Człowiek, który bał się żyć

Lekka lektura, skłaniająca do refleksji nad codziennym życiem. Zainspirowała mnie do zagłębienia się w informacje dotyczące szlaku Santiago de Compostella - przejście go znajduje się teraz na liście moich planów.

Lekka lektura, skłaniająca do refleksji nad codziennym życiem. Zainspirowała mnie do zagłębienia się w informacje dotyczące szlaku Santiago de Compostella - przejście go znajduje się teraz na liście moich planów.

Co prawda ta książka nie odmieniła mojego życia, bo wiele cennych rad w niej zawartych mam już w głowie dzięki wcześniejszej lekturze "Mnich, który sprzedał swoje ferrari". Ale dobrze było sobie je przypomnieć. Jeśli ktoś czuje się zagubiony, wydaje mu się, że jego życie nie ma sensu, wszystko mu się sypie - to ta książka z pewnością pomoże mu odzyskać równowagę, świeże spojrzenie na świat i energię do życia. Jest krótka, ma niewiele ponad 130 stron, czyta się ją z przyjemnością. Polecam na trudniejsze chwile, albo po to, aby przypomnieć sobie co w życiu ważne :)

Co prawda ta książka nie odmieniła mojego życia, bo wiele cennych rad w niej zawartych mam już w głowie dzięki wcześniejszej lekturze "Mnich, który sprzedał swoje ferrari". Ale dobrze było sobie je przypomnieć. Jeśli ktoś czuje się zagubiony, wydaje mu się, że jego życie nie ma sensu, wszystko mu się sypie - to ta książka z pewnością pomoże mu odzyskać równowagę, świeże...

Wyraźnie muszę oddzielić dwie kwestie - zręczności pisarza i jego snucia opowieści oraz przesłania, jakie książka niesie.
W wielu miejscach trąci mi, jak to mówią, Paolo Coelho. Przez 1/3 lektury czułem się, jakbym czytał poradnik psychologiczny z niskiej półki. Słyszałem o historiach ludzi, których życie totalnie się odmieniło po przebyciu takiej podróży. I moje wytłumaczenie tych wszystkich zbiegów okoliczności jest takie: na Szlaku Świętego Jakuba takie rzeczy mogą się dziać. Chcę w to wierzyć, inaczej można to traktować jako banalną i przesłodzoną opowieść.
Kwestia przesłania: warto wziąć sobie do serca wskazówki i rady, które ofiarowuje książka. Wiele z nich banalnie powtórzona ale czy życie nie składa się często z banałów właśnie…?

Wyraźnie muszę oddzielić dwie kwestie - zręczności pisarza i jego snucia opowieści oraz przesłania, jakie książka niesie.
W wielu miejscach trąci mi, jak to mówią, Paolo Coelho. Przez 1/3 lektury czułem się, jakbym czytał poradnik psychologiczny z niskiej półki. Słyszałem o historiach ludzi, których życie totalnie się odmieniło po przebyciu takiej podróży. I moje...

Ta książka to poruszająca i skłaniająca do refleksji opowieść o ludzkich lękach oraz próbie ich przezwyciężenia. Autor w bardzo realistyczny sposób ukazuje wewnętrzne zmagania bohatera, dzięki czemu łatwo się z nim utożsamić.Na plus zasługuje również przesłanie książki które zachęca do działania mimo strachu i pokazuje, że zmiana jest możliwa, choć wymaga czasu i wysiłku. To lektura, która może skłonić do zastanowienia się nad własnym życiem.

Ta książka to poruszająca i skłaniająca do refleksji opowieść o ludzkich lękach oraz próbie ich przezwyciężenia. Autor w bardzo realistyczny sposób ukazuje wewnętrzne zmagania bohatera, dzięki czemu łatwo się z nim utożsamić.Na plus zasługuje również przesłanie książki które zachęca do działania mimo strachu i pokazuje, że zmiana jest możliwa, choć wymaga czasu i wysiłku....

Marcos ma dość swojego życia i wszelkich w nim niepowodzeń. Rodzinna firma popadła w bankructwo, on ma multum długów, żona zabrała syna i odeszła, matka zmarła, a z ojcem nie utrzymuje kontaktów od lat. To zdecydowanie za dużo jak na jednego człowieka. Marcos postanawia popełnić samo....stwo. Ale nagle pojawia się on... Samin i proponuje Marcosowi układ. Przesunie swoją śmierć o siedem dni, a w tym czasie wyruszy w pewną Drogę. Po tym tygodniu ma zrobić ze swoim życiem co zechce. Porozumienie zostaje zawarte...
Książka dla wszystkich, ale najbardziej dla tych, którzy stoją na rozstaju dróg. Powieść tak prosta, że czasami wydaje się banalna w tej prostocie. Główne przesłanie brzmi: ŻYCIE MOŻE BYĆ PIĘKNE, ALE TO TY MUSISZ TO DOSTRZEC. Ale... oprócz tego wniosku każdy kto postanawia przeczytać tę krótką powieść, ma znaleźć przesłanie dla siebie samego. Myślę, że są osoby, którym ta książka nic nie da. Ale będą też takie, które zobaczą w niej biografię swojej osoby i swojej rodziny. Ja nie żałuję ani jednego przeczytanego słowa.

Marcos ma dość swojego życia i wszelkich w nim niepowodzeń. Rodzinna firma popadła w bankructwo, on ma multum długów, żona zabrała syna i odeszła, matka zmarła, a z ojcem nie utrzymuje kontaktów od lat. To zdecydowanie za dużo jak na jednego człowieka. Marcos postanawia popełnić samo....stwo. Ale nagle pojawia się on... Samin i proponuje Marcosowi układ. Przesunie swoją...

Coś w stylu Paulo Coelho jeśli chodzi o złote myśli. Konceptem podobna do Małego Księcia. Bohater spotyka ludzi, z których każdy daje Mu inną lekcję.
Czasem o tych najprostszych prawdach zapominamy. Zapominamy o tym, co jest w życiu ważne i wartościowe.
Książka warta przeczytania, zwłaszcza dla marzycieli i wrażliwców. Niesie dobro. Radość z tego, że się po prostu istnieje na tej Ziemi.
Czasem spotykamy ludzi, którzy nawet jeśli pojawią się w naszym życiu na chwilę, powodują, że już nic nigdy nie będzie takie samo.

Coś w stylu Paulo Coelho jeśli chodzi o złote myśli. Konceptem podobna do Małego Księcia. Bohater spotyka ludzi, z których każdy daje Mu inną lekcję.
Czasem o tych najprostszych prawdach zapominamy. Zapominamy o tym, co jest w życiu ważne i wartościowe.
Książka warta przeczytania, zwłaszcza dla marzycieli i wrażliwców. Niesie dobro. Radość z tego, że się po prostu istnieje...

Krótka opowieść przywracającą proporcje.

Krótka opowieść przywracającą proporcje.

Świetna to była książka! Bardzo krótka i prosta historia, ale mocno pokrzepiająca, chyba potrzebowałam jej teraz, kiedy jest szaro i ponuro, a wszyscy wokół są smutni i rozdrażnieni. Wiem, że pewnie wiele osób myśli sobie - cliché! Cóż za banały tutaj czytamy, "prawdy objawione", itd., ale moim zdaniem, bardzo wzruszająca i podnosząca na duchu.
Uważam, że faktycznie, w dzisiejszym świecie, za wiele myśli zajmują nam małe rzeczy i zwężamy własny punkt widzenia, często pędząc, nie zwracając uwagi na otoczenie. Znacznie więcej czasu powinniśmy poświęcać uważności na rzeczy i sytuacje piękne, podnoszące na duchu, na przeżywanie szczęścia, a nie zapadanie się w marazm.

Świetna to była książka! Bardzo krótka i prosta historia, ale mocno pokrzepiająca, chyba potrzebowałam jej teraz, kiedy jest szaro i ponuro, a wszyscy wokół są smutni i rozdrażnieni. Wiem, że pewnie wiele osób myśli sobie - cliché! Cóż za banały tutaj czytamy, "prawdy objawione", itd., ale moim zdaniem, bardzo wzruszająca i podnosząca na duchu.
Uważam, że faktycznie, w...

„Człowiek, który bał się żyć” to książka, która aspiruje do miana głębokiej opowieści o sensie życia, odwadze i przemianie wewnętrznej, ale niestety pozostaje na poziomie boleśnie banalnych frazesów. To narracja skrojona według schematu motywacyjnej przypowieści, w której od pierwszych stron wiadomo dokładnie, dokąd wszystko zmierza — i jak zareaguje główny bohater w każdej kolejnej scenie.

Konstrukcja dialogów przywodzi na myśl uproszczoną, nieudolnie podaną wersję platońskich rozmów: jedna postać wygłasza długie, „mądre” tezy, druga zaś ogranicza się do potakiwania i zachwytu. Nie ma tu realnego sporu, napięcia intelektualnego ani autentycznej przemiany — jest jednostronne moralizowanie i przewidywalny rozwój wydarzeń.

Największym problemem tej książki jest jej kiczowatość. Banał sam w sobie nie musi być wadą — można pisać o tym, że warto żyć odważnie czy że trzeba odnaleźć własną drogę. Jednak takie treści wymagają literackiej finezji, subtelności i przekonującej narracji. Tutaj tego zabrakło. Zamiast pogłębionej refleksji dostajemy powtarzalne sentencje, które brzmią jak przedruk z poradnika motywacyjnego sprzed lat.

Lektura była męcząca. Przez większość czasu miałem wrażenie, że czytam książkę, której zakończenie znam od pierwszego rozdziału. Brak zaskoczenia, brak autentycznych emocji, brak intelektualnej uczciwości wobec czytelnika. W efekcie to pozycja, która bardziej irytuje, niż inspiruje.

Dla mnie — strata czasu.

„Człowiek, który bał się żyć” to książka, która aspiruje do miana głębokiej opowieści o sensie życia, odwadze i przemianie wewnętrznej, ale niestety pozostaje na poziomie boleśnie banalnych frazesów. To narracja skrojona według schematu motywacyjnej przypowieści, w której od pierwszych stron wiadomo dokładnie, dokąd wszystko zmierza — i jak zareaguje główny bohater w każdej...

Książkę czytałam w trudnym okresie mojego życia, więc byłam na nią dość otwarta. Tym bardziej żałuję, że mnie nie poruszyła. Momentami była przyzwoita, ale całościowo wydała mi się dość jałowa i banalna.

Autor porusza tematy, z którymi trudno się nie zgodzić wdzięczność, radość z prostych rzeczy, znaczenie relacji, odwaga w życiu. Problem w tym, że to są prawdy tak podstawowe, że czytając miałam raczej poczucie: „tak, ja to wszystko wiem”. I mimo że to mądre rzeczy, w tej formie zupełnie do mnie nie trafiały. Nie czułam ani świeżości, ani głębi, ani autentycznego poruszenia.

Duży problem miałam też z dialogami. Często brzmiały nienaturalnie bardziej jak fragment poradnika niż realna rozmowa między ludźmi. Zamiast dialogu czułam wykład. W prawdziwym życiu, gdyby ktoś mówił w taki sposób, prawdopodobnie po chwili bym się wyłączyła. Brakowało mi żywej dynamiki, napięcia, zwykłej ludzkiej niedoskonałości w rozmowach.

Dodatkowo zabieg narracyjny najpierw dystansowanie się od osobistego związku z historią, a na końcu ujawnienie, że to opowieść o ojcu autora był dla mnie mylący. Nie odebrałam tego jako ciekawego twistu, raczej jako niespójność.

To książka, która może być wartościowa dla osób na początku drogi rozwojowej. Dla mnie jednak była zbyt oczywista i zbyt dosłowna. Zabrakło mi czegoś, co naprawdę by mnie zatrzymało i poruszyło.

Książkę czytałam w trudnym okresie mojego życia, więc byłam na nią dość otwarta. Tym bardziej żałuję, że mnie nie poruszyła. Momentami była przyzwoita, ale całościowo wydała mi się dość jałowa i banalna.

Autor porusza tematy, z którymi trudno się nie zgodzić wdzięczność, radość z prostych rzeczy, znaczenie relacji, odwaga w życiu. Problem w tym, że to są prawdy tak...