Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzieci Arbatu t. 1

Tłumaczenie: Michał B. Jagiełło
Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
7,56 (531 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
40
9
84
8
138
7
189
6
46
5
28
4
1
3
4
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Deti Arbata
data wydania
ISBN
83-207-1153-3
liczba stron
312
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
farfallam

"Dzieci Arbatu" to najgłośniejsze bodaj dzieło literackie okresu radzieckiej "pieriestrojki". Powieść, złożona w wydawnictwie w 1966 roku, ponad dwadzieścia lat czekała na publikację, krążąc od redakcji do redakcji i obrastając w legendę. Wydrukowana w 1987 roku, z miejsca stała się sensacją nie tylko w ZSRR, gdzie ogłoszono ją książką roku, lecz i za granicą. Ta wielka epicka powieść ukazuje...

"Dzieci Arbatu" to najgłośniejsze bodaj dzieło literackie okresu radzieckiej "pieriestrojki". Powieść, złożona w wydawnictwie w 1966 roku, ponad dwadzieścia lat czekała na publikację, krążąc od redakcji do redakcji i obrastając w legendę. Wydrukowana w 1987 roku, z miejsca stała się sensacją nie tylko w ZSRR, gdzie ogłoszono ją książką roku, lecz i za granicą.

Ta wielka epicka powieść ukazuje Związek Radziecki w latach 1933-1934, przy czym obraz życia tzw. szarych ludzi — studentów, urzędników, działaczy partyjnych różnych szczebli, kołchoźników, zesłańców — splata się z relacją o aparacie władzy tamtych czasów, przede wszystkim zaś z próbą narysowania portretu samego Stalina, przeniknięcia jego psychiki, sposobu myślenia, motywów postępowania.

Wątek Saszy Pankratowa — komsomolca, który z błahego, a właściwie sfingowanego powodu został uwięziony, a następnie zesłany na Syberię — ma bezpośrednie źródła w biografii autora.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1052)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1421
Wojciech Gołębiewski | 2016-07-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 lipca 2016

Anatolij Naumowicz RYBAKOW (1911 – 98), rosyjski Żyd, stał się sławny dzięki temu czterotomowemu dziełu, którego pierwszą część próbuję zrecenzować. Wikipedia:
„...Jego najpopularniejsze dzieło to powieść 'Dzieci Arbatu', na którą składają się cztery części. Pierwsza, od której pochodzi tytuł całości, opisuje życie w okresie poprzedzającym tzw. wielką czystkę (1933-1934) i w trakcie jej trwania poprzez pryzmat doświadczeń zwykłych obywateli. W cyklu 'Dzieci Arbatu' można zauważyć wyraźne związki z biografią samego autora. Na przykład główny bohater, Sasza Pankratow, podobnie jak on zostaje zesłany na trzy lata na Syberię. Chociaż powieści zostały napisane w latach sześćdziesiątych (1966), to publikacji w ZSRR doczekały się dopiero w roku 1987 (na druk zezwolono w latach 1966 i 1978, ale w obu przypadkach zezwolenie zostało cofnięte przez władze sowieckie). Kolejne tomy cyklu ukazywały się w latach 1988 (Trzydziesty piąty i później), 1990...

książek: 887
fiNka | 2014-11-20
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 20 listopada 2014

"Ci, którzy skazują ludzi na zesłanie myla sie sadzac, ze w ten sposób można złamać człowieka. Można go zabić, ale nie złamać".

Wielka powieść ukazująca Związek Radziecki w latach 30-tych. Pokazuje zycie zwykłych ludzi - studentów, urzędników, zesłańców w czasach umacniania sie dyktatury Stalina.
Oprócz tego próbuje narysować portret samego Stalina, jego cechy osobowościowe, sposób myślenia, motywy postępowania. Akurat ten wątek mnie nie przekonał, bo swoje zdanie na temat Stalina mam i próba uczłowieczenia go jakoś do mnie nie trafia.
Zdecydowanie warto przeczytać, po lekturze tej ksiazki człowiek jest wdzięczny, ze przyszło mu żyć w normalnych czasach, gdzie nie musi sie obawiać uwięzienia z byle błahego powodu.

książek: 760
zuszka | 2013-12-05
Na półkach: Rosja, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 05 grudnia 2013

Kawalek bardzo dobrej literatury. Jest tu wszystko, czym moim zdaniem powinna byc swietna ksiazka - dobry temat, doskonaly jezyk i cos, co sprawia, ze dla ksiazki mozna zarwac nawet cala noc.....Pomimo tego, ze tematyka trudna to polecam!!!!

książek: 235
wabag | 2015-07-27
Przeczytana: 09 lipca 2015

Często się zastanawiam nad pewnym zagadnieniem. Czy to jednostki tworzą historię, czy na odwrót, to historia tworzy jednostki i wpuszcza w swoje tryby wybierając akurat te, które wydają się najbardziej przydatne.

Po lekturze „Dzieci Arbatu” nadal trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Bo przecież w ręku Stalina znajdował się los całego narodu, jego najbliższych współpracowników, partyjnych towarzyszy, ale też i każdego z mieszkańców ogromnego państwa. Z drugiej jednakże strony to absolutny przypadek sprawił, że Stalin mianowany przez Lenina na mało znaczące stanowisko sekretarza generalnego partii zyskał taką pozycję.

Zawsze wydawało mi się intrygujące gdy czytałem historię państw tzw. demokracji ludowej”, że na ich czele stał I sekretarz, względnie sekretarz generalny partii. Oczywiście rozumiałem ideologię wskazującą na to, że stanowisko prezydenta to przejaw imperializmu. Jednakże dlaczego akurat sekretarz? Wszakże nawet chodząc do szkoły wybierano przewodniczącego...

książek: 306
MaciekWroc | 2014-07-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 stycznia 2014

Przyznam szczerze,że trudno to przeczytać tzw. "cięgiem" z uwagi na trudne historie opowiadane w tej powieści. Zaczyna się niewinnie,ot poznajemy grupę młodzieży mającej pecha żyć w podłych czasach. W miarę opisu wydarzeń skóra cierpnie coraz bardziej i aż trudno pojąć gdzie znajduje się granica upodlenia drugiego człowieka. Myślę, że dzisiejsi nastolatkowie w Polsce zakwalifikowaliby tę książkę do science - fiction, gdyby nie znali prawdy historycznej. Nie będę streszczał. Ta pozycja to tzw. "kanon" każdego człowieka myślącego. Przerażające studium stalinizmu w czystej postaci, począwszy od kuriozalnego procesu studenta za wywieszenie niepoprawnej politycznie gazetki ściennej na uniwersytecie aż po opis życia codziennego w ZSRR w latach 30-tych XX wieku.

książek: 44
Karolina | 2015-02-15
Przeczytana: 14 lutego 2015

Rzadko kiedy zdarza mi się sięgnąć dwa razy po tą samą książkę, natomiast dla powieści Rybakowa o wdzięcznej nazwie "Dzieci Arbatu" postanowiłam zrobić wyjątek i przeczytałam ją ponownie, starając się wychwycić wszystkie zawarte w niej smaczki.

Rybakow, pomimo ciężkiego i niebezpiecznego tematu, napisał prawdziwe arcydzieło. Przede wszystkim widać tutaj, że książka jest na poziomie nie odbiegającym od największych rosyjskich pisarzy - jak dla mnie trąci ona Tołstojem mocno i niezwykle przyjemnie. Nie mamy tutaj głównego bohatera, choć tak jak w "Wojnie i Pokoju" najcieplejszą i najszerzej omówioną postacią jest Natasza, tak tutaj wśród innych Dzieci Arbatu najgłębszą więź może czytelnik nawiązać z Saszą Pankratowem. Te same wydarzenia przedstawiane są z różnych punktów widzenia, natomaist bohaterowie, mimo, że w tym samym wieku i wychowani na tym samym podwórku, są niesamowicie różnorodni. Różne marzenia, poglądy, motywy postępowania sprawiają, że książka ani przez moment nie jest...

książek: 1076
Ciacho | 2011-10-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 października 2011

Bardzo dobra książka obyczajowa, z wplecionymi weń wątkami historycznymi, opowiadająca o życiu zwykłych,szarych obywateli radzieckich lat 33-34 z Saszą Pankratowem na czele, oraz przedstawiająca portret psychologiczny Stalina.

Rybakow bardzo obrazowo przedstawił społeczeństwo z tego okresu i jaki wpływ miała na nich ideologia i terror. Czołowa postać Saszy Pankratowa to idealny przykład bezradności jednostki tamtego czasu, niezgadzającej się z systemem, i która popełnia tylko jeden, mało znaczący błąd przez co zostaje zesłana na Syberię. Ale oprócz losów Saszy,jego bliskich i innych szarych obywateli widzimy tutaj również, jak funkcjonował aparat państwowy, kształtował się stalinizm i przede wszystkim, jak wyglądała postać samego Stalina. Dosyć szczegółowo poznajemy tego jednego z największych zbrodniarzy w historii ludzkości; dowiadujemy się jaki miał charakter,jak żył,skąd pochodził,jak i przez kogo został wychowany i oczywiście jak zaczął dysponować władzą niepodzielną i...

książek: 631
skrytka_kulturalna | 2013-04-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 21 kwietnia 2013

Rewelacyjna, wciągająca powieść o ZSRR lat 30. Poznajemy losy przeciętnych ludzi i głównego kierownictwa partii. Autor sporą część książki poświęcił również próbie analizy osobowości Stalina. Mocne :)

książek: 243
Machno | 2016-09-28
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2016

Lata trzydzieste w ZSRR z pewnością nie były łatwe. Grupa przyjaciół z Arbatu wkracza w świat brutalnej rzeczywistości, gdzie nie wiadomo, które słowa lub czyny mogą obrócić się przeciwko tobie. Z dziennikarskim pietyzmem autor pokazuje kolejne zmiany zachodzące w bohaterach książki, tłumaczy ich decyzje na podstawie ich przeszłości, ukazuje absurdalny świat komunistycznego horroru. Doskonałym przykładem jest Sasza Pankratow, który wchodzi w zatarg z prawem z powodu, wydawałoby się, banalnej gazetki ściennej z okazji rewolucji. Lecz w tamtym świecie nic nie jest proste. Każda banalna decyzja może się okazać się ta najgorszą. Młodzi ludzie mają jednak to do siebie, że starają się korzystać z życia, nawet w takich brutalnych warunkach. Na dokładkę dostajemy sylwetkę Stalina, również kompletnie uzupełnioną psychologicznie, z głęboka analizą biograficzną. Autor włożył w powieść dużo serca, i to się czuje. Wiele wątków było wzorowanych na doświadczeniach samego Rybakowa, dlatego absurd...

książek: 242
scarpeta | 2014-10-17
Na półkach: Przeczytane

Świetna powieść, wciągająca i mądra, z bohaterami w których losy człowiek się autentycznie emocjonalnie angażuje.

Poza tym to mój ulubiony audiobook! Genialnie czytany, zabawnie, cudownie (choć początkowo jest dziwne wrażenie bo lektor ma taki starodawny sposób czytania l, ale potem to tylko dodatkowy urok)

zobacz kolejne z 1042 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd