Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jakie piękne samobójstwo

Seria: Fabryka Faktu
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,59 (636 ocen i 108 opinii) Zobacz oceny
10
43
9
104
8
205
7
184
6
65
5
22
4
4
3
3
2
1
1
5
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375741056
liczba stron
420
język
polski
dodał
Ophelia

Dlaczego Polacy walczyli o swoje zniewolenie? Wielka klęska może być początkiem wielkiego sukcesu. Wielki sukces może poprowadzić wprost do wielkiej klęski. Rafał A. Ziemkiewicz otwiera nowy rozdział swojej twórczości, do którego dojrzewał w trakcie ostatniej dekady. To już nie jest zwyczajna publicystyka, to rzetelna analiza tego, dlaczego na przestrzeni dziejów nasze bohaterstwo obróciło...

Dlaczego Polacy walczyli o swoje zniewolenie?

Wielka klęska może być początkiem wielkiego sukcesu. Wielki sukces może poprowadzić wprost do wielkiej klęski.

Rafał A. Ziemkiewicz otwiera nowy rozdział swojej twórczości, do którego dojrzewał w trakcie ostatniej dekady. To już nie jest zwyczajna publicystyka, to rzetelna analiza tego, dlaczego na przestrzeni dziejów nasze bohaterstwo obróciło się przeciw nam.

Świetnie zaobserwowane i znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych analogie i procesy nieuchronnie prowadzące do niepotrzebnego rozlewu polskiej krwi na frontach całego świata.

Siedemdziesiąt lat od zakończenia II Wojny Światowej można już bez kompleksów obalać mity i bajki, którymi karmiono nas z pokolenia na pokolenie.

 

źródło opisu: http://fabrykaslow.com.pl/

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Ewelina książek: 61

O potrzebie zadawania trudnych pytań

Wojna przyniosła nam zagładę, bo byliśmy w niej, jak piszę, cytując Napoleona, armią lwów pod dowództwem baranów. Przystąpiliśmy do niej w imię interesów cudzych i pozbawieni politycznego przywództwa z prawdziwego zdarzenia, praktycznie cały czas tylko cudzym interesom służyliśmy. Roman Dmowski pisał o naszych powstaniach wieku XIX, że nauczyły one Zachód widzieć w Polakach „bezmózgową hołotę”, którą łatwo podpuścić do działań nieleżących w polskim interesie albo wręcz z nim sprzecznych. Niestety, to, co stało się kilka miesięcy po jego śmierci, było apokaliptycznym potwierdzeniem tej diagnozy.

Powyższy cytat to wypowiedź Rafała Ziemkiewicza sformułowana podczas jednego z wywiadów. Autor odpowiedział w ten sposób na pytanie dziennikarza, dlaczego w podtytule oraz w swojej najnowszej książce stawia kontrowersyjną, a dla wielu zapewne także obrazoburczą tezę, iż Polacy walczyli o swoje zniewolenie. Właśnie z tak niewygodną, by nie rzec wywrotową tezą, konfrontuje pisarz czytelnika w publikacji „Jakie piękne samobójstwo”. Rafał Ziemkiewicz, znany ze swego nonkonformizmu autor felietonów i książek publicystycznych, ale także opowiadań i powieści, udowadnia swoją najnowszą książką, że nie da się go zaszufladkować powyższym opisem. „Jakie piękne samobójstwo” to nowy etap w twórczości Ziemkiewicza. To efekt pisarskiego dojrzewania autora przez minione dziesięć lat. To wreszcie pogłębiona interpretacja i rzetelna analiza powodów, które sprawiły, iż na przestrzeni dziejów nasze...

Wojna przyniosła nam zagładę, bo byliśmy w niej, jak piszę, cytując Napoleona, armią lwów pod dowództwem baranów. Przystąpiliśmy do niej w imię interesów cudzych i pozbawieni politycznego przywództwa z prawdziwego zdarzenia, praktycznie cały czas tylko cudzym interesom służyliśmy. Roman Dmowski pisał o naszych powstaniach wieku XIX, że nauczyły one Zachód widzieć w Polakach „bezmózgową hołotę”, którą łatwo podpuścić do działań nieleżących w polskim interesie albo wręcz z nim sprzecznych. Niestety, to, co stało się kilka miesięcy po jego śmierci, było apokaliptycznym potwierdzeniem tej diagnozy.

Powyższy cytat to wypowiedź Rafała Ziemkiewicza sformułowana podczas jednego z wywiadów. Autor odpowiedział w ten sposób na pytanie dziennikarza, dlaczego w podtytule oraz w swojej najnowszej książce stawia kontrowersyjną, a dla wielu zapewne także obrazoburczą tezę, iż Polacy walczyli o swoje zniewolenie. Właśnie z tak niewygodną, by nie rzec wywrotową tezą, konfrontuje pisarz czytelnika w publikacji „Jakie piękne samobójstwo”. Rafał Ziemkiewicz, znany ze swego nonkonformizmu autor felietonów i książek publicystycznych, ale także opowiadań i powieści, udowadnia swoją najnowszą książką, że nie da się go zaszufladkować powyższym opisem. „Jakie piękne samobójstwo” to nowy etap w twórczości Ziemkiewicza. To efekt pisarskiego dojrzewania autora przez minione dziesięć lat. To wreszcie pogłębiona interpretacja i rzetelna analiza powodów, które sprawiły, iż na przestrzeni dziejów nasze bohaterstwo i poświęcenie w ostatecznym rozrachunku zwracało się przeciwko nam.

Ziemkiewicz nawiązuje w swojej publikacji do tematyki poruszanej już na polskim rynku wydawniczym przez Piotra Zychowicza, autora „Paktu Ribbentrop-Beck” oraz „Obłędu ’44”. Jednak przewaga książki Rafała A. Ziemkiewicza wydaje się sprowadzać do jej „lekkości” (nieprzypadkowo nie ma w tej pozycji przypisów), przystępności i atrakcyjności nie tylko dla historyków, ale dla wszystkich zainteresowanych dziejami Polski w XX wieku, a raczej ich niepoprawną politycznie interpretacją. Sam autor powiedział, że poleca swoją książkę szczególnie tym, których interesuje odpowiedź na pytanie: co to znaczy, że jesteśmy Polakami i co z tym faktem zrobić?

Faktycznie, Ziemkiewicz w błyskotliwy i zajmujący sposób opowiada o wojennej zagładzie, która spotkała Polskę krótko po odzyskaniu niepodległości. Szczegółowo analizuje błędy i porażki, o których – można odnieść wrażenie – nie przystoi mówić otwarcie w przestrzeni publicznej. Bezlitośnie rozprawia się z utrwalonymi w społeczeństwie stereotypami dotyczącymi naszych dziejów. Rozlicza się z europejską polityką historyczną, z historycznymi narracjami tworzonymi na Wschodzie i na Zachodzie oraz z tym wszystkim, co z niniejszych narracji wynika. Pisze, choćby o sarmatyzmie i demokracji szlacheckiej, tak, jak nigdzie dotąd. Odmitologizowuje i odczarowuje to, czym szkolna edukacja karmiła nas przez lata.

„Jakie piękne samobójstwo” ujmuje czytelnika znakomitą umiejętnością syntezy skomplikowanego i obszernego materiału oraz nietuzinkową interpretacją licznych faktów, wypowiedzi, statystyk i liczb. Co istotne, Ziemkiewicz nie odbiera profesji historykom, którym sam przecież nie jest. Nie odkrywa w swojej książce faktów historycznych i nie koncentruje się na szczegółach. Czyni za to coś zupełnie innego. Ukazuje skomplikowany proces dziejowy; wojenną zagładę, do której, w przekonaniu autora, sami po części się przyczyniliśmy sumą błędnych decyzji, niewyciąganiem wniosków z kolejnych porażek i roztrwanianiem sukcesów.         „Jakie piękne samobójstwo” to lektura, w której czytelnik bez trudu dostrzeże ogrom pracy włożonej przez autora. I nawet jeśli nie zgadzamy się w poszczególnych kwestiach z Ziemkiewiczem, trudno odmówić mu rzetelności i faktograficznej staranności w dowodzeniu zasadniczej tezy o samobójstwie Polski dokonanym w interesie Anglii, Francji, Sowietów i USA. Publicysta i pisarz swoją najnowszą książką wsadza kij w mrowisko. Prowokuje. Naraża się, zapewne świadomie, na zarzuty o brak patriotyzmu czy kalanie własnego gniazda. Ale właśnie odwaga stawiania niewygodnych pytań wydaje się największą wartością twórczości Ziemkiewicza. „Jakie piękne samobójstwo” to idealna pozycja do rozpoczęcia w przestrzeni publicznej dyskusji na temat naszej historii i błędów przeszłości. Bo jak pisze autor: By poprawić współczesność, trzeba przemyśleć raz jeszcze przeszłość.

Ewelina Tondys

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1512)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2015-03-14

"Pamiętamy 1.09.1945"
Nabazgrał na murze pewien intelektualista.
"Jaka piękna konfabulacja"
Dodał do pary Ziemkiewicz.

Miała być "rzetelna analiza", miały być wywody, co wsadzą kij w mrowisko. A owszem, szumu Ziemkiewicz narobił, zamieszał w głowach i wkurzył nie jednego, bo to co napisał faktycznie może wywalić znaną nam historię do góry nogami. Tylko co z tego, skoro zabawił się tą historią po swojemu, dopasowując ją akuratnie do swoich wywodów. Nie trzeba wiele czasu poświęcić, by w internecie odnaleźć dowody na to, że Ziemkiewicz poprzesuwał w czasie spotkania, układy, umowy, kilka miesięcy w tę czy w tamtą, eee tam, byle ładnie wyglądało i uwiarygadniało to, co sobie obmyślił. Gdzie więc ta osławiona rzetelność? Może i nie jest historykiem, ale manipulować faktami chyba nie wypada. Chyba że zamierza się zrobić z własnych czytelników głupców.
Tak, Ziemkiewicz otworzył mi oczy, ale wyłącznie na to, że jak był pisarzem z kręgu fantastyki, tak i nim nadal...

książek: 3755

Tyle psów już było powieszonych na tej książce... Zarówno z lewej jak i z prawej strony sceny politycznej. Niesłusznie. Autor prawie w ogóle nie zastanawia się "co by było gdyby". Zadaje za to pytania. Pytania niewygodne - jak można było być tak zaślepionym, by nie widzieć co dzieje się tuż za naszymi granicami, jak można, znając wiele okoliczności, zaufać Anglikom i Francuzom, że przyjdą nam z pomocą? No właśnie. Jakim cudem?

książek: 354
Łukasz Lelonek | 2014-05-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 maja 2014

Książka miała ukazać się już wiele lat temu pod tytułem "Requiem dla samobójcy". W tej chwili książka ta nie uniknie porównania do prac Zychowicza ("Pakt Ribbentrop-Beck" i "Obłęd 44"), która rozpoczęła dyskusję o Polsce w II wojnie światowej na nowo.

"Jakie piękne samobójstwo" stwierdza, że wojnę Polska przegrała (są podobno jeszcze w kraju tacy co sądzą inaczej)nie tylko militarnie. Otóż na II RP spadła zagłada, po której nie możemy się podnieść do dziś zarówno psychicznie/mentalnie jak i politycznie-gospodarczo. (Patrz: R. Legutko "Esej o duszy polskiej")
Katastrofa ma to do siebie, że gdy mija szok pourazowy człowiek zaczyna zadawać sobie pytania co się właściwie stało i jak można było tego uniknąć. Problem w tym, że w czasie trwania ów szoku, rany zarosły niezwykłymi mitami, legendami czy wręcz zwykłymi fałszami i bajkami. Ich zrywaniem podejmuje się w tej książce Ziemkiewicz i jest to procedura jak najbardziej bolesna.

Dobrze to widzieliśmy przy wydaniu książki Zychowicza,...

książek: 2162
emindflow | 2015-03-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2015

To jeszcze jedna bardzo ważna książka obalająca mity i stereotypy dotyczące przyczyn wybuchu II wojny światowej, wbijane do głowy kolejnym pokoleniom przez ostatnie 70 lat.
W odróżnieniu od świetnych książek Piotra Zychowicza nie mamy tu kolejnej alternatywnej wersji wydarzeń, lecz rzeczową analizę przyczyn, które najpierw doprowadziły II Rzeczpospolitą do klęski we wrześniu 1939 r., a później do wieloletniego uzależnienia od sowieckiego reżimu.
Rafał Ziemkiewicz. jak zwykle, bardzo solidnie potraktował temat, stąd w książce znajdziemy mnóstwo faktów, cytatów i odwołań, które niezbicie świadczą o tym, że losy naszego kraju mogły potoczyć się zupełnie inaczej, gdyby na czele państwa stali właściwi ludzie.
Autor potwierdza tezę Zychowicza, że polityka jest tym rodzajem działalności, w którym nic nie znaczą wartości cenione w innych obszarach, takie jak wdzięczność, zobowiązanie, honor itp. Liczy się wyłącznie skuteczność w osiąganiu celów.
Konkluzja tej książki nie napawa...

książek: 442
Przemysław Zyra | 2015-01-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015, Polecam
Przeczytana: 24 stycznia 2015

To dobra książką, choć mam kilka "ale".
Kiedy dowiedziałem się o tej pozycji od razu pomyślałem, że Pan RAZ zachęcony sukcesem Pana Zychowicza postanowił powielić jego poglądy na historię w swojej książce, by pojechać na opinii. Jak się okazało, nie było to prawdą, bo książka jest bardziej publicystyczna niż historyczna i zawiera sporo informacji niezawartych w dziełach wcześniej wspomnianego autora.
Czyta się nieźle, bo taki ma już język Pan Ziemkiewicz, że łatwo go chłonąć można. Miałem jednak wielokrotnie wrażenie chaosu i skakania z tematu na temat. Historia nie jest tam opowiadana w sposób linearny ale skaczemy z roku do roku i z wydarzenia na wydarzenie wielokrotnie w każdym rozdziale.
To wszystko nie zmienia jednak pozytywnego wrażenia, które daje lektura. Z masą przemyśleń i cennych diagnoz wychodzi czytelnik po lekturze nawet wówczas, gdy się z autorem nie zgadza. I choć początkowo myślałem, że to kopiowanie Zychowicza, dziś już wiem, że obaj Panowie mocno powołują się...

książek: 1532
Felzmann | 2016-08-27
Na półkach: Przeczytane, Publicystyka
Przeczytana: 27 sierpnia 2016

Przy niektórych fragmentach aż mlaskałem z satysfakcji. Słuchałem audiobooka, poznałem głos i byłem zaskoczony, że ten pan był lektorem książki prawicowego publicysty. Pewnie nikt tego nie skojarzył, tylko ja, jak zwykle. Inna sprawa, że było to przeczytane bardzo profesjonalnie. Bardzo dobrze mi się tego słuchało.

książek: 416
Heathcliff1984 | 2014-09-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2014

Ziemkiewicz bywa uważany za konserwatystę, oszołoma, prawicowca itd.
Może i tym wszystkim co powyżej napisałem jest, ale książkę napisał dobrą, ba nawet bardzo dobrą!.

Napisał o sprawach o których się dyskutować już nie powinno, bo przecież salony zarówno krajowe jak i międzynarodowe odpowiednią wersję dla ludu przedstawiły. Jak mawiał klasyk kłamstwo powtórzone po wielokroć staje się prawdą. Tak też stało się z naszym myśleniem o szansach, zagrożeniach i roli Polski w II wojnie.

Nie, nie byliśmy potęga ani militarną ani ekonomiczną ani tym bardziej dyplomatyczną i polityczną mimo tego jak sami się postrzegaliśmy.
Nie mieliśmy wirtuozów polityki i mężów stanu. Jakimi sami widzieli się nasi przywódcy.
"Cesarz Napoleon, który się na tym niewątpliwie znał, mówił, że więcej jest warta armia baranów dowodzonych przez lwa niż armia lwów dowodzona przez barana. Jakkolwiek boleśnie to brzmi w wielkiej wojnie wystąpiliśmy własnie jako lwy dowodzone przez baranów"

Przywódcy nasi...

książek: 61
Ewelina Tondys | 2014-08-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 sierpnia 2014

„Tak właśnie jest z Polską po katastrofie II wojny. Łakniemy pochwał Europy i świata jak Sahara deszczu. Najmarniejsza książka zachodniego historyka, który zdobędzie się na kilka kurtuazyjnie ciepłych słów o nas, staje się nad Wisłą megabestsellerem, a jej autor zyskuje prawo do pouczania nas z pozycji białego człowieka edukującego dzikusów, jak się powinniśmy zachowywać i na kogo głosować, choćby w oczywisty sposób bredził i nie miał o bieżących polskich sprawach zielonego pojęcia. Dla przyjazdu i paru standardowych duserów amerykańskiego prezydenta gotowiśmy się zrujnować na wysłanie w drugi koniec świata całkiem za bezdurno wszystkich posiadanych żołnierzy i zapomniawszy o prawie międzynarodowym, oddać swe tajne bazy na najbrudniejszą robotę podległym mu służbom. Nie szanujemy siebie samych za grosz, czemu się więc dziwimy, gdy od czasu do czasu inni boleśnie okazują nam brak szacunku?”.
(cytat z książki)

Publicysta i pisarz swoją najnowszą książką wsadza kij w mrowisko....

książek: 25
alef | 2014-05-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 maja 2014

Dam połowę z puli gwiazdek bo autor włożył w książkę dużo pracy - nie jest piszącym nieukiem. Drugiej połowy gwiazdek nie daję, bo autor, niestety, ale wpisuje się w nowy trend w naszym rodzimym rynku książki - nazywam go: 'każdy może pisać nawet jak nie ma co napisać'. Wszelkiej maści Pirugi, córki Jaruzelskiego, jakies Panie od biegania czy Agaty Młynarskie uprawiają grafomaństwo aż miło. Opisują swoje sny oraz inne rojenia a gawiedź kupuje - czy czyta? Tego nie wiem. No i pojawia nam się na rynku nowe grafomaństwo - grafomaństwo historyczne. Każdy Polak wie, że jest z nim coś nie tak. Ale nie wie co. Ziemkiewicz rozwiewa mu jego niewiedzę. Opowiada co z nim jest nie halo i co nie halo było z jego mamą, dziadkiem (często z bitnego Wermahtu) czy pradziadkiem. Posługuje się faktami historycznymi dowodząc swej tezy, że Polacy w całej swej historii robili wszystko źle. A zaczęło się od czego? Co było praprzyczyną polskich problemów, które trwają do dziś i mterializują się w wojnie...

książek: 297
_BB | 2014-09-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 września 2014

Po tej lekturze, opisującej przyczyny oraz skutki podjętych decyzji przez klasę rządzącą uważająca się za elitę narodu okresu przedwojennego nie sposób odnieść wrażenia, że znów to dzisiaj przerabiamy. Dlaczego znów przegrywamy na gruncie polityki zagranicznej wszystko, co da się przegrać? Dlaczego znów jesteśmy frajerami Europy? Jeśli nie potrafimy uczyć się na błędach - a na to wychodzi patrząc na naszą historię - i wyciągać z niej odpowiednich wniosków, to jesteśmy najprawdopodobniej najgłupszym narodem w Europie, który w ocenie naszych sąsiadów zapewne zasługuje na kolejne rozbiory. A jeśli tak jest, to zasadnym staje się pytanie: to kiedy znów nas nie będzie na mapie?
Co do samej budowy, to jak zwykle u Ziemkiewicza bywa - najwyższy poziom. Błyskotliwa analiza, świetna retoryka, doskonała argumentacja.
Osobiście polecam. Pozycja daje ostro do myślenia. Myślenia, w którym konkluzją staje się pytanie - dlaczego?

zobacz kolejne z 1502 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Najlepsze książki 2014 roku - Waszym zdaniem

W zeszłym roku prezentowaliśmy Wam, Drodzy Czytelnicy, subiektywny wybór najlepszych książek mijającego roku. Najlepsze (ich zdaniem) tytuły wymieniali współpracujący z nami redaktorzy oraz my, administracja serwisu. W tym roku postanowiliśmy podejść do tematu z innej strony i oddać głos Wam – użytkownikom serwisu, twardym danym z naszej bazy i cyfrom, które (ponoć) nigdy nie kłamią.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd