Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Absolutna amnezja

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
tCHu doM wYdawniczy
data wydania
ISBN
9788389782144
liczba stron
227
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
5,57 (163 ocen i 16 opinii)

Opis książki

Trud Marianny jest zatem trudem zapamiętywania. Wokół dziewczynki wiele śladów pamięci: bunkry o żółwiowych kopułach, owady, które nie umieją już latać, opowieści o dawnych czasach, gdy anioły błądziły niekiedy na ziemię. To znaki z różnych porządków historycznego, mitycznego i biologicznego. Ale zyskują zbiorowej lub osobistej. Podstawą do ich odtworzenia jest pamiętnik dziewczynki...

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1707

Dziwna książka, którą się pochłania stronami.
'Absolutna amnezja' wymyka się każdej próbie przypięcia łatki powieści m.in. feministycznej, o dojrzewaniu, o historii czy tej o łączeniu snu i jawy. Historia Marianny jest jedyna w swoim rodzaju - podziwiam Izabelę Filipiak za fragmenty, w których umiejętnie łączy 'szarą' rzeczywistość z dziecięcym (słowo 'nastoletnie' jakoś nie może mi przejść przez gardło) spojrzeniem zanotowanym w pamiętniku.
Ostrzegam innych czytelników - nie można 'Absolutnej amnezji' streścić w kilku zdaniach, a kiedy już tylko wydaje się Wam, że jesteście w stanie zrozumieć wszystko, to przygotujcie się na rozczarowanie. Dla mnie było to bardzo miłe rozczarowanie.

książek: 1070
Magdalena | 2010-03-20
Na półkach: Domowe zbiory, Przeczytane
Przeczytana: 07 grudnia 2009

Książka – morderca! Gdyby nie to, że musiałam przeczytać ja na zajęcia z literatury współczesnej nie dokończyłabym jej, bo mnie tak bardzo męczyła.

Zachwycają się nią: Maria Janion, Jan Błoński czy Kinga Dunin, a ja po prostu nie mogę, nie umiem.
Na stronie poświęconej tej książce zamieszczony jest taki jej opis: “Absolutna amnezja to opowieść o dojrzewaniu Marianny (będącej na poły fantastycznym autoportretem autorki) w Trójmieście lat siedemdziesiątych. Dziewczynka stara się uratować przed przyjęciem roli przydzielonej jej przez płeć, przed poddaniem się tyranii ojca-Sekretarza partii, wreszcie przed wdrażającą do totalitarnego systemu szkołą. Maria Janion porównała proces dorastania Marianny do historii mitycznej Ifigenii, która pragnie uniknąć wyznaczonej jej przez społeczność roli kozła ofiarnego, poświęcanego na ołtarzu ojczyzny, rodziny, czy zbiorowości.”

Podczas lektury miałam wrażenie, że co chwilę gubię wątek, że kiedy nagle zaczynam wyciągać jakiś wniosek, układać...

książek: 1464
Feanor | 2010-11-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 listopada 2010

Trudna w lekturze pozycja, a jednak wyjątkowa. Sytuacja kobiety w polskim społeczeństwie ukazana jest w książce momentami bardzo drastycznie. Ogólnie pozycja ważna w polskiej literaturze współczesnej i moim zdaniem warta przeczytania.

książek: 1046
Pani | 2014-11-18
Przeczytana: 17 listopada 2014

Ilość wcieleń Marianny, głównej bohaterki prowadzi do zawrotów głowy. Gdy czytelnik ma nadzieję, że już pochwycił osnowę wątku, nić rwie się i wkraczamy w kolejne schizoidalne wytwory gorącej głowy.
Bez dwóch zdań oryginalna książka.

książek: 633
Aleksandra | 2011-10-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 października 2011

Szczerze powiedziawszy ledwo dobrnełam do końca tej książki. Silna wola i chęć jej zrozumienia pozwoliła mi na to. Ale niestety tej drugiej części nie udało mi się osiągnąć. Ciężka, nudna i w większości momentów nie zrozumiała.

książek: 902
aklime | 2010-12-27
Przeczytana: 27 grudnia 2010

Dwunastoletnia Marianna jest dziwnym dzieckiem. Ma umysł dorosłej kobiety z ciałem dziewczynki. Wkracza więc w trudny wiek dojrzewania. W ciągu jednego szkolnego roku przystępuje do szkolnej bandy, wiąże się ze swym pierwszym w życiu chłopakiem, przeżywa ślub i wyjazd ukochanego brata oraz śmierć babci. Dodatkowo na ulicach jej rodzinnego miasta - Gdańska rozgrywają się ważne wydarzenia, w których bierze bezpośrednio udział.

Marianna pozostaje pod silnym wpływem dwóch ważnych osobistości - swojej matki - ginekolożki i ojca - wysoko postawionego urzędnika partyjnego w strukturach komunistycznych. Bohaterka odczuwa wszystko głęboko i ma przemyślenia nie pasujące do swego wieku. Marianna nie chce dorosnąć by nie stać się podobną do dorosłych, w stosunku do których odczuwa pogardę i niechęć. Historia ma zaskakujące zakończenie, które właściwie niczego nie rozwiązuje. Tytuł książki przewija się właściwie przez całą powieść, ale misternie tkana przez autorkę symbolika absolutnej...

książek: 985
Fox | 2013-03-08
Przeczytana: 07 marca 2013

Książka jak wielka rzeka łącząca w sobie różne nurty. Dzięki tej niby-wielowątkowości, a tak naprawdę fragmentów, strzępków i wypisów łączących się w elegancką całość, powieść wydaje się olbrzymia. Trudny temat dorastania, zbanalizowany przez zbyt płytkie nawiązywanie do niego przez różnych autorów, tutaj nabiera ciekawego kolorytu. Marianna jest wyjątkowym dzieckiem - czyta greckich tragików, rozumie dogłębnie to, co się dzieje wokół niej bez zbędnych przypisów, ma rozwiniętą samoświadomość. I właśnie przez to nie należy traktować jej jako dziecko, a jako nosicielkę najgłębszych kompleksów i pragnień wytwarzanych przez kulturę polską XX wieku; jej ojciec reprezentuje opresyjną instytucję polityczną i kulturową (patriarchat) oraz jest punktem odniesienia jej przeżyć. Czy to już feminizm? Raczej trzeźwe spojrzenie na rzeczywistość. Choć feminizm tym właśnie jest.

książek: 225
annie | 2015-05-21
Na półkach: 2015, Przeczytane

bardzo dziwny realizm magiczny, nierówna książka. mam mieszane uczucia, ale troche sie cieszę ze przeczytałam, no straszny ciężor temu towarzyszył.

książek: 629

Wymagająca proza na wielu poziomach narracji. Trudna dla tych, którzy w nurcie feminizmu się nie poruszają.

książek: 350
Małgorzata48 | 2013-01-22
Przeczytana: 15 stycznia 2013

Trudna, slaba, z trudem sie czyta, często gubiłam wątek myślowy. Raczje nie zachęciła mnie do letury innych pozycji tej autorki.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś AGRAFKĘ
  •   widziałaś BANDYTÓW
  •   słuchałaś GRAMOFONU
  •   widziałeś LUSTRO
  •   nosiłeś OKULARY
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd