Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tango dla trojga

Wydawnictwo: W.A.B.
6,1 (286 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
9
8
27
7
78
6
78
5
62
4
14
3
9
2
5
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374146463
liczba stron
224
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Ola jest drugą żoną zygmunta, swojego nauczyciela sztuki aktorskiej. z powodu wyrzutów sumienia wobec jego byłej żony, Elżbiety, postanawia jej pomóc. Prowadzi intrygę, w wyniku której mają wszyscy troje zagrać w sztuce Bułhakowa o Molierze i jego dwóch partnerkach życiowych a starszej i młodszej. Kobiety powoli się zaprzyjaźniają. Jest to jednak przyjaźń toksyczna. zaczynają grać nie tylko na...

Ola jest drugą żoną zygmunta, swojego nauczyciela sztuki aktorskiej. z powodu wyrzutów sumienia wobec jego byłej żony, Elżbiety, postanawia jej pomóc. Prowadzi intrygę, w wyniku której mają wszyscy troje zagrać w sztuce Bułhakowa o Molierze i jego dwóch partnerkach życiowych a starszej i młodszej. Kobiety powoli się zaprzyjaźniają. Jest to jednak przyjaźń toksyczna. zaczynają grać nie tylko na scenie, ale i w życiu. Ola staje się ofiarą własnego podstępu. Gubi się. Rzeczywistość miesza jej się z fikcją. W końcu podejmuje dramatyczną próbę walki o samą siebie. Tango dla trojga to książka o trudnej miłości. Uczuciu, które z jednej strony prowadzi do katastrofy, z drugiej do swoistego wyzwolenia. Odkrycie, że wszyscy odgrywamy kolejne role w teatrze życia, daje Oli impuls do poszukiwania własnej tożsamości, samookreślenia się i poznania siebie. Tango dla trojga jest historią opowiedzianą przez emocje.Każda dziewczyna zapamięta swoją pierwszą noc z chłopakiem, nigdy jej nie zapomni. Nawet gdyby się rozstali już następnego dnia. A dla mnie ważniejsze było inne wtajemniczenie, którego doznałam dzięki zygmuntowi. To on wziął mnie za rękę i wprowadził na scenę. Nie wiem, czy mam to uważać za wielkie szczęście, czy wielkie nieszczęście.fragment

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (561)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 458
wiech | 2016-03-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 marca 2016

Troje do tanga… i jak to zatańczyć?
Starszy aktor, mistrz, i jego dwie żony; starsza i młodsza – też aktorki.
Czy inspiracją do napisania tej książki była historia małżeństwa znanych polskich aktorów?
Można się tylko domyślać, bo do złudzenia ją przypomina.
Historia o trudnych relacjach między bohaterami. O trudnej miłości i rywalizacji. O życiowych wyborach i ich konsekwencjach.
Lekka, refleksyjna powieść.
Zakończenie trochę mnie rozczarowało.
Choć mam słabość do książek Nurowskiej - ta mnie nie porwała.

książek: 1009
boziaczek | 2012-09-28
Na półkach: Przeczytane

Bardzo dziwna powieść Nurowskiej... Zdecydowanie mnie rozczarowała... a tego po książce tej autorki się nie spodziewałam:( Główna bohaterka, Ola, to kobieta irytująca, która sama nie wie czego chce od życia. Nie odróżnia prawdziwego życia od sztuki teatralnej, w której gra. Swoimi nieodgadnionymi dla czytelnika, irracjonalnymi decyzjami sama doprowadza do tragedii. Nie polecam tej pozycji i dziwię się, że dotrwałam do końca.

książek: 2415
gwiazdka | 2013-01-27
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 27 stycznia 2013

Objętościowo bardzo niewielka książeczka i wydawałoby się że temat też dość oklepany. Troje ludzi: ona, on i druga ona, czyli pospolity trójkąt małżeński. Tylko tutaj wszystko wygląda zupełnie inaczej. Jako że rzecz dzieje się w środowisku teatralnym, bohaterom życie wydaje się teatrem, a teatr życiem. Całość przedstawiona jest jako wspomnienia głównej bohaterki, która uległa wypadkowi i nieprzytomna leży w szpitalu. Pogubiona w życiu i swoim aktorstwie szuka samej siebie.
Za co cenię Nurowską? To przede wszystkim są jej bohaterowie tak żywi i realni, że potrafią obudzić we mnie uczucia zarówno sympatii jaki i irytacji.

książek: 699
bubu | 2014-10-30
Przeczytana: 29 października 2014

Świetna książka. Pierwszy raz zetknęłam się z twórczością polskiej pisarki, Marii Nurowskiej, poprzez jej książkę p.t."Tango dla trojga". Ta książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Opowiada ona o życiu aktorki, Oli dla której teatr jest najważniejszy na świecie. Podczas nauki w szkole teatralnej poznaje Zygmunta, swojego profesora który zatrudnia ją, do swojego spektaklu, który reżyseruje. Przedstawienie osiąga sukces. Zygmunt zakochuje się w młodej uczennicy Oli, dla niej zostawia swą żonę Elżbietę, byłą aktorkę i wkrótce poślubia Olę. Książkę przepełnia życiowa mądrość w której zawarta jest przestroga, aby rola w sztuce teatralnej nie zaważyła na własnym życiu. Odgrywanie kogoś obcego niesie ze sobą takie niebezpieczeństwo, że aktorka zbytnio utożsami się z odgrywaną przez siebie postacią i w codziennym życiu, nie będzie sobą. Teatr zabiera aktorom, cząstkę ich duszy. Ola spotyka się z Elżbietą i bardzo chce, aby wszyscy, razem z Zygmuntem zagrali przedstawienie w sztuce o życiu...

książek: 327
Anne_Joy | 2013-07-02
Przeczytana: 01 lipca 2013

Sama nie wiem, co mam myśleć o tej książce. Autorka opowiada tu o młodej kobiecie, dla której teatr i aktorstwo są całym światem. Z czasem teatr całkowicie zdominowuje jej prawdziwe życie. Z jednej strony, jak to u Nurowskiej, czyta się bardzo dobrze. Teatr uwielbiam, więc naprawdę wciągnęła mnie ta ich gra – chciałam wiedzieć, jak to wszystko się skończy, zarówno w życiu, jak i na scenie. Autorka ciekawie wykorzystuje w powieści sztukę Bułhakowa "Molier, czyli zmowa świętoszków". Ciekawa też wydaje mi się postać Elżbiety.
Z drugiej jednak strony absolutnie nie potrafię zrozumieć postępowania głównej bohaterki i motywów, jakimi się kieruje. Jej decyzje są impulsywne, irracjonalne i trudne do wytłumaczenia. To, co wyprawia zupełnie do mnie nie przemawia, jakby dobrowolnie prosiła się o kłopoty. Pomocy szuka nie tam, gdzie trzeba i nawet nie dostrzega, że pada ofiarą manipulacji.
Dobrze, że nie jest to moja pierwsza powieść Nurowskiej i wiem już na co ją stać, inaczej czułabym się...

książek: 412
Diana Diana | 2014-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 czerwca 2014

Zirytowała mnie ta książka, obie przedstawione tu kobiety , to po prostu głupie, a główna bohaterka szczególnie, nic dziwnego, że mężczyźni tak sądzą o kobietach, skoro same się tak przedstawiają. Na pewno nie jest zabawna!

książek: 364
Małgorzata48 | 2014-05-29
Przeczytana: 23 kwietnia 2014

Po prostu nudna, bohaterka irytująca, nieprawdziwa, sztuczna. Objętościowa książka nie jest obszerna, mimo to z trudem dobrnęłam do końca. Inne książki tej autorki podobały mi się, tej zdecydowanie nie polecam.

książek: 0
| 2016-06-12
Na półkach: Przeczytane

Świeżo po lekturze mogę napisać, że mam mieszane uczucia.
Z jednej strony autorka zajmuje się bardzo ciekawym tematem, jakim jest zacieranie się granic pomiędzy rzeczywistością a sztuką. W oryginalny sposób łączy fabułę ze sztuką Bułhakowa. Relacje postaci są mocno skomplikowane i przemyślane, momentami nie wiadomo czy bohaterowie odgrywają spektakl, czy tylko zmywają razem naczynia.
Z drugiej strony powieść nuży infantylnymi opisami przemyśleń głównej bohaterki. W dodatku Nurowska mocno inspiruje się tutaj życiem prywatnym, a nawet intymnym Jana Englerta. Główny bohater „Tanga dla trojga” – Zygmunt Kmita podobnie jak Englert jest aktorem, wykłada w szkole teatralnej, poślubia swoją studentkę, gra w tenisa, lubi gry hazardowe, spędza wakacje w Juracie, mówi o sobie „aktor konfekcyjny”, itd. Łącki w powieści to Tadeusz Łomnicki, film „Zakręt” to tak naprawdę film „Poślizg”. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie to, że Nurowska dokładnie opisuje to, jak główny bohater porzuca swoją...

książek: 1245
Renata | 2014-03-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 marca 2014

Starsze książki Nurowskiej są lepsze. Ta jest z tych starszych ale już czuć ją wypaleniem autorki. Pomysł na fabułę dobry ale postaci jakieś mdłe i nieralne.

książek: 511
Marta Kilian | 2013-07-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2006 rok

Zastanawiające jest to, że nasze życie tak bardzo się komlikuje właśnie wtedy gdy wydaje nam się, że wychodzimy na prostą. Główna bohaterka jest aktorką, drugą żoną swojego nauczyciela i pracowdawcy, jego pierwsza żona jak jej się wydawało jest żałosną kobietą, która już nic nie była w stanie ofiarować, jednak kiedy zaczynają razem grać w teatrze nagle staje w cieniu tej pierwszej i jest o nią zazdrosna, nie potrafi poradzić sobie z tym uczuciem. Obie kobiety zaprzyjaźniają się i zaczynają grać nie tylko na scenie, ale i w życiu, co dla żadnej z nich nie jest dobre. Dochodzi do utajonej walki między nimi, pomiędzy starym, a nowym... Autorka i nas wciąga w tą walkę, buduje napięcie, które chcemy natychmiast rozładować czytając jak najszybciej książkę, by dowiedzieć się jak zakończą się losy aktorek. Świetna lektura, która zaskakuje nas swoim zakończeniem.

zobacz kolejne z 551 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd