Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Samotny, biały żagiel

Samotny, biały żagiel

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Melania Kierczyńska
tytuł oryginału
Белеет парус одинокий
wydawnictwo
Książka i wiedza, Warszawa
data wydania
liczba stron
298
język
polski
typ
papier
dodała
foka
6,53 (40 ocen i 4 opinie)

Opis książki

Rok 1905. Dogasa rewolucja 1905 roku. Rzecz dzieje się w Odessie. Władze ścigają rewolucjonistów. Bunt marynarzy pancernika Potiomkin również dogasa. Dwaj chłopcy - Pietia i Gawrik pomagają jednemu z marynarzy...

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 855
Mansfield | 2011-10-21
Przeczytana: 04 września 2011

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kiedy była publikowana w ZSRR był rok 1936. Pisana dla starszych dzieci w formie zbeletryzowanych wspomnień autora, ukazywała chłopięcą przyjaźń na tle niezwykle dramatycznych zdarzeń jakie działy się w Odessie 1905 roku. Nie mogła nie posiadać drugiego, głębszego dna – przedstawienia rewolucji i jej uczestników od jak najbardziej romantycznej strony. I chociaż ta podskórna propaganda była nieunikniona nie mam żalu do autora. Bo poza tym jest to cudowna opowieść o dzieciństwie, pięknym, owianym legendą mieście i jego barwnych mieszkańcach.

Dlaczego tak przyjemnie spoglądać oczami autora na tamte wcale niewesołe czasy ?
Razem z nim ulegać pokusom hazardowej gry w guziki, wałęsać się po mieście w zupełnie zakazane miejsca (zamiast siedzieć w szkole), pływać łódką po morzu , zakochać się z poświęceniem w siostrze kolegi, a za chwilę tego żałować, i za przyczyną bardziej samodzielnego przyjaciela brać udział w życiu dorosłych, których sprawy są tajemnicze i naprawdę niebezpieczne....Bo...

książek: 211
hgfhghf | 2014-02-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Magiczna. O beztroskim dzieciństwie, które zderza się z bezwzględnym światem dorosłych. O marzeniach, rozczarowaniach, przyjaźni. To przede wszystkim portret zwyczajnych dzieci, których cechą jest wnikliwa obserwacja świata.

książek: 9
Beniamin | 2013-12-03
Na półkach: Przeczytane

Warto przeczytać powieść choćby ze względu na barwny i wywołujący pozytywne emocje opis dzieciństwa trzech chłopców - Pietii, Gawrika, no i trochę też Pawlika. Bardzo przyjemnie napisana z perspektywy chłopca. Kiedyś czytałem tę książkę co roku i zawsze ładowała mnie miłymi wspomnieniami.
Jeśli chodzi o samą historię to jest ona dramatyczna. Wydarzenia z rewolucji 1905 roku to niełatwy kawałek historii, naznaczony ludzkim okrucieństwem. Autor świetnie połączył dwa światy: beztroskie dzieciństwo i poważne problemy. Chłopiec Pietia wchodzi w dorosły świat, początkowo nie zdając sobie sprawy z powagi wydarzeń.

książek: 0
| 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 lipca 2012

Warto przymknąć oko na upiększanie historii, przede wszystkim dla głównych bohaterów: Pieti i Gawrika. Książka zabawna, wzruszająca, romantyczna. Dziś inaczej myślimy o tamtych wydarzeniach, ale lektura pozwala spojrzeć na historię oczami pełnych wiary bohaterów. Zachowując taki potrzebny dystans, "Samotny biały żagiel" to ciekawa i całkiem wciągająca opowieść.

"Zrozumienie ważności pewnych wydarzeń i dat przychodzi z czasem, po latach, po pewnym namyśle i rozwadze. I to nazywa się - Historia!"

książek: 393
Agatka | 2014-07-18
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 378
siczowy | 2014-07-06
książek: 69
Tomasz | 2014-06-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 611
Michał_K-ski | 2014-04-24
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 367
Gripper | 2014-02-05
Na półkach: Przeczytane
książek: 1194
Piramidox | 2014-01-19
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd