkich kierunkach”


Brak możliwości wyboru drogi, jaka prowadzi nas przez życie to kara czy błogosławieństwo ?
A co jeżeli los złączy ludzi, którzy obrali dwa odrębne kierunki ? Co ze wspomnieniami i przeszłością, a może żyć tylko teraźniejszością ?

Związek dwojga ludzi jest jak droga, kolejne odcinki trzeba budować równolegle, z takim samym wkładem, zaangażowaniem. Trzeba o nią dbać, pielęgnować, łatać dziury, systematycznie domalowywać powycierane linie, inaczej z nowoczesnej autostrady zrobi się polna droga, gdzie dwoje ludzi nie będzie miało szansy się spotkać, ich drogi się rozejdą. Tak jak krzywa, głównej bohaterki Karoliny i 20 lat starszego Jana, przecięły się w momencie, kiedy żadne z nich się tego nie spodziewało. Ich związek potoczył się bardzo szybko, ślub, dziecko w drodze, w ich życiu nie było miejsca na przeszłość. Wieczorne...

książek: 344
Klaudyna Maciąg | 2011-12-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 listopada 2011

Chyba nie zrozumiałam tej książki. Nie żeby mi się nie podobała - po prostu nie pojmuję sensu jej istnienia. A raczej - celu, w jakim została napisana. Jeżeli autorka chciała jakoś rozliczyć się ze swoim życiem - wyszło jej to całkiem nieźle. Nie wiem tylko czego inni mieliby w tej powieści szukać. Bo ja nie znalazłam w niej nic, co zapadłoby mi w pamięć.

Dokładnie rok temu przeczytałam Dom tysiąca nocy, Mai Wolny i byłam tą książką oczarowana (recenzja tutaj). Spodobał mi się sposób prowadzenia narracji, ciekawe kreacje bohaterów, plastyczne opisy rzeczywistości i naprawdę piękny język, jakim posługuje się autorka. Te wszystkie elementy znalazłam i w Karze, ale o ile tamta historia pochłaniała, o tyle ta... odpycha. Niby wszystko jest na miejscu - 'Kara' wzrusza i wstrząsa, zachwyca i oczarowuje, ale cała opowieść jest przedstawiona tak oschle i zimno, że czytelnik czuje się jak intruz, który podsłuchuje wyznania kobiety pełnej bolesnych wspomnień.

Sam zamysł był bardzo ciekawy...

książek: 1950
Anna | 2013-05-17
Przeczytana: 01 maja 2013

Rozliczenie z życiem trzydziestolatki...


Maja Wolny to nazwisko, którego nie znałam. Jest dziennikarką, eseistką i pisarką. Od 10 lat mieszka w Belgii, a "Kara" to jej debiutancka powieść. Bardzo prawdziwa, trudna, pełna emocji, szczera. To książka obok której nie można przejść obojętnie, chociaż wygląda niepozornie.

Jest to historia 30-letniej kobiety, która odbywa niezwykłą podróż, nie tylko samochodem, lecz także w głąb swego umysłu. Próbuje zmierzyć się i rozliczyć z przeszłością, wspomina swoje niełatwe życie, jest refleksyjna, zadumana, zamyślona... Karolina, bo tak ma na imię tytułowa bohaterka, w skrócie właśnie Kara, swoją drogą dosyć ciekawe zdrobnienie, zapewne i ono da nam do myślenia, zastanawia się nad wszystkim, co było jej udziałem, nad tym, jak toczyły się jej losy, co czuła, kogo kochała, kogo lubiła, a kogo mogłaby znienawidzić? Rozmyśla nad bolesnym i trudnym tematem zdrady, widzi ją swoimi oczami, zupełnie inaczej niż moglibyśmy się być może spodziewać? Mamy...

książek: 1886
Anka | 2011-10-30
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 29 października 2011

Książka opowiada o Polce, emigrantce Karolinie Drajcher. Pochodząca z Krakowa młoda kobieta przybywa do Brukseli, gdzie poznaje swojego, przyszłego męża, wykładowcę uniwersyteckiego. Do Polski, w której zostawiła rodziców, wraca rzadko. Właśnie podczas jednego z powrotów z Polski do Brukseli, w rocznicę swoich trzydziestych urodzin, Karolina snuje opowieść o swoim życiu.
Zanim sięgnęłam po tę książkę, przeczytałam kilka recenzji, głównie negatywnych. Osobiście odebrałam książkę nie tylko jako monolog Kary (odmiana imienia Karolina), ale także, jako opis odczuć pragnień, motywacji i oczekiwań kobiety w różnym wieku, w różnych rolach i w różnych sytuacjach życiowych. Najbliżej mi do Kary - młodej, niezależnej, właścicielki kawiarni. Najdalej do Kary wdowy, która podczas ostatnich kilometrów swojej podróży niespodziewanie dowiaduje się, że jej mąż zginął podczas wypadku samochodowego na Ukrainie. Śmierć w tej książce jest tak samo zwyczajnym zjawiskiem jak życie. jest nieodłączną...

książek: 635
Bożena | 2011-07-11
Na półkach: Przeczytane, Włóczykijka

Karolina dzień swoich trzydziestych urodzin spędza w drodze z Krakowa do Brukseli .
Przemierzając trasę E 40 , jedną z najdłuższych dróg Europy, dokonuje na własny użytek rozrachunku z dotychczasowym życiem.
Emigracja , choroba mężą, nieplanowana ciążą, miłość do dwóch mężczyzn...
Jako motto autorka wybrała cytat P.Christophe :
" Droga jest wyrazem sposobu życia ludzi.
Inaczej mówiąc , dana jest im droga ,
której sami dla siebie żądają ."
Czy tak bywa rzeczywiście ?
Każdy z nas idzie przez życie własną drogą. Dokonujemy różnych wyborów. Z różnymi przeciwieństwami losu musimy się zmierzyć .
Nie zawsze nasze marzenia się spełniają .
Bohaterka powieści , Kara musi samotnie zmierzyć się z tym, co przynosi każdy kolejny dzień oraz z własnym sercem , własnym sumieniem , z niekiedy ciążącym jej poczuciem odpowiedzialności za drugiego człowieka
. " Kochając , jesteśmy skazani na bezdenną samotność .. "
Maja Wolny opowiedziała historia o miłości , cierpieniu i tęsknocie ....

zobacz kolejne z 135 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd