Wydaję mi się ona troche infantylna choć w sumie opisane wydarzenia nie są aż tak "dziecinne". Niemniej muszę przyznać, że mnie nie wciągnęła, a musiałam raczej się czasami z nią przemęczyć.
Ogólnie czyta się to dość dobrze, choć nie jestem fanką niektórych podjętych tutaj decyzji tłumaczeniowych (zwłaszcza tych, które wybijają z lektury).

Wydaję mi się ona troche infantylna choć w sumie opisane wydarzenia nie są aż tak "dziecinne". Niemniej muszę przyznać, że mnie nie wciągnęła, a musiałam raczej się czasami z nią przemęczyć.
Ogólnie czyta się to dość dobrze, choć nie jestem fanką niektórych podjętych tutaj decyzji tłumaczeniowych (zwłaszcza tych, które wybijają z lektury).

Przyznam, że mam mieszane uczucia względem tego audiobooka. Twórczość Stanisława Lema znałam do tej pory jedynie od strony teoretycznej. Wiedziałam, w jakim gatunku tworzył, wiedziałam, w jakich czasach pisał, ale nigdy nic od niego czytałam. "Solaris" (i w sumie "Bajki robotów") to tytuł, który kojarzyłam jako ten "emblematyczny" i gdy zauważyłam, że jest dostępny na Audiotece i to jeszcze w formie słuchowiska to z radością rozpoczęłam odsłuch. Robert Więckiewicz razem z pozostałymi aktorami stworzyli swoimi głosami coś naprawdę genialnego, co zostało idealnie oprawione muzyką aranżowaną przez Karola Nepalskiego, ale mam drobny problem z samą historią.
Sam pomysł i dialogi są fascynujące. Pierwszą połowę książki przesłuchałam wręcz z zapartym tchem, ale niestety mnogość opisów Solaris trochę zabiły mój entuzjazm. Koniec końców jest to historia trochę filozoficzno-polityczna. Widzę tu pewne alegorie, metafory i drugie dna, które zapewne też nadinterpretuję, ale były one miejscami po prostu trochę nużące. Osobiście bardziej interesowały mnie tutaj pojawiające się główne postacie i po zakończeniu odsłuchu czuję niedosyt. Polecam tym, którzy lubią się zastanawiać i ekscytując ich pewne "wycinki" z życia, bo jednak nie jest to historia z jasnym początkiem i końcem.

Przyznam, że mam mieszane uczucia względem tego audiobooka. Twórczość Stanisława Lema znałam do tej pory jedynie od strony teoretycznej. Wiedziałam, w jakim gatunku tworzył, wiedziałam, w jakich czasach pisał, ale nigdy nic od niego czytałam. "Solaris" (i w sumie "Bajki robotów") to tytuł, który kojarzyłam jako ten "emblematyczny" i gdy zauważyłam, że jest dostępny na...

Świetna część. W wersji audiobookowej trochę gorzej wypadają niektóre dialogi ponieważ Pan Kosior chyba z rozpędu używa tego samego głosu. Fabularnie - miazga.

Świetna część. W wersji audiobookowej trochę gorzej wypadają niektóre dialogi ponieważ Pan Kosior chyba z rozpędu używa tego samego głosu. Fabularnie - miazga.

Nie wiem czy nie jest to najlepsza część serii. Jestem pełna podziwu dla autora, że był w stanie stworzyć tak rozbudowany świat z tak głębokimi postaciami. W drugiej części tej części byłam odrobinę zagubiona przez namnożenie fikcyjnych terminów ale dałam radę. Super!

Nie wiem czy nie jest to najlepsza część serii. Jestem pełna podziwu dla autora, że był w stanie stworzyć tak rozbudowany świat z tak głębokimi postaciami. W drugiej części tej części byłam odrobinę zagubiona przez namnożenie fikcyjnych terminów ale dałam radę. Super!

Według mnie rzadko ma to miejsce by seria miała kolejne części lepsze niż pierwsza. Bardzo się cieszę, że nie zarzuciłam tej serii. Zjawiskowa!

Według mnie rzadko ma to miejsce by seria miała kolejne części lepsze niż pierwsza. Bardzo się cieszę, że nie zarzuciłam tej serii. Zjawiskowa!

Fajne opowiadania, które moim zdaniem mimo wszystko powinny były znaleźć się we właściwej historii - zwłaszcza to ostatnie. Pomimo że autor w przedmowie do każdego opowiadania podaje pewne uzasadnienie czemu dana historia nie znalazła się w „Malowanym człowieku”, to moim zdaniem wszystkie ważne wydarzenia, które mogły ukształtować postać powinny zawsze zostać przedstawione. Zawsze mi przykro słuchać/czytać o redaktorach, którzy każą „wyrzucić” jakiś rozdział.

Fajne opowiadania, które moim zdaniem mimo wszystko powinny były znaleźć się we właściwej historii - zwłaszcza to ostatnie. Pomimo że autor w przedmowie do każdego opowiadania podaje pewne uzasadnienie czemu dana historia nie znalazła się w „Malowanym człowieku”, to moim zdaniem wszystkie ważne wydarzenia, które mogły ukształtować postać powinny zawsze zostać przedstawione....

Fabuła utrzymana na tak samo dobrym poziomie co w pierwszej części. Nie mam zastrzeżeń co do wydarzeń ale bardzo boli mnie zmiana tłumacza. Naturalnym jest, że przy tak opasłej księdze zdarzają się drobne błędy czy kalki, jednak moim zdaniem, Pani Danuta Górska, która tłumaczyła poprzednią część popełniła ich trochę mniej niż Pan Jerzy Malinowski. Odniosłam miejscami wrażenie, że tłumacze nie do końca rozumie scenę i posługuje się najprostszymi polskimi odpowiednikami zamiast odpowiednio ją oddać jej niuanse, korzystając z innych rozwiązań stylistycznych. Bardzo bolało mnie też to, że tłumacz nie zawsze korzystał z terminologii wprowadzonej przez Panią Górską. Czytałam tom po tomie i zmiany leksykalne były przez to dużo bardziej uderzające i trochę wytrącające z cugu czytelniczego. Niemniej książka nadal świetna, a Pan Malinowski, choć chyba z mniejszym wyczuciem niż Pani Górska, równie dobrze wywiązał się ze swojego zadania tłumaczeniowego.

Fabuła utrzymana na tak samo dobrym poziomie co w pierwszej części. Nie mam zastrzeżeń co do wydarzeń ale bardzo boli mnie zmiana tłumacza. Naturalnym jest, że przy tak opasłej księdze zdarzają się drobne błędy czy kalki, jednak moim zdaniem, Pani Danuta Górska, która tłumaczyła poprzednią część popełniła ich trochę mniej niż Pan Jerzy Malinowski. Odniosłam miejscami...

Przyznam, że gdy sięgałam po tę książkę nie myślałam, że aż tak mi się spodoba. Zakładałam, że będzie to prosta historia, która będzie się skupiała głównie na romansie, natomiast otrzymaliśmy bardzo rozbudowany i skonstruowany świat ze świetnie rozwiniętymi postaciami. Opisy scen intymych nie są wulgary i przesadzone, jak również faktycznie wnoszą coś do fabuły, a nie stanowią jedynie "zapychacza". Wszystkie rozdziały zostały odpowiednio zaplanowane co chwile oferując czytelnikowi kolejne informacje. Bardzo doceniam fakt, że nie zostałam zalana morzem faktów nt. świata bohaterów, a są one sukcesywnie serwowane w bardzo subtelny i przystępny sposób, przez co czytelnik może faktycznie czuć się jednym z bohaterów.

Przyznam, że gdy sięgałam po tę książkę nie myślałam, że aż tak mi się spodoba. Zakładałam, że będzie to prosta historia, która będzie się skupiała głównie na romansie, natomiast otrzymaliśmy bardzo rozbudowany i skonstruowany świat ze świetnie rozwiniętymi postaciami. Opisy scen intymych nie są wulgary i przesadzone, jak również faktycznie wnoszą coś do fabuły, a nie...

Ta część podobała mi się trochę mniej. Według mnie była ona zbyt "wartka", a wątki zostały skrócone miejscami do minimum przez co słuchając, czasami czułam się jakbym śledziła listę wydarzeń zamiast opis ich przebiegu (choć oczywiście niektóre opisy były bardzo barwne). Uważam, że nie miałam możliwości zżyć się ze starszymi wersjami bohaterów, choć początek był naprawdę obiecujący i wciągający. Dopiero w dalszej części, decyzje bohaterów jakkolwiek racjonalne wydawały się nie być odpowiednio poparte ich przeżyciami czy rozwojem ich postaci (co wcześniej było bardzo dobrze robione).

Ta część podobała mi się trochę mniej. Według mnie była ona zbyt "wartka", a wątki zostały skrócone miejscami do minimum przez co słuchając, czasami czułam się jakbym śledziła listę wydarzeń zamiast opis ich przebiegu (choć oczywiście niektóre opisy były bardzo barwne). Uważam, że nie miałam możliwości zżyć się ze starszymi wersjami bohaterów, choć początek był naprawdę...

Zaczęłam tę książkę bez czytania informacji na okładce czy tych dostępnych w internecie i z początku myślałam, że coś mi się źle poukładało w głowie. Skoro książka dopiero co wyszła nie mogłam przecież znać jej fabuły? Moim zdaniem ta pozycja jest jedną z lepszych Murakamiego. Autor świetnie łączy (a w sumie parafrazuje) kilka wątków ze swoich poprzednich książek. Przyjemna, ale jak to bywa u Murakamiego, miejscami również bolesna.

Zaczęłam tę książkę bez czytania informacji na okładce czy tych dostępnych w internecie i z początku myślałam, że coś mi się źle poukładało w głowie. Skoro książka dopiero co wyszła nie mogłam przecież znać jej fabuły? Moim zdaniem ta pozycja jest jedną z lepszych Murakamiego. Autor świetnie łączy (a w sumie parafrazuje) kilka wątków ze swoich poprzednich książek....

Jest to moja druga książka z kategorii "reportaż" w tym roku i przyznam, że pierwsza pozycja postawiła zbyt wysoko poprzeczkę. Nie lubię czytać rzeczy odtwórczych i takich, z których wiedza może łatwo się zdezaktualizować (uznaję to za względne marnowanie mojego czasu) — a z tym moim zdaniem mamy w dużej mierze do czynienia w przypadku "Włochów" Johna Hoopera.
Pierwsze dwa rozdziały były mocne histograficzne, przez co bałam się, że moje braki w tej dziedzinie utrudnią mi lekturę, dodatkowo powoli budziła się moja drobna frustracja w postaci "podobną dawkę informacji dostałabym z podręcznika", tj. widziałam tylko ponowne przemielenie znanych faktów i danych.
Kolejne rozdziały były już znacznie przyjemniejsze i pojawiały się bardzo krótkie (nie dłuższe niż akapit) ciekawostkowe historyjki z życia autora, ale wciąż miałam z tyłu głowy to, że książka została wydana dziesięć lat temu, a napisana może i jedenaście lub dwanaście — dodatkowo historyjki te czasami pochodzą sprzed 25 lat, co podbudowywało moje zdanie o pewnym zakrzywieniu obrazu i narracji. Z tego powodu, dalej ciężko było mi cieszyć się lekturą, ale w drugiej strony nie wiem, czy jest tu coś, czym można się faktycznie cieszyć.
Pozycja ma pewien próg wejścia. Wymaga od nas drobnej znajomości sceny politycznej (choć część z najistotniejszych rzeczy jest podana przez autora) i historii Włoch (tu ponownie mamy niektóre informacje podane względnie na początku), a wydaję mi się, że ta wiedza przekreśla trochę sens czytania tej książki. Jeśli mamy te informacje, to jesteśmy już pewnie świadomi pewnych różnic kulturowych, problemów toczących to państwo i jego bogactwa historycznego, a to sprawia, że nie wiem, czy czytelnik dowie się faktycznie czegoś nowego (a czego ja jako czytelniczka właśnie potrzebuję).
Jeśli ktoś jest fanem Włoch, to zapewne każda pozycja o tej tematyce będzie warta przeczytania (choćby celem jej skrytykowania), więc polecam. Jeśli ktoś szuka informacji, to chyba bardziej odsyłam do przypisów w tej książce niż do niej samej.
Na koniec chciałabym zwrócić uwagę na fenomenalną pracę tłumaczy. W tracie czytania mówiłam sobie, że język książki jest średni, ale tłumaczenie jest świetne. Było widać czas i pracę włożoną w przekład. Na ten przykład, tłumacze odwołują się do polskich wydań niektórych ze źródeł (o ile są one dostępne) i to z nich pozyskują przekład niektórych z cytatów, gdzie mogliby spokojnie zaoferować swoją wersję.
Pojawił się tylko jeden błąd edytorski w ostatnim rozdziale (choć może korzenie miał on w oryginale?) — a na to też zwracam szczególną uwagę, bo jak płacę to wymagam (choć tę książkę akurat dostałam).

Jest to moja druga książka z kategorii "reportaż" w tym roku i przyznam, że pierwsza pozycja postawiła zbyt wysoko poprzeczkę. Nie lubię czytać rzeczy odtwórczych i takich, z których wiedza może łatwo się zdezaktualizować (uznaję to za względne marnowanie mojego czasu) — a z tym moim zdaniem mamy w dużej mierze do czynienia w przypadku "Włochów" Johna Hoopera.
Pierwsze dwa...

Lubię opowiadania, zwłaszcza gdy są osadzone w tym samym świecie, ale opowiadają różne historie różnych bohaterów. Drażnią mnie natomiast kolekcje opowiadań niemających ze sobą kompletnie nic wspólnego albo co gorsza, stojące wobec siebie w sprzeczności, a będące zawarte w jedne obwolucie. Nie podoba mi się, wprowadzona moim zdaniem tutaj na siłę, klamra w postaci jednej historii rozpoczynającej i zamykającej tę książkę. Sprawia to, że tym bardziej czytelnik powinien oczekiwać pewnej spójności albo konsekwencji. Przykre dla mnie też było to, że jakkolwiek postaci męskie w każdym opowiadaniu mają inne imiona, tak są bardzo do siebie podobne (a dwie moim zdaniem identyczne) pod względem charakteru.
Zapewne jest to fajna pozycja dla kogoś, kto nie ma problemu z odstawieniem książki na bok na jakiś czas (a tak moim zdaniem warto zrobić po każdym opowiadaniu, by odrobinę zapomnieć o poprzednim). Historie tutaj przedstawione są ciekawe i według dużo ujmuje im forma oraz wprowadzona "klamra". Język fajny, ale jednak czuć, że nie jest napisany przez osobę zbliżoną do mnie wiekiem. Wydaję mi się, że dla osób młodszych może być odrobinę mniej przyjemna w odbiorze, ale przez pewne (też zbędne) przeseksualizowanie niektórych aspektów (mimo wszystko bohaterami są przede wszystkim mężczyźni w okolicach 30, choć brzmią bliżej 40) polecam tę pozycję raczej osobom u schyłku swoich lat dwudziestych (choć naturalnie to nie zawsze wiek dyktuje preferencje czytelnicze).

Lubię opowiadania, zwłaszcza gdy są osadzone w tym samym świecie, ale opowiadają różne historie różnych bohaterów. Drażnią mnie natomiast kolekcje opowiadań niemających ze sobą kompletnie nic wspólnego albo co gorsza, stojące wobec siebie w sprzeczności, a będące zawarte w jedne obwolucie. Nie podoba mi się, wprowadzona moim zdaniem tutaj na siłę, klamra w postaci jednej...

Ocena tak wysoka z uznania dla treści, ale niekoniecznie dla sposobu jej przedstawienia. Bardzo frustrowały mnie podpisy pod zdjęciami, które w dużej mierze nic nie wnosiły, a jedynie powielały informacje z tekstu. Podobnie irytowała mnie niekonsekwencja w podziale na akapity i sekcje w rozdziale. Niemniej te bolączki edytorskie nie odbierają wartości, jaką niesie ze sobą ta pozycja. Jest to pierwszy reportaż w formie książki, jaki miałam przyjemność czytać i z przyjemnością stwierdzam, że jest to świetny tytuł na rozpoczęcie mojej przygody z tym gatunkiem literackim. Historie chłopek bardzo mnie wciągnęły i z przyjemnością odnotowywałam znajome nazwiska i nazwy miejscowości, choć tę przyjemność często przyćmiewało ukłucie bólu wywołane przez to, czego chłopki musiały doświadczać. Na szczęście, po deszczu nastaje dzień i jakkolwiek nasze babki musiały doświadczyć wielu trudów, to lektura kończy się dość pozytywnie, wskazując na podniesienie standardów życia naszych pra(...)babek.

Ocena tak wysoka z uznania dla treści, ale niekoniecznie dla sposobu jej przedstawienia. Bardzo frustrowały mnie podpisy pod zdjęciami, które w dużej mierze nic nie wnosiły, a jedynie powielały informacje z tekstu. Podobnie irytowała mnie niekonsekwencja w podziale na akapity i sekcje w rozdziale. Niemniej te bolączki edytorskie nie odbierają wartości, jaką niesie ze sobą...

O jak ciekawie czyta się tę książkę widząc słowa, które zmieniły swoje znaczenie lub wyszły z użytku! Lektura dostarcza niesamowitej ilości ciekawostek, którymi można umilić wiele wieczorów ze znajomymi. Serdecznie polecam!

O jak ciekawie czyta się tę książkę widząc słowa, które zmieniły swoje znaczenie lub wyszły z użytku! Lektura dostarcza niesamowitej ilości ciekawostek, którymi można umilić wiele wieczorów ze znajomymi. Serdecznie polecam!

Kolejna część też bardzo dobra, ale dla mnie trochę już za szybka. Dodałabym jeszcze po akapicie opisu tu i tam by ułatwić czytelnikowi wyobrażenie sobie tego co się dzieje - osobiście czasami miałam problemy z rozlokowaniem postaci w scenie tak by kolejne wydarzenia miały sens, było to trochę frustrujące przez co ostatnie 1/4 książki (poza ostatnim rozdziałem) przeczytałam raczej biernie, choć i tak oczywiście z przyjemnością. Tak czy siak, do pierwszej części z chęcią wrócę, do drugiej już niekoniecznie, ale i tak polecam tę część tym, których początek przygód Mai zachwycił tak jak mnie - ale żaden wątek z tej części nie przebije pierwszych historii z pierwszej części.

Kolejna część też bardzo dobra, ale dla mnie trochę już za szybka. Dodałabym jeszcze po akapicie opisu tu i tam by ułatwić czytelnikowi wyobrażenie sobie tego co się dzieje - osobiście czasami miałam problemy z rozlokowaniem postaci w scenie tak by kolejne wydarzenia miały sens, było to trochę frustrujące przez co ostatnie 1/4 książki (poza ostatnim rozdziałem) przeczytałam...

Książka przetłumaczona na język bardzo przystępny, lekki i powiedziałabym wodny, bo sprawia, że historię głównej bohaterki czyta się bardzo przyjemnie (a języka oryginału nie mogę ocenić, choć patrząc po zagranicznych opiniach chyba Pani Kaja Makowska bardzo dobrze oddała styl autorki w swoim przekładzie). Dla mnie jest to wspaniała opowieść, która wciągnęła mnie tak, że jeszcze będąc w połowie, już planowałam zakup drugiej części. Każda z postaci ma charakter, który jest podparty jej doświadczeniami i ulega zmianie pod wpływem kolejnych wydarzeń. Historia jest spójna, a akcja wartka przez co nie można się nudzić. Nie dziwię się, że w roku premiery tak głośno było o tym tytule i nie żałuję, że sięgnęłam po nią tak późno bo przynajmniej mogłam się względnie obiektywnie nacieszyć lekturą. Wątek romantyczny jest ślicznie zbudowany i chwyta ze serca - nie jest przesadzony a właśnie cudnie wyważony.

Książka przetłumaczona na język bardzo przystępny, lekki i powiedziałabym wodny, bo sprawia, że historię głównej bohaterki czyta się bardzo przyjemnie (a języka oryginału nie mogę ocenić, choć patrząc po zagranicznych opiniach chyba Pani Kaja Makowska bardzo dobrze oddała styl autorki w swoim przekładzie). Dla mnie jest to wspaniała opowieść, która wciągnęła mnie tak, że...

Nie mój typ prowadzenia historii. Zbyt dużo bohaterów i miejsc, które nie są moim zdaniem odpowiednio rozbudowane, a jedynie rzucone w tekst. Z jednej strony jest to fajny zabieg podkreślający "naturalność" nazw w danej historii, ale mnie osobiście to strasznie męczyło. Opisy postaci też były dosyć okrojone i dopiero po jakimś czasie dowiadywałam się, że ktoś, kogo wyobrażałam sobie jako starca, jest w sumie całkiem młody. Historia sama w sobie fajna, ciekawa i osadzona w bardzo skrupulatnie przygotowanym świecie, niemniej z chęcią przeczytałabym fanowską wersję, która rozbija ten tom na dwa mniejsze i uzupełnia je o dodatkowe opisy, które lepiej oswoją czytelnika ze światem bohaterek. Swoją drogą, jedna z bohaterek jest dla mnie niesamowicie irytująca i dość niestała w swoim charakterze. Naturalnie, gdyby nie to, to historia nie potoczyłaby się odpowiednio, bo jej działanie motywowało kolejne wydarzenia. Niemniej uważam, że jak jedna bohaterka została fajnie przedstawiona (w sumie dopiero 1/3 historii) tak druga nie doznała tego zaszczytu i uderza mnie jako pusta postać, która kieruje się jedynie impulsami niewynikającymi z jakichś głębszych przeżyć.
Jestem trochę ciekawa, jak potoczą się dalsze losy bohaterek, ale tylko na tyle by może za jakiś czas wypożyczyć kolejną część.

Nie mój typ prowadzenia historii. Zbyt dużo bohaterów i miejsc, które nie są moim zdaniem odpowiednio rozbudowane, a jedynie rzucone w tekst. Z jednej strony jest to fajny zabieg podkreślający "naturalność" nazw w danej historii, ale mnie osobiście to strasznie męczyło. Opisy postaci też były dosyć okrojone i dopiero po jakimś czasie dowiadywałam się, że ktoś, kogo...

Do połowy książki byłam przekonana, że dam tej książce dziewięć gwiazdek na dziesięć, ale element fantastyczny i bardzo pośpieszne zakończenie sprawił, że nie potrafiłam podzielić entuzjazmu osoby, której tę książkę kupiłam, a później od niej pożyczyłam. Moim zdaniem problem nierówności płciowej w świecie akademickim i naukowym, o którym w sumie w dużej mierze jest ta książka, w połowie historii został strasznie spłycony i bohaterka oraz jej wartości padły koniec końców ofiarą samej autorki. Z początku książka jest smutna i trudna, ale później pewna absurdalność, która się tutaj pojawia, odbiera pewien cień powagi, który warto by było moim zdaniem pozostawić.

Do połowy książki byłam przekonana, że dam tej książce dziewięć gwiazdek na dziesięć, ale element fantastyczny i bardzo pośpieszne zakończenie sprawił, że nie potrafiłam podzielić entuzjazmu osoby, której tę książkę kupiłam, a później od niej pożyczyłam. Moim zdaniem problem nierówności płciowej w świecie akademickim i naukowym, o którym w sumie w dużej mierze jest ta...

Bardzo przyjemna książka w stylu, do którego jeszcze muszę się przyzwyczaić. Nie mam problemu, gdy historia "płynie" i jest tylko wycinkiem z życia, ale wolałabym, gdyby te wycinki były trochę bardziej wyraziste. Miejscami widać metamorfozę głównej bohaterki jednak ona sama wydaje się strasznie mdła w porównaniu do pozostałych bohaterów. Przez to, że książka stanowi zbiór pewnych wydarzeń, a nie całkowicie spójną historię, miałam problem, żeby się w nią wciągnąć a po odłożeniu do niej wracać. Niemniej, niektóre postacie są tak cudownie rozbudowane i głębokie, że wydaję mi się, że każdy znajdzie tutaj historię, która go poruszy (no ja się przy jednej popłakałam) — szkoda tylko, że historie te łączy szara główna bohaterka.

Bardzo przyjemna książka w stylu, do którego jeszcze muszę się przyzwyczaić. Nie mam problemu, gdy historia "płynie" i jest tylko wycinkiem z życia, ale wolałabym, gdyby te wycinki były trochę bardziej wyraziste. Miejscami widać metamorfozę głównej bohaterki jednak ona sama wydaje się strasznie mdła w porównaniu do pozostałych bohaterów. Przez to, że książka stanowi zbiór...

To jedna z tych książek, którą ciężko docenić od razu po lekturze (też przez to jak słabe jest tłumaczenie), ale po roku, gdy człowiek uzupełnia sobie listę przeczytanych pozycji, jednak ocenia jej lekturę wysoko. Niemniej na pewno na obecną ocenę (którą tak jak napisałam wystawiam po roku od lektury) wpłynęło to, że oglądałam też serial. Po obejrzeniu ekranizacji, z ogromną chęcią sięgnęłam po oryginał, który jest zdecydowanie gorszy, ale wciąż całkiem ciekawy.

To jedna z tych książek, którą ciężko docenić od razu po lekturze (też przez to jak słabe jest tłumaczenie), ale po roku, gdy człowiek uzupełnia sobie listę przeczytanych pozycji, jednak ocenia jej lekturę wysoko. Niemniej na pewno na obecną ocenę (którą tak jak napisałam wystawiam po roku od lektury) wpłynęło to, że oglądałam też serial. Po obejrzeniu ekranizacji, z...