Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,58 (223 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
23
8
28
7
56
6
50
5
34
4
10
3
6
2
2
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7648-854-7
liczba stron
328
słowa kluczowe
Literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Zmysłowa i kobieca książka o sile uczuć, oparta na niebanalnym pomyśle, momentami szokująca, a jednocześnie niezwykle subtelna. Młoda studentka i modelka Natasza przeżywa trudne chwile. Nie chce więcej spoglądać za siebie. Podejmuje dodatkową pracę w prosektorium, w miejscu gdzie, jak sądzi, można ukryć się przed całym światem. Początki są trudne – szpital jest przepełniony smutkiem....

Zmysłowa i kobieca książka o sile uczuć, oparta na niebanalnym pomyśle, momentami szokująca, a jednocześnie niezwykle subtelna.

Młoda studentka i modelka Natasza przeżywa trudne chwile. Nie chce więcej spoglądać za siebie. Podejmuje dodatkową pracę w prosektorium, w miejscu gdzie, jak sądzi, można ukryć się przed całym światem. Początki są trudne – szpital jest przepełniony smutkiem. Kontrast między nową codziennością a światem pokazów mody i gal sprawia, że Natasza uczy się odczuwać intensywniej, doceniać wartość życia i jego prawdziwe piękno.

Pouczająca znajomość z chorym, ośmioletnim Felkiem, zmysłowa relacja z przyjaciółką Anną, „zakazane przyjemności” i wreszcie płomienne uczucie do pewnego Rosjanina, dadzą Nataszy nadzieję na powrót do świata żywych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2011

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Prosektorium-p-30777-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Anna książek: 496

Znajdź sens życia w... prosektorium

Tym razem wybrałam książkę, bo zaciekawił mnie kontrast między tytułem, a okładką. Jak się później okazało, był to całkowicie celowy zabieg w odniesieniu do treści, przesłania książki oraz emocji, jakie pojawiają się w czytelniku w trakcie poznawania fabuły.

Natasza to Polka o rosyjskim pochodzeniu. Dziewczyna jest zwykłą studentką mieszkającą ze swoją koleżanką Anną i dorywczo pracującą jako modelka. Jej życie zmienia się, gdy trochę dla zabawy Natasza idzie na rozmowę kwalifikacyjną w sprawie pracy w … prosektorium. Ku ogromnemu zaskoczeniu szybko okazuje się, że jest jedyną kandydatką na poszukiwane stanowisko i teraz jej głównym zajęciem będzie uzupełnianie kart zmarłych pacjentów.

Dziewczyna jeszcze nie wie, w jak znaczący sposób to doświadczenie wpłynie na jej postrzeganie świata i ludzi. Natasza przekona się, że warto patrzeć na innych nie tylko powierzchownie, nawet pomimo bólu, jaki to ze sobą niesie. W końcu tak trudno przejść obojętnie np. obok chłopca, który śmiertelnie chory siedząc na szpitalnym korytarzu postrzega ładną blondynkę w tęczowych butach jako anioła, który ma go przeprowadzić na tę „drugą stronę”.

Książka znakomicie przedstawia bohaterów. Pokazuje ich emocje, myśli i trudną drogę, jaką trzeba pokonać, by odnaleźć samego siebie we współczesnym świecie. Olga Paluchowska-Święcka prowadzi czytelnika, ukazując mu wiele zagadnień (czasem nawet zbyt wiele), których zwykle się nie dostrzega. Jednym z nich jest problem samookaleczenia się, jako wyraz...

Tym razem wybrałam książkę, bo zaciekawił mnie kontrast między tytułem, a okładką. Jak się później okazało, był to całkowicie celowy zabieg w odniesieniu do treści, przesłania książki oraz emocji, jakie pojawiają się w czytelniku w trakcie poznawania fabuły.

Natasza to Polka o rosyjskim pochodzeniu. Dziewczyna jest zwykłą studentką mieszkającą ze swoją koleżanką Anną i dorywczo pracującą jako modelka. Jej życie zmienia się, gdy trochę dla zabawy Natasza idzie na rozmowę kwalifikacyjną w sprawie pracy w … prosektorium. Ku ogromnemu zaskoczeniu szybko okazuje się, że jest jedyną kandydatką na poszukiwane stanowisko i teraz jej głównym zajęciem będzie uzupełnianie kart zmarłych pacjentów.

Dziewczyna jeszcze nie wie, w jak znaczący sposób to doświadczenie wpłynie na jej postrzeganie świata i ludzi. Natasza przekona się, że warto patrzeć na innych nie tylko powierzchownie, nawet pomimo bólu, jaki to ze sobą niesie. W końcu tak trudno przejść obojętnie np. obok chłopca, który śmiertelnie chory siedząc na szpitalnym korytarzu postrzega ładną blondynkę w tęczowych butach jako anioła, który ma go przeprowadzić na tę „drugą stronę”.

Książka znakomicie przedstawia bohaterów. Pokazuje ich emocje, myśli i trudną drogę, jaką trzeba pokonać, by odnaleźć samego siebie we współczesnym świecie. Olga Paluchowska-Święcka prowadzi czytelnika, ukazując mu wiele zagadnień (czasem nawet zbyt wiele), których zwykle się nie dostrzega. Jednym z nich jest problem samookaleczenia się, jako wyraz braku akceptacji siebie.

Sama fabuła jest dość specyficzna pod względem kompozycji, nie ma tu bowiem głównego wątku, przez co nie jest wiadome czy konkretny fragment ostatecznie stanie się ważny dla postrzegania całości utworu. Ostatecznie może to być zaletą (innowacyjność) jak i wadą (zagubienie). Mnie to przypomina prawdziwe życie. Czyż dla nas jest ważny tylko jeden aspekt życia?

Anna Dral

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (740)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 4374
Pokrecona | 2014-01-13
Przeczytana: 12 stycznia 2014

"Prosektorium"-to miejsce,gdzie każdy z nas znajdzie się po śmierci.Sięgnęłam po tę pozycje,ponieważ chciałam dowiedzieć się czegoś nowego,innego,przenieść się tam,gdzie zwykli ludzie raczej nie mają dostępu.Oczywiście nie myliłam się.Książka zabrała mnie ze sobą w świat smutny,nostalgiczny ale i w świat mody,tam,gdzie pracowała też nasza bohaterka.Poznałam kulisy bycia modelką,jak i pracownika prosektorium.Dużo rzeczy powaliło mnie na kolana i sprawiło,że inaczej patrzę na śmierć,żałobę oraz momenty radzenia sobie ze świadomością,że ktoś z naszych bliskich lub znajomych odszedł...
Strach przed śmiercią dotyka niemal każdego człowieka. Poza tym w obliczu śmierci wszystko nabiera innego wymiaru..
W tej książce poruszane są też inne mądre zagadnienia;jak żyć szczęśliwie w małżeństwie,jak sobie radzić z narastającymi problemami,jak trauma przeżyta w dzieciństwie wpływa na dalsze losy w życiu i wiele,wiele innych.Jest to pozycja godna polecenia dla każdego z nas.Czytelnik wchłania całą...

książek: 831
kwiatusia | 2015-01-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 stycznia 2015

Książka dziwna... Pełna bólu i to bólu każdego z bohaterów... Początek powieści nużący... Zastanawiałam się nawet, czy sobie nie darować dalszego czytania, ale dałam jej szansę.
Później trochę lepiej, ale musiałam robić kilka przerw podczas czytania.
Lektura zawiera kilka ciekawych przemyśleń, bardzo życiowych skłaniających do refleksji - za to dodatkowa gwiazdka.

książek: 821
Cyrysia | 2011-09-04
Na półkach: Przeczytane

Strach przed śmiercią dotyka niemal każdego człowieka i chociaż prawie codziennie na ekranach telewizorów oglądamy nieszczęśliwe wypadki, za każdym razem towarzyszy nam uczucie trwogi, lęku i niedowierzania. Mimo iż mroczny żniwiarz przeraża nas swoją straszliwą mocną, jest niestety najbardziej nieuniknioną rzeczą na świecie.

Zdarzają się jednak w życiu człowieka czasem takie tragedie, które zabierają siłę i chęć do dalszego funkcjonowania. Zrozpaczony, czuje w środku zimną pustkę, pragnąc jedynie ucieczki od rzeczywistego świata, aby w ciszy i spokoju móc leczyć złamane serce i udręczoną duszę.

Tak też właśnie postąpiła Natasza Woronowa, główna bohaterka książki ,,Prosektorium’’ autorstwa Olgi Paluchowskiej- Święckiej. Bolesne wydarzenia z przeszłości skłoniły studentkę V roku do zamknięcia pewnego etapu w swym życiu pozostawiając cały dotychczasowy świat za sobą. Wynajmuje mieszkanie wspólnie z koleżanką Anią i choć dorabia sobie czasami jako modelka, pewnego dnia pod...

książek: 5390
miki24gr | 2012-02-11
Przeczytana: 11 lutego 2012

Nie żałuję, że kupiłam te książkę. Bardzo ciekawa fabuła w takiej "innej" scenerii, przeplatana głębokimi rozważaniami, w których każdy trochę się odnajdzie...

książek: 3345
aleksnadra | 2014-03-02
Przeczytana: 26 lutego 2014

Są takie momenty w życiu człowieka kiedy chce się ukryć przed innymi, przed światem, przed emocjami by przeczekać, zamrozić te odczucia, które dały mu w kość. Zmiana otoczenia, percepcji, perspektywy często daje zaskakujący efekt- możliwość dostrzeżenia tego, co wydawało się do tej pory ukryte. Okazuje się, że dotychczasowe doświadczenia są niczym w porównaniu np. z cierpieniem, bólem, rozpaczą, śmiercią, życiem, które dzieje się wokoło, tuż pod nosem...

Natasza- studentka i modelka z dnia na dzień zmienia swoje życie. Porzuca chłopaka, przeprowadza się do nowego domu. Zamieszkuje z koleżanką z roku, Anną w niewielkim, dwupokojowym mieszkaniu w bloku. Doskonale się z nią dogaduje, a z czasem zaprzyjaźnia. Pewnego dnia w połowie dla żartu, a w połowie na przekór własnej słabości- lęku przed śmiercią i przemijaniem, odpowiada na ogłoszenie w sprawie pracy w prosektorium. Z racji tego, że jako jedyna zaproponowała swoją kandydaturę, otrzymuje angaż. Praca ze zwłokami w kontraście do...

książek: 4978
monika | 2014-04-25
Przeczytana: 25 kwietnia 2014

"Prosektorium" to książka pełna kontrastów z bardzo "życiowymi" przemyśleniami.
Modelka Natasza, ucieka przed światem, podejmując pracę w tytułowym prosektorium, to tutaj styka się ze śmiercią, zmierza się z własnym postrzeganiem etapu umierania, obchodzenia się ze zwłokami, ale też spotyka ciekawych ludzi, którzy pomagają jej w zmianie nastawienia do życia.

książek: 783
Tajemnica | 2011-10-03
Przeczytana: 02 października 2011

Jestem zauroczona stylem pisania Pani Olgi. Jestem pod wrażeniem pomysłu na historię, która jest niebywale prawdziwa. Czytając kolejne strony wtapiałam się w wykreowany świat, przeżywałam każde kolejne wydarzenie z ogromną dawką emocji. Autorka nie uciekała przed trudnymi tematami śmierci, choroby, rodzinnych tajemnic, prowadzenia podwójnego życia, nieuchronności przeznaczenia, sprawiając, że ja, jako czytelnik zastanawiałam się nad życiem własnym i życiem moich najbliższych. Podejście i kreowanie poszczególnych postaci pod kątem właśnie tych ciężkich przeżyć mnie osobiście urzekło i kupiłam to, weszłam w to z niebywałą akceptacją i zaufaniem.

Całość recenzji na moim blogu http://tajemnica33.blogspot.com

książek: 91
DoTTi91 | 2013-12-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 grudnia 2013

Przyciąga kuriozalnym połączeniem pracy w prosektorium oraz modelingiem. Z tego połączenia wyszła niebanalna historia. Będziemy mieć styczność z metafizycznymi myślami, które okażą się trafne dla czytelnika. Nie przesycona pod żadnym względem mdłą fabuła. Nie jest to słodka, cukierkowa książka o wspaniałym wielkomiejskim życiu. Co wbrew pozorom może się wydawać. Pozycja okazuję się wielowątkowa co dodaje jej smaku. Będą przed nami rysować się zwroty akcji, których byśmy się nie spodziewali.
Najbardziej oczekiwałam postępów w relacji bohaterki i... pewnego obcokrajowca.
Czytanie jej sprawiało mi ogromną przyjemność. Wciągająca - przy niej można stracić poczucie czasu i mieć na wyciągnięcie ręki każdą, kolejną stronę rozwijającej się fabuły.
Przejrzysta, zrozumiana nie trzeba zastanawiać się nad sensem tego co jest w książce zawarte.

książek: 2155
Marianna | 2016-04-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lutego 2016

Prosektorium to książka, którą warto przeczytać. Opowiada losy Nataszy, modelki i studentki, dorabiającej w szpitalnym prosektorium, gdzie zajmuje się ,,papierkową robotą", ale nie tylko. Ten świat jest tak bardzo różny od świata modelingu, w którym bohaterka również się obraca. Pracując w szpitalu Natasza poznaje wielu ludzi, którzy wywierają duże znaczenie na jej dotychczasowym życiu, zaprzyjaźnia się z ciężko chorym chłopczykiem, młodą dziewczyną z tętniakiem, a na koniec zakochuje się w chorym na zapalenie płuc Fiodorze... W momencie, gdy Natasza traci szpitalnych znajomych załamuje się, nie mogąc pogodzić z ich śmiercią. Wtedy zaczyna zastanawiać się, czy prosektorium to miejsce dla niej. Pełnej życia, młodej, pogodnej dziewczyny. W podjęciu trudnych decyzji pomaga jej przyjaciółka Anna i właściciel pobliskiej herbaciarni - Hasmik, z którym Natasza prowadzi filozoficzne rozmowy o życiu.
Co zdecyduje Natasza? Czy odnajdzie sens życia i miłość? Czy uda jej się wrócić do świata...

książek: 3752
Gośka | 2011-10-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 października 2011

Obyczajowa książka opisująca kilka miesięcy z życia młodej kobiety,która próbuje sobie poukładać życie po nieudanym związku.Zatrudnia się w prosektorium,przy okazji możemy poznać kulisy tej pracy,funkcjonowania szpitala i losy niektórych pacjentów.Poznajemy także świat modelek,gdyż bohaterka zajmuje się dorywczo pozowaniem.
Książkę dobrze się czyta,autorka nie przynudza opisami,zmusza do zastanowienia nad ludzkim losem i wyborami jakich dokonujemy. Można znaleźć w niej radość,rozpacz,tragedię ale także miłość,przyjaźń i poszukiwanie swojej drogi życiowej.
Polecam.

zobacz kolejne z 730 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd