Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Uwieść aroganta

Tłumaczenie: Agnieszka Dębska
Cykl: Poślubić wicehrabiego (tom 3)
Wydawnictwo: Amber
6,1 (191 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
8
8
18
7
30
6
55
5
38
4
18
3
6
2
3
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
To Tempt a rogue
data wydania
ISBN
8324123822
liczba stron
198
słowa kluczowe
romans
język
polski
dodała
Kasiula

Harriet przyjmuje posadę guwernantki, by uciec przed skandalem. Pragnie spokoju i ciszy. Ale gdy przybywa do zamku w Szkocji i staje twarzą w twarz ze swym pracodawcą, zagadkowym i pociągającym, już wie, że jej serce nie zazna tu spokoju. Nie wie jednak, jak wielki sekret ukrywa Mr. Wainwright. I że nie jest on wcale tym, za kogo się podaje.

 

Brak materiałów.
książek: 1169
Tirindeth | 2012-06-12
Na półkach: Przeczytane

Skandal sezonu - młoda Angielka zostaje porzucona po kilku latach narzeczeństwa przez swojego wybranka, hulakę i niegodziwca. Londyn huczy od plotek i spekulacji, nie dając nieszczęśliwej dziewczynie możliwości odetchnięcia od dramatycznych dla niej wydarzeń. Ale Harriet chce być niezależna, dlatego też postanawia przyjąć posadę guwernantki i wyjeżdża na północ Szkocji, by opiekować się trójką podopiecznych pana Wainwrighta. Pragnie nie tylko pozostawić za sobą nieszczęśliwą historię, ale także rozpocząć wszystko od nowa. Ale w szkockim zamku jej życie nie stanie się ani prostsze, ani spokojniejsze. Zadba o to jej nowy pracodawca…

Uwieść aroganta to moje pierwsze spotkanie z twórczością Adrienne Basso, szkockiej pisarki romansów historycznych. Zaintrygowana opisem postanowiłam poświęcić popołudnie dla jednej z jej powieści i dziś przedstawię Wam tego efekty.

Narracja obserwatora wszechwiedzącego przedstawia nam wydarzenia z punktu widzenia dwójki głównych bohaterów - Harriet oraz Nathaniela. Dzięki temu nie tylko znamy ich odczucia, ale także mamy możliwość poznania historii na długo przed zetknięciem się tej dwójki. Powieść jest wówczas pełniejsza i bardziej przyciąga uwagę, gdyż wiemy, co kierowało bohaterami i jaka jest ich przeszłość. A później dochodzi do spotkania, które wywraca życie obojga do góry nogami i odmienia ich losy. Czytelnik obserwuje zmagania obojga ze swoimi emocjami, ich strach i niepewność, a przede wszystkim błędy, które popełniają – zwłaszcza te w stosunku do siebie nawzajem. Język jest prosty, niespecjalnie stylizowany na XIX-wieczny, ale zawiera elementy, które są niezbędne do odzwierciedlenia rozmów pomiędzy ludźmi tamtej epoki (m.in. zwroty grzecznościowe i częste używanie słowa „pan”, „pani”).

Interesująca jest kreacja realiów początku XIX wieku. Gdy tylko ujrzałam datę - 1811 rok - aż uśmiechnęłam się pod nosem, spodziewając się wielkiej klapy. Początek XIX wieku to ciężki okres dla współczesnych pisarzy i doskonałe odzwierciedlenie londyńskiego życia tamtych lat jest po prostu trudne. A jednak Adrienne miło mnie zaskoczyła - choć nie przeczytałam niczego nowego, z aprobatą przyglądałam się wykreowanej rzeczywistości, zachowaniom postaci, sztywnej etykiecie i myślałam przy tym: „Coś takiego, pokazała to całkiem poprawnie”. Tak więc powieść Uwieść aroganta może uchodzić za romans historyczny, gdzie słowo „historyczny” nie dotyczy tylko daty wydrukowanej na pierwszej stronie, lecz rzeczywiście odzwierciedla ducha epoki, w której osadzona jest akcja.

Niestety jest też minus i będzie on dotyczył tak naprawdę kluczowej części historii - romansu. Mówiąc wprost - jest drętwy! Co prawda na początku czytelnik odczuwa dreszczyk podniecenia, gdy dochodzi do starcia na linii Harriet - Nathaniel, lecz później emocje opadają wraz z kolejnymi suchymi opisami, które nie pozwalają na pobudzenie wyobraźni i nie wywołują szybszego bicia serca. Autorka skupiła się bardzo na wątkach pobocznych, kreacji bohaterów i historii, która przywiodła czytelnika do kulminacyjnego momentu, ale sam motyw romansu nie miał w sobie niczego zaskakującego, namiętnego, ani tym bardziej erotycznego.

Podsumowując: Uwieść aroganta to poprawnie napisana opowieść, zgrabnie ujęta w realia XIX-wieczne, którą czyta się szybko i przyjemnie, choć po lekturze można odczuć drobny niedosyt wywołany jałowym wydźwiękiem wątku romantycznego. Książka idealnie nadaje się zarówno dla dojrzałych kobiet, jak i nastolatek, gdyż okrojone opisy aktów cielesnych nie wywołują najmniejszego zgorszenia. W zasadzie od początku można się spodziewać konkretnego zakończenia, przez co powieść nie niesie z sobą dreszczyku emocji, ale nie jest też nużąca. Osobiście daję jej ocenę 3+/6 i polecam osobom, które szukają odpoczynku w samotny, chłodny wieczór.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Może (morze) wróci

Zakupiłem książkę w ciemno, zwiedziony dobrymi opiniami na jej temat na tym portalu, choć już tytuł wydał mi się lekko pretensjonalny, by nie napisać...

zgłoś błąd zgłoś błąd