Rogata dusza

Niby już na samym początku autor wyraźnie zasygnalizował, że powieść będzie ponura i odkrywająca najgorsze ludzkie cechy, i nie zniechęciło mnie to, to jednak po skończeniu książki stwierdzam, że wolę, jak są jakieś pozytywne przebłyski w fabule ;) Z plusów wymieniłabym ciekawy język i zadziorną narrację diabła, natomiast do żadnej postaci nie poczułam sympatii, nikomu nie "kibicowałam" i jakieś 20% przed końcem książki czekałam już aż się skończy. Sięgnęłam po tę pozycję, bo myślałam, że będzie o Rogatce, i trochę była, ale nie był on głównym bohaterem.

Niby już na samym początku autor wyraźnie zasygnalizował, że powieść będzie ponura i odkrywająca najgorsze ludzkie cechy, i nie zniechęciło mnie to, to jednak po skończeniu książki stwierdzam, że wolę, jak są jakieś pozytywne przebłyski w fabule ;) Z plusów wymieniłabym ciekawy język i zadziorną narrację diabła, natomiast do żadnej postaci nie poczułam sympatii, nikomu nie...

Oś powieści koncentruje się wokół tajemniczych morderstw w średniowiecznym Lwówku (obecnie Lwówek Śląski),za panowania Bolesława Rogatki w czasie trwającego jeszcze rozbicia dzielnicowego Polski.
Młody książę Rogatka po śmierci ojca- księcia Henryka Pobożnego, przejmuje władzę na Śląsku. Z racji tego, że młody władca jest zafascynowany światem rycerzy i przygód, postanawia wbrew zasadom i dobrym radom matki, duchowieństwa oraz swym doradcom zorganizować w czasie Wielkiego Postu turniej rycerski. Nieoczekiwanie w pierwszym dniu igrzysk mieszkańcy grodu księcia odnajdują zwłoki wysoko urodzonego młodego mężczyzny. Pierwsze oględziny wskazują, że doszło do morderstwa. Sprawa trafia przed oblicze władcy, który na scrutatora wyznacza sokolnika Raszko Drzemlika.
Tymczasem turniej trwa, śledztwo pozostaje w martwym punkcie, i dochodzi do kolejnej zbrodni. W trakcie śledztwa Raszko odkrywa, że jedna z sióstr zakonnych przybyłych do grodu razem z przeoryszą klasztoru w Trzebnicy, dziwnie się zachowuje, a zabójstwo pierwszej ofiary może mieć związek z ową mniszką odznaczająca się wyjątkową urodą.

Ta książka jest świetna.
Poleciłabym ją zwłaszcza dla miłośników powieści historycznej. Opowieść jest długa. Prowadzona wielowątkowo, stworzona z wielką pieczołowitością i dbałością o szczegóły. Przy czym początkowo wydaje się, że każdy z wątków jest prowadzony osobno, by wraz z rozwojem akcji się ze sobą płynnie połączyć.
Autor nie gubi się w swoim świecie, a dawkowane przez niego informacje i napięcie sprawiają, że książkę ciężko odłożyć na bok.
Malinowski stworzył bardzo fajnych bohaterów. Są różnorodni, z wieloraką charakterystyką. Polubiłam Drzemlika za jego opanowanie i ciepło, które roztaczał wokół siebie, przy czym zaskoczyło mnie jego przeistoczenie w istotę o mrocznej duszy, kiedy jego rodzinie zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Podobnie Autor wykreował żonę Drzemlika, Miłochnę, która jest silną, odważną i mądrą kobietą.
W ciekawy sposób Malinowski również stworzył swoją wersję księcia Rogatki, który w dużej mierze pokrywał się z tym, co możemy przeczytać w życiorysie śląskiego księcia. Autor próbował w subtelny sposób podkreślać zarówno jego zalety jak również wady.
Najbardziej urzekły mnie siostry Hanny. Ich przeszłość i teraźniejszość, ich rozbicie i przynależność do dwóch światów, dwóch dusz, dwóch osobowości. Tego jak Autor lawiruje pomiędzy dwoma stricte skrajnymi środowiskami, w których przyszło żyć obydwu kobietom.
"Rogata dusza" ma genialny klimat. To po prostu coś pięknego. Opisy są wyraziste, przedstawione bardzo szczegółowo, ze znajomością obyczajów średniowiecza, z ogromną wiedzą na temat historii Śląska. Tu naprawdę składam ukłon w stronę Autora. Bardzo dobrze oddają nastrój także dialogi, stworzone na wzór tych archaicznych łącznie z gramatyką, aczkolwiek w sposób lekki i nie przeszkadzający w czytaniu.
Podsumowując, jest to na pewno jedna z najlepszych książek jakie przeczytałam.

Oś powieści koncentruje się wokół tajemniczych morderstw w średniowiecznym Lwówku (obecnie Lwówek Śląski),za panowania Bolesława Rogatki w czasie trwającego jeszcze rozbicia dzielnicowego Polski.
Młody książę Rogatka po śmierci ojca- księcia Henryka Pobożnego, przejmuje władzę na Śląsku. Z racji tego, że młody władca jest zafascynowany światem rycerzy i przygód, postanawia...

Czuć brud, chłód i surowość średniowiecznego świata, gdzie życie jest tanie, a wiara miesza się z zabobonem. Zamiast typowego kryminału dostajemy zagadkę osadzoną w realiach rycerskich turniejów, klasztornych murów i ludzkiego strachu przed tym, czego nie potrafią wyjaśnić. Najciekawsze jest to, że śledztwo nie toczy się w nowoczesny sposób — tu bardziej liczy się spryt, obserwacja i znajomość ludzkiej natury niż dowody w dzisiejszym rozumieniu. Styl bywa wymagający, ale dzięki temu historia wydaje się autentyczna, jakby była opowiedziana przez kogoś z tamtej epoki. To nie jest szybka, lekka lektura, tylko coś, w co trzeba się wgryźć. Ale jeśli ktoś lubi historie z mrokiem, historią w tle i nutą tajemnicy, to ta opowieść potrafi wciągnąć i zostaawić z niepokojącym klimatem jeszcze na długo po zamknięciu książki.

Czuć brud, chłód i surowość średniowiecznego świata, gdzie życie jest tanie, a wiara miesza się z zabobonem. Zamiast typowego kryminału dostajemy zagadkę osadzoną w realiach rycerskich turniejów, klasztornych murów i ludzkiego strachu przed tym, czego nie potrafią wyjaśnić. Najciekawsze jest to, że śledztwo nie toczy się w nowoczesny sposób — tu bardziej liczy się spryt,...

Niestety DNF, ale może jeszcze kiedyś do tego wrócę i spróbuję ponownie. To są klimaty, które bardzo lubię, ale coś nie zagrało i kompletnie nie miałam ochoty kontynuować. Nie porzucam na zawsze.

Niestety DNF, ale może jeszcze kiedyś do tego wrócę i spróbuję ponownie. To są klimaty, które bardzo lubię, ale coś nie zagrało i kompletnie nie miałam ochoty kontynuować. Nie porzucam na zawsze.

Kryminał historyczny przy, którym nie ma mowy o nudzie, a sam wielki mistrz Sapkowski mógłby zawstydzić się bezpośredniego języka 😉 Autor pomimo iż jest wykładowcą akademickim, potrafi przemawiać nie tylko jako historyk, ale przede wszystkim jako człowiek. Lektura ta przenosi nas do średniowiecznego Śląska i to tak dosłownie, że możemy poczuć smród tych wszystkich nieczystości wylewanych z nocników. Autor potrafi skutecznie oślepić czytelnika światłem i ogłuszyć dźwiękiem. Rozbawić nawet największych ponuraków a to wszystko we wspaniałej mowie staropolskiej. Czytając ją można poczuć się tak, jakby faktycznie było się w XIII wiecznym Śląsku. I tylko chwilowe, ale przesadzone wulgaryzmy powstrzymują mnie od dania najwyższej oceny.

Kryminał historyczny przy, którym nie ma mowy o nudzie, a sam wielki mistrz Sapkowski mógłby zawstydzić się bezpośredniego języka 😉 Autor pomimo iż jest wykładowcą akademickim, potrafi przemawiać nie tylko jako historyk, ale przede wszystkim jako człowiek. Lektura ta przenosi nas do średniowiecznego Śląska i to tak dosłownie, że możemy poczuć smród tych wszystkich...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Wielce niedoceniona pozycja. W mojej bibliotece leży i nikt jej nie chce :(. A to taki słodziutki kąsek.

Wielce niedoceniona pozycja. W mojej bibliotece leży i nikt jej nie chce :(. A to taki słodziutki kąsek.

Świetna, nic bym nie zmienił

Świetna, nic bym nie zmienił

Formalnie kryminał w średniowiecznych dekoracjach. Realnie zbyt rozwleczona akcja, nazbyt powolne tempo plus szczypta historii i odrobina fantasy. Do tego sztuczne i utrudniające odbiór, niepotrzebnie archaizowane dialogi. To nie jest książka zła, ale trzeba się do niej przekonać, dać jej szansę, trochę z nią powalczyć.

Formalnie kryminał w średniowiecznych dekoracjach. Realnie zbyt rozwleczona akcja, nazbyt powolne tempo plus szczypta historii i odrobina fantasy. Do tego sztuczne i utrudniające odbiór, niepotrzebnie archaizowane dialogi. To nie jest książka zła, ale trzeba się do niej przekonać, dać jej szansę, trochę z nią powalczyć.