Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Chorwacka przystań

Chorwacka przystań

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
liczba stron
552
język
polski
typ
papier
dodała
Barbara
6,59 (157 ocen i 38 opinii)

Opis książki

Romantyczna opowieść o niezrealizowanych planach, tęsknocie i o tym, że wieczna miłość istnieje naprawdę. Anna, jako korespondentka ogólnopolskiej gazety, wyjeżdża do Chorwacji, by relacjonować wojnę bałkańską. Jest mężatką, ale nie potrafi okiełznać rodzącego się uczucia i zakochuje się w Blażu – chorwackim fotoreporterze wojennym. Czeka ją trudna decyzja. Postanawia porzucić Jerzego, ale po po...

Romantyczna opowieść o niezrealizowanych planach, tęsknocie i o tym, że wieczna miłość istnieje naprawdę.

Anna, jako korespondentka ogólnopolskiej gazety, wyjeżdża do Chorwacji, by relacjonować wojnę bałkańską. Jest mężatką, ale nie potrafi okiełznać rodzącego się uczucia i zakochuje się w Blażu – chorwackim fotoreporterze wojennym. Czeka ją trudna decyzja. Postanawia porzucić Jerzego, ale po powrocie do Polski miłość do Blaża staje w szranki z oczekiwaniami rodziny, ze zwykłą codziennością i… pewną niespodziewaną nowiną. Anna podejmuje trudną decyzję o pozostaniu w Polsce. Dwadzieścia lat później jej córka Weronika stanie przed podobnym wyborem. Zrządzenie losu sprawi, że Anna jeszcze raz wybierze się do Chorwacji – do miejsca, z którym wiążą się najpiękniejsze wspomnienia z jej młodości…

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/Chorwacka_przystan-p-30806-1-30-.html

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Chorwacka_przystan-p-30806-1-30-.html

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 881
boziaczek | 2012-09-22
Na półkach: Przeczytane

Nie myślałam, że ta książka tak bardzo mi się spodoba... Nie wiedziałam, że po jej przeczytaniu będę miała tak wielką ochotę wybrać się do Chorwacji, by na własne oczy zobaczyć te przepiękne krajobrazy, poznać ciekawe smaki i ludzi, tak jak zrobiły to dwie główne bohaterki, Anna i jej córka.
Powieść Anny Karpińskiej jest napisana świetnym językiem, niezwykle dynamicznym, akcja nie pozwala się oderwać czytelnikowi ani na chwilę. Nie jest to tylko historia o prawdziwej miłości, to także opowieść o trudnych wyborach w życiu, takich , po których nigdy nie wiadomo do końca, czy zrobiło się dobrze; takich, które zawsze kogoś skrzywdzą...
Podziwiam Annę za jej postawę, za jej wybór pozostania z mężem. Podziwiam również Weronikę za podjęcie trudnej decyzji, mimo, że nie może być pewna czy jest ona słuszna.
Zachęcam do przeczytania książki Anny Karpińskiej. Ja jestem zachwycona i na pewno do niej wrócę. No i jeszcze ten niesamowity klimat Chorwacji:) Polecam!

książek: 3568
kajsa | 2012-09-02
Przeczytana: 02 września 2012

"Dla Any,która dała mi życie,nie wiedząc,że jednocześnie je odbiera"

Polska dziennikarka,Anna Jakubiec,wyjeżdża do ogarniętej wojną domową Chorwacji jako korespondent.Z lotniska odbiera ją kolega po fachu,przystojny Blaż,który w bardzo szybkim czasie wywraca do góry nogami uporządkowany małżeński świat bohaterki. Anna traci dla niego serce.Spędzają ze sobą pół roku pięknych,romantycznych,często niebezpiecznych chwil na tle dramatycznych wydarzeń i malowniczych krajobrazów Chorwacji.
Anna leci do Warszawy,tylko na chwilę. Chce uregulować życiowe sprawy i wrócić do Blaża i nowego życia. Tak się jednak nie staje.Na miejscu,w Warszawie,nie umie zdobyć się na podjęcie ostatecznej decyzji,odkłada ja na później,aż w końcu zachodzi w ciążę.Rodzi córkę,później dwóch chłopców.Codzienne obowiązki bez reszty ją pochłaniają,przez wiele lat nie pracuje zawodowo,skupia się na dzieciach i domu. Czy jest szczęśliwa?
Łącznikiem z dawnym światem są listy od Blaża,w których zapewnia o swej bezgranicznej...

książek: 1350
detektywmonk | 2014-10-23
Na półkach: Przeczytane

Kiedyś bardzo interesowali mnie chorwaccy ustasze.Ale teraz już znacznie mniej,no ale powieść nie jest o Ustaszach.Tylko o pięknej miłości Polki i Chorwata.
Na początku książka wydawała mi się nudna, bo miałem wrażenie że czytam jakiś poradnik o wojnie w byłej Jugosławii.
Czekałem na lepsze i doczekałem się.
Akcja i fabuła bardzo mi się spodobały,jeszcze nigdy tak nie czułem się czytając polską książkę.
Autorka potrafi wprowadzić czytelnika w piękny i romantyczny klimat Chorwacji.
Cudowne opisy krajobrazów i zwyczajów Dalmacji sprawiły,że poczułem się jakbym tam był.
Dobry pomysł to również,podział na "role".
Raz wypowiada się matka,a raz córka.
Uważam,że to jedna z lepszych książek jakie ostatnio czytałem.

książek: 1189

Nie podobała mi się , drażnił mnie styl autorki - momentami czułam, że czytam reportaż - a miało być o miłości i to nie banalnie.
Wielkie rozczarowanie !!!

książek: 563
Beata | 2012-08-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2012
Przeczytana: 19 sierpnia 2012

Dawno już nie czytałam tak dobrej książki o miłości i to polskiego autora.Mam nadzieję że będzie druga część tej .Książka o miłości, ale niebanalna. Warto po nią sięgnąć.

książek: 676
katarzyna12 | 2013-04-12
Na półkach: Przeczytane

Niesamowita historia dwóch kobiet matki i córki.
Ich miłość i drogi wyborów.
Pierwsza pogodziła się ze swoim życiem i miłością.
Druga próbuje o nią walczyć.
Chwalę za przepiękne krajobrazy i widoki , zabytki tak opisane że tylko wyjechać i zwiedzać. Opisy wprost zachęcają na wyjazd do tego pięknego kraju. Czekam na drugą część

książek: 178
MonikaOrłowska | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2012

Za co kochamy Chorwację? Przypuszczam, że za wszystkie jej podobieństwa do Polski, a jeszcze bardziej - za różnice. Mówimy "Chorwacja", myślimy "Dalmacja". Ach, te palmy, oleandry, bugenwille, opuncje i agawy. Ach, lawenda. Wino, oliwki. Adriatyk. Ciepło. No i ta śródziemnomorska architektura - kamienne miasta z zielonymi okiennicami. Takie to egzotyczne, światowe, a jednocześnie tak swojskie, słowiańskie. Nie można się nie zakochać.

Anna, bohaterka "Chorwackiej przystani" też gubi w Chorwacji serce. Wcale jej się nie dziwię. Blaż jest przystojny, męski, nieco tajemniczy. Jako kolega z branży rozumie Annę i jej ambicje. Jako przewodnik po ogarniętym wojną kraju dba o bezpieczeństwo kobiety, a przy tym bardzo delikatnie ją uwodzi. Czegóż chcieć więcej? A w dalekiej, szarej i zimnej Polsce mąż - pierwsza młodzieńcza miłość, teraz jakby przygasła, zmatowiała od codziennych kłopotów.
Zakochana kobieta snuje plany, chce odmienić radykalnie swoje życie, podążając za głosem nowej miłości. W...

książek: 127
Lady-Scorpion | 2013-07-13
Przeczytana: 13 lipca 2013

W sam raz na lato, w sam raz na plażę, w sam raz do Chorwacji :)

Anka, polska dziennikarka dostaje zlecenie musi wyjechać do Chorwacji, gdzie szaleje wojna. Poznaje tam Blaża, zakochuje sie w nim. Spędzają razem wiele miłych chwil. Niestety musi wrócić do domu, do męża, chce jednak rozstać się z Jerzym i pozostać z Chorwatem. Jej życie staje jednak na głowie, gdy zachodzi w ciążę z Jerzym. Miłość do Blaża zamienia sie w przyjemne wspomnienie, przyjaźń. Ale czy na zawsze?

Troszkę przewidywalne, ale mimo wszystko interesujące romansidło. Komuś, kto odwiedził ten lawendowy kraj, łatwo będzie odświeżyć w pamięci piękne widoki, powrócić tam choćby w wyobraźni. 3,5/5 polecam.

"Życie może być piękne, czasami wystarcza trochę szczęścia i dobrych wyborów, a czasami cierpliwości mimo długich jesiennych dołujących wieczorów"

książek: 21164
Muminka | 2013-08-19
Przeczytana: 03 sierpnia 2013

W Chorwacji życie Anny nabiera sensu. Choć w Polsce zostawiła męża, rodzi się jej namiętność do Blaża chorwackiego fotoreportera. Jest korespondentką która przyjeżdża na Bałkany w przeddzień wojny. Wrzesień 1991 odmienia jej życie. Zagrzeb, Zadar, wyglądają jak z innej bajki, poznaje nowe zapachy, smaki i cieszy się zakazanymi przyjemnościami. Kulisy przemytu broni, zwiedzanie Zadaru, bombardowanie i oblężenie Dubrownika. W grudniu nie mogą lecieć do kraju ze względu na naloty, więc romans może karmić się skradzionymi chwilami szczęścia. Mimo miłości do Blaża, Anna wybiera obowiązek, małżeństwo, powrót do Polski w której codzienność pomaga jej zapomnieć o Blażu. Przez parę lat nie mogła zajść w ciążę, a tu nagle dar od losu. Córka Weronika, a po paru latach bliźniaki skutecznie zapełniają jej świat. Upływa szybko życie, i listy Blaża są tylko wyblakłym wspomnieniem drugiej szansy której nie było. Smutne, że codzienna rutyna zaciera wspomnienia o najgorętszej, lecz jednak wakacyjnej mił...

książek: 1272
nikula | 2013-10-04
Na półkach: Przeczytane, 2013

Rozczarowanie....Tytuł i okładka zachęcają jednak treść odrzuca...przeczytałam do końca tylko dlatego,że byłam ciekawa czy autorka jakoś zaskoczy choćby na samym końcu... styl szkolnej wyprawki nudny i rozwleczony, bohaterzy zarysowani bardzo płytko ma się wrażenie że główna bohaterka przez całe życie jest infantylną 15- latką. Autorka nie oddała żadnej głębi uczuć, rozdartości, namiętności -pomysł nie taki zły ale zupełnie zmarnowany. Co to za namiętna miłość z przed lat ,do której się pisze tak płytkie listy w stylu co wczoraj było na obiad?

Szczerze -szkoda czasu....dawno nie czytałam tak słabej książki.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Ena Lucia Portela
    42. rocznica
    urodzin
    Ćwiczyła na przyszłość, żeby jak najlepiej wykonywać zawód, który wybrała. - Aktorka? - zapytała Yadelis. - Tajna agentka? - zapytałam ja. Nie, nic z tych rzeczy. Aktorki i tajne agentki odtwarzają scenariusze napisane przez innych. Ona chciała tworzyć swoje własne scenariusze, snuć swoje własne kła... pokaż więcej
  • Eleanor Hodgeman Porter
    146. rocznica
    urodzin
    Widzisz, chciałam mieć lalkę i tatuś o nią poprosił, ale kiedy nadesłano zebrane dary, nie było w nich ani jednej lalki, tylko małe, drewniane inwalidzkie kule. I wtedy to się zaczęło.[...] Należy we wszystkim zawsze dojrzeć jakąś dobrą stronę i cieszyć się z niej, obojętnie jaką. I graliśmy w to od... pokaż więcej
  • Tomasz Lew Leśniak
    37. rocznica
    urodzin
  • Brandon Sanderson
    39. rocznica
    urodzin
    Życie ponad śmiercią. Siła ponad słabością. Podróż ponad celem.
  • Jean-Louis Fournier
    76. rocznica
    urodzin
    Nie ma nic trudniejszego, jak zrobić coś, co jest niepodobne do niczego.
  • Paolo Giordano
    32. rocznica
    urodzin
    Już się nauczył, że wyborów dokonuje się w kilka sekund, a ich skutków doświadcza się przez resztę życia.
  • Richard Hammond
    45. rocznica
    urodzin
  • Jean Genet
    104. rocznica
    urodzin
    Ciotki to wielkie immoralistki.
  • Emily Jane Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
  • Virginia Cleo Andrews
    28. rocznica
    śmierci
    Miłość nie zawsze przychodzi, kiedy się tego chce. Czasami się po prostu przydarza mimo naszej woli".
  • Frans Gunnar Bengtsson
    60. rocznica
    śmierci
    Dać mężczyźnie miecz, to jak dać kobiecie zwierciadło. Nie mają już wtedy oczu dla niczego innego.
  • Ned Vizzini
    1. rocznica
    śmierci
    - Jeśli teraz wyjdziecie, Gilliam pozwoli wam dołączyć do załogi, ahoj! Przeżyjecie wspaniałe morskie przygody!
    - Przygody? - krzyknął Brendan. - Przestrzeliłeś mi ucho, koleś!
    - Wybacz - powiedział Gilliam. - Jeśli to jakieś pocieszenie, w zeszłym roku straciłem pośladek!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd