Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wilk stepowy

Autor:
Seria: Seria Kieszonkowa PIW [Państwowy Instytut Wydawniczy]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Józef Wittlin
tytuł oryginału
Steppenwolf
data wydania
ISBN
9788306032291
liczba stron
244
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
7,81 (2860 ocen i 157 opinii)

Opis książki

Najsławniejsza powieść Hermanna Hessego wyrasta z atmosfery lat dwudziestych, z kryzysu wartości, jaki dotknął Europę między dwiema wojnami, a także z ówczesnej fascynacji psychoanalizą i jazzem. Do dziś jednak "Wilk stepowy" nie stracił na aktualności. Czytelniczy renesans tej książki rozpoczął się w latach sześćdziesiątych, kiedy to w Stanach Zjednoczonych zafascynowała pokolenie...

Najsławniejsza powieść Hermanna Hessego wyrasta z atmosfery lat dwudziestych, z kryzysu wartości, jaki dotknął Europę między dwiema wojnami, a także z ówczesnej fascynacji psychoanalizą i jazzem. Do dziś jednak "Wilk stepowy" nie stracił na aktualności. Czytelniczy renesans tej książki rozpoczął się w latach sześćdziesiątych, kiedy to w Stanach Zjednoczonych zafascynowała pokolenie późniejszych hippisów i stała się wielkim bestsellerem. Zapis przeżyć osamotnionego artysty, Harry ego Hallera, frapuje obrazem natury ludzkiej, wizją obecnych w każdym z nas skrajności i sprzeczności a także narracją, która balansuje na granicy rzeczywistości i narkotycznej wizji. I właśnie wielość persektyw i wieloznaczna konstrukcja stanowi o jakości literackiej "Wilka stepowego", którego Tomasz Mann porównywał z "Fałszerzami" Gide'a i "Ulissesem" Joyce'a.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 517
Jakub | 2011-05-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 maja 2011

Ta książka to lustro. Czytając ją szczęką opadała mi coraz bardziej. Po prostu patrzyłem na kartki, i nie widziałem tam słów, widziałem tam swoje własne oblicze, swoje własne odbicie. Nie potrafię wiele napisać, ale wiem jedno - jest to jedno z największych dzieł jakie czytałem. Niesamowite spojrzenie na życie każdego z nas. Jest to pierwsza z książek, przy której modliłem się o szczęśliwe zakończenie, bo to tak, jakbym modlił się o swoje własne - szczęśliwe zakończenie.

książek: 192
Daria | 2010-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2010

Opowieść o wilku stepowym dla... wilków stepowych.

Zachwycić się tą książką mogą osoby, które mają w sobie cząstkę wilczej duszy, cząstkę schizofrenicznego umysłu Harry'ego Hallera.

Powiem szczerze, że przez pierwsze kilkadziesiąt stron miałam wielką ochotę ukrócić męki egzystencjalne Hallera. Wyrwać brzytwę z jego rąk i poderżnąć mu gardło.
Ale byłby to błąd, bo wtedy wilk stepowy nie poznałby Herminy - kobiety, która zapoczątkowała ekscytujący dialog i nadała opowieści tempa, wyrazu, akcji i tej palącej niecierpliwości by dowiedzieć się, co będzie dalej.

Niezwykle mądra, głęboka, metaforyczna i boleśnie aktualna, a przy tym o terapeutycznej mocy. Uspokoi skołatane serce i wygładzi ostre kanty myśli romantyka-idealisty - człowieka, którego nadwrażliwość utrudnia mu funkcjonowanie w prozaicznej rzeczywistości.
Gorąco polecam wszystkim, którzy upodobali sobie myślenie - którzy widzą w tym pasję.

książek: 771
Marago | 2014-12-08
Przeczytana: 07 grudnia 2014

"Wilk stepowy" Hermanna Hessego to powieść-dziecko, której nie można rozpatrywać w oderwaniu od tła kulturowego czasów, w których powstała i przeżyć osobistych autora. Podobnie jak w książce "Siddhartha. Poemat indyjski" tegoż autora, mamy tu do czynienia z zagubieniem w życiu głównego bohatera, z poszukiwaniem właściwej drogi. Harry Haller jest bombardowany różnymi bodźcami, zarówno wewnętrznymi (psychika) jak i pochodzącymi z zewnątrz. W wieku pięćdziesięciu lat czuje się osobnikiem przegranym - nieudane życie osobiste, społeczne, kulturowe i zawodowe. To on jest tytułowym "wilkiem stepowym". Rozdartym między libido a superego w ujęciu freudowskim. Zdaje sobie sprawę, że kultura jest - i tu znowu za Freudem - "źródłem cierpień". I że powstaje poprzez sublimację popędu seksualnego. Harry jednak podąża za swoim libido, tracąc wartości, w których się obracał. Mamy również w "Wilku stepowym" do czynienia z Filozofią Wschodu, chrześcijaństwem, wolną miłością, echami minionej wojny,...

książek: 344
PMat | 2013-06-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Niemiecka
Przeczytana: 1997 rok

Chyba najbardziej wyrafinowana ze wszystkich tzw. kultowych powieści. Przewrotnie pogodna, ponadczasowa (choroba głównego bohatera wydaje się zaskakująco współczesna), życiowo mądra, choć nie dla miłośników Paulo Coelho. I trochę niebezpieczna - postać wyobcowanego, cierpiącego Harry'ego Hallera ma sporo kuszącego, arystokratycznego wdzięku.
Koniecznie.

książek: 1317
Ola | 2014-12-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2014
Przeczytana: 19 grudnia 2014

O czym jest "Wilk stepowy"? O człowieku, o każdym z nas, bo myślę, że każdy zobaczy w niej coś innego. Każdy zobaczy chociaż cząstkę siebie. Autor genialnie pokazuje nas samych prowadząc czytelnika przez człowieczeństwo Harrego Hallera. Już dawno nie byłam tak zafascynowana książką. Czy to książka dla obłąkanych? Zdecydowanie! ;) Hesse mnie zachwycił.

książek: 3155
Iwa | 2015-01-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 16 stycznia 2015

Radość i gorycz, nostalgia i śmiech. Filozofia pełni. Prawdziwe i życiowe do szpiku kości. Do tego piękny styl i urokliwy klimat.

Na moim bibliotecznym egzemplarzu któryś z poprzednich czytelników pozakreślał ołówkiem fragmenty i porobił uwagi, które bez kontekstu nie były jasne.
Jak się potem okazało, zakreślone miejsca były dokładnie tymi, które sama później „zaznaczałam” w myślach na drugim egzemplarzu książki, bo ten pokreślony i z dopiskami adresowanymi do Harry'ego – wilka stepowego, zachowałam do porównania.
Niewątpliwie komentatorem był ktoś z „rodzeństwa”. Budujący wniosek.
Na samym końcu można tylko powiedzieć: niech żyje bal…

książek: 2215
Bed | 2011-02-07
Na półkach: Klasyka, Przeczytane
Przeczytana: 05 lutego 2011

Harry marzy o całkowitej wolności. Po latach budzi się przede wszystkim jako człowiek samotny. Może wolny, ale nieszczęśliwy ze swoją wolnością; nieumiejący żyć z ludźmi, utrzymać związku z kobietami. Wszyscy w mniejszym albo większym stopniu zdają mu się hipokrytami, nawet Goethe ze swoją poezją i w ogóle inni artyści. On sam nie pasuje do zastanej rzeczywistości jest jak wilk stepowy skazany na wyginięcie.
Trudno powiedzieć na czym polega sukces tej książki, bo początków nie czyta się łatwo. Bohater nie umie spojrzeć na siebie z jakimś poczuciem humoru i dystansem. Rozważania czy dla jednej epoki byłby może obłąkanym a dla drugiej geniuszem wynagradza Hermina i jej teatr.

książek: 233
bart | 2011-06-01
Przeczytana: 01 czerwca 2011

Kiedy po lekturze tej książki wróciłem do swojego mieszczańskiego, jednowymiarowego życia, nic już nie wyglądało tak jak wcześniej.

książek: 47
Ługi | 2010-12-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Książka o samotności. Książka o tym, co dzieje się z człowiekiem kiedy jego najlepszy czas już bezpowrotnie minął. Jak miota się i próbuje wyrwać, szukając nowych wrażeń i doznań. I jak ociera się o innych ludzi próbując dostrzec w nich swoje własne odbicie. Wszystko w rytmie jazzu, zadymionych knajp i dusznych pokojów.

No i jeszcze fascynujący wątek rozważań i wizji głównego bohatera na temat dwóch rodzajów sztuki: tej "wysokiej", której bohater stara się nieco na siłę hołdować, i tej "ulicznej": spoconej, zadymionej, opartej na instynktach.

A gdzieś za tym wszystkim kuszące wejście do Magicznego Teatru, który jest "nie dla każdego".

Piękna książka.

książek: 0
| 2011-03-28
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 01 stycznia 2003

Są książki, które już od pierwszych zdań przekonują, że ma się do czynienia z arcydziełem, książką odmieniającą życie. Wilk stepowy jest jedną z takich książek.

Tylko dla obłąkanych.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd