Dziwniejsza historia

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
6 (106 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
7
7
26
6
30
5
21
4
10
3
4
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380497320
liczba stron
256
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ag2S

Kiedy płonęło getto, Hubert spoglądał na niebo w płomieniach z okna rodzinnego mieszkania na warszawskiej Ochocie. Michał w tym samym czasie ukrywał się przed Niemcami w kopcu kartofli. Jeden i drugi od początku wiedzieli, że inność potrafi być zagrożeniem, a homofobię i antysemityzm łączy więcej, niż mogłoby się wydawać. Wiedzieli też, że sami są „inni”, a wyjście z szafy oznaczałoby...

Kiedy płonęło getto, Hubert spoglądał na niebo w płomieniach z okna rodzinnego mieszkania na warszawskiej Ochocie. Michał w tym samym czasie ukrywał się przed Niemcami w kopcu kartofli. Jeden i drugi od początku wiedzieli, że inność potrafi być zagrożeniem, a homofobię i antysemityzm łączy więcej, niż mogłoby się wydawać. Wiedzieli też, że sami są „inni”, a wyjście z szafy oznaczałoby narażenie się na ostracyzm.

Bohaterów u Ryzińskiego jest więcej: Jurek z międzywojennej Podkowy Leśnej, który chłopaków pojechał szukać do Warszawy, Lulla – najstarsza polska drag queen, Iza – lesbijka, córka niemieckiej Żydówki. Łączy ich wykluczenie ze względu na orientację seksualną i silna potrzeba walki o swoje człowieczeństwo.

Dziwniejsza historia to poruszająca opowieść o obcości i samotności. To także podróż po warszawskich ulicach lat wojny i PRL-u, które pod pozorem szarego życia kryły zaskakująco tęczową wolność.

 

źródło opisu: https://czarne.com.pl/

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (462)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1342
IwonaGa | 2018-12-19
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 17 grudnia 2018

Jak dla mnie zbyt ogólnikowo , oczekiwałam bardziej osobistych wspomnień.

książek: 185
isztarr | 2018-12-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 listopada 2018

Remigiusz Ryziński w „Dziwniejszej historii” pokazuje, że czas wojny, okupacji, pokoju, to też czas w którym jest miejsce na miłość, sex, czy szukanie partnera. Homofobów w dzisiejszych czasach nadal jest bez liku, a wielu z nich nie wie lub nie dopuszcza do siebie tego faktu, iż homoseksualista to taki sam człowiek jak inni, ba czasami nawet bardziej utalentowany i inteligentniejszy. Pierwsze spotkanie z tym autorem uważam za bardzo udane :-)

książek: 601
GrzesiekLepianka | 2018-11-27
Na półkach: Przeczytane

Jak sądzę, przy pisaniu Foucaulta w Warszawie Ryziński pomyślał, że można napisać coś szerszego w temacie homoseksualizmu w rzeczywistości wojny i PRLu i w ten sposób powstała Dziwniejsza historia podejmująca wątki osób mniej lub bardziej publicznych zmagających się z podejściem społeczeństwa (i ich samych) do tematu orientacji homoseksualnej. Dziwniejsza od Foucaulta jest o tyle, że jest mniej spójna, bardziej chaotyczna, dygresyjna i rozwleczona. Wielość bohaterów, nielinearność, niejasność w prowadzeniu opowieści oraz ciągłe skakanie z wątku na wątek niewątpliwie przeszkadzają tej historii. Nie wiadomo, czemu autor czasami ujawnia pisanie z dzisiejszej perspektywy, a z drugiej zupełnie pomija choćby akcję Hiacynt. Tekst pisany jest à la reportersko, lecz jak już ktoś zauważył, Ryziński jest mistrzem lania wody, udawania rzeczywistości, malowania słowem nieistniejącego i de facto sztukowania wymazanego, tak że mało w tym raczej faktów, a sporo zmyślenia i budowania nastroju....

książek: 915
czytankianki | 2018-11-05
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2018

Już w „Foucault w Warszawie” Ryziński dowiódł, że jest mistrzem „watowania”, najnowsza książka pokazuje, że pobił własny rekord: skąpe fakty utonęły w morzu informacji całkowicie zbędnych i w oceanie przypuszczeń i plotek.
Autor prowadzi narrację b. chaotycznie, nie zachowuje proporcji między bohaterami/wątkami i najzwyczajniej w świecie gubi „myśl przewodnią”. Co gorsza, nie zaznacza wyraźnie wypowiedzi rozmówców, trudno więc dociec, kiedy pojawia się komentarz odautorski. Razi styl, nieudolna podróbka krótkich, celnych zdań Krall – owszem, są krótkie, ale też naiwne i po prostu kiczowate.
Wyjątkowo paskudnym chwytem wydało mi się żerowanie na temacie Zagłady; pisząc o powstaniu w getcie i Wielkiej Akcji, Ryziński nie stroni od taniego efekciarstwa, co widać już w pierwszych akapitach książki.
Szkoda Michała Głowińskiego wplątanego w to przedsięwzięcie pochopnie określone mianem reportażu – zamiast czytać parafrazy jego utworów, lepiej sięgnąć po oryginał.
Jedyne, co w tej...

książek: 200
Michał | 2018-11-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 listopada 2018

Myślę, że każdy powinien zapoznać się z lekturą pana Remigiusza Ryzińskiego, chociażby dlatego by poznać historię osób które mają uczucia, emocje i to później daje wydźwięk kim są w dorosłym świecie.
Przede wszystkim warto poznać losy bohaterów okresu po II Wojnie Światowej i nie tylko losów tęczowych mieszkańców Warszawy, ale także tego jak to się kształtowało i jak to było kiedyś.
Mimo wszystko powinniśmy się cieszyć, że mamy obecnie nieco więcej swobody w tym kim jesteśmy niż nasi bracia kiedyś. Przykre jest to, że były prześladowania na każdym tle... Smutne historie które pokazują, że teraz nie jest aż tak źle, chociaż może być tylko lepiej.
Dla chcących zgłębić tematy osób LGBT+ w historii Warszawy po II WŚ gorąco polecam!

książek: 421
tomasz_dobro | 2018-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2018

Po Krzysztofie Tomasiku kolejny autor, który eksploatuje niszę literatury LGBT na polskim rynku wydawniczym. "Dziwniejsza historia" niewiele wnosi nowego do historii już wcześniej opisanych przez obu autorów. Trudno się czyta, ciągłe skoki pomiędzy historiami i bohaterami, dzielenie krótkich rozdziałów na jeszcze mniejsze historie, ciągłe odnoszenie się do grzybka na pl. Trzech Krzyży czy opowieści o żołnierzach z pl. Piłsudskiego
Bardziej podobał mi się debiut reporterski ("Foucault w Warszawie"), był bardziej dopracowany i spójny.
Przy "Dziwniejszej ..." ma się wrażenie, że nadmiar materiału literackiego, który nie zmieścił się w poprzedniej książce, został tu przelany i dodatkowo rozszerzony o historie z lat 30. i 40., żeby uniknąć wrażenia "ale to już było".

książek: 1606
Elwira | 2018-10-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 października 2018

http://naregale.com.pl/co-to-za-dziwna-historia/

W recenzji staram się przedstawić Wam przekrój cytatów, które wycisną esencję danej książki bez psucia atmosfery i wrażeń z ich lektury. Szukam czegoś, co trzaśnie w emocje, zachęci bądź wręcz przeciwnie, czegoś, co nakreśli język użyty w danej pozycji. Przy recenzji „Dziwniejszej historii” Remigiusza Ryzińskiego zastanawiałam się czy zacząć od dobrych czy złych nowin. Od jakiegoś „dobrego” czy drażniącego cytatu. Postawiłam na coś pośredniego. Z racji tego, że dziś przypada Światowy Dzień Coming Outu, a na dodatek ogłoszono, że zakazano Marszu Równości w Lublinie, to stwierdziłam, że dzień nadaje się idealnie, by wyrzucić z siebie recenzję tej pozycji i powiedzieć czy warto po nią sięgnąć czy wepchnąć do szafy, by więcej się nią nie denerwować.

Na początku pragnę zaznaczyć, że pierwsza książka Ryzińskiego „Foucault w Warszawie” nie odrzuciła mnie tak bardzo. Tamtejszy surowy język książki bez ozdobników był potrzebny.Remigiusz...

książek: 245
cornflake-girl | 2018-10-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Dziwniejszej historii" w mojej pamięci towarzyszyć będzie podtytuł: "czyli chaos, jakich mało". Bo właśnie chaotyczność narracji była dla mnie najwyraźniejszą cechą tej książki.

W swoim reportażu autor próbuje przybliżyć nam realia życia codziennego homoseksualistów w Polsce na przestrzeni najbardziej burzliwych dekad XX wieku. Obraz, który maluje jest zaskakująco barwny, biorąc pod uwagę, jak mroczny był to okres w dziejach naszego kraju. Nie odmówię "Dziwniejszej historii", że zainteresowała mnie opisami całkiem normalnego życia toczącego się w zupełnie nienormalnych okolicznościach.

Jednocześnie wydaje mi się, że autor próbował złapać zbyt wiele srok za ogon naraz. Początek historii (jak i wybrany na tył okładki opis reportażu) zdają się zwiastować, iż centralnym wątkiem będą opowieści o homoseksualnym środowisku żydowskim w czasach wojennych i powojennych. Może to błędne wrażenie, niemniej takie właśnie odniosłam rozpoczynając lekturę. I o ile faktycznie temat ten przewija...

książek: 766
Sanny | 2019-01-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 stycznia 2019

Spodziewałam się czegoś więcej. Oczekiwałam rzetelnego reportażu, który będzie mocno faktograficzny, lekko wstrząsający, a na pewno zaskakujący. Dostałam wywiad z dwiema osobami, nieliczne wątki poboczne, nic ponad to, co już jest wiadome. Chciało by się rzec, że nic nowego.
Pod względem odbioru to ta książka, dla mnie, jest chaotyczna. Język jest okej, bardzo łatwy w odbiorze, czyta się przyjemnie i lekko, ale po przeczytaniu pozostaje lekki niedobór, brakuje tego czegoś.

książek: 1411
Kasia Kozak | 2019-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2019

Bardzo dużo wody nalane a bohaterowie i fakty do wyłowienia z pomiędzy banałów i ogólników.

zobacz kolejne z 452 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd