Elżbieta II. Ostatnia królowa

Tłumaczenie: Grzegorz Przewłocki
Seria: Fortuna i fatum
Wydawnictwo: W.A.B.
6,08 (275 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
6
8
22
7
75
6
82
5
52
4
14
3
14
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Elizabeth II. La Dernière Reine
data wydania
ISBN
9788374147675
liczba stron
296
słowa kluczowe
Elżbieta II
język
polski
dodała
Pistacia

Niewiele na świecie pozostało monarchii, ale jeszcze mniej prawdziwych monarchów. Według Marca Roche'a Elżbieta II jest ostatnią prawdziwą królową - uosabia wartości kojarzące się z imperium, z poszanowaniem tradycji czy wytwornymi przyjęciami. Konstytucyjnie, królowa jest ważnym elementem brytyjskiego systemu władzy, ale jej rola jest symboliczna. Współpracownicy Elżbiety II, a więc...

Niewiele na świecie pozostało monarchii, ale jeszcze mniej prawdziwych monarchów. Według Marca Roche'a Elżbieta II jest ostatnią prawdziwą królową - uosabia wartości kojarzące się z imperium, z poszanowaniem tradycji czy wytwornymi przyjęciami.
Konstytucyjnie, królowa jest ważnym elementem brytyjskiego systemu władzy, ale jej rola jest symboliczna. Współpracownicy Elżbiety II, a więc ministrowie i premierzy, wychwalali jej dar słuchania i rozumienia problemów, orientację w dokumentach państwowych. Jeden z nich określał spotkania z królową mianem „wyczerpujących wizyt u psychiatry".
Królowa nie zawsze jednak była perfekcyjna: francuski dziennikarz rozlicza ją z relacji z księżną Dianą. Przywołuje też próby ocieplenia wizerunku monarchii, która wbrew zamierzeniom pokazała, jak aktualne są w Wielkiej Brytanii podziały klasowe. Królowej często zarzuca się chłód, zatwardziałość, niezdolność do wygłoszenia przemówienia bez kartki, kolosalną fortunę, większą miłość do psów niż własnych dzieci (corgi królowej noszą specjalne buciki szyte na miarę, by nie uszkadzały sobie łapek na żwirze przy pałacu Buckingham) oraz trzy rozwody potomków.
Czy zatem Elżbieta II jest tylko kurczowo trzymającym się tradycji reliktem przeszłości, bardzo kosztownym reprezentantem kraju bez władzy politycznej, czy może symbolizuje coś więcej? Roche twierdzi, że jest nie tylko łącznikiem między nową i starą Wielką Brytanią, ale też spoiwem dla wielu narodów, dającym poczucie wspólnej tożsamości. Ta drobna kobieta przez ponad pięćdziesiąt lat swego panowania zdołała oprzeć się falom krytyki monarchii, coraz bardziej umacniając swoją pozycję. Choć sam Roche jest zagorzałym republikaninem, przyznaje, że postać królowej go fascynuje.

[opis wydawcy]

 

źródło opisu: http://www.wab.com.pl/

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (655)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1316

W jaki sposób ta wątła, nieśmiała i skromna kobieta, która zupełnie bez przygotowania w wieku dwudziestu sześciu lat zasiadła na tronie, zdobyła taki autorytet? Jak tej arystokratce z urodzenia, mieszczce pod względem upodobań, po pół wieku burzliwego panowania udało się umocnić instytucję najbardziej anachroniczną na świecie: monarchię brytyjską? Jak to możliwe, że zdołała przetrwać tyle skandali, które wstrząsnęły rodziną królewską, i utrzymać poparcie swoich poddanych?

Marc Roche badał genealogię Windsorów, przeprowadził wiele rozmów nie tylko z królową, ale także z urzędnikami, damami dworu, doradcami, rzemieślnikami. Ostatnia królowa to wiele interesujących faktów z życia i panowania Elżbiety II, a także zabawne historie, które zazwyczaj nie opuszczają królewskich komnat.

Ambicją autora podczas pisania tej książki była próba zrozumienia tego, jak delikatna, nieśmiała, skromna młoda brunetka o dość powierzchownym wykształceniu po pół wieku królowania zdobyła tak wielki...

książek: 930
Justitia | 2015-07-12
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 12 lipca 2015

Nie jest to tylko biografia Elżbiety II, ale także opowieść o świecie i czasach, które przemijają. Królowa uosabia to, co dziś uznać można raczej za atrakcję niż podstawę życia: dyskrecję, pewną wyniosłość, wierność tradycji, wyobcowanie, nienaganne maniery, sztywne zasady i pamięć o wielkich władcach i władczyniach. Dlatego Marc Roche nie przez przypadek nazywa Elżbietę II „ostatnią królową”. Miałam nadzieję, że autor uchyli rąbka tajemnicy i opowie o jej sekrecikach czy skandalach z jej udziałem. Nie ma tu skandali, nie ma sekretów, jest za to wielki szacunek i podziw. Można odczuć pod tym względem pewien zawód, jednak z drugiej strony to nie jest zwykła kobieta, to królowa! Ta otoczka tajemniczości tylko rozpala ciekawość i przyczynia się do tworzenia legendy. Legendy o świecie niedostępnym dla zwykłego człowieka.

książek: 1202
Agata_Adelajda | 2013-06-11

Słowo daję, jeszcze nigdy nie przeczytałam tak złej biografii. Czytałam i zakreślałam ołówkiem "kwiatki" ("Królowa czyta książki tylko w twardych okładkach, nigdy wydania kieszonkowe", "Królowa nie ogląda wystaw sklepowych", "(Królowa) nigdy nie brała pod uwagę opalania się", "Monarchini nie jest kobietą próżną, rzadko spogląda w lustro", "Jerzy V i Jerzy VI też raczej byli sztywniakami" (sic!), "arystokraci nie są geniuszami w sprawach ogrzewania" itd itp...). Styl poraża tępotą, autor skacze bez składu bez ładu po tematach, cytuje tabloidy!, wreszcie sam we wstępie przyznaje, że pomija daty i tytuły.

Roche musi być nie lada megalomanem, bo w książce roi się od osobistych wstawek, jak to sam osobiście spotykał się w królową; ale to jeszcze nic - bo w podrozdziale o Królowej Matce donosi, że matka monarchini podczas krótkiego spotkania "nerwowo próbuje sobie przypomnieć moje nazwisko". W książce roi się od "podobno", a całość przypomina nie opracowanie biograficzne, a raczej...

książek: 460
Ela | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 30 sierpnia 2014

Fascynuje mnie życie monarchów. Nie mogłam więc nie sięgnąć po tą pozycję. Zaczęłam ją czytać hmmm... Jakieś dwa lata temu. Znudzona suchymi faktami odłożyłam na półkę. Jednak ciekawość znów skierowała moją rękę ku niej i tym razem dobrnęłam do końca.
Trudno jest oceniać biografię, nie jest ona powieścią trzymającą w napięciu, a opisującą fakty - jedne mniej inne bardziej interesujące.
Nie powiedziałabym, że jest to kompendium wiedzy o królowej. Jednak jestem całkiem zadowolona z informacji jakie uzyskałam. Książka raczej na spokojne dni, by móc się skupić na faktach historycznych.
Dobrze popijać przy tym herbatę, a już najlepiej w filiżance.

Ogólnie ani polecam, ani nie odradzam. Jeśli jesteście ciekawi życia mojej imienniczki Elżbiety, śmiało sięgnijcie, jeśli nie kręci Was monarchia, stronicie od historii to zupełnie nie dla Was.

książek: 501
Alome | 2011-06-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: kwiecień 2011

Jest to pierwsza przeczytana przeze mnie książka z serii PWN "Wielkie Biografie". Przeczytałam ją z zainteresowaniem. Żałuję, że nie jest ilustrowana. Fotografie na pewno wzbogaciłyby jej treść.
Postać królowej Elżbiety II nie interesowała mnie wcześniej. Tymczasem dowiedziałam się o niej i członkach rodziny królewskiej wielu ciekawych informacji.
Uważam, że jest to lektura w sam raz dla Czytelnika zainteresowanego tym, by powziąć ogólną wiedzę na temat rządzących monarchią prawideł.
Dodatkowo, pozwala poznać bardzo ineresującą kobitę, którą Los postawił na niecodziennej ścieżce.

książek: 421
Marta | 2015-07-06
Na półkach: 2018, Przeczytane, 2015, Posiadam
Przeczytana: 06 lipca 2015

Książka jest kopalnią wiedzy na temat kobiety-legendy i nadaje nieprzystępnej królowej łagodniejszych rysów. Autor bardzo szczegóŁowo opisuje dzieje Elżbiety II i rodziny królowskiej (niekiedy w nieco chaotyczny sposób), przytaczając przy tym garść ciekawych anegdot.

książek: 221
Elżbieta | 2015-11-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2015

Opowieść o Elżbiecie II to przyjemna lektura na niedzielne popołudnie. Wprawdzie książka została wydana w serii "Wielkie Biografie", jednakże według mojej opinii trochę na wyrost pretenduje do miana biografii. Autor umieszcza w niej za dużo przypuszczeń, a tekst obfituje w za dużą ilość stwierdzeń w stylu "podobno", czy "rzekomo" jak na rzetelną biografię. Gdybym była spragniona plotek o królowej, sięgnęłabym po prasę bulwarową, czy przejrzała plotkarskie portale, a nie czytała książkę, która rości sobie prawa do miana biografii.
Ale abstrahując już od tego, czy klasyfikacja tej pozycji jest prawidłowa, czy też nie, muszę przyznać autorowi, że dość przystępnie wyjaśnia struktury dworskiej machiny urzędniczej, czy opisuje zakres obowiązków stanowisk o dość absurdalnie brzmiących dziś nazwach.
Inna rzecz natomiast, że sama Elżbieta II wypada w jego opowieści dość blado, niemrawo i wyjątkowo sztywno. Praktycznie na nic nie ma wpływu, o wszystkim decyduje albo etykieta dworska, albo...

książek: 1444
sorensdaughter | 2014-12-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 28 grudnia 2014

Jak tu nie chcieć przeczytać biografii największej współczesnej królowej...? Elżbieta II - bardzo ciekawa postać. Zastanawiam się, jak przez tyle lat mogła się utrzymać bez poważnego skandalu (no może poza wyjątkiem śmierci Diany)? Jak to jest przetrwać tak wiele wydarzeń - wojny, zmiany na arenie politycznej, przemiany społeczne? Zawsze zasadnicza, bezwzględnie wierna protokołowi, samotna, ale nie bez poczucia humoru... Naprawdę ciekawe.
Biografia ciekawa, ale styl pisarski raczej średni, z całą pewnością brakuje mu krytycyzmu - autor całkowicie zapatrzony w królową... Ma to swój urok, Elżbieta w takim wydaniu zdaje się być ideałem, królową jak ze snu. Jedyne uwagi dotyczą jej wymagającego i trudnego charakteru. Myślę, że trudno jest napisać obiektywną biografię, szczególnie kogoś, kto żyje obecnie, ale mimo to zabrakło mi tu ostrości w wyrazie.
Myślę, że biografia jest godna uwagi (przywoływane historyjki dotyczące poczucia humoru Elżbiety są szczególnie przyjemne w odbiorze),...

książek: 162

Lubię czytać biografie, zwłaszcza tych ludzi, o których nie wiem zbyt wiele. Z zaciekawieniem sięgnęłam po "Elżbietę II", ale książka trochę mnie rozczarowała, bo wydała mi się napisana nierówno. Są tu fragmenty bardzo ciekawe, ale potem znów mamy rozdziały nudne.
Poza tym denerwowały mnie przy czytaniu literówki, a jest ich tu naprawdę sporo. Nie jestem perfekcjonistką i wiem, że drobne błędy edytorskie mogą się zdarzyć, jednak tu jest ich za wiele , żeby przymknąć na to oko.

książek: 489
LenaS | 2014-03-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 11 czerwca 2013

Marc Roche przedstawia zawiłości angielskiego dworu, królewskiego drzewa genealogicznego, obowiązków monarchy w sposób jasny, przejrzysty acz dokładny, zrozumiały nawet dla laików. Jest bardzo rzetelny, fakty przeplata obiektywnymi opiniami. Każdy czytelnik jest w stanie odnaleźć się w plątaninie podawanych informacji i rozeznać się w poruszanych przez autora zagadnieniach. Nie są to suche fakty, ale ciekawie i barwnie ujęcie monarchii brytyjskiej. Psiarz przedstawia dawny jak i teraźniejszy obraz królowej, pokazuje jej historię przez liczne lata panowania, rozważa przyszłość jak i przeszłość. Porównuje także czasem Wielką Brytanię z Francją, co zrozumieć można ze względu na pochodzenia autora. Myślę, że książka ta może wiele postronnych osób zainteresować lub pogłębić ich zamiłowanie i skłonić do poszerzania swej wiedzy w tej kwestii. A pewnie i osoby lepiej zorientowane w temacie, mogą być zaskoczone przez liczne przytoczone przez autora ciekawostki. Ale to nie tylko książka dla...

zobacz kolejne z 645 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd