Tomasz Duszyński

Wszystkie wróble o tym ćwierkają, że jeżeli Tomasz Duszyński podstawia rikszę, która zabiera do pełnej uroku, klimatycznej, przedwojennej Warszawy, to nie ma się co dwa razy zastanawiać, tylko zanurzyć się w tym retro klimacie, usłyszeć wezwanie wykrzykiwane przez ulicznego gazeciarza, zatopić się w odgłosie kół toczących się po bruku, zagubić gdzieś na Kercelaku i dać porwać kryminalnej zagadce wraz z przebojową, przyciągającą kłopoty jak magnes Zuzą Wróbel. Lecz wiedzcie, że kto czyta „Zuzę Wróbel na tropie. Człowieka Zagadkę i Ligę Złoczyńców” ten się w cyrku nie śmieje! Jeden szczwany lis przestępczego półświatka umyślił sobie, że zostanie królem, i to nie tylko wśród uwolnionych przez siebie i siejących postrach w mieście przestępców. Trzeba przyznać, że wymyślił plan doskonały i brawurowo zabawił się z całą stołeczną policją, wykiwał nawet samego Komisarza Wróbla i jego rezolutną, błyskotliwą bratanicę Zuzę! Zuchwale wystrychną ich wszystkich na dudka, ale… nie był w stanie przewidzieć wszystkiego i boleśnie przekonał się, że starego wróbla na plewy nie złapie! Bo chociaż Zuza i jej wujek to Wróble, to jednak natura obdarzyła ich niespotykaną inteligencją, wrodzoną intuicją i otwartym umysłem, a nie żadnym ptasim móżdżkiem. I chociaż Człowiek Zagadka miał w pewnym momencie aż trzy Wróble w klatce, to finalnie sam będzie się musiał w niej odnaleźć, bo spędzi tam szmat czasu. Trzecia odsłona detektywistycznych poczynań Zuzy Wróbel jest po prostu G-E-N-I-A-L-N-A! Jeżeli Duszyński przyzwyczaił nas do szybkiego tempa akcji, do zawiłych intryg i zagadek kryminalnych nieobrażających inteligencji czytelników, to tym razem naprawdę przebił samego siebie! Cóż to była za intryga! Ileż zwrotów akcji! Jak wyśmienicie wykreowani bohaterowie! Jaki klimat – jednocześnie tętniący grozą sytuacji i czarujący aurą przedwojennego miasta! I no naprawdę! to się absolutnie nie godzi, aby kończyć tak wybitną serię, żeby tak rozbudzić czytelniczą pasję i odfrunąć… Pozostaje mieć nadzieję, że autor jeszcze wróci do tej serii, bo wyszła mu znakomicie. A ja z nieskrywaną dumą jej patronowałam.