Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ja, diablica

Cykl: Wiktoria Biankowska (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,61 (4778 ocen i 758 opinii) Zobacz oceny
10
876
9
724
8
1 057
7
1 008
6
567
5
272
4
101
3
90
2
48
1
35
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7414-824-5
liczba stron
416
słowa kluczowe
piekło, smierć, diabeł, miłość
język
polski
dodała
Grafitowa_

Gdy dwudziestoletnia Wiktoria zostaje zamordowana, zaczyna nowe życie. Dosłownie. Trafia do piekielnego Los Diablos, gdzie dostaje intratną posadę diablicy. Jej zadaniem jest targowanie się o dusze zmarłych, czyli potencjalnych nowych obywateli Piekła. Jednak Wiktoria nie potrafi pogodzić się ze swoją przedwczesną śmiercią, dlatego ciągle wraca na ziemię. Postanawia też zawalczyć o miłość...

Gdy dwudziestoletnia Wiktoria zostaje zamordowana, zaczyna nowe życie. Dosłownie. Trafia do piekielnego Los Diablos, gdzie dostaje intratną posadę diablicy. Jej zadaniem jest targowanie się o dusze zmarłych, czyli potencjalnych nowych obywateli Piekła. Jednak Wiktoria nie potrafi pogodzić się ze swoją przedwczesną śmiercią, dlatego ciągle wraca na ziemię. Postanawia też zawalczyć o miłość swojego życia i... wybrać między przystojnym diabłem Belethem a śmiertelnikiem Piotrem. Ja, diablica to wybuchowa mieszanka dwóch rzeczywistości - ziemskiej i piekielnej; to również korowód barwnych postaci, takich jak neurotyczna Śmierć, narcystyczna Kleopatra (tak, TA Kleopatra) czy diaboliczny Azazel, którego plan przewiduje zdobycie władzy nad całym światem piekielno-niebiańskim. Pisarka umiejętnie korzysta z dobrze znanych, popkulturowych tematów, odświeża je i bawi się nimi. Łącząc najlepsze cechy romansu, kryminału i powieści fantasy, stworzyła pełną humoru i - mimo kontrowersyjnego tematu śmierci - delikatnie zmysłową książkę.

 

pokaż więcej

książek: 204
Kinga | 2014-11-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2013 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Czysty przypadek sprawił, że ponownie spotkałam się z panią Miszczuk w postaci trylogii o Wiktorii Biankowskiej.

I tom – „Ja, diablica” – był to początek moich niekończących się łez spowodowanej potężną dawką poczucia humoru.
Moja rówieśniczka stworzyła niezłą opowieść z przymrużeniem oka odnośnie Nieba i Piekła.

Poznajemy naszą Wiktorię jeszcze, jako człowieka, która na skutek nieszczęśliwego zdarzenia ginie w wypadku. Później biedna zostaje tak skołowana pomiędzy wyborem czy ma iść do Nieba albo do Piekła, że nie zastanawiając się, co robi, wybiera gorsze zło.

I można zadać sobie pytanie – „Gorzej już nie będzie prawda?”
A skąd! Będzie świetnie! Ubaw gwarantowany, szok i niedowierzanie, że w Piekle żyje się niesamowicie - sprawiała, że momentami zazdrościłam Biankowskiej.

No i dwaj czadowi, przystojni ulubieni bohaterowie: Azazel i Beleth, który nie jednej z nas skradł serce. Chociaż każda potwora znajdzie swego amatora. Do wyboru do koloru, jeśli chodzi o bohaterów.

Tom II – „Ja, anielica” – to kolejna część naszej zagubionej Biankowskiej, która tym razem zamiast być diablicą (i to całkiem dobrą w targowaniu się o dusze!) staje się anielicą. Tym razem zamiast piekła mamy opis Nieba, jego pracy, spotkania bohaterki z rodzicami i kolejny cykl wydarzeń, który albo skończy się katastrofą albo i nie. No i nie brakuje kolejnych złotych myśli, dzięki którym można ocierać łzy ze śmiechu.

Tom III – „Ja, potępiona” – to trzecia część naszej dziewczyny, która ląduje w Tartarze (czyśćcu). Żeby było groteskowo w tym miejscu możemy nawet poznać Elżbietę Batory czy Hitlera. Za to związek Wiktorii nabiera tempa.

Katarzyna Berenika Miszczuk za sprawą lekkiego pióra, żartobliwych sytuacji, niezłych opisów stworzyła naprawdę przyjemną dla oka trylogię dla młodzieży. Nic tylko kupować, wypożyczać i czytać. Śmiech to zdrowie, a tego tutaj z pewnością nie brakuje.

Każdy tom, to co raz więcej akcji, wydarzeń, ujawniających się tajemnic dotyczących naszej Wiktorii. Dochodzi coraz nowych bohaterów tych pozytywnych jak i tych negatywnych. Dotyczy to tam samo wydarzeń, sytuacji. Akcja goni akcję, nabierając przy tym zawrotnego tempa.

Polecam każdemu ze względu na wiek, kto ceni sobie lekki styl, poczucie humoru i świetne opisy dotyczące piekła, życia w nim i pracy.

Cieszy oko, że można w Polsce spotkać utalentowanych pisarzy, którzy potrafią tak swoimi pomysłami zachęcić do zapoznania się z twórczością literacką i z pewnością wierzę, że nie jedną dobrą (mam nadzieję) książkę wyda p. Katarzyna Berenika Miszczuk.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Lewą ręką przez prawe ramię

Całą opowieść otwiera niezrozumiałe dla widza zdarzenie, a dalszy ciąg pokazuje nie tylko jego przyczyny i skutki, ale również brak porozumienia i osa...

zgłoś błąd zgłoś błąd