Obowiązki Uczuć

Super. Zabieram się za drugą część. Zamówione. Fajnie, że autor koncentruje się nie tylko na podstawowych prawdach związkowych, a bardzo obszernie tłumaczy procesy zachodzące w związkach. " Obowiązki Uczuć" to książka, którą warto mieć na swojej półce i wracać do niej w chwilach kryzysu, albo najlepszych momentach związku. Jest uniwersalna.

Polecajka!!

Super. Zabieram się za drugą część. Zamówione. Fajnie, że autor koncentruje się nie tylko na podstawowych prawdach związkowych, a bardzo obszernie tłumaczy procesy zachodzące w związkach. " Obowiązki Uczuć" to książka, którą warto mieć na swojej półce i wracać do niej w chwilach kryzysu, albo najlepszych momentach związku. Jest uniwersalna.

Polecajka!!

Świetna pozycja pośród książek rozwojowych. Napisana jest bezpośrednim, łatwo przyswajalnym językiem. Pobudza do refleksji i pomaga zrozumieć pewne schematy w relacjach damsko-męskich. Polecam!

Świetna pozycja pośród książek rozwojowych. Napisana jest bezpośrednim, łatwo przyswajalnym językiem. Pobudza do refleksji i pomaga zrozumieć pewne schematy w relacjach damsko-męskich. Polecam!

Czytam komentarze i opinie przedmówców, i tak się zastanawiam, czy czytaliśmy tą samą książkę, czy to może to ja już stałam się nad wyraz wymagająca względem oczekiwań wobec autorów...

Do sedna.
Sporadycznie wyświetlają mi się treści, które autor publikuje w social mediach. Algorytm dość trafnie je wybiera, bo z większością się zgadzam, w pełni szanuję, akceptuję. Kiedy dowiedziałam się, że powstała książka, która ma naprawdę wysoką ocenę- wiedziałam już, że muszę po nią sięgnąć.

Nie wiem już sama, czego oczekiwałam. Może konkretnej historii. Może przykładów. Może nawet nieco bardziej sprecyzowanych przemyśleń. Ta książka jest naprawdę długa, zważywszy, że opiera się tylko na luźnych przemyśleniach autora. I fakt, w większości przemyślenia te są trafne, ale... niezbyt odkrywcze. Mnóstwo razy pojawia się wątek, że nie umiemy ze sobą rozmawiać, że czas poświęcamy lansowaniu się w mediach społecznościowych- i oczywiście, wszystko to prawda, ale czy wymaga to skrupulatnego opisywania i wręcz "pastwienia się" nad tym tematem przez tyle stron? Trochę jest to jak taki pamiętnik nastolatka oburzonego na świat, który jest bardzo nieidealny, a nie takiego go sobie wyobrażał. Mimo wielu zapewnień ze strony autora odnośnie odnalezienia dojrzałości, odnalezienia siebie- ciężko to wyczuć, bo ma się nieustanne wrażenie obcowania i wysłuchiwania żalu i rozgoryczenia młodego człowieka, które- powtórzę- są oczywiście trafne, natomiast nijak się mają do narracji, którą ta książka miała przedstawiać.

Pod koniec miałam również wrażenie, że autor bardzo demonizuje swoje wcześniejsze relacje. Początkowo wiele razy podkreślał obustronną winę za nieudane związki, a czym dalej w las, tym zawsze to partnerka nie potrafiła rozmawiać, to partnerka miała problem z uczuciami i- być może tak było- ale trochę kłóci się to z początkowymi opiniami.

Ciężko mi to ocenić. Nie jest to żaden poradnik. Jest to bardzo ogólnikowy pamiętnik, z esejami o niedoskonałości świata i jaki świat- zdaniem autora- powinien być. Było sporo trafnych przemyśleń, sporo rzeczy, z którymi się zgadzam, niemniej wymęczyłam się, czytając tę książkę i raczej nikomu bym jej nie poleciła, chyba że z samej sympatii do autora, który jak wiem, ma wierną rzeszę czytelników-fanów.

Mimo wszystko- ja jestem bardziej na "nie".

Czytam komentarze i opinie przedmówców, i tak się zastanawiam, czy czytaliśmy tą samą książkę, czy to może to ja już stałam się nad wyraz wymagająca względem oczekiwań wobec autorów...

Do sedna.
Sporadycznie wyświetlają mi się treści, które autor publikuje w social mediach. Algorytm dość trafnie je wybiera, bo z większością się zgadzam, w pełni szanuję, akceptuję. Kiedy...

Uratowała mnie i mój związek. Czasem nie widzimy tego co ważne.. w pędzie życia trudno nam docenić to co mamy. Wiem jak kochać. Dzięki

Uratowała mnie i mój związek. Czasem nie widzimy tego co ważne.. w pędzie życia trudno nam docenić to co mamy. Wiem jak kochać. Dzięki

Bardzo dobrze napisana książka. Dużo wiedzy i przykładów, prosty przekaz jednak pełen głębi.
Daje do myślenia, otwiera oczy na to, jak wiele rzeczy często nieświadomie, robimy źle w relacjach z innymi ludźmi.
Polecam przeczytać osobom w związku, najlepiej obojgu partnerom, na pewno ułatwi komunikację, zrozumienie siebie nawzajem, szacunek i wspólne rozwiązywanie problemów. Mam nadzieję, że wyciągnę z niej jak najwięcej i wnioski wprowadzę do własnego życia.
Pewnie sięgnę po nią jeszcze nie jeden raz, uważam że naprawdę warto.

Bardzo dobrze napisana książka. Dużo wiedzy i przykładów, prosty przekaz jednak pełen głębi.
Daje do myślenia, otwiera oczy na to, jak wiele rzeczy często nieświadomie, robimy źle w relacjach z innymi ludźmi.
Polecam przeczytać osobom w związku, najlepiej obojgu partnerom, na pewno ułatwi komunikację, zrozumienie siebie nawzajem, szacunek i wspólne rozwiązywanie problemów. ...

Książka ma swój urok i przyciąga uwagę, zwłaszcza tych, którzy szukają książek o emocjonalnym ładunku i dylematach, które są bliskie każdemu. Skupia się na relacjach międzyludzkich, z jakimi borykają się bohaterowie, zwłaszcza w kontekście poszukiwań miłości, przyjaźni i tożsamości. Uważam, iż tą część jak i drugą, każdy powinien przeczytać. Styl pisania jest przystępny, co sprawia, że czyta się gładko i szybko - dla mnie rewelacja

Książka ma swój urok i przyciąga uwagę, zwłaszcza tych, którzy szukają książek o emocjonalnym ładunku i dylematach, które są bliskie każdemu. Skupia się na relacjach międzyludzkich, z jakimi borykają się bohaterowie, zwłaszcza w kontekście poszukiwań miłości, przyjaźni i tożsamości. Uważam, iż tą część jak i drugą, każdy powinien przeczytać. Styl pisania jest przystępny, co...

Ta książka podzieli ludzi – i bardzo dobrze. Bo jeśli jakaś treść budzi aż takie emocje, to znaczy, że trafia w coś ważnego.

Obowiązki uczuć to głos, który może być niewygodny, ale jest potrzebny. To nie jest książka napisana, by się wszystkim podobać – tylko po to, by coś w nas poruszyć.

Autor pisze, jak mówi: dosadnie, bez owijania w bawełnę, czasem wulgarnie. Ale dzięki temu jego przekaz jest autentyczny. Dla mnie to ogromna wartość – bo w świecie, gdzie wszystko jest ugrzecznione i wystylizowane, brakuje prawdy.
Nie każdemu się spodoba. Ale ci, którzy zrozumieją, o co chodzi, poczują się tak, jak ja: jakby ktoś wreszcie powiedział na głos, co naprawdę boli, co niszczy związki i co trzeba zmienić.

Ta książka nie mizia po duszy. Ona daje impuls do działania.

Teraz czytam To (nie)miłość od Autora. I rownież R-E-W-E-L-A-C-J-A!

Ta książka podzieli ludzi – i bardzo dobrze. Bo jeśli jakaś treść budzi aż takie emocje, to znaczy, że trafia w coś ważnego.

Obowiązki uczuć to głos, który może być niewygodny, ale jest potrzebny. To nie jest książka napisana, by się wszystkim podobać – tylko po to, by coś w nas poruszyć.

Autor pisze, jak mówi: dosadnie, bez owijania w bawełnę, czasem wulgarnie. Ale...

Obowiązki uczuć to książka, którą warto przeczytać powoli, z długopisem w ręku. Nie dlatego, że jest trudna – tylko dlatego, że tak wiele zdań aż prosi się o podkreślenie.
To nie jest kolejny poradnik napisany przez „eksperta z certyfikatem”, który opowiada, jak żyć, z bezpiecznym dystansem. Autor pisze z wnętrza – bez filtra, bez cenzury, bez udawania kogoś, kim nie jest.
Byłam poruszona jego szczerością. Doceniam odwagę, z jaką mówi o uczuciach – męskich, kobiecych, ludzkich. O błędach, które popełniamy, i o szansach, które jeszcze mamy, jeśli tylko zaczniemy rozumieć siebie nawzajem.
To książka, która zostaje w sercu. I do której na pewno wrócę.

Obowiązki uczuć to książka, którą warto przeczytać powoli, z długopisem w ręku. Nie dlatego, że jest trudna – tylko dlatego, że tak wiele zdań aż prosi się o podkreślenie.
To nie jest kolejny poradnik napisany przez „eksperta z certyfikatem”, który opowiada, jak żyć, z bezpiecznym dystansem. Autor pisze z wnętrza – bez filtra, bez cenzury, bez udawania kogoś, kim nie...

Ta książka to kubeł zimnej wody – dokładnie taki, jakiego potrzebowałam.

Nie głaszcze po głowie, nie mówi: „wszystko będzie dobrze”. Mówi raczej: „jeśli nie zaczniesz pracować nad sobą – nic się nie zmieni”. I w tym właśnie tkwi jej siła.

Czytałam ją z emocjami, które zmieniały się jak w kalejdoskopie: od buntu, przez wzruszenie, aż po wdzięczność. Autor nie stara się być miły. On stara się być uczciwy.

To książka dla tych, którzy chcą usłyszeć prawdę – nawet jeśli zaboli. Ale przecież najważniejsze lekcje w życiu rzadko są wygodne.

Polecam każdemu, kto ma odwagę spojrzeć na siebie aby uderzyć się w pierś.

Ta książka to kubeł zimnej wody – dokładnie taki, jakiego potrzebowałam.

Nie głaszcze po głowie, nie mówi: „wszystko będzie dobrze”. Mówi raczej: „jeśli nie zaczniesz pracować nad sobą – nic się nie zmieni”. I w tym właśnie tkwi jej siła.

Czytałam ją z emocjami, które zmieniały się jak w kalejdoskopie: od buntu, przez wzruszenie, aż po wdzięczność. Autor nie stara się być...

Dawno nie czytałam książki, która tak bardzo mną poruszyła i jednocześnie przywróciła mi wiarę w to, że można mówić o uczuciach inaczej – szczerze, odważnie, bez lukru.
Obowiązki uczuć nie są klasycznym poradnikiem. To emocjonalna opowieść człowieka, który nie udaje, nie owija w bawełnę, tylko mówi, jak jest. Z całą brutalnością, ale też z miłością i troską o tych, którzy naprawdę chcą coś zmienić w swoim życiu i relacjach.
Czytałam z zapartym tchem. Bo wreszcie ktoś powiedział na głos rzeczy, które zazwyczaj przemilczamy. Ktoś miał odwagę nazwać egoizm – egoizmem, niedojrzałość – niedojrzałością, a prawdziwą miłość – odpowiedzialnością.
Nie miałam wrażenia, że autor krzyczy. Miałam wrażenie, że próbuje mnie – i wielu z nas – obudzić.
Czy było to wygodne? Nie.
Czy było potrzebne? Bardzo.
Forma wypowiedzi, język i mocne sformułowania? Dla mnie autentyczne. Nie każdemu muszą się podobać, ale właśnie ta surowość, ta bezkompromisowość sprawia, że te słowa zostają w głowie. Nie są gładkie, są PRAWDZIWE.
Nie każdy będzie gotowy na tę książkę. Ale jeśli jesteś kobietą lub mężczyzną, który naprawdę chce zrozumieć, dlaczego relacje się psują i co możesz zrobić, by to zmienić – przeczytaj. Z otwartym sercem. Bez oczekiwania na „ładne słowa”. Tu dostajesz emocje, życie i brutalną miłość.
I za to jestem autorowi ogromnie wdzięczna.

Dawno nie czytałam książki, która tak bardzo mną poruszyła i jednocześnie przywróciła mi wiarę w to, że można mówić o uczuciach inaczej – szczerze, odważnie, bez lukru.
Obowiązki uczuć nie są klasycznym poradnikiem. To emocjonalna opowieść człowieka, który nie udaje, nie owija w bawełnę, tylko mówi, jak jest. Z całą brutalnością, ale też z miłością i troską o tych, którzy...