Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Słońce Scortów

Tłumaczenie: Jacek Giszczak
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
6,9 (71 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
10
8
8
7
26
6
15
5
6
4
2
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Soleil des Scorta
data wydania
ISBN
8374141212
liczba stron
272
słowa kluczowe
powieść francuska
język
polski

Snuta przez seniorkę rodu historia pięciu pokoleń Scortów toczy się na południu Włoch, w małym, ubogim miasteczku Montepuccio. Zaczyna się w 1870 roku gwałtem dokonanym przez byłego przestępcę, z którego poczyna się założyciel rodziny. Przez lata familia będzie nosić skazę swego pochodzenia, nawet szukając szczęścia za oceanem, jednak umiłowanie piękna ojczystej ziemi, praca i szacunek dla...

Snuta przez seniorkę rodu historia pięciu pokoleń Scortów toczy się na południu Włoch, w małym, ubogim miasteczku Montepuccio. Zaczyna się w 1870 roku gwałtem dokonanym przez byłego przestępcę, z którego poczyna się założyciel rodziny. Przez lata familia będzie nosić skazę swego pochodzenia, nawet szukając szczęścia za oceanem, jednak umiłowanie piękna ojczystej ziemi, praca i szacunek dla życia pomogą Scortom na powrót zadomowić się w tej trudnej, spalonej słońcem krainie, zdjąć ciążącą na nich hańbę, przekazać potomnym cząstkę mądrości oraz iskierkę radości i szczęścia .To napisana z wielkim rozmachem opowieść o korzeniach, cierpieniu i miłości.

 

źródło opisu: http://www.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://www.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (184)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 368
talia44 | 2016-09-21
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 21 września 2016

Właśnie przeczytałam niezwykłą książkę,która urzeka klimatem,prostym oszczędnym językiem i jest tak nietypowa w porównaniu ze współczesną prozą.
Jest to historia pięciu pokoleń rodu Scortów,która toczy się na południu Włoch,w małym biednym miasteczku Montepuccio,gdzie życie od zawsze płynie powolnym rytmem w gorącym słońcu włoskiego południa.
Akcja książki toczy się wolno,wręcz leniwie,a my śledzimy losy kolejnych pokoleń Scortów,poznajemy ich pragnienia,radości,smutki i tajemnice.
Dzieje rodziny są trudne.Walczą oni nie tylko z mieszkańcami Montepuccio,ale także walczą o swój honor,godność i dumę.Są szczęśliwi ciężko pracując.Praca jest dla nich wielką wartością,podobnie jak ich korzenie i rodzina,która zawsze się wspierała.
Po latach Montepuccio stało się kurortem.
Ostatni z rodu Scortów Eliasz w rozmowie ze starym księdzem wspomina dawne czasy: "Powiedz,czym stało się Montepuccio?
-Workiem pieniędzy na kupie kamieni"
"Staliśmy się bogaci ale...życie miasteczka...

książek: 1752
keys | 2013-01-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Ciepła, pogodna, refleksyjna, barwna opowieść o stuletnim rodzie zamieszkującym Sycylię. Godna polecenia.

książek: 580
Mario | 2016-06-04
Na półkach: Przeczytane

Proza dysząca z pragnienia i z nadmiaru oślepiającego światła, proza powolna, chwilami paląca, chwilami spalona na popiół, zamieniona w piasek, w skały i morze. Poemat o tym, że to, co mamy, musi nam wystarczyć za siewne ziarno, i że tak często musimy je siać w suchą, spaloną, prawie jałową ziemię, i że zdarza się, że owo ziarno kiełkuje i daje marne lub nawet niezłe plony.
Dla tych, którzy kochają prawdziwą literaturę - rozkosz.

książek: 240
Jacek Rogiński | 2012-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 marca 2012

Nie. To nie ona jest główną bohaterką. Ona, mimo iż nazywała się Manuzio, była po prostu najbardziej podobna do swoich ojców. I to dlatego to jej przypadł zaszczyt opowiadania o prawdziwym bohaterze tej książki – rodzie Scortów Mascalzone.

Czytając tę książkę, nieodparcie przychodziło mi na myśl porównanie ze „Sto lat samotności”. W obu tych książkach – mimo wielu różnic, jakie je dzielą – bohaterem nie jest jedna postać, wokół której kręci się fabuła, ale cała rodzina, od protoplasty do ostatnich bohaterów. Laurent Gaude uczynił z Carmeli „Głos Scortów”. Może gdyby właśnie tak nazwał tę książkę, to właśnie ona byłaby jej główną postacią. Ale nawiązując w nazwie do „słońca”, które świeci nad Montepuccio, pokazał moim zdaniem przywiązanie wszystkich Scortów - także tych, którzy formalnie nie nosili nazwiska Scortów -, do ziemi, która „nie rodzi niczego”, do słońca „które pali żywcem”, do dziedzictwa, które wypływa z poprzednich pokoleń i do tradycji, która jak „drzewa oliwne jest...

książek: 293
Penelopa | 2011-04-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 kwietnia 2011

Niby zwykła saga, niby nic odkrywczego i nowego, a jednak książka niezwykła...W wyjątkowy sposób opowiada o fundamentalnych wartościach takich jak rodzina, czy honor. Zadaje pytania (nie podsuwa gotowych, prostych odpowiedzi) o definicje ludzkiego szczęścia "Na jakiej szali ważyć ludzkie życie?". Choć momentami smutna i przejmująca, przebija z niej życiowy optymizm, można się w niej ogrzać, jak w tytułowym słońcu...I ten język! "Odwieczne pragnienie, by zjeść całe niebo i wypić gwiazdy"...Kto z nas o tym nie marzył?

książek: 234
COMPOSmentis | 2013-08-07
Na półkach: Przeczytane

Dwowód na to, że historia miłości i historia nienawiści mogą być ze sobą nierozerwalnie związane. Saga rodu pewnego rzezimieszka, który "niechcący" powołał do życia samoistny twór - rodzinę. Niesamowita, prosta książka o rodzinnej sile i słabości jednostki. Przewrotnie snuta przez jedną z najsilniejszych osób w rodzinie. Rodzina jest tutaj niezależnym, mocnym "ciałem". Nie zbiorem przypadkowych ludzkich istnień, ale wspólnotą rządzącą się ściśle określonymi prawami. Jest jak mikroświat, którym zarządza ktoś wszystkowiedzący, ale nikomu nie znany. Mimo prób poszczególnych jej członków, by zmieniać coś na własną rękę, wszystko zdaje się iść szlakiem wytyczonym niewidzialną ręką. Ostatecznie członkowie rodziny zauważają, że ten porządek nie jest taki zły i przestają się przeciw niemu buntować.
Słusznie porównywana do prozy Marqueza, choć nie tak bardzo magiczna. Bardziej utrzymana w konwencji baśniowej, niż mitycznej. Warto! Nawet dla samej radości czytania dobrej powieści.

książek: 243
klaju | 2014-03-21
Na półkach: Przeczytane

Urzekająca. Opowiedziane prostym, lecz soczystym językiem dzieje rodu, który był i trwał wbrew losowi. Doskonale skrojona historia, która równie dobrze mogłaby zostać opowiedziana przez Marqueza. Opowieść o tym, że rodzina to najważniejsze co ma człowiek.

książek: 435
orzech | 2015-09-20

Napisana w pięknym stylu historia rodziny Scortów w rozgrzanej słońcem Apulii. Niezwykła podróż do pachnących liściem laurowym Włoch, jej pól oliwnych i owoców morza.

Mały symapatyczny polski akcent w osobie rodaka, którego rodzeństwo spotyka na statku wracając z nieudanej emigracji.

Powieść, za którą Jean Gaudé zasłużenie otrzymał w 2004 roku nagrodę Goncourtów, najbardziej prestiżowe francuskie wyróżnienie literackie.

http://edytalectures.blogspot.fr/2015/09/ppppppppp.html

książek: 694
Zbigniew | 2015-09-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 września 2015

Rewelacyjny początek. Genialna spowiedź i umowa z Kościołem. Świetne są postaci księży i ich rewelacyjne reakcje na zachowanie ludzi. Takie typowo włoskie. Motyw podróży do Nowego Jorku mistrzowski. Druga część trochę słabsza. Ale całość jak najbardziej godna polecenia.

książek: 3498
Dorcia | 2016-04-22
Na półkach: 2016, Przeczytane, DKK
Przeczytana: kwiecień 2016

W książce poznajemy 5 pokoleń rodziny, ich losy i życiowe wybory. Ciekawie napisana, dobrze się czyta i szybko.

zobacz kolejne z 174 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
15 wielkich francuskich powieści

14 lipca we Francji przypada święto narodowe – obchodzone jest w rocznicę wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej, zapoczątkowanej zdobyciem Bastylii. Z tej okazji dziś proponujemy Wam zestawienie najlepszych współczesnych książek francuskich autorów. Vive la révolution! Vive la littérature!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd