Pamiętniki cesarzowej Katarzyny II przez nią samą spisane

Tłumaczenie: Eugenia Siemaszkiewicz
Wydawnictwo: MG
5,82 (65 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
4
7
15
6
21
5
13
4
3
3
6
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Memoires de l imperatrice Catherine II
data wydania
ISBN
9788361297543
liczba stron
260
język
polski
dodała
kasiaman55

"Szczęście nie jest tak ślepe, jak się zazwyczaj sądzi. Jest ono często niczym innym, jak tylko skutkiem właściwych i przemyślanych przedsięwzięć, nie dostrzeżonych przez tłum, ale przecież poprzedzających wydarzenia. Częściej jeszcze jest ono wynikiem przymiotów osoby, jej charakteru i postępowania . Ażeby ukazać to wyraźniej, ułożę następujący sylogizm: Przesłanka pierwsza — przymioty i...

"Szczęście nie jest tak ślepe, jak się zazwyczaj sądzi. Jest ono często niczym innym, jak tylko skutkiem właściwych i przemyślanych przedsięwzięć, nie dostrzeżonych przez tłum, ale przecież poprzedzających wydarzenia. Częściej jeszcze jest ono wynikiem przymiotów osoby, jej charakteru i postępowania .
Ażeby ukazać to wyraźniej, ułożę następujący sylogizm:
Przesłanka pierwsza — przymioty i charakter
druga — postępowanie. Wynik— szczęście lub nieszczęście.
A oto dwa uderzające tego przykłady:
PIOTR III i KATARZYNA I"
(ze wstępu)

 

źródło opisu: Sagittarius, 1995

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (206)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1638

Po pierwszej lekturze pamiętników Katarzyny Wielkiej byłam troszeczkę zawiedziona, o ile oczywiście można być zawiedzionym czytaniem czyichś wspomnień.

Największym rozczarowaniem jest chyba to, że nie jest to "oryginalny pamiętnik", którego się spodziewałam. Katarzyna pisała swoje pamiętniki w latach osiemdziesiątych, czyli już jako kobieta w pełni dojrzała (przewrót pałacowy odbył się w 1762 roku). Tekst ich jest zredagowany, nie ma w nim zbyt wielu emocji czy intymnych zwierzeń carycy. Z pewnością pamiętniki dostarczają sporo informacji o młodzieńczych latach Katarzyny oraz stosunkach panujących na dworze cesarzowej Elżbiety, mimo to jednak przez cały czas odczuwałam subtelną chęć autorki na przedstawienie swojej osoby w jak najlepszym świetle. Męża opisywała jako nieokrzesanego, głupiego pijaka, a siebie jako postać wiecznie cierpiącą, osamotnioną, dobrą i niedocenianą. Czyżby próba usprawiedliwienia przewrotu?

Wielu autorów cytuje w swoich opracowaniach pamiętniki Katarzyny...

książek: 6643
allison | 2018-04-17
Przeczytana: 17 kwietnia 2018

"Pamiętniki cesarzowej Katarzyny jej własną ręką spisane" to dokument pokazujący słynną carycę w innym świetle niż wizerunek, do którego przywykliśmy. To również ciekawy obraz Rosji w XVIII wieku.

Zapiski Katarzyny II znalazł po jej śmierci syn. Mimo iż miały one nie ujrzeć światła dziennego, zostały opublikowane w 1858 roku w Londynie przez Aleksandra Hercena, który przygotował je do druku i napisał rzeczowy wstęp (zamieszczony także w tym wydaniu).

Pamiętniki obejmują lata 1744-1759, gdy autorka była jeszcze bardzo młodą kobietą, najpierw narzeczoną, a potem żoną przyszłego cara Piotra III.
Poznajemy ją jako zagubioną i osamotnioną dziewczynę, która nagle została wyrwana z rodzinnego domu i wydana za mąż za lekkomyślnego mężczyznę, nieukrywającego braku uczuć i słynącego z romansów.

Zmiana religii na prawosławie, przybranie nowego imienia Katarzyna (w miejsce Zofii), nieznajomość języka rosyjskiego i całkowite uzależnienie od rodziny męża sprawiły, że początkowo życie w...

książek: 706
Angiee | 2015-02-14
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam tę książkę na drugim roku studiów. Mieliśmy spis lektur, a że pomyślałam, że o Katarzynie II dobrze byłoby wiedzieć coś więcej, sięgnęłam właśnie po jej pamiętniki. Niewiele z nich zapamiętałam. Ale pamiętam, że z tej lektury akurat byłam przepytywana na zaliczeniu i totalnie nie wiedziałam, co miałabym powiedzieć. Żałowałam, że tak niewiele czytałam o niej w podręcznikach, bo bazując na tej książeczce nie umiałam przytoczyć zbyt wielu faktów historycznych, które interesowały moją panią doktor. Całe szczęście, że kolejne pytanie dostałam na temat wypraw Krzysztofa Kolumba, która to lektura była dużo bardziej rzeczowa od pamiętników Katarzyny II.

książek: 87
Tomasz Wytrwał | 2013-02-01
Przeczytana: 28 stycznia 2013

Do przeczytania „Pamiętników” Katarzyny II zachęciła mnie lektura książki Edwarda Radzińskiego pt. „Aleksander II. Ostatni wielki car”. Jeż na pierwszych stronach swojej historii o Aleksandrze II E. Rudnicki wspomina „Pamiętniki” Katarzyny II:

„W Petersburgu luteranka Zofia Fryderyka przyjęła prawosławie i została wielką księżną Katarzyną Aleksiejewną. Tak zaczęła się rosyjska część życia tej czternastoletniej dziewczynki - przyszłej carycy Katarzyny Wielkiej - prababki naszego bohatera. Opowie ona później o swym ówczesnym życiu w słynnych Pamiętnikach, które przeczytają po jej śmierci wszyscy następni carowie z domu Romanowów. I przeczytają z przerażeniem”.

Pomyślałem sobie, że koniecznie muszę dotrzeć do „Pamiętników” i zapoznać się z ich przerażającą treścią. Szczerze mówić, znając życiorys Katarzyny II bardziej domyślałbym się pikantnych opisów niż przerażających. Tym bardziej mnie zaintrygowały „Pamiętniki”. Ale to nie wszystko, bo dosłownie pięć stron dalej E. Rudnicki...

książek: 101
Dorota Partyka | 2012-08-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: czerwiec 2012

Cesarzowej Katarzyny II nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Bezwzględna i nieustępliwa imperatorowa rosyjska, inicjatorka rozbioru Rzeczypospolitej, słynąca nie tylko z bujnego temperamentu ale także z niebywałej inteligencji (była autorką szeregu tekstów a korespondowała m.in. z Wolterem).

Księżna Zofia Augusta Anhalt-Zerbst (imię Katarzyna przyjęła dopiero po przejściu na prawosławie) urodziła się w 1729 r. w Szczecinie. W 1745 r. wyszła za księcia Piotra Ulryka, późniejszego cara Piotra III. W kilka miesięcy po objęciu rządów przez jej męża doszło do zamachu stanu a sam car został zamordowany. Tym sposobem w 1762 r. została władczynią Rosji. Rządziła nią do śmierci w 1796.


Do czytania Pamiętników zasiadłam z dużym zapałem. Wcześniej znana mi była biografia carycy autorstwa prof. Władysława A. Serczyka (z którym zresztą miałam zaszczyt mieć wykłady na studiach). To właśnie on jest autorem wstępu do omawianej tutaj pozycji.

Wspomnienia Katarzyny Wielkiej obejmują lata...

książek: 768

Wydanie:
Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980

książek: 55
mol_book | 2012-01-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2010 rok

nuda

książek: 316
Iza | 2018-08-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 sierpnia 2018
książek: 174
greenmafa | 2018-03-06
Na półkach: Przeczytane
książek: 857
Jade | 2017-10-31
Na półkach: Praca, Przeczytane
zobacz kolejne z 196 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd