Niebezpieczna gra

Cykl: Aleksandra Wilk (tom 2)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
6,82 (312 ocen i 54 opinie) Zobacz oceny
10
13
9
21
8
59
7
102
6
74
5
24
4
8
3
6
2
5
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379764969
liczba stron
436
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
AMisz

Mężczyzna w ciężkim stanie trafia do łódzkiego szpitala. Nie pamięta, jak się nazywa ani co się stało. Powtarza tylko imię Aleksandry Wilk. Poznańska psycholog na prośbę znajomego lekarza przyjeżdża pomóc pacjentowi. Jednak nie tylko ona usiłuje dociec, kim jest tajemniczy NN i dlaczego wzywa Aleksandrę… Legendarna aktorka przed laty została brutalnie zabita we własnym domu. Mordercy nie...

Mężczyzna w ciężkim stanie trafia do łódzkiego szpitala. Nie pamięta, jak się nazywa ani co się stało. Powtarza tylko imię Aleksandry Wilk.

Poznańska psycholog na prośbę znajomego lekarza przyjeżdża pomóc pacjentowi. Jednak nie tylko ona usiłuje dociec, kim jest tajemniczy NN i dlaczego wzywa Aleksandrę…



Legendarna aktorka przed laty została brutalnie zabita we własnym domu. Mordercy nie odnaleziono, śledztwo dawno zamknięto, a akta kurzą się w policyjnym archiwum. Ten, kto ją zabił, dziś wciąż jest na wolności.

Czy uda się powiązać te sprawy, odkryć prawdę, uniknąć niebezpieczeństwa?

Kiedy od rozwiązania sprawy dzielą sekundy, nie ma czasu na logiczne myślenie, a górę bierze instynkt… Nowe, sensacyjne rozdanie Joanny Opiat-Bojarskiej!

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
poczytne książek: 175

Leć za ważką!

„Niebezpieczna gra” to drugi tom z cyklu o pani psycholog Aleksandrze Wilk. Dobrze jest zapoznać się z historią przedstawioną w pierwszej części, czyli w „Grze pozorów”, jednak nie jest to konieczne do swobodnego zagłębienia się w fabule. Spokojnie mogę stwierdzić, że Joanna Opiat-Bojarska niczego nie zdradza czytelnikowi niezapoznanemu z wcześniejszymi poczynaniami bohaterki, a nawet powiedziałabym, że pojawiające się do nich nawiązania są subtelnym mrugnięciem oka i smaczkami dla osób towarzyszących jej w przeszłych doświadczeniach. Ale.. o co tak właściwie chodzi i w związku z czym delektować się podanymi przysmakami?

Zacznijmy od początku. W życiu każdego pracującego człowieka pojawia się czas, kiedy idzie na urlop! Z takiego przywileju planuje też skorzystać wspomniana już poznańska pani psycholog - Aleksandra Wilk. Jej dzieci wyjechały na obóz, więc oczami wyobraźni już widziała spokojne, romantyczne wieczory spędzane w domu ze swoim partnerem. Wszystko pewnie poszłoby po myśli Aleksandry, ale w tym samym czasie do jednego z łódzkich szpitali trafia mężczyzna - ofiara wypadku samochodowego, w wyniku którego utracił pamięć. Wydarzenie weryfikuje urlopowe zamiary kobiety, ponieważ pacjent wymawiając tylko jej imię i nazwisko, skutecznie skłania Aleksandrę do przyjazdu do Łodzi i zagłębienia się w jego tajemniczą sprawę.

Joanna Opiat-Bojarska kolejny raz zaskoczyła mnie swoją dociekliwością i chęcią przekazania czytelnikom informacji zaczerpniętych u specjalistów z...

„Niebezpieczna gra” to drugi tom z cyklu o pani psycholog Aleksandrze Wilk. Dobrze jest zapoznać się z historią przedstawioną w pierwszej części, czyli w „Grze pozorów”, jednak nie jest to konieczne do swobodnego zagłębienia się w fabule. Spokojnie mogę stwierdzić, że Joanna Opiat-Bojarska niczego nie zdradza czytelnikowi niezapoznanemu z wcześniejszymi poczynaniami bohaterki, a nawet powiedziałabym, że pojawiające się do nich nawiązania są subtelnym mrugnięciem oka i smaczkami dla osób towarzyszących jej w przeszłych doświadczeniach. Ale.. o co tak właściwie chodzi i w związku z czym delektować się podanymi przysmakami?

Zacznijmy od początku. W życiu każdego pracującego człowieka pojawia się czas, kiedy idzie na urlop! Z takiego przywileju planuje też skorzystać wspomniana już poznańska pani psycholog - Aleksandra Wilk. Jej dzieci wyjechały na obóz, więc oczami wyobraźni już widziała spokojne, romantyczne wieczory spędzane w domu ze swoim partnerem. Wszystko pewnie poszłoby po myśli Aleksandry, ale w tym samym czasie do jednego z łódzkich szpitali trafia mężczyzna - ofiara wypadku samochodowego, w wyniku którego utracił pamięć. Wydarzenie weryfikuje urlopowe zamiary kobiety, ponieważ pacjent wymawiając tylko jej imię i nazwisko, skutecznie skłania Aleksandrę do przyjazdu do Łodzi i zagłębienia się w jego tajemniczą sprawę.

Joanna Opiat-Bojarska kolejny raz zaskoczyła mnie swoją dociekliwością i chęcią przekazania czytelnikom informacji zaczerpniętych u specjalistów z dziedzin dotykających fabuły książki. Widać, że autorka dokłada starań, aby osoby sięgające po jej powieści, dostały konkretną wiedzę (naprawdę odnoszę wrażenie, że nie wyciągnęłam z tej książki jedynie kryminalnej historii), a nie informacje znalezione pobieżnie na Wikipedii.

W pozycjach z serii o Aleksandrze Wilk podoba mi się także skondensowanie akcji w kilku dniach (każdy rozdział opisuje jeden dzień), dzięki czemu czytając te książki, nie mam mowy o nadmiernym rozciągnięciu fabuły. Przez możliwość patrzenia na akcję z kilku perspektyw, czytelnik nie ma wrażenia, że coś dzieje się za szybko czy w niewytłumaczony sposób, ale wszystko składa się w uzasadniony ciąg wydarzeń. A skoro już mowa o kilku spojrzeniach – jedno z nich pozwala niemalże od pierwszych stron książki poznać odczucia.. osoby o ciężkiej przeszłości, która bezpośrednio jest zamieszana w samo sedno sprawy z „Niebezpiecznej gry”.

Spotkałam się z opinią, że książki Joanny Opiat-Bojarskiej czyta się dla zakończeń i rzeczywiście, jestem w stanie zgodzić się z tą opinią. O ile, jak napisałam na początku - „Niebezpieczną grę” można przeczytać jako osobny tom, to – drogi Czytelniku, nie nastawiaj się, że będzie to Twoje ostatnie spotkanie z Aleksandrą Wilk.

Katarzyna Irzyk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (822)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1489
Wioleta Sadowska | 2016-11-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 29 listopada 2016

"Być może Łódź nie jest najpiękniejszym polskim miastem, ale ludzie, którzy tu mieszkają, posiadają coś, czego nie ma nikt inny. Uwielbiam ich. Są inteligentni, kreatywni i wyróżniają się nieszablonowym podejściem do życia".


Stolica mojego województwa przeżywa w ostatnim czasie istny renesans literacki stając się tłem do umieszczenia akcji kryminałów najpoczytniejszych polskich pisarek tego gatunku. W kontekście tym bardzo przyjemnie jest przemieszczać się codziennie ulicami Łodzi, którymi przechadzali się bohaterowie drugiej części cyklu z Aleksandrą Wilk. Niech się więc poznaniacy nie obrażają na autorkę, tylko korzystają z okazji, by poznać nieco lepiej miasto prząśniczek.

Joanna Opiat-Bojarska swoją pasję do pisania powieści odkryła paradoksalnie poprzez chorobę, dzięki której powstała jej pierwsza, autobiograficzna książka pt. "Kto wyłączy mój mózg?". Z wykształcenia ekonomistka, obecnie pełnoetatowa pisarka, głównie kryminałów. W swoim dorobku może już poszczycić się...

książek: 707
Jacek | 2017-08-27
Przeczytana: 25 sierpnia 2017

Tę książkę czyta się szybko i pewnie zapomni się szybko. Taka powieść relaksacyjna, choć tematyka już taka nie jest. Autorka potrafi utrzymać niezłe tempo, pokazać wyraziste postacie, zawiązać intrygę. A jednak jestem zawiedziony powieścią, bowiem dawno już nie zetknąłem się z taką dawką zbiegów okoliczności. Nawet nie da się ich określić mianem "liczba", tak ich wiele. I to sprawia, że określę szczęśliwe przypadki mianem niepoliczalnym - "ogromna ilość". Trochę na plus książki działa tło, czyli Łódź w swojej odrębności, lecz tu też Opiat-Bojarska mogła się bardziej postarać. Do przeczytania, ale nic więcej.

książek: 1401

Dość dobra powieść sensacyjna z bardzo rozbudowanym wątkiem obyczajowym, która mnie niestety nie porwała i nie wciągnęła, bo brak w niej napięcia.
Lubię w powieściach wątek retrospekcji, ale ten był nudny.
Aleksandra, która już doszła do siebie po śmierci męża i zmieniła swoje postępowanie, znowu popada w tarapaty.
Tym razem chcąc pomóc swojemu koledze , zgadza się spotkać w szpitalu w Łodzi z ofiarą wypadku, podczas którego stracił pamięć. Powtarza tylko imię i nazwisko panieńskie Oli.
Okazuje się, że nieznajomy z amnezją to jej dawny znajomy z przeszłości.
Przeszłości o której starała się zapomnieć,ze względu na nieprzemyślane decyzje, błędy młodości i brak dojrzałości.
Od tego czasu akcja przebiega dwutorowo, współcześnie i 20-lat wcześniej, kiedy Aleksandra uciekła z domu i zamieszkała z niezbyt ciekawymi ludźmi.
Drugi wątek powieści dotyczy śledztwa sprzed 20-lat,prowadzonego przez młodą policjantkę Urszulę a dotyczący morderstwa starej aktorki, której skradziono między...

książek: 1031
elenkaa | 2016-11-14
Przeczytana: 14 listopada 2016

Recenzja znajduje się również na moim blogu: http://pasion-libros.blogspot.com/2016/11/193-niebepieczna-gra-joanna-opiat.html

Lektura "Niebezpiecznej gry" to moje pierwsze spotkanie z Joanną Opiat-Bojarską, o której coraz głośniej się robi na rynku wydawniczym. Mój wzrok przyciągnęła jedna z piękniejszych okładek, jakie widziałam, a po przeczytaniu opisu byłam jeszcze bardziej zainteresowana tą książką.

Aleksandra Wilk to matka dwójki dzieci i psycholog, która ma za sobą bardzo dramatyczne wydarzenia. Śmierć męża, uzależnienie od psychotropów i próba odebrania dzieci to wystarczające powody, aby czuć się zrezygnowanym. Jednak gdy Aleksandra dostaje telefon od dawnego znajomego lekarza Sebastiana w sprawie konsultacji jego pacjenta w bohaterkę wstępuje iskierka zaciekawienia, zwłaszcza, że pacjent nie mówi niczego innego oprócz jej imienia i nazwiska panieńskiego. Po namowie przyjaciółki Olgi, obie panie wybierają się do Łodzi, aby zbadać tajemniczą sprawę. Równocześnie toczy się...

książek: 911
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Jeśli wydaje ci się, ze wszystko jest w porządku - na pewno coś przeoczyłeś".

Joanna Opiat-Bojarska po raz kolejny udowadnia, że zna tajemną recepturę na dobry kryminał. Zazębiające się ze sobą wątki obyczajowe i kryminalne wzbogacone o szczyptę informacji z dziedziny psychologii oraz zasad rządzącymi światem sztuki tworzą zgrabną i idealnie współgrającą całość. Danie serwowane pod nazwą "Niebezpieczna gra" konsumuje się szybko, wręcz zachłannie, nie zwracając uwagi na czynniki rozpraszające (pragnienie, obowiązki domowe, potrzeby fizjologiczne). A, jak wiadomo, apetyt rośnie w miarę jedzenia...

Do łódzkiego szpitala zostaje przyjęta ofiara wypadku drogowego. Prócz ciężkich obrażeń fizycznych pacjent wykazuje objawy amnezji dysocjacyjnej. Nie pamięta nic prócz nazwiska: Aleksandra Chmielewska.

Psycholog Aleksandra Wilk na prośbę kolegi po fachu podejmuje się konsultacji medycznej tajemniczego pacjenta.

Ambitna policjantka Urszula Zimińska z działu Archiwum X próbuje rozwiązać...

książek: 407
witcherrie | 2017-04-09
Przeczytana: 09 kwietnia 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Powieść zaczyna się szybką akcją pogotowia ratunkowego. Od samego początku towarzyszy nam walka z czasem...
NIE! Akcja ,,Niebezpiecznej gry'' rozgrywa się w ciągu niecałego tygodnia, jednak niesamowicie się dłuży. Liczyłam na jakiś zwrot akcji, który przyspieszy poczynania bohaterów, zaskoczy mnie. Nie doczekałam się do ostatniej strony.
Na początku intrygowała mnie postać mężczyzny z amnezją, ale w dość szybko wracają mu wspomnienia i największa zagadka powieści jest rozwiązana. Finał jest przewidywalny właściwie od połowy książki i wcale nie jest zaskakujący i szokujący.
Główną przyczyną porażki jest Aleksandra Wilk. Jest typową kobietą z wszechstronnym doświadczeniem dotyczącym życia. Niedawno zmarł jej mąż, walczy o dzieci z szwagierką, rodzice starają się zapomnieć o jej istnieniu, a jako 15-latka była na łódzkim skłocie i SPOILER!została zgwałcona SPOILER!. Nie cierpię takich bohaterek. Sfrustrowane i rozgoryczone życiem, szukają na siłę problemów, miłości, szacunku i...

książek: 1125
Sargento_Garcia | 2018-02-18
Na półkach: Przeczytane, Ebook
Przeczytana: 09 marca 2018

W mojej ocenie trochę lepsza od pierwszej części

książek: 129
Rudolfina | 2016-12-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 grudnia 2016

PSYCHOLOG WŁAMYWACZ
Upierdliwy recenzent jest gorszy od Tatarzyna. Ale jak recenzent ma się nie złościć, kiedy czyta kolejny polski kryminał, który niby jest w porządku, ale jednak nie do końca. Fajnie się czyta, intryga najpierw przyzwoicie zakręcona, a potem ładnie wyprostowana, pomysł wyjściowy ciekawy (w tym wypadku amnezja niedoszłej ofiary zabójstwa), ale jednak pojawiają się błędy, niesłychanie łatwe do wyeliminowania, a jednak przeoczone przez autorkę. Nie są to na szczęście błędy z gatunku „zęby bolą”, tak jak u Remigiusza Mroza, ale jednak pozbycie się ich sprawiłoby, że mogłabym z czystym sumieniem polecić tę książkę wielbicielom gatunku. A tak – znowu muszę się czepiać.
Aż mi się wierzyć nie chce, że wśród wszystkich tych, którym autorka złożyła serdeczne podziękowania za pomoc przy pisaniu książki nie znalazła się ani jedna osoba, która nie zwróciłaby jej uwagi na potknięcia. Dlaczego takie rzeczy nie zdarzają się (no dobrze, zdarzają, ale sporadycznie) u Szwedów,...

książek: 1476
Sandra Jasona | 2017-11-11
Przeczytana: 11 listopada 2017

Tom II równie dobry jak I.
Aleksandra Wilk po przejściach zaplanowała sobie wolne z nowym ukochanym, niestety potrącony mężczyzna z amnezją, zna jej nazwisko, a kolega z Łodzi prosi ją o przyjazd. Reszta to już tajemnica z przeszłości, stare morderstwo i przeszłość Oli. Autorka znów wabi i nęci, zmienia podejrzanych, dopisuje bohaterów. Niezły też jest wątek obyczajowy kontynuowany z części pierwszej. W tej części mamy też dużo wiadomości o amnezji, dlatego książka się "rozrosła", ale nie razi to w żaden sposób. Ja zabieram się za tom III :-p

książek: 210
Kominek | 2016-10-27
Przeczytana: 14 listopada 2016

Nie pamiętam w jaki sposób pierwsza książka Joanny Opiat-Bojarskiej trafiła w moje dłonie. Czy ktoś mi ją polecił, czy też odkryłem ją sam. Jakkolwiek było i jakkolwiek jest już wtedy czułem, że na tej jednej się nie skończy i będą kolejne. Jeśli do jedynki dodamy zero to 10 brzmi już dumnie.

Z każdą kolejną powieścią świadomość autorki w pisaniu docierała się i kształtowała. Z każdą kolejną książką był to coraz bardziej wyrafinowany kryminał i pojawiali się bohaterowie, którzy zaczęli budzić naszą sympatię. Z jednej strony Młody i Burza-Burzyński, z drugiej po raz drugi do głosu dochodzi Aleksandra Wilk i ponownie ma coś ważnego do powiedzenia i zrobienia.
Los jej nie oszczędza. Rok wcześniej jej rodzinę i ją samą dotknęła bolesna tragedia. Choć tak naprawdę sprawcą wszelkich nieszczęść był on sam, kochany mąż i tatuś. Nieświadomie wrzucił Olę w otchłań bez dna.

Teraz nic nie zapowiada tego, co w ciągu najbliższych godzin ma się wydarzyć. Teraz to tylko szybki babski wypad do...

zobacz kolejne z 812 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Kolejna porcja wydawniczych nowości. Przedstawiamy książki, które ukażą się w najbliższych dniach pod naszym patronatem. Kryminały, fantastyka, historia kabaretu, powieść obyczajowa i coś dla miłośników literatury pięknej – wszystkie tytuły polecamy!


więcej
Czytamy w weekend

Od przybytku głowa nie boli? Chyba wymyślił to powiedzenie ktoś, kto nigdy nie musiał wybierać książki na weekend! No bo co wybrać z ogromnego stosu piętrzącego się na wirtualnej półce „Chcę przeczytać”? Czym się kierować w podjęciu tej decyzji? 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd