Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Księżyc nad Zakopanem

Wydawnictwo: W.A.B.
6,11 (247 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
7
8
30
7
62
6
67
5
41
4
14
3
18
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8374142069
liczba stron
280
kategoria
historyczna
język
polski

?Jak to się wszystko zaczęło? Dlaczego zostałam pisarką? Kiedy pytają mnie o to czytelnicy, myślę sobie, że moim życiem zawsze rządził przypadek, więc i pisarką zostałam przypadkiem?. Autobiograficzna książka Marii Nurowskiej to nie tylko zapis twórczego rozwoju i historii powstawania kolejnych powieści jednej z najchętniej czytanych i przekładanych polskich pisarek. Księżyc nad Zakopanem jest...

?Jak to się wszystko zaczęło? Dlaczego zostałam pisarką? Kiedy pytają mnie o to czytelnicy, myślę sobie, że moim życiem zawsze rządził przypadek, więc i pisarką zostałam przypadkiem?. Autobiograficzna książka Marii Nurowskiej to nie tylko zapis twórczego rozwoju i historii powstawania kolejnych powieści jednej z najchętniej czytanych i przekładanych polskich pisarek. Księżyc nad Zakopanem jest między innymi opowieścią o domach: od utraconego raju ojcowskiej leśniczówki, przez mieszkanka, w których z trudem mieściła się maszyna do pisania, aż do perypetii z wymarzonym siedliskiem w polskich Tatrach. W świecie, w którym sława jest kapryśna, mężczyźni niestali, rzeczywistość ? czy to socjalizmu, czy wczesnego kapitalizmu ? pełna paradoksów komicznych i nierzadko okrutnych, najważniejsze (oprócz miłości) okazuje się własne miejsce na ziemi. Literacka autobiografia Marii Nurowskiej to lektura przykuwająca uwagę, pełna barwnych anegdot i wnikliwych, nierzadko autoironicznych obserwacji. I oto nagle znajduję się jakby w innej rzeczywistości. Przede mną rozciąga się teraz niewyobrażalnie piękny widok na Czerwone Wierchy oraz kawałek Giewontu i wielkie, puste połacie zasypane skrzącym się w słońcu, przeraźliwie białym śniegiem. A tak trochę w dole drewniana zagroda. Idę przez pochyłe podwórko, śnieg skrzypi pod butami. ? Zapraszasz mnie do środka? ? pytam to niezwykłe domostwo. Jestem pewna, że nigdzie na świecie nie ma podobnego domu, i czuję, że on musi być mój. Że stał tu sobie przycupnięty w dolince całe sto lat i czekał na mnie

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (458)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2886
edit3008 | 2013-11-10
Na półkach: Przeczytane, Biblioteka
Przeczytana: 10 listopada 2013

Jest to lektura dla miłośników twórczości Marii Nurowskiej. To opowieść o jej dzieciństwie, mężczyznach i poszukiwaniu domu... Cieszę się, że wcześniej przeczytałam kilka powieści autorki, gdyż bardzo często są tam odwołania do nich.Dlatego jeśli mogę coś doradzać chętnym do sięgnięcia po "księżyc nad Zakopanem" to przeczytajcie chociaż "Niemiecki taniec" , "Postscriptum" (Wybór Anny), "Panny i wdowy" (wiek samotności), "Hiszpańskie Oczy" i "Sprawę Niny S". No ale to oczywiście tylko takie moje odczucie :) Polecam ! Aha, muszę dodać, że czyta się błyskawicznie - jak to Nurowską !

książek: 1093

Żeby było jasne - nie uważam Nurowskiej za wyzbytą talentu literackiego. To prawda - pisze miejscami bardzo ciekawie, zresztą gdyby było inaczej, nie zrobiłaby pisarskiej kariery.
Ale tematyka też się liczy.
To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. Książka zapowiadała się bardzo ciekawie, przepadam za rodzinnymi opowieściami, wspomnieniami. Niestety, im dalej w książkę, tym bardziej się zawodziłam. Nurowska wydaje mi się niesamowicie zarozumiałą osobą, czym zdecydowanie nie zjednała sobie mojej sympatii. Ciągłe opowiadanie o swoich sukcesach, wybitnych znajomościach, oddanych jej ludziach - brzmi po prostu jak tanie przechwałki. To samo mogę powiedzieć o głównej tematyce "Księżyca...", czyli domu. Wyliczanie gdzie, co, za ile - tego typu wynurzenia po prostu mnie irytowały. A chwilami nawet jej współczułam, bo czy człowiek, który skupia się niemal wyłącznie na materialnej stronie życia, może być prawdziwie szczęśliwy?
Co mnie niemiłosiernie drażniło, to patrzenie przez Nurowską...

książek: 603
Aneta | 2013-06-16
Przeczytana: 09 kwietnia 2013

Maria Nurowska pisze, że jej życiem rządziły i rządzą przypadki.
Ja jestem wdzięczna losowi, że przez przypadek trafiłam na Jej twórczość.
Autobiografia „Księżyc nad Zakopanem” jest dziełem prawdziwym, prawdziwym i szczerym do bólu. Książka jest łatwa i trudna, wesoła i smutna, jest grą emocji niekoniecznie samych pozytywnych. Jest splotem losów Nurowskiej z ludźmi niezwyczajnymi. Niezwyczajna jest też sama Maria Nurowska. Zaszczepiła we mnie bakcyla, którego będę karmić książkami jej autorstwa ;)
Dla mnie książka ma jeden poważny minus – za szybko się skończyła, pożarłam ją jednym tchem.

książek: 1742
Eniutek | 2016-08-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 sierpnia 2016

Autobiograficzna opowieść Marii Nurowskiej to wizyty w domach życia autorki.
Od piękna leśniczówki ,aż po dom pod Tatrami . Wiele domów ,wiele barwnych postaci ,wiele przyziemnych spraw :) Dobrze się czyta a ,że była to pierwsza książka Marii Nurowskiej po którą sięgnęłam, na pewno będą następne :) A jest w czym wybierać :)

książek: 403
Justyna | 2013-01-08
Przeczytana: 08 stycznia 2013

Już jakiś czas temu odkryłam patent, że przed sięgnięciem po książki danego autora warto najpierw zapoznać się z jego autobiografię lub biografię. A że długo nosiłam się z zamiarem przeczytania kilku powieści Nurowskiej w końcu zrobiłam pierwszy krok... "Księżyc nad Zakopanem" to cudowna autobiograficzna opowieść o wcale nie sielskim dzieciństwie, o historii tej dawnej i tej nam bliższej, o dojrzewaniu do pisania, o zapachach różnych domów, o utraconych miłościach i o szukaniu w tym wszystkim siebie. Ponadto napisana z rozbrajającą szczerością, z przyznaniem się do sukcesów ale i porażek, a przede wszystkim z humorem.

książek: 327
Anne_Joy | 2013-08-01
Przeczytana: 31 lipca 2013

Po przeczytaniu szesnastu powieści Nurowskiej, postanowiłam sięgnąć po jej książkę autobiograficzną. Taka kolejność okazała się doskonałym wyborem, gdyż poznawszy ją jako pisarkę, teraz mogłam poznać ją jako człowieka, odkryć genezę niektórych jej powieści, odnaleźć nią samą i jej poglądy w jej prozie. Zdecydowanie wiele osobistych, a także zasłyszanych przeżyć, a do tego wyobraźnia i talent pozwalają jej być (w mojej opinii) tak dobrą, ciekawą i cenioną pisarką. Sądzę, że dla wielbicieli twórczości Nurowskiej, ta książka to prawdziwa gratka. Dla mnie okazała się bardzo ciekawą, a przede wszystkim niezwykle szczerą i świetnie napisaną lekturą. Znajdziemy tu wiele poważnych i trudnych wydarzeń z jej życia, ale nie zabraknie także i tych zabawnych. Autorka naprawdę daje tu poznać siebie. Polecam!

Moja ocena: 5/6 lub 7/10

książek: 541
Monika | 2014-04-02
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: kwiecień 2014

ja po prostu uwielbiam książki pani Marii Nurowskiej!!!

książek: 420
elliszeva | 2012-07-12
Na półkach: Przeczytane

Romantyczny, tajemniczy, niezbadany. Taki jest tytuł książki Marii Nurowskiej, którą właśnie przeczytałam. Jednak sama książka jest zupełnie inna. "Księżyc nad Zakopanem" jest autobiografią, pamiętnikiem Pani Nurowskiej. Artyści narzekają na brak prywatności, ich życie jest wyciągane na wierzch przez media. Autorka sama przedstawiła swoje życie. W końcu ona je najlepiej zna.

Książka jest w formie pamiętnika pisanego z perspektywy czasu. Oprócz najważniejszych wydarzeń nie znajdziemy tu osobistych wyznań autorki i nie poznamy jej wszystkich tajemnic. Zamiast tego czytelnik odwiedzi domy, w których mieszkała pisarka. Na pewno zachwyci się pięknymi opisami i doceni żmudną pracę i wysiłek włożony w odrestaurowanie zniszczonych mieszkań. Świetny pomysł na biografię, staje się ona dzięki temu inna. Autorka napisała dużo na ten temat, czuć poświęcenie dla niespotykanego hobby. Jakby prywatne życie zeszło na drugi plan, było mniej ważne. Spodziewałam się długiego wyjaśnienia...

książek: 511
Marta Kilian | 2013-07-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2006 rok

Fantastycznie wydana opowieść autorki o jej miejscu na świecie, o domu, o którym marzy, o jej tułaczce po Polsce w poszukiwaniu lokum, w którym mogłaby na stałe rozpalić ognisko Westy. To historia o tym, że pomimo przeciwności losu nie powinniśmy się poddawać, tylko wciąż przeć do przodu i dostrzegać pozytywne strony nieszczęść, które nas dotknęły. Nurowska świetnie pisze, "Księżyc nad Zakopanem" opowiada o mentalności Polaków, o tym, że pomimo tego, że już dawno minęły czasy Sarmatów, my wciąż posiadamy ich cechy charakterystyczne, nie tylko obawiamy się obckorajowców, ale również naszych rodaków, którzy są obcy na naszym terenie. Książka ta to świetny przekrój z życia autorki przedstwiający jej osobę, to malutka autobiografia, posiadająca fotografie z albumu rodzinnego, to coś w rodzaju kroniki rodzinnej, pamiętnika... Fantastyczna i godna polecania.

książek: 162
LARGO | 2013-11-22
Przeczytana: 22 listopada 2013

Znakomita autobiograficzna opowieść o samej sobie. Powrót do dzieciństwa, rodziców, miejsc zamieszkania, ukochanej leśniczówki i wspomnień z nimi związanych. Opowiada sama Nurowska, nikt kto wcześniej zebrał materiał i przelał go na papier, tylko sama autora. Fajne jest to, że podeszła do siebie dość obiektywnie i prawdziwie. Jestem jej wdzięczna za tę opowieść, gdyż pochłonęłam wcześniej parę jej książek i lepiej rozumieć mi przyszło pisany tekst. Gratuluję okładki, która całym sercem ukazuje miłość do córki, gór i krajobrazu z nim związanego, rzadko spotyka się tak przyciągającą stronę tytułową. Zawarte fotografie wzbogaciły moje wyobrażenie ojca, matki, córki, a nawet samej Pani Nurowskiej i osób jej bliskich, świetny dodatek dla czytelnika. Czuję się ogromną pracowitość wdrożoną w tą książkę. Dla mnie osobiście to skarb. Stokrotne podziękowania!

zobacz kolejne z 448 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd