Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kwiaty na stepie

Kwiaty na stepie

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
-
tytuł oryginału
Kwiaty na stepie
wydawnictwo
Soli Deo Warszawa
data wydania
ISBN
83-907358-5-7
liczba stron
335
język
polski
typ
papier
dodała
pinezka
8,52 (98 ocen i 19 opinii)

Opis książki

Miejscem akcji „Kwiatów na stepie” są gorące stepy Kazachstanu w latach 1939-1946. Barbara Piotrowska, autorka pamiętnika ze zsyłki, miała zaledwie dwanaście lat, gdy wraz z matką i dwoma młodszymi braćmi została wywieziona w głąb ZSRR.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 192
talia44 | 2013-11-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 07 listopada 2013

Pamiętnik Barbary Piotrowskiej Dubik "Kwiaty na stepie"przenosi nas do dalekiego Kazachstanu w życie głównych bohaterów i trzyma w nim aż do ostatniej strony i jeszcze dłużej,bo to ksiazka,której nie da się zapomnieć.
Autorka miała zaledwie 12 lat.gdy wraz z matką i dwoma braćmi została wywieziona do sowchozu w dalekim Kazachstanie.
Sześc lat życia w skrajnej nędzy w nieludzkich warunkach,praca ponad siły i ciagła walka o kazdy kawałek chleba.
Basia musiała bardzo szybko dorosnąć.Przy życiu utrzymywała ich wiara ,że kiedyś wrócą do ojczyzny.
Polecam wszystkim tę przepiekną i bardzo wzruszajacą książkę.

książek: 729
Ania | 2010-12-17
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: październik 2009

Długo by pisać o tej książce.Minął rok odkąd przeczytałam i często o niej myślę.Wiedziałam bardzo mało o rodakach z Kazachstanu.Po przeczytaniu tej historii nabrałam do nich wielkiego szacunku.Do tego co mam oraz przede wszystkim do życia także.Polecam, wyjątkowo przejmująca lektura.

książek: 1238
Scarlett | 2012-12-29
Przeczytana: 28 grudnia 2012

Wspaniała powieść ukazująca losy Polaków zesłanych w głąb Rosji podczas II wojny światowej. Czyta się dosłownie jednym tchem i trudno się oderwać. Książka skłania do refleksji- kiedy czytałam o trudach, które musiała znieść Basia, jej rodzina i inni Polacy to momentami aż trudno było uwierzyć, że człowiek jest w stanie tyle wytrzymać. Niezliczoną ilość razy pomyślałam sobie, jak bardzo współcześni ludzie, w tym ja, nie doceniają tego co mają-chleba, którego mamy pod dostatkiem, tak,że aż go wyrzucamy, ciepłych ubrań, ogrzewanych mieszkań. Wiele razy zadałam sobie pytanie, czy ja bym była w stanie to przetrwać? Podziwiam bohaterów powieści za ich niezłomną wiarę w Boga, w ojczyznę i w ocalenie.
Co jeszcze urzeka w tej powieści? To, że jest ona napisana z perspektywy dziecka, a następnie młodej dojrzewającej dziewczyny, która pomimo takiego trudnego położenia potrafiła cieszyć się tym co miała-bliskością rodziny, pięknem przyrody, każdą wypracowaną kromką chleba.
Książkę polecam...

książek: 845
Eliszeba | 2014-05-27
Na półkach: Przeczytane, Audiobooki
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

Nie spodziewałam się zupełnie, że lektura tej książki poruszy każdy skrawek mojego serca. Niewiele książek potrafi wywoływać tyle uczuć, nawet jeśli chodzi o pozycje autobiograficzne i wspomnieniowe. "Kwiaty na stepie" są doskonałym przykładem lektury dla każdego, dorosłego i dziecka, mężczyzny i kobiety. Jestem pewna, że nikogo nie pozostawi obojętnym. Autorka przekazuje nam tak wiele emocji, nie budząc przy tym litości, a jedynie podziw i ogromną serdeczność. Polecam, bo tej książki się nie zapomina.

książek: 427
Wredula | 2011-02-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2010

Wspaniale opisane losy zesłańców. Przybliża nam czas w jakim żyli, z czym musieli się zmierzyć. Piękna i przejmująca książka.

książek: 174
hesa | 2014-12-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 grudnia 2014

Tej książki nie da się i nie powinno się zapomnieć, aby nigdy nikomu nie przyszło odczuć to na własnej skórze, czy da się przeżyć i przetrwać w takich warunkach na jakie zostały skazane te matki z małymi dziećmi, starsi ludzie, którzy nikomu nic złego nie uczynili. Skazani przez "ludzi" na tak nieludzkie, nieprzyjazne i nieprzystosowane warunki do życia, w zimnych lepiankach, nieprzyjaznych temperaturach, strasznych mrozach zimą i upałach latem, przy braku opału i jedzenia, ciągle głodni, pragnący chleba. Czytając te bardzo dobrze spisane wspomnienia, siedzę w ciepłym mieszkanku, przy dobrym świetle, o pełnym żołądku, próbuję za autorką znaleźć się w Kazachstanie, sprawdzając na maps miejscowości do których zostali zesłani, sprawdzając obecne temperatury i wyobrazić sobie, czy mogłabym przetrwać tyle lat w takich warunkach i nie stracić wiary w Boga, zachować pogodę ducha. Wspaniale spisane wspomnienia przy których w wielu miejscach nie mogłam powstrzymać się do łez.

książek: 128
Magura | 2012-01-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 stycznia 2012

Takiej książki się nie zapomina...

książek: 1
Legioner1974 | 2014-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lipca 2014

Miałem dziś robić coś zupełnie innego ale na pewno nie żałuję ani chwili spędzonej z tą książką. O treści wspomnieli wcześniejsi recenzenci. Ja tylko dodam:
- jeśli wydaje ci się, że jest tobie ciężko
- jeśli szukasz sensu życia
- jeśli zastanawiasz się jak zrobić coś z sensem
- jeśli chcesz zobaczyć czy naprawdę masz twarde serce
Daj tej książce szansę.

książek: 119
Ewela | 2013-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2013

Ta książka powinna być zawarta w kanonie lektur obowiązkowych! Długo się zastanawiałam co mam napisać o tej książce...Na pewno nie sposób przejść koło niej obojętnie, ponieważ jest to prawdziwa historia ludzi, którzy pomimo nieludzkich warunków, głodu i pracy ponad siły, pozostali ludźmi. Ludźmi nie tylko z krwi i kości,ale przede wszystkim z sercem, dobrym słowem dla innych, pocieszeniem i z piękną i niegasnącą wiarą w Boga. My, współcześni, żyjący z rodzinami w wolnym kraju, w ciepłych domkach nie zdajemy sobie nawet sprawy jaką wartość miała Ojczyzna i Bóg dla ludzi okresu wojennego. Tak naprawdę to właśnie tylko to trzymało ich przy życiu, wiara w to, że Bóg wysłucha ich próśb i szczęśliwie wrócą do ziemi, którą tak ukochali.
Polecam z całego serca!!! O takich książkach się nie zapomina!!!

książek: 38
Margaret | 2013-01-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 17 października 2012

Bardzo piękna i wzruszająca książka. Polecam każdemu.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Lewis Carroll
    183. rocznica
    urodzin
    - Ale ja nie chciałabym mieć do czynienia z wariatami - rzekła Alicja.
    - O, na to nie ma już rady - odparł Kot. - Wszyscy mamy tutaj bzika. Ja mam bzika, ty masz bzika.
    - Skąd może pan wiedzieć, że ja mam bzika? - zapytała Alicja.
    - Musisz mieć. Inaczej nie przyszłabyś tutaj.
  • Clarissa Pinkola Estés
    70. rocznica
    urodzin
    Aby obcować z dziką stroną swej natury, kobieta musi na jakiś czas zostawić świat i pogrążyć się w stanie odosobnienia (aloneness) w najstarszym sensie tego słowa.(...)Właśnie taki jest cel samotności - stać sie jednią.
  • Frank Miller
    58. rocznica
    urodzin
    W tym, co robię, nie ma ode mnie lepszego. Ale to, w czym jestem najlepszy, nie jest zbyt przyjemne.
  • Leopold Sacher-Masoch
    179. rocznica
    urodzin
    Mężczyzna kieruje się w życiu zasadami, kobieta tylko uczuciem, jakie ją w danej chwili ogarnia. Nie zapomnij o tym i nie czuj się nigdy bezpiecznie u boku kobiety, którą kochasz.
  • Eliette Abecassis
    46. rocznica
    urodzin
    My, kochankowie godzin, które idą w zapomnienie, kochankowie dni, które mijają, zatrzymajmy czas, pozostańmy tu na chwilę, a ta niech trwa cały dzień dla nas, zwróconych twarzami ku sobie w tym pociągu wiozącym nas w nieznane.
  • Wojciech Albiński
    80. rocznica
    urodzin
    Rozmowy z gwiazdami zawsze kończą się zwycięstwem gwiazd.
  • Steve Leialoha
    63. rocznica
    urodzin
  • Helena Sęk
    77. rocznica
    urodzin
  • Jerome David Salinger
    5. rocznica
    śmierci
    Lepiej nikomu nic nie opowiadajcie. Bo jak opowiecie – zaczniecie tęsknić
  • John Updike
    6. rocznica
    śmierci
    Z reguły jest tak, że każde małżeństwo składa się z arystokraty i wieśniaka. Z nauczyciela i ucznia.
  • Jan Baszkiewicz
    4. rocznica
    śmierci
    Owszem, można rzec, że rewolucja francuska rozrzutnie marnowała świetne polityczne talenty; ale przecież to ona, i dopiero ona pozwoliła im się w ogóle ujawnić! To dzięki niej z obdłużonych adwokatów, z lekarzy bez klienteli, z publicystów bez czytelników, z inteligenckiej bohemy - wyrastali mężowie... pokaż więcej
  • Kazimierz Smoleń
    3. rocznica
    śmierci
  • Izaak Babel
    75. rocznica
    śmierci
    Gedali oplata mnie jedwabnymi rzemykami przydymionych swoich spojrzeń".
  • Stepan Chapman
    1. rocznica
    śmierci
    Na czym to ja...? A tak, kręgielnia. Połknęłam tatę. Moje nerwy wyszły mi przez skórę.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd