Cienie Paryża

Okładka książki Cienie Paryża Paulina Kuzawińska Patronat LC
Okładka książki Cienie Paryża
Paulina Kuzawińska Wydawnictwo: Lira powieść historyczna
352 str. 5 godz. 52 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Wydawnictwo:
Lira
Data wydania:
2021-05-19
Data 1. wyd. pol.:
2021-05-19
Liczba stron:
352
Czas czytania
5 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366730717
Tagi:
bankructwo hipnoza literatura polska Paryż początek XX w. poszukiwanie prawdy powieść historyczna powieść polska próba samobójcza tajemnica XIX w.
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama
Tania Książka
bestsellery TaniaKsiazka.pl

Wyróżniona opinia i

Cienie Paryża



przeczytanych książek 603 napisanych opinii 580

Oceny

Średnia ocen
6,6 / 10
104 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
463
451

Na półkach:

Książka-prezent wręczona mi, ponieważ uwielbiam wszystko co paryskie. Często otrzymuję od przyjaciółki książki, w których „głównym bohaterem” jest właśnie stolica Francji. Przeważnie są to powieści przypadkowych lub zupełnie mi nieznanych autorów. Bywa, że książki te zaskakują mnie pozytywnie i kradną moje serce. Przeważnie jednak są dość przeciętne i gdyby nie Paryż, z pewnością nie znalazłyby się w moich rękach. Podobnie byłoby raczej z „Cieniami Paryża”…

Książkę Pauliny Kuzawskiej, mylnie określaną jako powieść historyczną, gdyż Wystawa Światowa z 1889 roku i powstanie Wieży Eifla są zaledwie tłem do zbudowania dość zawiłej fabuły, nazwałabym thrillerem retro. Głównym bohaterem jest młody architekt, który stworzył projekt słynnej na całym świecie wieży. Zmuszony był jednak sprzedać swoją pracę komuś, kogo było stać na realizację tak potężnego przedsięwzięcia. Tym kimś był oczywiście Gustave Eiffel. Długo nie mógł odżałować swojej decyzji i niemal nieustannie ubolewał na tym, że praktycznie cała sława i rozgłos przypadną komuś innemu. Ciągły stres negatywnie wpłynął na psychikę Victora. W końcu mężczyzna postanowił zniszczyć przyczynę swoich frustracji czyli wieżę Eiffla…

C.D.: https://czytany-blog.blogspot.com/

Książka-prezent wręczona mi, ponieważ uwielbiam wszystko co paryskie. Często otrzymuję od przyjaciółki książki, w których „głównym bohaterem” jest właśnie stolica Francji. Przeważnie są to powieści przypadkowych lub zupełnie mi nieznanych autorów. Bywa, że książki te zaskakują mnie pozytywnie i kradną moje serce. Przeważnie jednak są dość przeciętne i gdyby nie Paryż, z...

więcej Pokaż mimo to

avatar
122
30

Na półkach:

Barwnie oddany klimat Paryża końca XIX wieku to największa zaleta tej książki. Wystawa światowa, atmosfera karnawału, triumf techniki... Wielkie ambicje i dzieła przekraczające dotychczasowe możliwości człowieka. Wszystko to stanowiło porywające tło wydarzeń. Lektura była wciągająca i od samego początku byłam ciekawa, co będzie dalej. Tajemniczość i pozornie niezwiązane ze sobą informacje wcale mi nie przeszkadzały, bo chciałam tylko tym bardziej odkryć, jak to wszystko się ze sobą wiąże. Autorce udało się zbudować atmosferę niepewności, przez co czytelnik wraz z głównym bohaterem nie mógł być do w żadnym momencie pewny, co jest rzeczywistością, a co omamem. Miałam pewne podejrzenia, które częściowo się sprawdziły (chociaż wciąż nie mogę przeboleć, że jedna z postaci nie okazała się wampirem XD), ale i tak niecierpliwie czekałam na rozwiązanie.

Które nie było dla mnie w pełni satysfakcjonujące. Główny wątek miał sensowne wyjaśnienie, ale zbyt wiele pozostało bez odpowiedzi. Wątek Lisette, spirytualizmu, wizyty Victora i Lisette w posiadłości d'Estaingów czy fakt potwierdzenia tożsamości przez prawnika na sam koniec. Te nielogiczności czy nieprawdopodobne sytuacje pozostawione bez komentarza sprawiły, że po lekturze pozostało poczucie chaosu. Pewne niesamowite szczegóły nie były wyjaśnione i teraz sama nie wiem, czy stało się tak celowo i czytałam powieść grozy, czy to przypadek i był to jednak kryminał/thriller. Czułam się, jakby rzucano mi przynęty (jak przewijające się wątki masonerii czy rewolucji, wątek śledztwa), które ostatecznie do niczego nie prowadziły.

Wielkim plusem powieści jest barwny język obfitujący w opisy – przez większość czasu bogate, poetyckie porównania i metafory sprawiały mi autentyczną przyjemność. W paru momentach raziły mnie drobne nieścisłości historyczne czy anachronizmy (krynoliny, meloniki i jeszcze nieodkryta adrenalina), zdarzało się sporo powtórzeń, ale to już bardziej uwaga do redakcji niż do samej Autorki.

Barwnie oddany klimat Paryża końca XIX wieku to największa zaleta tej książki. Wystawa światowa, atmosfera karnawału, triumf techniki... Wielkie ambicje i dzieła przekraczające dotychczasowe możliwości człowieka. Wszystko to stanowiło porywające tło wydarzeń. Lektura była wciągająca i od samego początku byłam ciekawa, co będzie dalej. Tajemniczość i pozornie niezwiązane ze...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1488
529

Na półkach: ,

O "Cieniach Paryża" bardzo dobrze wypowiadali się książkowi blogerzy, przynajmniej Ci, których oglądam ;), więc mając przed sobą długa podróż sięgnęłam właśnie po tę historię napisaną przez Paulinę Kuzawińską.
Hmmm.... mnie ta książka nie zachwyciła. Moim zdaniem to dość przeciętna opowieść, napisana bez efektu wow!
Ja atmosfery Paryża lat 80-tych XIX wieku, owej 'belle epoque' tak zachwalanej przez innych czytelników, niestety nie poczułam. Znalazłam za to dość przekombinowaną historię naiwnego młodzieńca....

O "Cieniach Paryża" bardzo dobrze wypowiadali się książkowi blogerzy, przynajmniej Ci, których oglądam ;), więc mając przed sobą długa podróż sięgnęłam właśnie po tę historię napisaną przez Paulinę Kuzawińską.
Hmmm.... mnie ta książka nie zachwyciła. Moim zdaniem to dość przeciętna opowieść, napisana bez efektu wow!
Ja atmosfery Paryża lat 80-tych XIX wieku, owej 'belle...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
762
554

Na półkach: , , ,

Paryż od dawna mnie fascynuje i muszę przyznać, że Pani Paulina Kuzawińska niesamowicie oddała jego magiczny, romantyczny klimat. Dla fanów francuskich wątków myślę, że powieść byłaby intrygująca... Jednak dla mnie to za mało... Niestety...
Na LC możemy przeczytać że „Cienie Paryża to niesamowita, romantyczna opowieść grozy z czasów pary i elektryczności, z autentycznymi wydarzeniami i postaciami historycznymi w tle." Nie poczułam tej grozy, tajemniczości... Gubiłam się w zdarzeniach... Nie porwali mnie bohaterowie ponieważ nie byłam w stanie im uwierzyć... Zabrakło mi tutaj jakiejś takiej mocy przyciągania... Czytałam bez większych emocji i zaangażowania...

Może trafiłam na nią w niewłaściwym czasie?

Książka pochodzi z współpracy barterowej z Wydawnictwem Lira.

Paryż od dawna mnie fascynuje i muszę przyznać, że Pani Paulina Kuzawińska niesamowicie oddała jego magiczny, romantyczny klimat. Dla fanów francuskich wątków myślę, że powieść byłaby intrygująca... Jednak dla mnie to za mało... Niestety...
Na LC możemy przeczytać że „Cienie Paryża to niesamowita, romantyczna opowieść grozy z czasów pary i elektryczności, z autentycznymi...

więcej Pokaż mimo to

avatar
286
285

Na półkach:

Na wrześniowych targach książki w Warszawie, kupiłam "Cienie Paryża". To najnowsza powieść Pauliny Kuzawińskiej, która swoją premierę miała w połowie maja. Przyznam, że poprzednie książki tej autorki, urzekły mnie swoim klimatem i szalenie polubiłam ich bohaterkę.

Tym razem autorka przenosi nas do Paryża. Jest rok 1889 i rozpoczyna się Wystawa Światowa. Ogromne zainteresowanie wśród ludzi budzi wieża Eiffla. Każdy chce ją zobaczyć.

W tym samym czasie, do szpitala dla obłąkanych trafia zdolny architekt, Victor. Młody człowiek podpalił restaurację, która mieściła się w wieży Eiffla.

Dlaczego to zrobił, co nim kierowało? Czy jest szalony? To próbują ustalić psychiatrzy, przy pomocy hipnozy. Mężczyzna szuka odpowiedzi. W jego wspomnieniach wciąż powraca tajemnicza postać o imieniu Elaine.

Historia wymyślona przez autorkę, przypominała mi trochę zły sen. Koszmar, z którego trudno się obudzić. Nie wiedziałam, co jest prawdą, wytworem wyobraźni, a co jest snem.

Victor, bohater powieści, próbował przekonać siebie, że nie postradał zmysłów, że tajemnicza kobieta, którą widuje, nie jest zjawą. Został wplątany w niebezpieczną intrygę, lecz sam nie był szczery z najbliższymi.

"Cienie Paryża" przeczytałam w jedno popołudnie. Uważam, że to zgrabnie napisana książka, z ciekawym pomysłem na fabułę. Czuć w niej klimat bell époque, miejscami jest groźnie i mroczno. Mnie nie porwała i czegoś mi w niej zabrakło. Jednak daję duży plus za kilka ciekawostek dotyczących XIX - wiecznego Paryża, o których nie miałam pojęcia.

Na wrześniowych targach książki w Warszawie, kupiłam "Cienie Paryża". To najnowsza powieść Pauliny Kuzawińskiej, która swoją premierę miała w połowie maja. Przyznam, że poprzednie książki tej autorki, urzekły mnie swoim klimatem i szalenie polubiłam ich bohaterkę.

Tym razem autorka przenosi nas do Paryża. Jest rok 1889 i rozpoczyna się Wystawa Światowa. Ogromne...

więcej Pokaż mimo to

avatar
131
36

Na półkach:

Bardzo ciekawa i pasjonująca powieść, od której trudno się oderwać. Czytając ją można poćwiczyć swoją intuicję w trakcie snucia indywidualnych hipotez dotyczących domniemywanego przez czytelnika toku spraw.

Myslę, że osoby lubiące tego typu literaturę, pełną tajemnic, niedomówień i psychologicznych zagadek bardzo docenią powieść Pauliny Kuzawińskiej, a po jej przeczytaniu sięgną chętnie również po inne książki tej autorki, która w bardzo trafny sposób potrafi oddawać nastrój i atmosferę czasów, w których dzieje się powieść.

Bardzo ciekawa i pasjonująca powieść, od której trudno się oderwać. Czytając ją można poćwiczyć swoją intuicję w trakcie snucia indywidualnych hipotez dotyczących domniemywanego przez czytelnika toku spraw.

Myslę, że osoby lubiące tego typu literaturę, pełną tajemnic, niedomówień i psychologicznych zagadek bardzo docenią powieść Pauliny Kuzawińskiej, a po jej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1916
1325

Na półkach:

Paryż końca XIX wieku.Właśnie rozpoczyna się Wystawa Światowa.Victor Argent młody,obiecujący architekt z niewiadomych przyczyn podpala restaurację na Wieży Eifla .W szpitalu psychiatrycznym zostaje poddany hipnozie.Z każdą stroną odkrywamy sekrety bohatera,zastanawiamy się kim jest tajemnicza kobieta,która chciała rzucić się z wieży.Nasuwa się pytanie czy to co się wydarzyło naprawdę miało miejsce,czy jest wytworem wyobraźni bohatera.
Paulina Kuzawińska tworzy klimatyczne powieści retro.Jest w nich miejsce na tajemnice jak i na wątek kryminalny.Polecam!!

Paryż końca XIX wieku.Właśnie rozpoczyna się Wystawa Światowa.Victor Argent młody,obiecujący architekt z niewiadomych przyczyn podpala restaurację na Wieży Eifla .W szpitalu psychiatrycznym zostaje poddany hipnozie.Z każdą stroną odkrywamy sekrety bohatera,zastanawiamy się kim jest tajemnicza kobieta,która chciała rzucić się z wieży.Nasuwa się pytanie czy to co się...

więcej Pokaż mimo to

avatar
579
461

Na półkach:

Długa, chaotyczna, momentami mało zrozumiała, momentami nudna opowieść nie wiadomo o czym z zaskakująco ciekawym i konkretnym zakończeniem. Tak naprawdę na przeczytanie zasługuje sama końcówka plus kilka wcześniejszych stron, zawierających opisy XIX - wiecznego Paryża choć przyznać trzeba, że wbrew obietnicom zapowiedzi jest ich dość mało i są raczej pobieżne. Nie ma ani mrocznego klimatu, ani prawdziwego romantyzmu. Dwie sceny "grozy" jakie się pojawiają są raczej groteskowe niż straszne. Ja nie odnajduję tu onirycznej głębi. Pomysł z pewnością bardzo ciekawy. Wykonanie bardzo chybione.

Długa, chaotyczna, momentami mało zrozumiała, momentami nudna opowieść nie wiadomo o czym z zaskakująco ciekawym i konkretnym zakończeniem. Tak naprawdę na przeczytanie zasługuje sama końcówka plus kilka wcześniejszych stron, zawierających opisy XIX - wiecznego Paryża choć przyznać trzeba, że wbrew obietnicom zapowiedzi jest ich dość mało i są raczej pobieżne. Nie ma ani...

więcej Pokaż mimo to

avatar
55
55

Na półkach:

Wspaniałe opisy genialnie oddawały niesamowity klimat epoki. Pozwalały, jak mapy Google, przenieść się do pięknego Paryża - określanego często jako miasto miłości.

Wydarzenia historyczne, połączone w zgrabny sposób z fantastyką, szpital psychiatryczny, a do tego koty... Dużo kotów...

Język, jakim została napisała książka jest po prostu genialny, nawet słownictwo (i francuskie wtrącenia) jest idealnie dopracowane i sprawia, że lektura jest bardzo przyjemna. Czuć, że Autorka ma ogromną wiedzę na temat, którego się podjęła.

W tej książce to, co prawdziwe miesza się z fikcją, to, co wydaje się jednoznaczne, okazuje się mieć drugie dno.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Pauliny i było niesamowite.

Wachlarz emocji, które mocno się odczuwa (strach, złość, dezorientacja), zakończenie wbijające czytelnika w fotel - to właśnie cała książka.

Wspaniałe opisy genialnie oddawały niesamowity klimat epoki. Pozwalały, jak mapy Google, przenieść się do pięknego Paryża - określanego często jako miasto miłości.

Wydarzenia historyczne, połączone w zgrabny sposób z fantastyką, szpital psychiatryczny, a do tego koty... Dużo kotów...

Język, jakim została napisała książka jest po prostu genialny, nawet słownictwo (i...

więcej Pokaż mimo to

avatar
174
26

Na półkach:

Czytaliście "Cienie Paryża" @paulina.kuzawinska ? To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jestem bardzo mile zaskoczona. Ogromnym plusem powieści jest to, że nie jest to typowy romans. To właściwie snucie tajemniczej historii, uwikłanie się w umysł mężczyzny, który zbyt wiele stracił, ufając kobiecie.

Victor Argent, młody architekt, przed którym stoi otworem świat, wywołuje pożar w restauracji w wieży Eiffla podczas Wystawy Światowej. Za pomocą hipnozy próbuje odkryć przed sobą i czytelnikami, co go pchnęło do tak dramatycznego kroku. Przeżywamy więc wspólnie miłość i dramaty, odkrywamy tajemnice i odczuwamy ciężar, jaki spoczywał na barkach Victora.

To niezwykłe z jaką swobodą autorka prowadzi nas przez zawiłości fabuły. W żaden sposób nas tym nie przytłacza, a jej styl i pióro pozwalają w przyjemności konsumować tę piękną książkę i przekazuje nam cały klimat belle epoque.

Czytaliście "Cienie Paryża" @paulina.kuzawinska ? To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jestem bardzo mile zaskoczona. Ogromnym plusem powieści jest to, że nie jest to typowy romans. To właściwie snucie tajemniczej historii, uwikłanie się w umysł mężczyzny, który zbyt wiele stracił, ufając kobiecie.

Victor Argent, młody architekt, przed którym stoi...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Paulina Kuzawińska Cienie Paryża Zobacz więcej
Paulina Kuzawińska Cienie Paryża Zobacz więcej
Paulina Kuzawińska Cienie Paryża Zobacz więcej
Więcej

Video

Video
Reklama
Reklama
zgłoś błąd