Słonie mają dobrą pamięć

Tłumaczenie: Agnieszka Bihl
Cykl: Herkules Poirot (tom 37) | Seria: Agata Christie - Królowa Kryminału
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,66 (1689 ocen i 91 opinii) Zobacz oceny
10
65
9
100
8
194
7
611
6
440
5
187
4
43
3
33
2
9
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Elephants Can Remember
data wydania
ISBN
9788373846685
liczba stron
224
słowa kluczowe
Agatha Christie, kryminał
język
polski
dodała
dona

Oboje znaleziono nad urwiskiem, zastrzelonych. Policja nie mogła stwierdzić, czy to żona zabiła męża, a potem siebie, czy też mąż najpierw zabił żonę, a siebie potem. Zbadano kule i tak dalej, sama pani wie, ale sprawa okazała się bardzo trudna. Policja uważała, że to podwójne samobójstwo.

 

źródło opisu: opis okładkowy

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3544)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 760

Pewne małżeństwo popełniło wspólne samobójstwo - takie było orzeczenie policji, która jednak nie potrafiła odpowiedzieć na pytanie: "dlaczego tak się stało?". Po wielu latach ich dorosła już córka chce dowiedzieć się całej prawdy o tragedii, która wydarzyła się, gdy była dzieckiem. Do akcji wkroczy więc niezawodny Herkules Poirot wraz ze słynną pisarką kryminałów, Ariadną Oliver.

Książka dobra, ciekawa sprawa do wyjaśnienia i interesujące posunięcia w śledztwie Poirota, które bardzo lubię! Pani Oliver także ma moją sympatię, a więc taki duet śledczy zawsze chętnie będę czytać. Choć chyba pierwszy raz rozwiązanie zagadki u Agathy Christie było dość proste, a przynajmniej potrafiłam odkryć jakieś 80% finału. Wolę chyba jednak, kiedy mistrzowski kunszt Christie nie daje mi tak łatwo znaleźć odpowiedzi. Ale i tak bardzo fajna książka, lubię takie niewspółczesne kryminały - dają większe pole do popisu niż te nowoczesne.

książek: 984
nadzieja1925 | 2017-06-19
Na półkach: Przeczytane, Rok 2017
Przeczytana: 19 czerwca 2017

"Czy to jej matka zabiła ojca czy raczej ojciec zabił matkę?"

Niewyjaśniona zagadka z przeszłości zostaje wyciągnięta na wierzch, gdy przyszła teściowa nie akceptuje swej synowej.

"A ludzie mogą pamiętać rzeczy, które wydarzyły się dawno temu, równie dobrze jak słonie."

I oczywiście zwraca się do powieściopisarki Ariadny Oliver, która wraz z Herkulesem Poirotem odnajdzie słonie i rozwiązanie opowieści.

Jak zawsze miło przeczytać klasykę kryminału Agaty Christie. Polecam.

książek: 1277
Dominika | 2017-10-15
Przeczytana: 14 października 2017

To Ariadnie Oliver "zawdzięcza" Herkules Poirot sprawę, która wydarzyła się wiele lat temu, mianowicie tajemnicę śmierci dwojga małżonków. Czy było to podwójne samobójstwo, a może rzeczywistość jest zupełnie inna? Co daje szansę odkrycia przyczyny tego tragicznego zrządzenia losu? Ludzka pamięć i umysł naszego detektywa.

"Słonie mają dobrą pamięć" - to takie powiedzenie, które doskonale podsumowuje główną ideę tomu. Z pomocą przyjaciółki i jeszcze kogoś Poirot otrzymuje relacje różnych osób na temat tamtego zdarzenia, wobec czego wyrabia sobie własną opinię i uparcie dąży do końca. Pomyślnego dla młodych ludzi, ponieważ dowiadują się jak było naprawdę. Smutnego, bo prawda nie mogła nie być bolesna i smutna.

Nie miałam pojęcia, że taki okaże się finał, choć można się go było nawet spodziewać. Odczucia jak Hastings w takich chwilach. :D Po czasie pewne rzeczy wydają się oczywiste, ale wcześniej takowe nie są.

książek: 2635
Monika | 2012-12-21
Na półkach: Audiobooki, Przeczytane, 2012
Przeczytana: 21 grudnia 2012

Nie uwierzycie....rozwiązałam zagadkę przed Herkulesem Poirot! Zdarza mi się to tak niezwykle rzadko, że aż sama nad sobą z podziwu wyjść nie mogę ;)
Historia opowiedziana w typowym stylu pani Agathy: niespiesznie, szczegółowo, ciekawie.
Rany!!! Ja naprawdę rozwiązałam tę zagadkę :)))

książek: 1002
Lucy Skywalker | 2014-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 maja 2014

Tym razem pani Olivier i Herkules Poirot badają sprawę sprzed wielu lat, która może mieć wpływ na decyzję o małżeństwie dwojga młodych ludzi.

Historia ta przyniosła mi niestety spore rozczarowanie. Po pierwsze sama zagadka nie jest tak zaskakująca, wstrząsająca i oryginalna, jak te, do których przyzwyczaiła mnie pani Christie.
Po drugie, kiedy łamigłówka kryminalna nie wciąga aż tak bardzo, widać niestety dużo wyraźniej, sporo stylowych mankamentów i pewną toporność opisu w prozie autorki. Przykładem może być nieco banalna charakterystyka postaci (mało eleganckie zdania typu: "Umie cieszyć się radościami i smucić zgryzotami, jakie przynosi los."), czy też wielokrotne powtarzanie podobnych informacji i wniosków.

Mimo wszystko z pewnością sięgnę po kolejną książkę Christie. Choćby po to, aby pozbyć się niedosytu po "Słoniach...".

książek: 3440
czytamcałyczas | 2014-02-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lutego 2014

Ciekawe czy domyślę,się kto był tym złym ? Takie pytanie zadałem sobie zaczynając czytać Słonie Mają Dobrą Pamięć.Czytając tekst, razem z panią Olivier i panem Poirotem próbowałem odkrywać przyczyny śmierci małżeństwa.
Cóż nie udało mi się, błądziłem wstyd przyznać,lecz typowałem też ludzi całkiem niewinnych :-),co z tego wynika ? Ano, to że uwielbiam takie kryminały.
Gdzie jest tajemnica,zagadka i zbrodnia.
Uważam,że Christie napisała jedną ze swoich najlepszych książek.

książek: 3635
FannyBrawne | 2016-08-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

,,Słonie mają dobrą pamięć" to według mnie jedna z gorszych powieści Christie. Styl pozostaje cudowny, fabuła ciekawa, ale brak mi tu tego czegoś, co było np. w ,,I nie było już nikogo".

Ariadna Oliver, autorka kryminałów, zostaje poproszona o rozwiązanie tajemnicy z przeszłości. Pewna dama pani Brixton pragnie poznać przyczyny śmierci generała Ravenscrofta i jego żony, których znaleziono martwych nad urwiskiem. Podejrzewa, że jedna ze stron zabiła współmałżonka, a córka owej pary ma poślubić syna pani Brixton. W rozwiązaniu zagadki pani Oliver pomaga Herkules Poirot.

Podobał mi się główny motyw ,,słoni" - czyli starszych ludzi, którzy wiele pamiętają. Jednak było ich zdecydowanie za mało. Nie mogłam dobrze poznać charakterów podejrzanych(których właściwie nie było) ani świadków, ich role były epizodyczne. A co najgorsze samego Poirota była za mało! Główne skrzypce gra tu pani Oliver, która jest sympatyczna, ale nie budzi takiego zainteresowania jak Poirot. Za to bardzo polubiłam...

książek: 789
annamagdalena | 2017-08-28
Na półkach: Przeczytane

Tym razem zacznę od końca. Jaki jest morał tej opowieści? Morał jest taki moi drodzy, że trzeba uważać kogo i co się pyta. W jakich okolicznościach kogoś o coś prosi. Bo może się okazać, że ta osoba zacznie szukać odpowiedzi. Bo może się zdarzyć, że zechce poznać prawdę.

A wtedy już wszystko jest możliwe. Na jaw wyjdzie to, co ukryte. Światło dzienne ujrzą wydarzenia, które za wszelką cenę próbowaliśmy zataić. Mało tego, zdarzyć się może, że poznamy prawdę.

Świetna intryga. Królowa kryminału daje nam do ręki wszystkie potrzebne wskazówki, trzeba tylko za nimi podążać.

książek: 1245

Zawiodłam się trochę. Nie była to porywająca i absolutnie nieprzewidywalna opowieść. Część powieści była bardzo nużąca i trudno się było na niej skupić. Historia była ciekawa, ale niestety byłam w części do przewidzenia i dla wielu czytelników do odgadnięcia przed samym Herkulesem. Polecam inne powieści Christie.

książek: 707
sylwia | 2018-01-18
Na półkach: Przeczytane

Słonie mają dobrą pamięć, a stare grzechy rzucają długi cień.

Niezwykle taktowna dama, Adriana Olivier, autorka popularnych powieści kryminalnych, chcąc bronić czci oraz przyszłości swojej córki chrzestnej, Celii Ravenscroft, musi się zmierzyć z zagadką z przeszłości.
Wiele lat temu rodzice Celii i jej młodszego brata Edwarda zostali znalezieni martwi nad urwiskiem, a obok ich ciał leżał rewolwer, na którym odkryto odciski palców obu ofiar. Według policji oboje popełnili samobójstwo. Nie wiadomo jednak czy mąż zabił żonę czy żona męża. Zbiegiem lat zdawało się, że wszyscy już zapomnieli o tej tragedii. Jednak matka Desmonda, narzeczonego Celii postanowiła za wszelką cenę poznać prawdę, stając tym samym młodym na drodze ku wspólnemu szczęściu. Pani Olivier nie pozostaje nic innego jak stanąć u boku sławnego Herculesa Poirot i wspólnie z min odkryć prawdę, która zdawałoby się została zabrana do grobu razem z małżonkami.
Jest to moim zdaniem jeden z lepszych kryminałów Agathy...

zobacz kolejne z 3534 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd