Nie boję się bezsennych nocy...

Seria: Fortuna i fatum
Wydawnictwo: W.A.B.
7,17 (35 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
8
7
8
6
4
5
4
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377478196
liczba stron
832
język
polski
dodała
jagarkar

„Dziennika nie prowadzę. Ale nauczyłem się kłaść obok tapczanu mały notesik, czasem jakieś luźne kartki i długopis. W bezsenne noce, kiedy myśli rozpoczynają swoją męczącą gonitwę, zapalam lampkę i usiłuję je uchwycić. Na chwilę pierzcha udręka. Przestaję bać się bezsennych nocy". Tymi słowami Józef Hen rozpoczyna swoje zapiski z lat powojennych. Krótkie, kilkustronicowe notatki, często...

„Dziennika nie prowadzę. Ale nauczyłem się kłaść obok tapczanu mały notesik, czasem jakieś luźne kartki i długopis. W bezsenne noce, kiedy myśli rozpoczynają swoją męczącą gonitwę, zapalam lampkę i usiłuję je uchwycić. Na chwilę pierzcha udręka. Przestaję bać się bezsennych nocy". Tymi słowami Józef Hen rozpoczyna swoje zapiski z lat powojennych. Krótkie, kilkustronicowe notatki, często skupione wokół jednego wydarzenia, dzieła czy jednej postaci, sprawiają wrażenie pisanych jakby od niechcenia, a wciągają jak najlepsze powieści autora. Znajduje w nich odbicie najnowsza historia Polski, od ostatnich dni II wojny światowej, w której autor uczestniczył, aż po rok 2000, czas podsumowań. Refleksje i wspomnienia Hena, często odważnie idące pod prąd, przenikliwe, wymykające się schematom, przeradzają się w wielką opowieść będącą świadectwem całej epoki, o której dziś nazbyt często nam się wydaje, że wszystko już wiemy. Trzy tomy dzienników pt. Nie boję się bezsennych nocy... po raz pierwszy ukazały się w latach 1987, 1992 i 2001. Niniejsze wznowienie zostało przez autora przejrzane i uzupełnione. Lata przedwojenne i wojenne Józef Hen opisał w książkach Nowolipie (1991) i Najpiękniejsze lata (1996), a tom jego najnowszych zapisków to Dziennik na nowy wiek (2009).

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (171)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 794
utracjusz | 2018-12-18
Na półkach: Przeczytane

W jednym z wywiadów Józef Hen powiedział, że od dawna pełni już przede wszystkim rolę świadka, nie pisarza. I temu świadkowaniu poświęcona jest znaczna część „Nie boję się bezsennych nocy”, pokaźnego tomiszcza dzienników w trzech księgach, obejmujących okres od wczesnych lat pięćdziesiątych do roku 2000.

Swoje brutalne zderzenie z młynami historii opisał autor w serii autobiograficznych utworów, w dziennikach wraca więc głównie do zdarzeń późniejszych, z okresu PRL, przywołując polityczne przymrozki i odwilże, a przede wszystkim serwując opowieści ze świata ówczesnej kultury, z dość oczywistym naciskiem na literaturę.

Choć bowiem Hen zawsze stał trochę z boku, z dala od prądów i mód, przecież obracał się w towarzystwie największych spośród twórców. Związane z tymi twórcami smakowite anegdoty są niewątpliwym atutem „Nie boję się bezsennych nocy”, nadając obowiązkowi świadkowania nowy i lżejszy wymiar, chwilę oddechu.

Bo w tle zawsze czają się rzeczy ciężkie, straszliwe,...

książek: 6867

Po ostatniej lekturze kilku niezbyt udanych książek dzienniki Józefa Hena okazały się miodem na moje serce!

Czytałam je z wielką przyjemnością przez dwa tygodnie i teraz bardzo brakuje mi mądrych, błyskotliwych, erudycyjnych przemyśleń pisarza.
Hen pisze o wielu sprawach i problemach, jednak szczególnie dużo miejsca poświęca swoim lekturom i autorytetom, obejrzanym filmom, spotkaniom z kolegami po piórze i innymi ludźmi kultury...
Interesujące są także rozważania na temat historii Polski i Europy, filozofii, antysemityzmu (zwłaszcza w kraju, w którym po wojnie niemal nie ma Żydów), religii i rodzimej cenzury.
Czytelnik ma też okazję poznać genezę powieści, opowiadań i scenariuszy autora. Opowieściom tym towarzyszy wiele anegdot, które raz bawią, innym razem zadziwiają, bulwersują lub smucą.

Dzienniki te są zapisem szczerych i intymnych przemyśleń pisarza, miłośnicy mocnych i sensacyjnych wrażeń rodem z tabloidów nie znajdą tu jednak pożywki, gdyż Hen wykazuje się wielką...

książek: 721

Kocham Józefa Hena.

Na tym powinnam zakończyć swoją recenzję.

Z pisarzy dla mnie najważniejszy. Wszechstronny, mądry, ludzki, ciepły, błyskotliwy, wyrozumiały, inteligentny...kolejność moich zachwytów dowolna. Choć chyba nie...najważniejszego nie napisałam...no to piszę...dobry człowiek. Że co? Że to nie cecha pisarza...ale to cecha Człowieka...Człowieka przez duże C!!! A takim jest dla mnie Józef Hen.

Jego dzienniki (kilka tomów) są dla mnie lekarstwem, ratunkiem, ucieczką...(tak jak i dzienniki Moniki Żeromskiej, którą Józef Hen znał i chyba lubił).

Najtrudniej pisać o książkach najważniejszych...

książek: 3231
BetiFiore | 2019-03-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 marca 2019

Dziękuję Monice za podsunięcie mi książek pana Józefa Hena. Po lekturze "Nikt nie woła" sięgnęłam po trzy tomy dzienników (bo to wydanie trzytomowe, a nie tylko tom pierwszy) i zachwyciłam się. Podziwiam pana Józefa - takich ludzi już nie ma. On sam w tym roku kończy 96 lat, sic! Nie zawsze nadążałam za notatkami na temat polityki, jednak te na temat literatury, życia, podejścia do Żydów świadczą o ogromnej erudycji, mądrości życiowej (nazywam to "świadomym życiem"), poczuciu humoru, prawości a przede wszystkim ogromnej skromności i dobroci. Jak dobrze, że mogę sięgać po kolejne książki - kilka już mam w swojej biblioteczce. Polecam całym sercem.

książek: 760
Grzybek | 2014-04-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 marca 2014

Wspaniała podróż z Józefem Henem przez drugą połowę XX wieku. Świetnie się czyta uwagi, recenzje czy też omówienia jego lektur z tego okresu. Kilku autorów i co najmniej kilka książek, o których Józef Hen pisze, trafiło już na moją listę "poszukać, znaleźć, przeczytać".

książek: 231
wiesia | 2015-09-15
Na półkach: Przeczytane

"Nie boję się bezsennych nocy", dla mnie, to odwrócona rozmowa. Najpierw piękna mądra odpowiedź a później moje pytanie i zadziwienie, że dopiero teraz jestem tego pytania świadoma. Cudnie, że mogłam w ten sposób spotkać się z J. Henem. Gorąco polecam.

książek: 502
Agata | 2019-05-05
Przeczytana: 05 maja 2019

Niedokończona.
Teraz to nie mój czas na tę książkę.
Może kiedyś po nią sięgnę, nie wiem.

książek: 955
KoKo | 2014-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 lipca 2014

Hen za Montaignem: "Nie trudno uchodzić za dobrego w czasach, kiedy wystarczy nie kraść, nie zabijać, nie gwałcić, żeby być kimś nadzwyczajnym." Mądry, pełen pokory do życia człowiek, choć bardziej podobał mi się jego "Dziennik na nowy wiek".

książek: 518
Prez | 2018-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 maja 2017

900 stron wartych polecenia. Fakty, refleksje, anegdoty, proces twórczy. Kawał życia nietuzinkowej postaci.

książek: 1402

Jaka piękna książka,język,kultura osobista,szacunek do ludzi,każde słowo płynie,płynie...jaka piękna książka...polecam.

zobacz kolejne z 161 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd