Zwykłe niezwykłe życie

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,03 (155 ocen i 38 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
11
8
38
7
51
6
26
5
12
4
7
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308048887
liczba stron
284
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Saga rodzinna opowiadająca o tajemnicach, które wiążą ludzkie losy, o miłości, zdradach, silnych kobietach i mężczyznach z fantazją. Motorem powieściowych zdarzeń są uczucia i emocjonalna gwałtowność. Nie może zabraknąć również zwierząt, które często wypełniają uczuciową pustkę po stracie bliskich. Zwykłe niezwykłe życie to: "historia ludzi, którzy mimo bardzo wielu życiowych trudności nie...

Saga rodzinna opowiadająca o tajemnicach, które wiążą ludzkie losy, o miłości, zdradach, silnych kobietach i mężczyznach z fantazją. Motorem powieściowych zdarzeń są uczucia i emocjonalna gwałtowność. Nie może zabraknąć również zwierząt, które często wypełniają uczuciową pustkę po stracie bliskich. Zwykłe niezwykłe życie to: "historia ludzi, którzy mimo bardzo wielu życiowych trudności nie stali się kanaliami. Umieli dochować tajemnicy i gdy nie mieli kogo kochać, to kochali gęś".

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2012

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
pheosia książek: 1404

Zwykła niezwykła książka

Książka Doroty Sumińskiej to opowieść o życiu zwykłym i niezwykłym, czyli takim, jakie wiedzie większość z nas. Jest w nim miejsce na miłość i przyjaźń, sytuacje zabawne, radosne i smutne, problemy i rodzinne tragedie, tajemnice oraz niewyjaśnione historie z przeszłości… A takie ma chyba każda rodzina. No, może nie w każdej rodzinie roi się od zwierząt, od psów począwszy, na tresowanych gęsiach skończywszy. Ale trudno się temu dziwić, skoro autorka książki jest z wykształcenia weterynarzem. Swoją zoologiczną pasję Dorota Sumińska wyraża także literacko, pisząc poradniki dotyczące zwierząt oraz powieści, na kartach których mieszka mnóstwo czworonogów i jeszcze więcej skrzydlatych stworzeń.

Rozczaruje się czytelnik, który szuka książki wciągającej, porywającej wartką akcją czy intrygującą wielką tajemnicą. To raczej saga rodzinna, choć niewielkiej objętości, opowiadająca historię Anieli, Wacka, Mańci, Wandy i Wandzi oraz kilku innych osób. Ich losy splatają się, przecinają jak to na mapie życia bywa, rozchodzą i komplikują podczas wojennej zawieruchy, by znowu się spleść ze starymi ścieżkami i związać z całkiem nowymi osobami. W domu bohaterów pojawiają się liczne zwierzęta, które grają tutaj istotne role. Mamy gęś która zamiast obiadem, staje się najwierniejszą przyjaciółką pana domu, dwie sowy, gołębie, psy, a nawet… niedźwiadka. Dzięki temu powieść nabiera nietypowego charakteru, staje się zabawna i zaskakująca, a jednocześnie domowa i pełna ciepła. Bo, jeśli stosunek...

Książka Doroty Sumińskiej to opowieść o życiu zwykłym i niezwykłym, czyli takim, jakie wiedzie większość z nas. Jest w nim miejsce na miłość i przyjaźń, sytuacje zabawne, radosne i smutne, problemy i rodzinne tragedie, tajemnice oraz niewyjaśnione historie z przeszłości… A takie ma chyba każda rodzina. No, może nie w każdej rodzinie roi się od zwierząt, od psów począwszy, na tresowanych gęsiach skończywszy. Ale trudno się temu dziwić, skoro autorka książki jest z wykształcenia weterynarzem. Swoją zoologiczną pasję Dorota Sumińska wyraża także literacko, pisząc poradniki dotyczące zwierząt oraz powieści, na kartach których mieszka mnóstwo czworonogów i jeszcze więcej skrzydlatych stworzeń.

Rozczaruje się czytelnik, który szuka książki wciągającej, porywającej wartką akcją czy intrygującą wielką tajemnicą. To raczej saga rodzinna, choć niewielkiej objętości, opowiadająca historię Anieli, Wacka, Mańci, Wandy i Wandzi oraz kilku innych osób. Ich losy splatają się, przecinają jak to na mapie życia bywa, rozchodzą i komplikują podczas wojennej zawieruchy, by znowu się spleść ze starymi ścieżkami i związać z całkiem nowymi osobami. W domu bohaterów pojawiają się liczne zwierzęta, które grają tutaj istotne role. Mamy gęś która zamiast obiadem, staje się najwierniejszą przyjaciółką pana domu, dwie sowy, gołębie, psy, a nawet… niedźwiadka. Dzięki temu powieść nabiera nietypowego charakteru, staje się zabawna i zaskakująca, a jednocześnie domowa i pełna ciepła. Bo, jeśli stosunek do zwierząt ma mówić o charakterze człowieka, to o bohaterach "Zwykłego niezwykłego życia" można mówić tylko pozytywnie.

Chociaż mnie, przyrodnikowi wychowanemu w domu zawsze pełnym czworonogów, a okazjonalnie nawet mówiących papug, taka książka przypadła do gustu, mam świadomość, że wielu osobom się nie spodoba. I to z tych samych względów, dla których ja ją polubiłam. Z pewnością część czytelników uzna, że zbyt wiele zwierząt przewija się przez stronice tej powieści i będzie z niesmakiem marszczyć nosy na myśl o gęsi mieszkającej w kuchni, płomykówkach nocujących w gabinecie czy brunatnym misiu śpiącym w małżeńskim łożu. Mam jednak nadzieję, że większość odbiorców doceni subtelny humor i pomysłowość autorki, która wszystkie te stworzenia wplata w rodzinne losy jakby mimochodem… Ot, taka gęś przyprowadzona przez Józefa wracającego z wojennej zawieruchy, ku chwilowej radości żony. Dlaczego chwilowej? Bo na pytanie Wandy, co stało się z jego obrączką, Józef odpowie, że "to jest moja obrączka" i wskaże gęś. Nie, gęś nie połknęła obrączki, ale została za nią kupiona. Ma na imię Kasia. I, oczywiście, nie wolno jej zjeść. Przyjaciół się nie je. A sowy? Te trafią do Wacka przypadkiem, zagnieżdżą się w jego gabinecie i zostaną tajemnicą, do której dopuści jedynie teścia – Józefa.

Nie można odmówić Dorocie Sumińskiej lekkości pióra. Autorka czaruje nas nie tylko barwnymi opowieściami o czworonożnych i pierzastych domownikach, ale też urokliwym w swojej prostocie językiem i narracją, która subtelnie wciąga czytelnika w tę rodzinną historię i każe w niej uczestniczyć, przeżywając wzruszenia, radości i smutki wraz z bohaterami. Jak w rodzinie, tej książkowej, która podczas lektury staje się naszą własną. Trudno nie polubić tej książki i jej bohaterów. Trudno także pozbyć się myśli, że tak mogła się ułożyć rodzinna historia każdego z nas. Jak to w życiu, które przecież jest zwykłe i niezwykłe zarazem. Zupełnie tak, jak książka Doroty Sumińskiej.

Katarzyna Morondel

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (38)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 320
Paulina | 2016-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2016

Powieść o losach rodziny i ich przeżyciach.Książka oszczędna w opisy.Mnie bardzo się podobała.

książek: 115
Jagoda Wełniak | 2016-08-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2016 rok

"Po wojnie ludzie łatwiej przyjmowali do wiadomości niezwykłe zdarzenia. Mniej się dziwili, bo wszystko, czego się napatrzyli, i tak przekraczało wyobrażenia normalnego człowieka."

"Wanda nie ustąpiła ani o centymetr. Tego właśnie trzeba było, aby Agata uznała ją za niegroźną. W końcu boją się tylko winni , a gęsi o tym wiedzą."

książek: 1090
Mollinka_90 | 2016-08-03
Na półkach: Przeczytane, Zwierzęta
Przeczytana: 2015 rok

Z Dorotą Sumińską zetknęłam się, oglądając w telewizji jej program "Zwierzowiec". Jej pasjonujące opowieści o czworonożnych przyjaciołach zapadły mi w pamięć. Kiedy okazało się, że napisała również powieść, nie trzeba mnie było do niej specjalnie zachęcać i nie zawiodłam się.
Objętościowo niewielką książeczkę, zawierającą sagę kilku pokoleniowej rodziny, pochłonęłam w jeden ciepły letni wieczór. To urocza opowieść o zwyczajnej egzystencji zwykłych ludzi, którą urozmaicają nasi mniejsi bracia, czyli nieodłączne w domu zwierzęta, przydające życiu rodziny tytułowej niezwykłości.
Bo czasem tak jest, że lepiej czujemy się wśród zwierząt niż wśród ludzi... Choć one nie rozumieją naszej mowy i nie odpowiedzą nam słowami, swoją obecnością koją ból czy tęsknotę. Wiernie trwają przy naszym boku, są niemymi świadkami naszych wzlotów i upadków.
Ta książka to mądra opowieść, z której wszyscy możemy coś dla siebie uszczknąć. Polecam ją zatem nie tylko miłośnikom zwierząt.

książek: 1167
havrankowa | 2016-04-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 kwietnia 2016

To moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Doroty. Mam ochotę na więcej...

książek: 1012
zlatawiecz | 2015-12-27
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 30 października 2015

"Zwykłe, niezwykłe życie" jest książką tak zwykłą, że wręcz niezwykłą. Jest to historia o życiu, które różne kłody pod nogi nam rzuca. Podobne historie mógłby napisać każdy, kto już coś w życiu przeżył lub po prostu umie słuchać.
Zwykła? Więc czemu nie ma więcej takich książek, o życiu z dnia na dzień, z pokolenia na pokolenie? Ludziom chyba się wydaje, że te zwykłe historie nie są warte by je spisywać, że nikt tego nie przeczyta. Jednak ta książka powstała i bardzo się z tego cieszę, bo razem z mamą mogłyśmy zanurzyć się w historii, która nie koloryzuje i nie stawia w poczuciu oczekiwania, że coś się wydarzy, a mimo to chce się ją czytać.

Polecam tym, którym nie przeszkadza zwyczajność, ta książka jest niezwykła, tak jak życie każdego człowieka z osobna:)

książek: 444
vixen39 | 2015-10-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 czerwca 2015

Na samą myśl o tej książce robi mi się miło. Pani Dorota tak uroczo przeplata nasz swiat zwierzętami- to taki znak szczególny " zboczenie zawodowe":).
Poza tym, że czyta się przyjemnie, dowiadujemy się czegoś o naszych braciach mniejszych, do tego trochę historii w tle.
JAk zwykle przyjemna lektura.

książek: 2314
liaguszka | 2015-08-07
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 07 sierpnia 2015

Bardzo lubię panią Sumińską. Bardzo podobały mi się książki dotychczas przeczytane. Ta niestety, nie zachwyciła mnie. Była, że tak powiem... zbyt siermiężna. Ale mimo to czytało się "łatwo i przyjemnie".

książek: 313
molli1983 | 2015-06-08
Przeczytana: 07 czerwca 2015

Przyjemne czytało, idealne żeby trochę odpocząć od kryminałów. Rodzinna opowieść która wciąga podczas czytania.

książek: 1676
Besia | 2015-05-26
Przeczytana: 26 maja 2015

Jestem naprawdę zaskoczona wrażliwością tej autorki i jej wspaniałą wyobraźnią. Wiem, że jestem całkowicie stronnicza w swej opinii - oceniam powieść jako rewelacyjną, bo DLA MNIE JEST REWELACYJNA. Dokładnie tak mi w duszy gra - znalazłam pokrewną sobie istotę, jeśli chodzi o stosunek do zwierząt.
Małe ale , co do stylistyki - osobiście wolę bardziej bogatą narrację i rozbudowane zdania. niemniej jednak powieść pochłonęłam, bardzo się wzruszyłam i na pewno nie jest to moje ostatnie spotkanie z tą autorką.

książek: 2649
Monika | 2015-01-26
Przeczytana: 19 stycznia 2015

Bardzo cenię książki-poradniki o zwierzętach pani Doroty, jednak to Jej powieści uwielbiam najbardziej. "Zwykłe niezwykłe życie" to historia ludzi i zwierząt, ich wzajemne posplatane losy. Książkę dosłownie wchłonęłam, zatraciłam się w niej bez reszty i uprzejmie proszę o więcej :)
Oczywiście polecam.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd