Najpiękniejsze lata

Wydawnictwo: Aneks
7,93 (30 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
8
7
10
6
3
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
1897962169
liczba stron
190
słowa kluczowe
Najpiękniejsze, lata
język
polski
dodała
dona

Powieść przybliża nam losy autora tułającego się po ziemiach zajętych przez Sowietów w trudnych dla Polski latach ‘40 zeszłego wieku.

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (7)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3296
BetiFiore | 2019-06-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 czerwca 2019

Po 'Nowolipiu" to drugi audiobook w wykonaniu samego autora, którego miałam przyjemność wysłuchać. I to jaką przyjemność! Pan Józef po prostu opowiada o swojej młodości, słucha się go tak naturalnie, jakby to nasz własny dziadek opowiadał o czasach wojny. Pomarzyć tylko można, gdyby tak wszystkie książki Józefa Hena wydane były w takiej wersji. Cóż, wypada cieszyć się tym co jest, a resztę po prostu przeczytać. Warto!

książek: 227
amierzej | 2019-04-20
Na półkach: Przeczytane

Autor sam czyta swoją książkę. Świetna opowieść dla ciekawych co działo się z Polakami, którzy po wrześniu 39 r. znaleźli się w Rosji i mieli szczęście nie być wywiezionymi na wschód. Dzieje Autora są przedstawione nieco chaotycznie, np. nie wiem dlaczego i jak ostatecznie nie pozostał w Armii Andersa. Jednakże warto przeczytać czy, jak ja, posłuchać.

książek: 6062
Fidel-F2 | 2019-04-02
Na półkach: Przeczytane

Najpiękniejsze lata to ciąg dalszy Nowolipia, od momentu dotarcia na sowiecką stronę w roku 1939, do roku 1943, okres pobytu autora w ZSRR.

Rozpinając rzecz na stelażu autobiograficznym, Hen opisuje pobyt u wschodniego sąsiada, poprzez ludzi których spotykał. Opisując rodzinę, nauczycieli, kolegów, współpracowników i całą rzeszę innych, mniej lub bardziej epizodycznych postaci, z jednej strony odmalowuje realia ówczesnego świata, z drugiej, czytelnik obserwuje rozwój psychologiczny i emocjonalny, dorastanie, odkrywanie prawd rządzących świtem, itp. Wszystko to napisane bardzo naturalnym, gawędziarskim stylem, który ma to do siebie że zasysa czytelnika i nie chce puścić. Są tu ciekawe historie, jest ciepło, nostalgia, czasem ironia a czasem wielki smutek.
Nie wiem czy Hen świadomie chciał zawrzeć tu pewną prawdę, moim zdaniem oczywistą, czy tak mu po prostu wyszło, nieplanowanie, a widać to, bo to po prostu prawda. Że narodowość to kompletnie sztuczny twór kultury, tak naprawdę...

książek: 800
utracjusz | 2018-11-28
Na półkach: Przeczytane

Materię do twórczości literackiej czerpie Józef Hen przede wszystkim z własnego życia; może sobie na to pozwolić, bo jego długa i różnorodna biografia jawi się jako studnia bez dna. W tej sytuacji od twórcy, zamiast wyobraźni, wymaga się zmysłu obserwacji oraz biegłości pisarskiej, łączącej lekkość stylu z umiejętnością wnikania pod powierzchnię zjawisk. „Najpiękniejsze lata” są tej biegłości doskonałą egzemplifikacją.

Ta autobiograficzna powieść obejmuje lata 1939-44, choć ich nie wyczerpuje, bo wydarzenia z okresu wojennego pojawiają się w wielu utworach z biograficznego nurtu dorobku Hena, wzajemnie się uzupełniających. Ale „Najpiękniejsze lata” mają w sobie pewną wyjątkową jakość, nieco zaskakującą, jeśli wziąć od uwagę okoliczności, jakie opisują.

Wbrew notce wydawcy, nie odczytuję bowiem bynajmniej tytułu powieści jako przejawu sarkazmu. Owszem, zapewne nie tak wyobrażał sobie autor ten okres – miał w końcu jechać na studia medyczne do Londynu, a nie żyć z dnia na dzień, w...

książek: 744

"Najpiękniejsze lata" trzeba czytać od razu po "Nowolipiu". W ogóle Hena trzeba czytać. Dziś, zwłaszcza dziś. Co ja piszę...Hena trzeba czytać zawsze, zawsze trzeba mieć jego książki pod ręką.

Wojenne wspomnienia Józefa Hena...pełne dramatyzmu, ale bez martyrologii. Ciężkie chwile przeplatane małymi wzruszeniami, ironią, przypadkami, które zmieniały bieg wydarzeń. To także opowieść o ludziach. O małych i podłych. Ale i o tych, którzy w najtrudniejszych czasach pozostali prawi i wielkoduszni.

Mój ulubiony cytat. "Na krótko przed włączeniem się Mussoliniego do wojny Churchill przestrzegał go w bardzo osobistym liście, by tego nie robił, bo po prostu gorzko pożałuje. Nie brakło w tym liście mocnych słów. Ale zakończył go słowami:"Your obedient servant", czyli pański uniżony sługa. Kiedy to przeczytałem, pomyślałem sobie: brać przykład. Zawsze można zachować formy. Zawsze, nawet z bólem w sercu, można napisać: łączę wyrazy należnego poważania".

I mam wrażenie, że Józef Hen...

książek: 527
Zbigniew_Malinowski | 2018-02-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lutego 2018

Audiobook, czyta autor.

Po tym, jak przesłuchałem "Nowolipie" musiałem się dowiedzieć co było dalej. Józefa Hena przeciągnęło po ZSRR jak wielu innych Polaków po wrześniu, dotarł aż do Samarkandy, gdzie... został Najlepszym Robotnikiem Uzbekistanu! Nie udało mu się dostać do armii Andersa więc trafił do Sum i do Ludowego Wojska Polskiego gdzie te wspomnienia się kończą.

Nie wciągnęło mnie tak jak "Nowolipie", jest zbyt rwane i zbyt mało uporządkowane. Jest to raczej zbiór obrazów niż ciągła opowieść. Ale i tak wiele z tych obrazów warte jest obejrzenia, zapamiętania. Uzupełniają obraz życia innych bieżeńców w ZSRR.

książek: 77
szymic1 | 2013-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 września 2013

Ciekawa lektura,ciekawy bohater

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd