Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Do trzech razy śmierć

Cykl: Róża Krull na tropie (tom 1) | Seria: Mroczna strona
Wydawnictwo: Filia
7,03 (118 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
18
8
20
7
34
6
22
5
8
4
2
3
1
2
2
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380751941
liczba stron
400
język
polski
dodała
Ag2S

Autorka powieści kryminalnych, Róża Krull, otrzymuje zaproszenie na zjazd pisarzy, odbywający się we dworku pod Krakowem. Już pierwszego dnia jej koleżanka po piórze zostaje otruta. Wszystko wskazuje na to, że morderca, który zostawił na miejscu zbrodni czarną różę, wciela w życie fabułę jednej z powieści Krull. A inni zaproszeni pisarze wcale nie są tak niewinni, jak się wydaje... Pisarka...

Autorka powieści kryminalnych, Róża Krull, otrzymuje zaproszenie na zjazd pisarzy, odbywający się we dworku pod Krakowem. Już pierwszego dnia jej koleżanka po piórze zostaje otruta. Wszystko wskazuje na to, że morderca, który zostawił na miejscu zbrodni czarną różę, wciela w życie fabułę jednej z powieści Krull. A inni zaproszeni pisarze wcale nie są tak niewinni, jak się wydaje...

Pisarka rozpoczyna prywatne śledztwo. Pomagają jej w tym zakochany w gotowaniu specjalista od public relations, zafascynowany kryminałami boy hotelowy oraz trzy szalone blogerki. Czy detektywi-amatorzy okażą się skuteczniejsi od policji?

Do trzech razy śmierć to pierwsza część nowej serii komedii kryminalnych, zatytułowanej „Róża Krull na tropie”. W przygotowaniu tom drugi – Zabójcza korekta.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (565)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1170
awiola | 2017-02-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 lutego 2017

"Czy wszyscy pisarze są pierdolnięci?! (…) Zdecydowana większość, a pozostali po prostu się dobrze kamuflują".


Etos pisarza jako osoby niemal boskiej odpłynął w niebyt wraz z rozwojem internetu i wszelakich portali społecznościowych. Obserwuję to środowisko od ładnych już kilku lat i kolejne afery, jakie nim wstrząsają, tylko utwierdzają mnie w przekonaniu, że pisarz to też człowiek ze wszelkimi ułomnościami. Pomimo tego faktu, podziwiam Alka Rogozińskiego za to, że postanowił światek ten, do którego już przecież sam należy, pokazać w nieco prześmiewczym, karykaturalnym obrazie.

Alek Rogoziński to z wykształcenia filolog, a z zawodu dziennikarz. Swoją karierę rozpoczynał w połowie lat 90. ubiegłego wieku w Rozgłośni Harcerskiej, pracował także m. in. w Radiu Plus i Radiu Kolor. Od 2007 r. natomiast zasila redakcję magazynu Party, jego osoba często gości w takich programach jak "Na Tapecie" czy "Magiel towarzyski". Kocha muzykę Madonny, jego pasją są kryminały, marzy o podróży...

książek: 500
WielkiBuk | 2017-02-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2017

Pierwszy tom nowej serii Alka Rogozińskiego zapowiada kolejne nadciągające komediowe wątki, kontynuację lekkiej lektury, w której stawia się na bezpretensjonalny humor i kryminalną zagadkę bez zbędnej gmatwaniny. Ta proza przypomina klasyczne opowiastki z trupem w tle, niczym serialowe odcinki – krótkie, zwięzłe, proste, ale niezwykle satysfakcjonujące. Ta swobodna forma pozwala cieszyć się lekturą, bez męczliwego główkowania, bez moralizowania. „Do trzech razy śmierć” to kryminalna zabawa z babskim pazurem i już nie mogę się doczekać na jaki trop z literaturą w tle natrafi następnym razem Róża Krull.

KRYMINALNE TAK dla: zabójczego światka literatury, Kiki Luny, która do końca grała swoją rolę, oraz humoru, którym ocieka ta książka. Specjalne wyróżnienie dla pomocnych blogerek.

książek: 561
AMisz | 2017-01-30
Przeczytana: 29 stycznia 2017

Czy to kryminał? Czy to komedia? Czy to powieść obyczajowa? Nie mam pojęcia. I w zasadzie nie jest to istotne, bo gatunek literacki to tylko pewna łatka, która ułatwia czytelnikowi odbiór książki. Najważniejsze jest, że nowa książka Rogozińskiego jest przezabawna! Czytanie jej w miejscach publicznych grozi dziwnymi spojrzeniami i ciągłymi pytaniami: "a co Pani czyta?"
W każdym razie w książce są trupy, są polskie pisarki, są blogerki literackie, są polscy celebryci i celebrytki, jest też Najpopularniejszy Serwis Czytelniczy, są emocje, zbrodnie, tajemnice, namiętności. I to wszystko spakowane na prawie 300 stronach. I całe szczęście, że na początku jest spis postaci - bardzo ułatwia to orientację w tym literackim bagienku, do którego zaprasza nas autor. Polecam na poprawę humoru - a jeśli ktoś choć trochę orientuje się w literackim światku, to będzie miał dwa razy więcej zabawy :D

książek: 177
Nowalijki | 2017-01-29
Przeczytana: 28 stycznia 2017

Tomasz Radochoński www.nowalijki.blogspot.com
........................................
Nowa powieść Alka Rogozińskiego Do trzech razy śmierć to pierwszy tom serii wydawniczej, której główną bohaterką jest Róża Krull. Autorka powieści kryminalnych z talentem do wynajdywania sobie problemów, idealnie nadaje się do snucia historii z (niejednym) trupem w tle. Tym razem autor (autorka) wziął na tapet środowisko pisarsko - wydawniczo - blogerskie, z charakterystycznym dla siebie wdziękiem i ciętym humorem portretując codzienność kryjącą się za okładką poczytnych powieści. Bo że nie jest tak kolorowo, jakby mogło się wydawać - to jedno, że może być śmiertelnie zabawnie - to drugie.

W uroczym dworku pod Krakowem rozpoczyna się zjazd pisarek. Wśród zaproszonych gości jest Róża Krull, autorka poczytnych, ale niezbyt cenionych przez krytyków powieści kryminalnych. Róża nie ma ochoty na wyjazd, mając w perspektywie spotkanie z koleżankami po piórze, za którymi specjalnie nie przepada....

książek: 93
Czytadło | 2017-02-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2017

Podczas czytania co prawda nie płakałam ze śmiechu, jak informują rekomendacje na okładce, ale książkę oceniam pozytywnie.
Pomysł na komedię kryminalną jest bardzo ciekawy. Zabrakło mi rozbudowania poszczególnych wątków, relacji międzyludzkich, wydarzeń. To moja sugestia do Autora i wydawcy: książka powinna być znacznie dłuższa!
Jak wiadomo sprzedaż książki zależy, w dużej mierze, od stopnia popularności jej autora. Alek Rogoziński jest jednym z najsympatyczniejszych i najbardziej ( pozytywnie ) zakręconych autorów jakich miałam okazję poznać. Swoją osobowością, sposobem bycia i poczuciem humoru, zjednuje sobie czytelników.
Jeżeli wahacie się czy sięgnąć po książkę Rogozińskiego to wybierzcie się na spotkanie autorskie, wątpliwości miną.:-)

książek: 561
Kasiaxxx | 2017-02-20
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 20 lutego 2017

Uwielbiam Różę Krull :)
Książka wciągająca, zabawna, paleta różnorakich bohaterów , zagadki kryminalne.
Książką Pana Alka Rogozińskiego mówię zdecydowane TAK !! :)

książek: 665
Dorota | 2017-02-12
Na półkach: 2017, Fajne, Przeczytane
Przeczytana: 05 lutego 2017

Alek Rogoziński przy każdej książce mnie zadziwia. Jak zdążyłam się zorientować, jego głównymi postaciami są kobiety. Jak udaje mu się wczuć w rolę kobiety, nie wiem, ja mogłabym jedynie teoretyzować, co mógłby czuć (faceci coś czują?)facet i z pewnością byłoby to bardzo dalekie od rzeczywistości. Kobitki u Alka są bardzo realne, szczególnie ze swoimi słabostkami i małostkowością. Ciekawa jestem też, czy opisany światek "pisarek polskich" rzeczywiście jest taki...
Zgubiłam wątek, nie wiem co się stało z Joanną. Ale Róża też jest w porządku.
Fabuła książki przypomina mi trochę książki Agaty Christie, które swego czasu uwielbiałam. Tylko są bardziej humorystyczne.

książek: 555
iza161 | 2017-02-08
Przeczytana: 08 lutego 2017

Bardzo fajna historia.
lekka, smieszna i wciagajaca.
Zagadka jak zwykle na fajnym poziomie i fajnie rozbudowana,
Jeyny problem jaki mam z powiesciami P. Pisarza to za duzo nazwisk,imion tak dziwnych ,ze nawet na koncu ksiazki ciezko mi sie polapac-kto jest kim .

książek: 17
Anachronist | 2017-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2017

Po pierwsze powieść była nudna. Dużo w niej chodzenia i gadania a infodump to infodump, nieważne czy w formie dialogu, monologu wewnętrznego czy też jakiegoś opisu wszechwiedzącego narratora. Kolejne morderstwa wypadały blado bo autor nie zadał sobie trudu z przedstawieniem ofiar czytelnikowi w taki sposób żeby je chociaż trochę polubić. I co z tego że przyszła panna młoda pada trupem podczas toastu? Czy ja ją znam? Czy z nią piłam szampana? I co z tego że wredna i bogata harpia, Kika Luna, jest uduszona parę rozdziałów później? Najwyraźniej i tak nikt jej nie lubił, żadna strata. Kto to zrobił? A kogo to…?

Również opis środowiska pisarek nie zrobił na mnie szczególnego wrażenia. No i główna bohatera, Róża Krull, jakaś taka przymulona była. Weźmy pod uwagę jedną scenę z jej udziałem, prawie z samego początku. Pani Krull przybywa do pięknie odrestaurowanego dworku w którym jest hotel no i pragnie coś zjeść. Menagerka informuje ją o menu:

„Polecam zwłaszcza piankę sweet and sour na...

książek: 454
Dama_Karo | 2017-01-05
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 05 stycznia 2017

Pisarki podczas zjazdu w pięknym dworku pod Krakowem pod przykrywką wzajemnej sympatii kryją zazdrość i złośliwość. Świat pisarzy jest bowiem takim samym światem jak każdy inny: pełnym nie tylko przyjaźni, ale również współzawodnictwa i konfliktów. Czy wzajemna niechęć popchnęła jedną z nich do zabicia rywalki? Kto jest mordercą i co oznaczają czarne róże? Dowiedzcie się sami!

Podczas uroczystej kolacji jedna z kobiet zostaje otruta, co jest dopiero początkiem tajemniczych morderstw. Zagadkę próbuje rozwiązać na własną rękę autorka kryminałów - Róża Krull przeczuwając, że ktoś planuje zbrodnie korzystając z jej książki. Nie mogę Wam zdradzić, czy ma rację, ale mogę powiedzieć, że fabuła jest wciągająca i zaskakująca.

Nie da się ukryć, że autor wkłada w swoje książki mnóstwo serca. To widać nie tylko w humorze i lekkim stylu pisania, ale również w postaciach, gdyż część z nich jest wzorowana na osobach z najbliższego otoczenia pisarza. Moim faworytem jest Pepe, którego co prawda...

zobacz kolejne z 555 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

W tym tygodniu w księgarniach pojawią się m.in. bałkańska opowieść napisana sercem zakochanej kobiety, spektakularny finał cyklu fantasy „Krucze pierścienie”, reportaż o kryminalnej Polsce i kryminał z elementami horroru. Polecamy nowości wydawnicze, które ukazały się pod naszym patronatem. 


więcej
Czytamy w weekend

To ostatni weekend stycznia. W naszym biurze panuje wielkie poruszenie - wszak już w środę rusza Plebiscyt na Książkę Roku 2016! Wszyscy chodzą podekscytowani i - paradoksalnie - nie mają za dużo czasu na czytanie książek - trzeba wszystko dopiąć na ostatni guzik. Ale kilka osób z redakcji zdecydowało się odpocząć od przedplebiscytowej gorączki, czytając.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd