Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Oko czerwonego cara

Tłumaczenie: Rafał Lisowski
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Inspektor Pekkala". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Albatros
6,59 (94 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
2
8
15
7
24
6
24
5
8
4
10
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Eye of the Red Tsar
data wydania
ISBN
978-83-7659-711-9
liczba stron
384
słowa kluczowe
proza, historyczna, sensacja
język
polski
dodała
Gośka

Powieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w realiach stalinowskiej Rosji. Pierwsza z serii książek, których bohaterem jest inspektor Pekkala, oficer śledczy do zadań specjalnych, znany jako Szmaragdowe Oko, niegdyś najbardziej zaufany człowiek cara Mikołaja II. Syberia, rok 1929. Po dziewięciu latach zesłania gułag opuszcza tajemniczy więzień 4745-P, były inspektor carskiej policji,...

Powieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w realiach stalinowskiej Rosji. Pierwsza z serii książek, których bohaterem jest inspektor Pekkala, oficer śledczy do zadań specjalnych, znany jako Szmaragdowe Oko, niegdyś najbardziej zaufany człowiek cara Mikołaja II.

Syberia, rok 1929. Po dziewięciu latach zesłania gułag opuszcza tajemniczy więzień 4745-P, były inspektor carskiej policji, który wsławił się niezwykłą skutecznością w tropieniu najgroźniejszych przestępców. W zamian za złagodzenie wyroku Pekkala zbada sprawę zabójstwa rodziny Romanowów, dokonanego rzekomo na rozkaz Lenina. Pomimo iż rząd rewolucyjny przyjął odpowiedzialność za egzekucję, nadal pozostały wątpliwości co do rzeczywistego przebiegu wydarzeń w Jekaterynburgu. Czy zbrodni faktycznie dokonali czekiści? Co stało się z ciałami zabitych? Gdzie podział się legendarny carski skarb? W razie powodzenia misji detektyw odzyska upragnioną wolność – będzie mógł opuścić Rosję i połączyć się z narzeczoną, z którą rozdzielił go wybuch rewolucji. Za porażkę zapłaci śmiercią. Pekkala odnajduje ciała Romanowów w szybie opuszczonej kopalni; brakuje jednak zwłok carewicza Aleksego. Gdy zaczynają ginąć kolejni świadkowie, staje się jasne, że prawdziwy morderca cara Mikołaja II czai się w pobliżu...

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1048,15...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1048,15...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (204)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1493
Tomek | 2014-04-07
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 05 kwietnia 2014

Mając w pamięci książki „Pewnej zimowej nocy” lub „Ofiara 44”, których akcja rozgrywa się w stalinowskiej Rosji, postanowiłem sprawdzić kunszt pióra, polecanego przez czytelników Sama Estlanda i przeczytać powieść „Oko Czerwonego Cara”, rozpoczynającą cykl zatytułowany „Inspektor Pekkala”.
Lubię powieści, których historie umiejscowione są w tym szczególnym okresie dziejów świata. Tym bardziej, że w pewnym stopniu dotyczą także one samej Polski. Stalinizm i bolszewizm w naszym kraju bowiem odznaczył się ogromnym piętnem i do dziś pozostaje dla wielu nieustannie krwawiącą raną.
Swój pierwszy zgrzyt powieść zaliczyła od razu na samym początku, kiedy dowiedziałem się, że Pekkala, po bodajże dziesięciu latach łagru odznaczał się pełnym białych zębów uśmiechem. Widocznie w tym łagrze zdrowo się odżywiał i zapewne dwa razy (baaa, co najmniej!!) dokładnie szczotkował zęby. No cóż – pomyślałem - może to takie jednorazowe potknięcie autora, który nie poznał dokładnie sytuacji więźniów...

książek: 1509
Heisenberg | 2016-03-20
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Dość ciekawa książka o jednej z największych zbrodni w historii Rosji. Czyta się szybko. "Oko czerwonego cara" zaciekawiło mnie do tego stopnia, że w przyszłości na pewno sięgnę po kolejne powieści z inspektorem Pekkalą w roli głównej.

książek: 2638
gwiazdka | 2013-03-12
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 12 marca 2013

ZSRR, koniec lat dwudziestych. Szmaragdowe Oko, detektyw ostatniego cara, zostaje odwołany ze swojego zesłania na Syberię, ponieważ władze komunistyczne, doceniając jego talenty, mają dla niego nowe zadanie związane właśnie z jego poprzednim pracodawcą.
Wszystko związane jest z największą tajemnicą, czyli ostatnimi dniami cara i jego rodziny. Historia twierdzi, że wszyscy zginęli, ale krążą pogłoski, iż niektórych ciał nie udało się odnaleźć. Być może więc ktoś z nich ocalał. Nasuwają się więc pytania: co działo się pewnej nocy w pewnym domu. Tę zagadkę próbuje właśnie rozwiązać inspektor Pekkala.
Książkę czyta się naprawdę lekko. Wymieszane wątki kryminalne i historyczne z jedną z największych do niedawna zagadek dziejowych.

książek: 256
zabawnanazwa | 2015-01-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 października 2013
książek: 467
Marczewek | 2014-02-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2012

Oko czerwonego cara otwiera debiutancki cykl Sama Eastlanda o carskim detektywie Pekkali. To już trzeci znany mi anglojęzyczny autor, który pisze książki osadzone w Rosji, i trzeci który mnie zachwycił od samego początku.

Po 9 latach z 30 letniego wyroku gułag opuszcza więzień 4745-p, jak się okazuje jest nim Pekkala, szerzej znany jako Szmaragdowe Oko. Najlepszy wywiadowca cara Mikołaja został skazany na zesłanie na Syberię jako więzień polityczny i wróg rewolucji.

Niepokoje społeczne sprawiają że rząd rewolucyjny mimo że przyjął odpowiedzialność za śmierć carskiej rodziny, chce raz na zawsze zakończyć nierozwiązaną sprawę. W tym celu Pekkala w zamian za zatarcie wyroku i możliwość wyjazdu za granicę musi ją tylko rozwiązać.
Nie będzie to łatwe, skoro do pomocy dostaje znienawidzonego brata i byłego szefa kuchni przemianowanego na komisarza.

Sama książka jest pisana fajnym językiem, a autor zastosował ciekawy zabieg, czasem stosowany w tego typu pozycjach. Akcja prowadzona jest...

książek: 1664
Kyou | 2013-03-01
Przeczytana: 01 marca 2013

Nie spodziewałam się, że ta książka tak mi się spodoba. Rosyjskie tajemnice są świetne. Imiona w Rosji i ogólnie historię tam toczone bardzo mi się podobają... Pekkala podbił moje serce wytrwałością. A rozwiązanie tej zagadki nigdy nie przyszło by mi na myśl.

książek: 109
Milena | 2014-03-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2014

Bardzo wciągający kryminał. Podobała mi się bardzo, przede wszystkim dlatego, że nie była przewidywalna i z każdą stroną byłam bardziej zaciekawiona.

Czytałam już parę książek o Rosji i Stalinie i jedyne do czego mogę się doczepić, to Stalin wydawał mi się mało "stalinowski" ;)

książek: 191
Alison | 2015-01-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 stycznia 2015

Ciężko mi zdecydować co czuję po lekturze tej pozycji. Wbrew temu czego się spodziewałam, okazała się to książka "lekka", nawet bardzo. Można ją przeczytać w dzień, może dwa ( mi oczywiście to zajęło, dłużej; prezent na święta, więc nie było nawet kiedy usiąść). "Oko czerwonego cara" mi się podobała, z pewnością sięgnę po następne części. Gryzie tylko mnóstwo niedociągnięć, jeśli czepiać się reali, a z pewnością większość czepiać się będzie (z resztą, powinna). Osobiście nie przepadam za tym okresem, więc mi te niedociągnięcia nie przeszkadzały, choć zauważałam je od początku. (Tak jakby Eastland czytał tylko o rodzinie cara i jakieś napomknienia na temat wydarzeń, a całą resztę zwyczajnie zignorował?)
Nie mogę tylko pojąć tego zachwytu (który sugeruje autor i sami bohaterowie) wszystkich tym inspektorem Pekkalą, w gruncie rzeczy nie był w tej części jakiś zachwycający czy spektakularny. Może, gdyby jeszcze więcej było o jego przeszłości... albo za dużo Sherlocka się naczytałam,...

książek: 742
panopos | 2014-04-13
Przeczytana: 13 kwietnia 2014

Książka sygnowana jako "stalinowski detektyw na tropie ostatniej tajemnicy rodziny Romanowów". W książce sympatyczny i "rozwojowy" jest jeden bohater Pekkala, drugi również niczego sobie Kirow. W przyszłości mógłby być ciekawy duet. Tylko autor powinien oderwać się od wyobrażenia o Rosji w wersji amerykańskiej, zdecydowanie uzupełnić wiedzę z tzw. źródeł. Na razie książkę można porównać do amerykańskiej adaptacji Dr Żywago.

książek: 267
AnnaMaria | 2013-02-15
Przeczytana: 15 lutego 2013

Książkę czyta się bardzo dobrze, choć nie jest ona porywająca. Akcja toczy się dość powoli ale nie jest nudna. Przeplatają się rozdziały opowiadające o aktualnej sytuacji bohaterów z rozdziałami dotyczącymi przeszłości, wszystko jest spójne. Język barwny oddaje klimat Stalinowskiej Rosji. Po przeczytaniu nie ma poczucia straconego czasu. Lubię książki z nutką Historii w tle, nawet jeśli jest ona ubarwiona fikcją literacką. Nie jest to kryminał w stylu Skandynawskich hitów ale warto przeczytać dla porównania i poznania innych klimatów tego gatunku.

zobacz kolejne z 194 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd