7,01 (153 ocen i 38 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
10
8
37
7
51
6
26
5
12
4
7
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308048887
liczba stron
284
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Saga rodzinna opowiadająca o tajemnicach, które wiążą ludzkie losy, o miłości, zdradach, silnych kobietach i mężczyznach z fantazją. Motorem powieściowych zdarzeń są uczucia i emocjonalna gwałtowność. Nie może zabraknąć również zwierząt, które często wypełniają uczuciową pustkę po stracie bliskich. Zwykłe niezwykłe życie to: "historia ludzi, którzy mimo bardzo wielu życiowych trudności nie...

Saga rodzinna opowiadająca o tajemnicach, które wiążą ludzkie losy, o miłości, zdradach, silnych kobietach i mężczyznach z fantazją. Motorem powieściowych zdarzeń są uczucia i emocjonalna gwałtowność. Nie może zabraknąć również zwierząt, które często wypełniają uczuciową pustkę po stracie bliskich. Zwykłe niezwykłe życie to: "historia ludzi, którzy mimo bardzo wielu życiowych trudności nie stali się kanaliami. Umieli dochować tajemnicy i gdy nie mieli kogo kochać, to kochali gęś".

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2012

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
pheosia książek: 1404

Zwykła niezwykła książka

Książka Doroty Sumińskiej to opowieść o życiu zwykłym i niezwykłym, czyli takim, jakie wiedzie większość z nas. Jest w nim miejsce na miłość i przyjaźń, sytuacje zabawne, radosne i smutne, problemy i rodzinne tragedie, tajemnice oraz niewyjaśnione historie z przeszłości… A takie ma chyba każda rodzina. No, może nie w każdej rodzinie roi się od zwierząt, od psów począwszy, na tresowanych gęsiach skończywszy. Ale trudno się temu dziwić, skoro autorka książki jest z wykształcenia weterynarzem. Swoją zoologiczną pasję Dorota Sumińska wyraża także literacko, pisząc poradniki dotyczące zwierząt oraz powieści, na kartach których mieszka mnóstwo czworonogów i jeszcze więcej skrzydlatych stworzeń.

Rozczaruje się czytelnik, który szuka książki wciągającej, porywającej wartką akcją czy intrygującą wielką tajemnicą. To raczej saga rodzinna, choć niewielkiej objętości, opowiadająca historię Anieli, Wacka, Mańci, Wandy i Wandzi oraz kilku innych osób. Ich losy splatają się, przecinają jak to na mapie życia bywa, rozchodzą i komplikują podczas wojennej zawieruchy, by znowu się spleść ze starymi ścieżkami i związać z całkiem nowymi osobami. W domu bohaterów pojawiają się liczne zwierzęta, które grają tutaj istotne role. Mamy gęś która zamiast obiadem, staje się najwierniejszą przyjaciółką pana domu, dwie sowy, gołębie, psy, a nawet… niedźwiadka. Dzięki temu powieść nabiera nietypowego charakteru, staje się zabawna i zaskakująca, a jednocześnie domowa i pełna ciepła. Bo, jeśli stosunek...

Książka Doroty Sumińskiej to opowieść o życiu zwykłym i niezwykłym, czyli takim, jakie wiedzie większość z nas. Jest w nim miejsce na miłość i przyjaźń, sytuacje zabawne, radosne i smutne, problemy i rodzinne tragedie, tajemnice oraz niewyjaśnione historie z przeszłości… A takie ma chyba każda rodzina. No, może nie w każdej rodzinie roi się od zwierząt, od psów począwszy, na tresowanych gęsiach skończywszy. Ale trudno się temu dziwić, skoro autorka książki jest z wykształcenia weterynarzem. Swoją zoologiczną pasję Dorota Sumińska wyraża także literacko, pisząc poradniki dotyczące zwierząt oraz powieści, na kartach których mieszka mnóstwo czworonogów i jeszcze więcej skrzydlatych stworzeń.

Rozczaruje się czytelnik, który szuka książki wciągającej, porywającej wartką akcją czy intrygującą wielką tajemnicą. To raczej saga rodzinna, choć niewielkiej objętości, opowiadająca historię Anieli, Wacka, Mańci, Wandy i Wandzi oraz kilku innych osób. Ich losy splatają się, przecinają jak to na mapie życia bywa, rozchodzą i komplikują podczas wojennej zawieruchy, by znowu się spleść ze starymi ścieżkami i związać z całkiem nowymi osobami. W domu bohaterów pojawiają się liczne zwierzęta, które grają tutaj istotne role. Mamy gęś która zamiast obiadem, staje się najwierniejszą przyjaciółką pana domu, dwie sowy, gołębie, psy, a nawet… niedźwiadka. Dzięki temu powieść nabiera nietypowego charakteru, staje się zabawna i zaskakująca, a jednocześnie domowa i pełna ciepła. Bo, jeśli stosunek do zwierząt ma mówić o charakterze człowieka, to o bohaterach "Zwykłego niezwykłego życia" można mówić tylko pozytywnie.

Chociaż mnie, przyrodnikowi wychowanemu w domu zawsze pełnym czworonogów, a okazjonalnie nawet mówiących papug, taka książka przypadła do gustu, mam świadomość, że wielu osobom się nie spodoba. I to z tych samych względów, dla których ja ją polubiłam. Z pewnością część czytelników uzna, że zbyt wiele zwierząt przewija się przez stronice tej powieści i będzie z niesmakiem marszczyć nosy na myśl o gęsi mieszkającej w kuchni, płomykówkach nocujących w gabinecie czy brunatnym misiu śpiącym w małżeńskim łożu. Mam jednak nadzieję, że większość odbiorców doceni subtelny humor i pomysłowość autorki, która wszystkie te stworzenia wplata w rodzinne losy jakby mimochodem… Ot, taka gęś przyprowadzona przez Józefa wracającego z wojennej zawieruchy, ku chwilowej radości żony. Dlaczego chwilowej? Bo na pytanie Wandy, co stało się z jego obrączką, Józef odpowie, że "to jest moja obrączka" i wskaże gęś. Nie, gęś nie połknęła obrączki, ale została za nią kupiona. Ma na imię Kasia. I, oczywiście, nie wolno jej zjeść. Przyjaciół się nie je. A sowy? Te trafią do Wacka przypadkiem, zagnieżdżą się w jego gabinecie i zostaną tajemnicą, do której dopuści jedynie teścia – Józefa.

Nie można odmówić Dorocie Sumińskiej lekkości pióra. Autorka czaruje nas nie tylko barwnymi opowieściami o czworonożnych i pierzastych domownikach, ale też urokliwym w swojej prostocie językiem i narracją, która subtelnie wciąga czytelnika w tę rodzinną historię i każe w niej uczestniczyć, przeżywając wzruszenia, radości i smutki wraz z bohaterami. Jak w rodzinie, tej książkowej, która podczas lektury staje się naszą własną. Trudno nie polubić tej książki i jej bohaterów. Trudno także pozbyć się myśli, że tak mogła się ułożyć rodzinna historia każdego z nas. Jak to w życiu, które przecież jest zwykłe i niezwykłe zarazem. Zupełnie tak, jak książka Doroty Sumińskiej.

Katarzyna Morondel

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (443)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 940
Mollinka_90 | 2016-08-03
Na półkach: Zwierzęta, Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok

Z Dorotą Sumińską zetknęłam się, oglądając w telewizji jej program "Zwierzowiec". Jej pasjonujące opowieści o czworonożnych przyjaciołach zapadły mi w pamięć. Kiedy okazało się, że napisała również powieść, nie trzeba mnie było do niej specjalnie zachęcać i nie zawiodłam się.
Objętościowo niewielką książeczkę, zawierającą sagę kilku pokoleniowej rodziny, pochłonęłam w jeden ciepły letni wieczór. To urocza opowieść o zwyczajnej egzystencji zwykłych ludzi, którą urozmaicają nasi mniejsi bracia, czyli nieodłączne w domu zwierzęta, przydające życiu rodziny tytułowej niezwykłości.
Bo czasem tak jest, że lepiej czujemy się wśród zwierząt niż wśród ludzi... Choć one nie rozumieją naszej mowy i nie odpowiedzą nam słowami, swoją obecnością koją ból czy tęsknotę. Wiernie trwają przy naszym boku, są niemymi świadkami naszych wzlotów i upadków.
Ta książka to mądra opowieść, z której wszyscy możemy coś dla siebie uszczknąć. Polecam ją zatem nie tylko miłośnikom zwierząt.

książek: 2722
8_oclock | 2014-07-25
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 23 lipca 2014

Tytuł trafnie oddaje treść powieści, lubię oszczędny styl autorki, koncentrujący się na faktach, ale od połowy książka mnie zmęczyła. Poczułam się przytłoczona nadmiarem pokoleń i komplikacji w życiu.

Okładka wymowna, jest to zapewne gęś Kasia (członek rodziny), podekscytowana przelatującym nad nią kluczem gęsi. To drobiazg, ale w sylwetkach lecących ptaków nijak nie mogę dopatrzyć się gęsi.

książek: 2660
Monika | 2015-01-26
Przeczytana: 19 stycznia 2015

Bardzo cenię książki-poradniki o zwierzętach pani Doroty, jednak to Jej powieści uwielbiam najbardziej. "Zwykłe niezwykłe życie" to historia ludzi i zwierząt, ich wzajemne posplatane losy. Książkę dosłownie wchłonęłam, zatraciłam się w niej bez reszty i uprzejmie proszę o więcej :)
Oczywiście polecam.

książek: 677

Dorota Sumińska napisała dobrą powieść o życiu zwykłych ludzi. Ale czy ta historia była taka jak wszystkie? Nie. Jest niezwykła, bo takie jest życie każdego człowieka. Znajdziemy tu wiele tajemnic, intryg, miłości prawdziwej, ludzkiej i zwierzęcej. Tu codziennością są rozmowy ze zwierzętami. Psy, gęsi, sowy... To nie wszystkie zwierzęta, które towarzyszą w nowym życiu tej rodziny.


Spodobał mi się prosty i lekki język, jakim uraczyła tę książkę pisarka. Sprawia on, że czyta się ją szybko, bez zbędnych przerw. Nie ma tu akcji, którą wiele moli książkowych poszukuje. Z przyjemnością poznawałam Anielę, Wacka, Wandę, Mańcię i... Wandzię. Dziecko, które jest tajemnicą od samego początku. Można rzec, że taką książkę może napisać każdy. Ale czy tak jest naprawdę? Czy każdy z nas byłby w stanie opisać zwykłą niezwykłą historię ludzi tak, aby przyciągała i nie pozwoliła odłożyć jej na bok? Trzeba przyznać, że Pani Dorota dobrze wywiązała się ze swojego zadania. A na dodatek wplotła w...

książek: 23
Cheri | 2014-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Dawno nie czytalam tak pozytywnej, tak przyjemnej, ujmujacej i zwykło-niezwykłej ksiązki, jak ta.
Jeśli ktos zapyta o czym jest powieść Sumińskiej to powiem, że o życiu i będzie to jak najbardziej poprawna i trafna odpowiedź!
Nie ma tu wartkiej akcji, nie ma tu jakiegoś wiodącego problemu, ba! nie ma tu nawet punktu kulminacyjnego... Jest za to odrobiona dramatu, troche wiecej komedii, szczypta kryminału i dużo ŻYCIA. Tego codziennego. Ah! I zwierząt... takich bardzo nie-domowych:)
Jeśli wiec ktos nie kocha braci mniejszych, to nie powinien sięgac po Zwykle Niezwykle Życie, bo sie zawiedzie i wyda książce niesłuszną recenzję. Mam jednak nadzieje, ze jak juz ktos chwyci za powiesc, to zrobi to po uprzednim zapoznaniu sie z tematem, a mianowicie samą autorką. Dorota Sumińska jest bowiem lekarzem weterynarii, a nawet zwierzecym psychologiem. Wiec jesli to drugie kogos nie oburza, nie irytuje i nie wzbudza niechęci - prosze śmiało chwytac za ksiażkę.
Zwykle niezwykle życie czyta sie...

książek: 72
Izabela | 2014-03-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 marca 2013

Wystawiam ocenę bardzo dobrą ze względu na to, że dawno tak nie wzruszyłam się podczas czytania książki. Do pewnego etapu powieści skłonna byłabym raczej wystawić ocenę dobrą, szczególnie, że zirytowało mnie jedno gwałtowne przyspieszenie fabuły (ci, którzy czytali, będą wiedzieli, co co chodzi, a pozostałym nie będę psuć lektury z uwagi na istotną informację zawartą w ów fragmencie). Zakończenie powieści wydaje mi się bardzo uproszczone. Właściwie od początku poznania się dwójki bohaterów wiedziałam, że bez względu na wszystko tak będzie wyglądał finał. Miałam nadzieję, że jednak do tego nie dojdzie, bo uznałam, że zbanalizowałoby to powieść. Wszystko skończyło się wręcz jak w bajce, a w życiu rzadko tak bywa. Ale może czasem tego nam brakuje? Mnie na pewno brakowało wzruszenia lekturą i ta książka mi je zapewniła.

książek: 2986
Anna | 2015-01-02
Przeczytana: 02 stycznia 2015

Wspaniała książka. Czyta się jednym tchem, nie sposób się oderwać. Autorka nakreśliła wyraziste postaci, cudownie opisała ich życie, emocje, historię. Dodatkowo miód dla duszy dla miłośników zwierząt wszelakich. Gorąco polecam!

książek: 1385
Besia | 2015-05-26
Przeczytana: 26 maja 2015

Jestem naprawdę zaskoczona wrażliwością tej autorki i jej wspaniałą wyobraźnią. Wiem, że jestem całkowicie stronnicza w swej opinii - oceniam powieść jako rewelacyjną, bo DLA MNIE JEST REWELACYJNA. Dokładnie tak mi w duszy gra - znalazłam pokrewną sobie istotę, jeśli chodzi o stosunek do zwierząt.
Małe ale , co do stylistyki - osobiście wolę bardziej bogatą narrację i rozbudowane zdania. niemniej jednak powieść pochłonęłam, bardzo się wzruszyłam i na pewno nie jest to moje ostatnie spotkanie z tą autorką.

książek: 405
Kasiacyp | 2014-02-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lutego 2014

Ciekawa i ciepła powieść obyczajowa. Pełna uczuć, zawiłości ludzkiego życia i miłości do zwierząt. Interesujące tło historyczne, sięgające czasów II wojny światowej, aż po czasy współczesne. Bardzo przyjemna lektura.

książek: 2194
liaguszka | 2015-08-07
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 07 sierpnia 2015

Bardzo lubię panią Sumińską. Bardzo podobały mi się książki dotychczas przeczytane. Ta niestety, nie zachwyciła mnie. Była, że tak powiem... zbyt siermiężna. Ale mimo to czytało się "łatwo i przyjemnie".

zobacz kolejne z 433 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd