Zielona twarz

Wydawnictwo: Agharta
7,31 (16 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
7
7
4
6
3
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Das grüne Gesicht
data wydania
ISBN
9788364525001
liczba stron
200
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Rautha

Gustav Meyrink (1868-1932) – syn arystokraty i aktorki. Bankier, sportowiec, dandys, ezoteryk, pisarz. Ekscentryk i mitoman, który łączył mieszczańską karierę finansisty z pojedynkami, a duchowe poszukiwania z uzależnieniem od wioślarstwa. Do pisania zmusiło go bankructwo spowodowane pobytem w więzieniu. Utwory Meyrinka odzwierciedlają jego pełną sprzeczności osobowość; groza przeplata się z...

Gustav Meyrink (1868-1932) – syn arystokraty i aktorki. Bankier, sportowiec, dandys, ezoteryk, pisarz. Ekscentryk i mitoman, który łączył mieszczańską karierę finansisty z pojedynkami, a duchowe poszukiwania z uzależnieniem od wioślarstwa. Do pisania zmusiło go bankructwo spowodowane pobytem w więzieniu. Utwory Meyrinka odzwierciedlają jego pełną sprzeczności osobowość; groza przeplata się z groteską, a ironiczne postrzeganie świata nie przeszkadza szukać jego ukrytych, głębszych wymiarów.
"Zielona twarz" uchodzi pod względem siły oddziaływania wyobraźni i walorów literackich za drugie, po "Golemie", dzieło Meyrinka. Mimo, że akcja powieści toczy się w Amsterdamie, czytelnik odnajdzie tu mroczny świat, niemal zupełnie przeniesiony z kart "Golema". Podobnie, pretekstem dla fabuły jest żydowska legenda, tym razem o Asahverusie, Żydzie Wiecznym Tułaczu. Meyrink nadaje jej jednak swój własny, hermetyczny sens.

 

źródło opisu: Agharta, 2013

źródło okładki: http://agharta.es24.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (52)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 548
Grot | 2015-11-14
Na półkach: Przeczytane

Powieść wydaje się niespójna, trudna w odbiorze(chyba że ktoś lubi te żydowskie kabały). Przyznam, że w pewnym momencie to już się pogubiłem i niestety ciążyło mi to do końca lektury. Choć druga połowa powieści wyraźnie ciekawsza. Książka przesycona filozofią - niekiedy na dobrym poziomie, niekiedy nużącym.

Generalnie najciekawszy chyba wątek miłosny.

Mimo wszystko nie żałuje, że przeczytałem chociażby ze względu na pewien wyborny fragment, dzięki któremu poczułem atmosferę uczuć numinotycznych niemal żywcem zaczerpniętą z genialnych Wierzb Algernonana Blackwooda.
Ech, nawet chyba mam "pretensje" do Meyrinka że ten świetny tekst nie został umieszczony w dużo lepszym Golemie zamiast Zielonej Twarzy;

Jakiś cichy głos, ledwie szepczący a jednak przezwyciężający tę wrzawę jak ostra igła, ostrzegał go by nie igrał siłami, których potęgi nie zna i do opanowania których nie jest jeszcze dojrzały, bo wówczas siły mogą go w każdej chwili wtrącić w nieuleczalny obłęd...

Gustav...

książek: 445
Galfryd | 2017-02-28
Na półkach: Horror, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 lutego 2017

Akcja powieści osadzona jest w Amsterdamie po pierwszej wojnie światowej. Coś jakby duch, myśl o nieśmiertelnym bycie - "Żydzie Wiecznym Tułaczu" nawiedza umysły trzech osób - tj. nawiedza myśli głównego bohatera, a jego rozmowy inspirują jego przyjaciół. W trakcie poszukiwania faktów dotyczących mitu o nieśmiertelnym wędrowcu odbywa się seans spirytystyczny, zorganizowany przez grono dziwacznych kultystów - zakończony efektownym fabularnie podwójnym morderstwem (to był moment, kiedy myślałem, że powieść dostanie szwungu). Później bohater rozpoczyna ezoteryczne studia nad przypadkowo znalezionym rękopisem dotyczącym transformacji ducha a także zakochuje się. Wprawdzie ukochana zaraz potem znika tajemniczo (opis tego fragmentu był tak zagmatwany, że, szczerze, to nie wiem, co się z nią stało), ale rozpacz czy zwątpienie nie mają dostepu do "człowieka czującego" (wyższy stan świadomości, w który wprowadziły bohatera studia mistyczne).
Koniec "Zielonej Twarzy" jest wręcz...

książek: 720
Robaczyw | 2014-02-04
Przeczytana: 04 lutego 2014

Wciąż jestem nieco zaskoczony po lekturze. Spodziewałem się dzieła pokroju Golema, trzymającego w chorobliwym napięciu, przesiąkniętego atmosferą mroku i grozy. Zielona Twarz jest zarazem podobna i niepodobna do Golema. Główne podobieństwo tkwi w miejscu akcji i świadomości bohaterów, jednakże fabuła jest bardziej "zwarta". Przez to książka traci na onirycznym wyraźnie tak charakterystycznym dla Golema.

książek: 581
Dantalion | 2018-02-12
Na półkach: Przeczytane
książek: 328
Monika | 2017-02-06
Na półkach: Przeczytane
książek: 268
Szymon | 2016-11-09
Na półkach: Przeczytane
książek: 223
Miro | 2015-11-04
Na półkach: Przeczytane
książek: 298
pore-ach | 2015-05-21
Na półkach: Przeczytane, Prozaicznie
Przeczytana: 2013 rok
książek: 5445
Marek Nowowiejski | 2014-12-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 144
VrooomX | 2014-10-30
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 42 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd