Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Błogosławieństwo ziemi

Tłumaczenie: Anna Marciniakówna
Wydawnictwo: Świat Literacki
7,88 (229 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
55
8
51
7
59
6
16
5
6
4
3
3
3
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Markens grøde
data wydania
ISBN
83-88612-43-3
liczba stron
368
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Filifionka

Inne wydania

Literacka Nagroda Nobla 1920. Z okładki: "Błogosławieństwo ziemi" (1917), jedna z najwybitniejszych powieści XX wieku, która w 1920 r. przyniosła Hamsunowi literacką Nagrodę Nobla, jest dziełem skupiającym w sobie najwartościowsze cechy jego pisarstwa. Ten niezwykły poemat prozą, wyrażający zachwyt dla tajemnic życia i natury, wyrósł z poczucia zagrożenia cywilizacją i wydarzeniami...

Literacka Nagroda Nobla 1920.
Z okładki:
"Błogosławieństwo ziemi" (1917), jedna z najwybitniejszych powieści XX wieku, która w 1920 r. przyniosła Hamsunowi literacką Nagrodę Nobla, jest dziełem skupiającym w sobie najwartościowsze cechy jego pisarstwa.

Ten niezwykły poemat prozą, wyrażający zachwyt dla tajemnic życia i natury, wyrósł z poczucia zagrożenia cywilizacją i wydarzeniami historycznymi. Mimo to jest dziełem pełnym optymizmu i nadziei: ucieczki od poczucia bezsensu i zwątpienia Hamsun radzi szukać w powrocie do korzeni człowieczeństwa, w odkrywaniu wciąż na nowo łączności z prawami przyrody i całym wszechświatem. Organiczne zespolenie z absolutem nadaje surowym i prostym bohaterom powieści wymiar poetycki i uniwersalny.

[Świat Literacki, 2005]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (690)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 274
czytający | 2015-02-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 lutego 2015

Jest gdzieś na świecie pustkowie na które chce się wracać. Gdzie góry, pola i lasy nie tylko urozmaicają krajobraz ale budują historię całej społeczności. To ich życie wraz z porami roku wyznacza czas płynący według kalendarza natury. Miałem zaszczyt na własne oczy widzieć jak wszystko co najlepsze, powstaje z ręcznie uprawianej ziemi. Gdy znój ludzi pracy buduje bogactwo kraju jakim jest Norwegia. To wyglądało jak baśń o ludziach północy, którzy ciężkim wysiłkiem swych rąk dochodzą do niewyobrażalnych efektów. Ich świat to żniwa oraz orka i hodowla bydła. To prości ludzie ale posiadający rozum i siłę woli tak wielką aby przenosić góry. Dzięki nim ta powieść ma sens.

Knut Hamsun przedstawia ludzi, którzy stanowią całość z przyrodą w której przebywają. W rytmie przemijania możemy obserwować jak piewca wsi wychwala szczęśliwców żyjących na odludziu. Mijają lata a my jesteśmy świadkami rozstań i powrotów, dojrzewania zboża i następnego pokolenia. To dla nas, pisarz opowiada z...

książek: 475
Melanka | 2014-03-25
Przeczytana: 24 marca 2014

Oj, cóż to za książka..wywołująca błogość!

Prosty, zwyczajny w sile wieku mężczyzna znajduje dla siebie miejsce do życia na zupełnym odludziu i tam najpierw karczuje, potem uprawią ziemię, sieje, hoduje zwierzęta, buduje solidną chałupę (gammę). Brakuje mu kobiety... i oto pewnego dnia takowa wędruje przez odludzie. Mężczyzna gościnnie zaprasza ją do swojej chałupy, ugaszcza...i tak kobieta już zostaje. Izak i Inger zaczynają budować osadę razem.

Tak oto rozpoczyna się opowieść Knuta Hamsuna będąca pochwałą ziemi, pracy, prostoty i wytrwałości.

Historia napisana jest bardzo prostym językiem. Główni bohaterowie wiodą proste i surowe życie, sprzyjają im moce natury, które mają błogosławiony wpływ na porządek świata. Idylla....

Tak, tę książkę chciałabym mieć u siebie na półce.

książek: 1379
Wojciech Gołębiewski | 2016-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 sierpnia 2016

"Jonasz" na LC pisze: "Autor nazista, ale powieść znakomita". I ma rację, ale ja chciałbym jego trochę usprawiedliwić bo przede wszystkim Hamsun obsesyjnie nienawidził Wielkiej Brytanii i ta nienawiść przyczyniła się do błędnego skierowania swojej sympatii, a ponadto gdy Hitler doszedł do władzy w 1933 roku, to Norweg miał już 74 lata, czyli tyle co ja obecnie, a więc o demencji związanej z wiekiem młodziak "Jonasz" nic nie wie. Ponadto Hamsuna osądzili, zrujnowali i wsadzili do wariatkowa.

Knut Hamsun (1859 - 1952) – norweski pisarz, prekursor modernistycznych tendencji w powieści psychologicznej oraz egzystencjalnej, które w pełni ukształtowały się w drugiej połowie XX wieku. Przedstawiciel kierunku subiektywistycznego w prozie norweskiej. Za "Błogosławioną ziemię" (1917) dostał w 1920 Nobla.
Z noty bibliograficznej:
"...Ta patriarchalna idylla jest pochwałą prostego i surowego życia, ...

książek: 628
Alkestis | 2014-05-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Klasyka, 2014
Przeczytana: 03 maja 2014

Pierwszą książką Hamsuna jaką dane mi było przeczytać był "Głód". Czytaniu tamtej książki towarzyszył niepokój o każdy kolejny dzień bohatera. "Błogosławieństwo ziemi" jest powieścią zupełnie inną.
Bohaterowie, z pokorą znoszą wszystkie przeciwności losu zawierzając Bogu, naturze i własnym siłom. Potrafią radować się życiem, odnajdując szczęście w zwykłych codziennych czynnościach. Czas odmierzają nie za pomocą zegara, a za pomocą pór roku.
Cała fabuła to opis lat pełnych pracy, trosk życia codziennego Izaka, Inger, ich rodziny i przyjaciół - urocza, zarażająca optymizmem. A przecież w życiu bohaterów zdarzały się również tragedie, które jednak nie były w stanie ich złamać. Przeciwnie, dodawały im sił i sprawiały że stawali się sobie bliżsi.
Autor, w swej powieści zwraca również uwagę na pozycję kobiety w społeczeństwie, co mając na uwadze czas powstania utworu (1917 r.) przynajmniej dla mnie jest zaskakujące.
"Błogosławieństwo ziemi" mogę polecić każdemu. Trudno o...

książek: 863
Anepor | 2014-08-14
Na półkach: Przeczytane, Moje ulubione, 2014
Przeczytana: 14 sierpnia 2014

Był sobie mężczyzna, który wędrował w dalekiej, dzikiej krainie, wybrał sobie miejsce na swój dom, wykarczował las, przygotował ziemię pod zasiewy, brakowało mu tylko kobiety żeby mieć kogoś bliskiego. Zjawia się kobieta, niezbyt urodziwa, ale pracowita i silna . Zostają razem, razem też pracują, rodzą się im dzieci. Mężczyzna rozbudowuje swoje gospodarstwo, ma coraz więcej pól pod zasiewy, dzieci dorastają……

Chyba jestem przemęczona cywilizacją, bo niesłychanie wciągają mnie ostatnio takie norweskie powieści. Odpoczywam przy nich od wszystkiego. Śpię po nich jak zabita. Niesłychanie wciągnęła mnie ta opowieść . Jest w niej coś takiego, że rozumiem dlaczego Knut Hamsun dostał za nią Nobla, to ten kojący spokój i przepiękny język.
Polecam zabieganym…..

książek: 2644
MadameShepard | 2014-03-17

Nurt miłości ziemi, roli, prostych ludzi i spraw. Napisana pięknym, prostym językiem, pełna poezji przyrody i dobrych ludzi książka. Wielka literatura - prostota bez cienia prostackości.

książek: 580
Mario | 2013-03-25
Na półkach: Przeczytane

Przedziwna narracja. Taka... północna. Prosta tak, że prawie prostacka, a przecież w tej opowieści bardzo na miejscu.

książek: 1455
Patrycja | 2013-09-09
Przeczytana: 08 września 2013

Książka ta jest jednym wielkim hymnem pochwalnym prostego, surowego życia z dala od cywilizacji, w zgodzie z przyrodą, naturą. To ona -wg Autora- ma moc uleczania i utrzymywania równowagi w życiu. Bohaterowie, którzy - w taki czy inny sposób- zakosztowali życia w którymkolwiek z ówcześnie rozwijających norweskich miast, wracają w rodzinne strony pokiereszowani, pełni zamętu, zmienieni. Spokój odnajdują w powrocie do życia w górskiej osadzie, w pracy (Inger, Barbro, wyjątkiem jest Elizeusz, który poprzez swoje niedostosowanie wydaje się być dla Hamsuna "stracony", przegrany).
Hamsun chciałby zatrzymać czas widząc szczęście w spokojnym, pracowitym życiu daleko od rozwijających się miast i przemysłu. Łączność z prawami przyrody i Wszechświata, harmonia. Harmonia, którą psuje nieuchronna cywilizacja.
Izak jawi się jak Nadczłowiek, jak Adam, twardy człowiek Północy, który zaczyna od zera i niestrudzenie idzie naprzód, sumienny, pracowity, nieugięty. On nie ma wielkich dylematów, jego...

książek: 630
Jonasz | 2010-09-28
Przeczytana: 1984 rok

NAutor nazista, ale powiesc znakomita.

książek: 50
Alkione | 2011-09-09
Przeczytana: lipiec 2011

Pomijając to, że facet miał zapędy nazistowskie, ksiażka jest bardzo urokliwa. A dlaczego? Bo opisuje zwykłego prostego człowieka, który dzięki żelaznej woli wybudował sobie dom na pustkowiu i zaczął tam gospodarzyć. W sumie niby nic, ale dzieło jest taką pieśnią pochwalną na ludzką ciężką pracę i determinację. Książkę polecam przez to, że później po jej przeczytaniu często wracam do niej myślami. Tacy ludzie jak Izaak, główny bohater, inspirują na całe życie, uświadamiają, że praca to coś pięknego i fascynującego, coś co jest pożywką dla człowieka, dzięki której może on spokojnie przejść przez życie.

zobacz kolejne z 680 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacka Nagroda Nobla - obejrzyj ogłoszenie laureata

O godzinie 13:00 dowiemy się kto otrzyma tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Nazwisko laureata poda nowa sekretarz Akademii Szwedzkiej Sara Danius - pisarka i krytyk literacki. Zapraszamy do obejrzenia relacji na żywo w naszym serwisie.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd