Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wilczyce

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Akademia opowieści". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Agora SA
5,76 (34 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
3
7
6
6
15
5
5
4
2
3
2
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788326807794
liczba stron
320
język
polski
dodała
asia

"Wilczyce" to opowieść o dziewczynie, której życie nagle skręca w bok, w zaułek z którego tyle razy jej się udawało wygrzebać. Ale nie tym razem. Historia najtrudniejszej ucieczki w życiu, ucieczki przed sobą samym. A także nadziei pojawiającej się bez zapowiedzi. Inteligentna, z dystansem do świata, misternie skonstruowana fabuła, w której odnajdzie się każdy. Cała masa osób żyje z...

"Wilczyce" to opowieść o dziewczynie, której życie nagle skręca w bok, w zaułek z którego tyle razy jej się udawało wygrzebać. Ale nie tym razem.
Historia najtrudniejszej ucieczki w życiu, ucieczki przed sobą samym. A także nadziei pojawiającej się bez zapowiedzi. Inteligentna, z dystansem do świata, misternie skonstruowana fabuła, w której odnajdzie się każdy.

Cała masa osób żyje z przewidywania kryzysów - twierdzą, że zanim zaczną z nieba spadać żaby, to najpierw miesiącami wali grad wielkości kurzych jajek. Natalia widocznie musiała przegapić wszelkie ostrzeżenia, bo jej życie posypało się w jeden piątek. Odkrywa wtedy, że zdradza ją narzeczony. Robi to, co zrobiłaby większość z nas - ucieka od problemów.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Agora, 2012

źródło okładki: www.kulturalnysklep.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Aaaaa książek: 186

Panna w Wilczycach

Kobiety-wilczyce, drapieżne wojowniczki, tańczące i biegnące z wilkami? Nie, Wilczyce to nazwa miejscowości. Jak Wilko, z tamtejszymi pannami, zagubiona w dawnych czasach Arkadia. Panny zagmatwane w tęsknotach, miłościach i problemach, ale silne, oparte same w sobie. Pragnące mężczyzn, lecz istniejące również bez nich. W "Wilczycach" jest kilka takich pań. Główna bohaterka Natalia, jej matka Maria, przyjaciółka Alicja, inne przyjaciółki i kobiety obecne tylko we wspomnieniach.

Jest lato. Kojące lato jak w "Pannach z Wilka", rozbuchane i upalne jak u Schulza, błogosławione, gorące lato, już nigdy nie będzie takiego lata. Gdy podczas takiego lata dzieje się coś złego, dobrze pojechać na wieś. Do babci, kochającej bezwarunkowo, jak nikt na świecie. Do nagrzanych słońcem pierzyn, okna, w którym brzęczą muchy, okna, przez które można wyskoczyć wprost na trawę. Do domu z werandą, na wakacje do dziadka, bo gdzie było nam tak bezpiecznie jak tam?

Natalia ma narzeczonego oraz kilka przyjaciółek singielek. Ma też uwielbianego ojca i oschłą matkę, która nienawidzi jej z wzajemnością - a przynajmniej tak wydaje się Natalii. Gdy pewnego dnia życie dziewczyny wali się w gruzy, wyjeżdża do dziadków na wieś. Wraca myślami do czasów dzieciństwa, zbliża się do siebie samej i odkrywa rodzinną tajemnicę.

Wszystkie tropy, które prowadzą nas w rejony pogłębionej terapii psychologicznej, portretu współczesnych kobiet czy znanych dzieł kultury, są opakowane w przyjemne, lekkie czytadło....

Kobiety-wilczyce, drapieżne wojowniczki, tańczące i biegnące z wilkami? Nie, Wilczyce to nazwa miejscowości. Jak Wilko, z tamtejszymi pannami, zagubiona w dawnych czasach Arkadia. Panny zagmatwane w tęsknotach, miłościach i problemach, ale silne, oparte same w sobie. Pragnące mężczyzn, lecz istniejące również bez nich. W "Wilczycach" jest kilka takich pań. Główna bohaterka Natalia, jej matka Maria, przyjaciółka Alicja, inne przyjaciółki i kobiety obecne tylko we wspomnieniach.

Jest lato. Kojące lato jak w "Pannach z Wilka", rozbuchane i upalne jak u Schulza, błogosławione, gorące lato, już nigdy nie będzie takiego lata. Gdy podczas takiego lata dzieje się coś złego, dobrze pojechać na wieś. Do babci, kochającej bezwarunkowo, jak nikt na świecie. Do nagrzanych słońcem pierzyn, okna, w którym brzęczą muchy, okna, przez które można wyskoczyć wprost na trawę. Do domu z werandą, na wakacje do dziadka, bo gdzie było nam tak bezpiecznie jak tam?

Natalia ma narzeczonego oraz kilka przyjaciółek singielek. Ma też uwielbianego ojca i oschłą matkę, która nienawidzi jej z wzajemnością - a przynajmniej tak wydaje się Natalii. Gdy pewnego dnia życie dziewczyny wali się w gruzy, wyjeżdża do dziadków na wieś. Wraca myślami do czasów dzieciństwa, zbliża się do siebie samej i odkrywa rodzinną tajemnicę.

Wszystkie tropy, które prowadzą nas w rejony pogłębionej terapii psychologicznej, portretu współczesnych kobiet czy znanych dzieł kultury, są opakowane w przyjemne, lekkie czytadło. Pochłania się je wspaniale, ale... trochę szkoda, że jest tak krótkie, mało rozwinięte. Wydarzenia ściśnięte w wąskie ramy niewielkiej objętościowo książki toczą się szybko. Momentami brakuje czasu i oddechu na ich uzasadnienie i przygotowanie. Powieść ma w sobie jednak wielki potencjał. Rozbudza apetyt na więcej. Podsuwa fałszywe tropy - jedne rodem z romansideł, inne bardzo intrygujące - ale nie rozwija ich. Jest bardzo współczesna, świeża i babska. Nieoczywista, za krótka i dobra.           

=13pxAnna Rycaj

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (84)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6475
allison | 2014-02-25
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 25 lutego 2014

Podeszłam do tej książki sceptycznie, bo ostatnio mam niezbyt dobre doświadczenia z tego typu polską literaturą. Spotkała mnie miła niespodzianka, bo powieść - mimo iż powiela pewne schematy fabularne - wnosi też do treści lekki powiew świeżości, a poza tym jest napisana z polotem, co w tzw. babskich czytadłach należy do rzadkości.

Na początek - plusy.
Otóż akcja trzyma w napięciu, ale dotyczy to bardziej przeszłości i rodzinnych, skrzętnie skrywanych tajemnic niż bieżących wydarzeń.
Fabuła jest logiczna, nienaciągana (chociaż można by się przyczepić do pewnego epizodu dotyczącego dziadków głównej bohaterki).
Styl jest lekki, w pewnych fragmentach nawet błyskotliwy i na pewno stanowi atut (mimo iż można tu znaleźć i myślowe banały, na szczęście niezbyt liczne).
Bardzo spodobało mi się kilka cytatów, które nawet sobie zaznaczyłam:

"Kąty w kwadracie, pas startowy, mężczyźni - niektóre rzeczy są i pozostaną proste".

"Nienawidziła podróżowania w upale, uważała, że tak jak...

książek: 8453
beataj | 2013-05-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2013

Nie przekonała mnie do siebie :( Jakoś ciężko mi się ją czytało, coś w niej mi zgrzytało... Trudno, tak bywa

książek: 264
andziorek | 2013-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lutego 2013

Po kilku „cięższych” pozycjach książkowych nadeszła pora na chwilę wytchnienia… Literacki relaks nastąpił w trakcie czytania książki Anety Borowiec – redaktor naczelnej magazynu „Wysokie Obcasy Extra”. „Wilczyce” to udana opowieść o tym, co może przytrafić się każdej z nas, niezależnie od wieku czy zajmowanej pozycji społecznej.

Główną bohaterką jest Natalia – młoda, inteligentna kobieta; posiadająca oddaną przyjaciółkę, własne mieszkanie oraz narzeczonego, który pnie się po szczeblach prawniczej kariery. Patrząc z boku – wydaje się, że nic jej więcej do szczęścia nie potrzeba. Jednak nie wszystko jest takie idealne…

Przede wszystkim Natalia nie potrafi porozumieć się z matką. Ich kontakty ograniczają się do grzecznościowych zwrotów oraz rozmów o pogodzie. Między nimi nie istnieje żadna więź – wręcz przeciwnie – wydaje się, że zimne stosunki przepełnione są wzajemną nienawiścią… Nawet ojcu, którego dziewczyna kocha nad życie nie udaje się niczego zmienić w relacjach między...

książek: 293
MacochaKopciuszka | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, 2014

Niestety, książka ani mnie nie wciągnęła ani nie zainteresowała. Czytało się dość topornie. Historia, którą mogę spokojnie zamieścić między typową literaturą kobiecą (romans, nieszczęśliwa miłość, itp) a "poważniejszą" (zabójstwo, zagadka, tajemnica).

Przez pierwsze 100 stron akcja nie mogła się rozkręcić, później było niewiele lepiej. Choć ciekawiej. Pozycja napisana jakby na siłę. Wiele wątków ponaciąganych, mało wiarygodnych.

Podsumowując. Jesli ktoś waha się między tym tytulem, a jakimś innym warto sięgnąć po ten drugi. Może będzie on ciekawszy od "Wilczyc".

książek: 299
MOWA-LITER | 2013-04-10
Na półkach: Przeczytane

Wilczyce, czyli debiut prozatorski Anety Borowiec – redaktor naczelnej Wysokich Obcasów Extra, to dobry kawałek literatury dla kobiet. Jest tu trochę związkach, przyjaźni, zdradzie, odrzuceniu, a przede wszystkim – o rodzinie.

Natalia Niekomska pracuje jako archiwistka, ma narzeczonego, lubi planować i nienawidzi swojej matki: "Tysiące drobnych rzeczy złożyło się na ten wielki żywy pomnik nienawiści. Lekceważące milczenie, wzniosła obojętność, dystans nie do przekroczenia i pieszczoty przeznaczone jedynie dla psa układały się latami w to monumentalne dzieło." Jej kontakt z matką ogranicza się do bezosobowych krótkich rozmów odbywanych podczas niezręcznego czekania na powrót ojca: "Natalia od lat najciekawsze – i jedyne – dyskusje ze swoją matką toczyła w głowie. Tam podważała żelazną logikę jej milczenia, bezgłośnie zadawała mordercze ciosy i zbierała owocne żniwo swojej oczywistej przewagi." Przez całe dzieciństwo ojciec pozostawał dla Natalii namiastką normalnej rodziny, kiedy...

książek: 777
kolmanka | 2013-02-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 lutego 2013

Do książki podeszłam jak do typowej, relaksującej powieści obyczajowej, opowiadającej o młodej kobiecie, która poprzez nieoczekiwane zdarzenia w swoim życiu, pobłądziła i desperacko zaczyna poszukiwania swego własnego "ja". To co czekało na mnie w środku książki, okazało się pozytywnie zaskakującą niespodzianką. Debiutancka powieść Anety Borowiec bije na głowę sztampowe "obyczajówki" i niesie za sobą znacznie więcej niż klasyczne "goń za swymi marzeniami".

Niespełna 30 letnia Natalia wiedzie, jak jej się wydaje, ustabilizowane życie u boku wiecznie zapracowanego i wyniosłego narzeczonego. Dziewczyna ma także gromadę przyjaciółek, kochających dziadków oraz matkę, która jest jej zupełnym przeciwieństwem. Z początku zaczyna się stereotypowo. Natalia staje się świadkiem zdrady swego ukochanego Tomka z jedną z koleżanek i tym samym postanawia odpocząć od dotychczasowego życia i wyjeżdża na wieś, do Wilczyc, gdzie mieszkają jej dziadkowie. Jakby tego było mało senior rodu...

książek: 147
Leara | 2015-07-22

Słownictwo wzbogacone. Historia ciekawa na tyle by przeczytać ją do końca. Życie. Czasem za duży chaos moim skromnym zdaniem.
Mimo wszystko bohaterowie wzbudzają ogólną sympatię, fajnie zarysowane charaktery i całość bez większych udziwnień, momentami bawi a i wzrusza do łez. Można też z niej wyciągnąć mądrości życiowe.
Czy ktoś jeszcze pomyślał najpierw, że chodziło o wilczyce samice wilka? hahah

książek: 21
anerz | 2015-10-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 października 2015

Zaczyna się czytać dla zabicia czasu, ale z każdym rozdziałem książka chodzi swoimi ścieżkami, i w sumie to trudno przewidzieć, co za zakrętem. Ciekawość się wzmacnia, tempo rozkręca. Może ta historia z przeszłości przesadzona, ale wcale to nie przeszkadza. Dawno nie czytałam tak dobrej książki.

książek: 57
Supay | 2017-03-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 75
azw2 | 2017-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 października 2015
zobacz kolejne z 74 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd