Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kwiaty na stepie

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
-
tytuł oryginału
Kwiaty na stepie
data wydania
ISBN
83-907358-5-7
liczba stron
335
język
polski
typ
papier
dodała
pinezka
8,52 (103 ocen i 20 opinii)

Opis książki

Miejscem akcji „Kwiatów na stepie” są gorące stepy Kazachstanu w latach 1939-1946. Barbara Piotrowska, autorka pamiętnika ze zsyłki, miała zaledwie dwanaście lat, gdy wraz z matką i dwoma młodszymi braćmi została wywieziona w głąb ZSRR.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 212
talia44 | 2013-11-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 07 listopada 2013

Pamiętnik Barbary Piotrowskiej Dubik "Kwiaty na stepie"przenosi nas do dalekiego Kazachstanu w życie głównych bohaterów i trzyma w nim aż do ostatniej strony i jeszcze dłużej,bo to ksiazka,której nie da się zapomnieć.
Autorka miała zaledwie 12 lat.gdy wraz z matką i dwoma braćmi została wywieziona do sowchozu w dalekim Kazachstanie.
Sześc lat życia w skrajnej nędzy w nieludzkich warunkach,praca ponad siły i ciagła walka o kazdy kawałek chleba.
Basia musiała bardzo szybko dorosnąć.Przy życiu utrzymywała ich wiara ,że kiedyś wrócą do ojczyzny.
Polecam wszystkim tę przepiekną i bardzo wzruszajacą książkę.

książek: 730
Ania | 2010-12-17
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: październik 2009

Długo by pisać o tej książce.Minął rok odkąd przeczytałam i często o niej myślę.Wiedziałam bardzo mało o rodakach z Kazachstanu.Po przeczytaniu tej historii nabrałam do nich wielkiego szacunku.Do tego co mam oraz przede wszystkim do życia także.Polecam, wyjątkowo przejmująca lektura.

książek: 1240
Scarlett | 2012-12-29
Przeczytana: 28 grudnia 2012

Wspaniała powieść ukazująca losy Polaków zesłanych w głąb Rosji podczas II wojny światowej. Czyta się dosłownie jednym tchem i trudno się oderwać. Książka skłania do refleksji- kiedy czytałam o trudach, które musiała znieść Basia, jej rodzina i inni Polacy to momentami aż trudno było uwierzyć, że człowiek jest w stanie tyle wytrzymać. Niezliczoną ilość razy pomyślałam sobie, jak bardzo współcześni ludzie, w tym ja, nie doceniają tego co mają-chleba, którego mamy pod dostatkiem, tak,że aż go wyrzucamy, ciepłych ubrań, ogrzewanych mieszkań. Wiele razy zadałam sobie pytanie, czy ja bym była w stanie to przetrwać? Podziwiam bohaterów powieści za ich niezłomną wiarę w Boga, w ojczyznę i w ocalenie.
Co jeszcze urzeka w tej powieści? To, że jest ona napisana z perspektywy dziecka, a następnie młodej dojrzewającej dziewczyny, która pomimo takiego trudnego położenia potrafiła cieszyć się tym co miała-bliskością rodziny, pięknem przyrody, każdą wypracowaną kromką chleba.
Książkę polecam...

książek: 182
hesa | 2014-12-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 grudnia 2014

Tej książki nie da się i nie powinno się zapomnieć, aby nigdy nikomu nie przyszło odczuć to na własnej skórze, czy da się przeżyć i przetrwać w takich warunkach na jakie zostały skazane te matki z małymi dziećmi, starsi ludzie, którzy nikomu nic złego nie uczynili. Skazani przez "ludzi" na tak nieludzkie, nieprzyjazne i nieprzystosowane warunki do życia, w zimnych lepiankach, nieprzyjaznych temperaturach, strasznych mrozach zimą i upałach latem, przy braku opału i jedzenia, ciągle głodni, pragnący chleba. Czytając te bardzo dobrze spisane wspomnienia, siedzę w ciepłym mieszkanku, przy dobrym świetle, o pełnym żołądku, próbuję za autorką znaleźć się w Kazachstanie, sprawdzając na maps miejscowości do których zostali zesłani, sprawdzając obecne temperatury i wyobrazić sobie, czy mogłabym przetrwać tyle lat w takich warunkach i nie stracić wiary w Boga, zachować pogodę ducha. Wspaniale spisane wspomnienia przy których w wielu miejscach nie mogłam powstrzymać się do łez.

książek: 416
Anna | 2015-02-11
Na półkach: Przeczytane

Poruszająca książka oparta na faktach.Historia związana z deportacją Polaków z Kresów do Kazachstanu. Dopiero po przeczytaniu tych wspomnień człowiek docenia zwykły szary dzień we własnym ciepłym domu bez głodu...Warto przeczytać!POLECAM!

książek: 888
Eliszeba | 2014-05-27
Na półkach: Przeczytane, Audiobooki
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

Nie spodziewałam się zupełnie, że lektura tej książki poruszy każdy skrawek mojego serca. Niewiele książek potrafi wywoływać tyle uczuć, nawet jeśli chodzi o pozycje autobiograficzne i wspomnieniowe. "Kwiaty na stepie" są doskonałym przykładem lektury dla każdego, dorosłego i dziecka, mężczyzny i kobiety. Jestem pewna, że nikogo nie pozostawi obojętnym. Autorka przekazuje nam tak wiele emocji, nie budząc przy tym litości, a jedynie podziw i ogromną serdeczność. Polecam, bo tej książki się nie zapomina.

książek: 427
Wredula | 2011-02-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2010

Wspaniale opisane losy zesłańców. Przybliża nam czas w jakim żyli, z czym musieli się zmierzyć. Piękna i przejmująca książka.

książek: 1
Legioner1974 | 2014-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lipca 2014

Miałem dziś robić coś zupełnie innego ale na pewno nie żałuję ani chwili spędzonej z tą książką. O treści wspomnieli wcześniejsi recenzenci. Ja tylko dodam:
- jeśli wydaje ci się, że jest tobie ciężko
- jeśli szukasz sensu życia
- jeśli zastanawiasz się jak zrobić coś z sensem
- jeśli chcesz zobaczyć czy naprawdę masz twarde serce
Daj tej książce szansę.

książek: 119
Ewela | 2013-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2013

Ta książka powinna być zawarta w kanonie lektur obowiązkowych! Długo się zastanawiałam co mam napisać o tej książce...Na pewno nie sposób przejść koło niej obojętnie, ponieważ jest to prawdziwa historia ludzi, którzy pomimo nieludzkich warunków, głodu i pracy ponad siły, pozostali ludźmi. Ludźmi nie tylko z krwi i kości,ale przede wszystkim z sercem, dobrym słowem dla innych, pocieszeniem i z piękną i niegasnącą wiarą w Boga. My, współcześni, żyjący z rodzinami w wolnym kraju, w ciepłych domkach nie zdajemy sobie nawet sprawy jaką wartość miała Ojczyzna i Bóg dla ludzi okresu wojennego. Tak naprawdę to właśnie tylko to trzymało ich przy życiu, wiara w to, że Bóg wysłucha ich próśb i szczęśliwie wrócą do ziemi, którą tak ukochali.
Polecam z całego serca!!! O takich książkach się nie zapomina!!!

książek: 41
Margaret | 2013-01-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 17 października 2012

Bardzo piękna i wzruszająca książka. Polecam każdemu.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd