Janusz Majewski

Teatr Sensacji „Kobra” był kultowym cyklem sensacyjnych telewizyjnych przedstawień teatralnych. 70 lat temu 6 lutego 1956 ruszyła machina sensacyjnej kobry, początkowo spektakli na żywo(wartkiej akcji towarzyszyły więc czasem niepożądane atrakcje, jak na przykład zapadnięty fotel pod Andrzejem Łapickim albo atak kaszlu Tadeusza Plucińskiego, dopiero od 1962 roku przedstawienia rejestrowano na taśmach.) i trwała do 1993 i ponownie od 2013. W latach 50. i 60. XX wieku jeden z najpopularniejszych polskich programów telewizyjnych(oczywiście był jeden kanał, potem dwa). W tym czasie 95 % widzów śledziło "Kobrę" i ulice wyludniały się w Polsce. Inicjatorką cyklu była redaktorka TVP - Illa Genachow, czwartek, legendarny wąż z czołówki zaprojektowany przez Eryka Lipińskiego, animacja Witolda Giersza, muzykę skomponował Francis Poulenc. Zaczeło się od „Zatrutych liter” Agathy Christie po „Było dziesięciu Murzynków” (dzisiaj tytuł "Było.ich dziesięciu" po 2020 roku oficjalnej zmianie prawnuka pisarki). Był to fenomen telewizji: oglądalność sięgała 95% widzów, a w 144 spektaklach padło… 400 trupów. Wśród filarów „Kobry” był Józef Słotwiński - „polski Hitchcock”, twórca ponad 100 spektakli. Cykl miał też swoje odmiany: sensacyjną i fantastyczną - i był prawdziwym „oknem na świat” w socrealizmie peereelu. Scenografia, rekwizyty, kostiumy, charakteryzacja i nazewnictwo rodem z zachodu, brytyjskie klimaty czy amerykańskie. Na ekranie pojawiały się największe gwiazdy polskiego teatru i filmu, m.in. Krzysztof Chamiec, Edmund Fetting, Edward Dziewoński, Wiesław Gajos, Roman Wilhelmi, Emil Karewicz, Irena Kwiatkowska, Aleksandra Śląska, Andrzej Łapicki i inni. W jubileuszowym 2026 roku Teatr Telewizji pokaże premiery: „Wnuczkę Picassa” Juliusza Machulskiego oraz „Wszystko czerwone” Joanny Chmielewskiej w reżyserii Krystyny Jandy. "Rzeczywistość nas męczyła, nudziła, mierziła", przyznawał Janusz Majewski, tłumacząc popularność czwartkowych wieczorów z "Kobrą". Zainteresowanie zbrodnią i występkiem było dla władzy podejrzane, więc w przypadku "Kobry" wskutek interwencji funkcjonariuszy Komitetu Centralnego po 1960 roku zmniejszono liczbę premier – kryminalne czwartki emitowano nie cztery, a dwa razy w miesiącu. W treść sztuk ingerowała też niekiedy cenzura. 70 LAT TEATRU SENSACJI KOBRA "Upiór w kuchni' – spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Janusza Majewskiego z 1976 roku na podstawie sztuki Patricka G. Clarka pod tym samym tytułem. Spektakl pokazano w cyklu Teatr Sensacji "Kobra". Premiera 10 czerwca 1976 Komedia przypomina fabułą słynną, czarną komedię – "Arszenik i stare koronki" Josepha Kesselringa(film z Cary Grantem polecam). Obie ekranizacje "Upiora w kuchni" (wersja z 1976 i 1993 roku),łączą dwie osoby, osoba reżysera, postać aktora Wiktora Zborowskiego. W spektaklu z 1976 zagrał on Sierżanta Griggsona, a w wersji z 1993 – Inspektora Hunta. Zofia Mrozowska jako Laura Collins Grażyna Staniszewska jako Cynthia Collins Roman Wilhelmi jako Mike Speely Jan Machulski jako Inspektor Hunt Marek Walczewski jako Komisarz Fuddler Włodzimierz Boruński jako lekarz sądowy Wiktor Zborowski jako sierżant Griggson" "Upiór w kuchni – spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Janusza Majewskiego z 1993 na podstawie sztuki Patricka G. Clarka pod tym samym tytułem. Remake ekranizacji tego samego reżysera z 1976 ("Upiór w kuchni".) Irena Kwiatkowska jako Laura Collins Hanna Śleszyńska jako Cynthia Collins Leonard Pietraszak jako Mike Speely Wiktor Zborowski jako Inspektor Hunt Marek Kondrat jako Barman Bob Krzysztof Kowalewski jako Komisarz Fuddler Marek Bargiełowski jako Pastor Sheppard Paweł Wawrzecki jako Marcus Stanisław Brudny jako lekarz sądowy Andrzej Butruk jako sierżant Griggson" Patrick G. Clark to pseudonim Janusza Majewskiego (1931-2024) – reżysera filmowego (m.in. „Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię”) i teatralnego, pisarza i dramatopisarza. Laura i Cynthia Collins (dystyngowana matka i jej sympatyczna dorosła córka) na obrzeżach miasta prowadziły niewielki pensjonat o nazwie „Lotus”. Przyjmowały do niego tylko samotnych ludzi. Ich patentem na zbrodnię było mordowanie gości z wykorzystaniem „upiora” odgrywanego nocami przez matkę. W związku z podejrzanie dużą liczbą zgonów na terenie pensjonatu, sprawą zainteresowała się policja. Śledztwo prowadził inspektor Hunt. Jego przełożony – komisarz Fuddler – nieznany paniom Collins, wpadł na pomysł, że uda się do „Lotusa” w charakterze gościa … Scenografia, kostiumy, charakteryzacje i gra aktorska obu spektakli na wysokim poziomie. Tajemnica pensjonatu i uroczych właścicielek, dialogi dostarczają zaskakujące zwroty akcji i rozwiązanie....