Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Fractale

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Biblioteka "Czasu Kultury"". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
5,82 (67 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
4
7
12
6
15
5
10
4
4
3
9
2
4
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-7337-625-9
liczba stron
172
słowa kluczowe
opowiadania, nowele
język
polski
dodała
Marcepan

Natasza Goerke jest mistrzynią małych form. Na niewielkiej przestrzeni jednej, dwu, najwyżej kilku stron jej bohaterowie rozgrywają swe małe i wielkie dramaty. Większość z nich ma swój początek w niedopasowaniu uczuć, w zastanawiającym rozmijaniu się wzajemnych oczekiwań. Punktem wyjścia opowiadań jest zarówno gra językowa, zamiana ról bohaterów, zderzenie dwu różnych kultur, jak i...

Natasza Goerke jest mistrzynią małych form. Na niewielkiej przestrzeni jednej, dwu, najwyżej kilku stron jej bohaterowie rozgrywają swe małe i wielkie dramaty. Większość z nich ma swój początek w niedopasowaniu uczuć, w zastanawiającym rozmijaniu się wzajemnych oczekiwań.
Punktem wyjścia opowiadań jest zarówno gra językowa, zamiana ról bohaterów, zderzenie dwu różnych kultur, jak i niekonwencjonalna gra psychologiczna. Nie są jednakże wyłącznie formalną i kulturową zabawą. Ich niezwykłość i znaczenie wynikają z optymistycznej prognozy. Optymistycznej dla kultury, mimo jej atroficznej, współczesnej struktury.
Ciepło, z jakim Goerke opisuje swoich bohaterów, pozwala wierzyć w ową optymistyczną prognozę - pomimo na przekór ponurej rzeczywistości. Warto też jednak pamiętać o lęku niespełnienia, który im towarzyszy.
Opowiadania Nataszy Goerke wyróżnia niezwykła łatwość poruszania się wewnątrz światów często bardzo odległych od siebie kultur.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 198
Alexandra | 2015-12-29
Przeczytana: 2015 rok

Przeczytałam ostatnio "Fractale" Nataszy Goerke, która jest naprawdę mistrzynią małych form i groteski. Historie bohaterów zostają ujęte w opowiadania różnej długości. Przepełnione są one grą językową, zamianą ról bohaterów i obrazami różnych kultur. Cykl rozpoczyna opowiadanie "Przed burzą". Tytuł związany z obserwacjami meteorologicznymi wprowadza nas w metaforyczną burzę, która wkrada się do relacji między mężczyzną a kobietą. Nic nie wiemy o głównych bohaterach - madame Pompadour i Marianem, poza tym, że są małżeństwem. Nie wiemy z jakich wywodzą się rodzin, co sprawiło, że postanowili być ze sobą i jaki wcześniej mieli do siebie stosunek. Czy tylko dlatego, że nie chcieli iść samotnie przez życie, a oprócz siebie nawzajem nie spotkali nikogo innego? Nie znajdziemy istotnych wydarzeń poza rozmyślaniem, krótkimi dialogami i malowaniem korytarza. Mają świadomość znikomej jedności i tego, że są coraz bardziej samotni, choć mieszkają pod jednym dachem. Gdy uczucia, które kiedyś uszczęśliwiały kończą się, nadchodzi czas rozstania. Trudno określić czy podejmą właśnie taką decyzję czy będą w stanie przetrwać. Czytelnik może zastanowić się, dlaczego człowiekowi najbardziej jest potrzebny drugi człowiek i czy miłość staje się przyzwyczajeniem? Czy świadomie decydujemy się na bycie z kimś czy tylko dlatego, że boimy się samotności?
"Wycieczka" jest odwróceniem aktu stworzenia (Na początku kroczył przewodnik). Życie człowieka zostaje ukazane w schemacie, że nie jesteśmy podmiotami tylko przedmiotami. Gdy przewodnik nagle znika, ludzie rozbiegają się i nie widzą, co robić. Przemieszczanie się, zwiedzanie, bieg, wszystko to trzeba zrobić jak najszybciej, przez co tracimy zdolność przeżywania i refleksji nad życiem i otaczającym nas światem.
Czy człowiek potrafi być "Poza lękiem"? Chyba za często nam się wydaje, że tak. To tytuł czwartego opowiadania w którym został przedstawiony obraz dziecka w dorosłym człowieku. Pytanie "A co, boisz się?" przenosi nas do czasu dzieciństwa, gdy wstydem było (zwłaszcza dla chłopca) przyznanie się do strachu. Dla ukazanych dorosłych bohaterów symbolem normalnego życia jest mycie zębów. Po stracie szczoteczek nie potrafią odnaleźć się we współczesnym świecie. Jak bardzo człowiek nie deklarowałby, że jest odważny tak
w głębi serca sam wie czego boi się najbardziej. We współczesnym świecie liczy się sukces i zwycięstwo w pełni, bo mało kogo obchodzą same starania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zaklęta w białą sarnę

Magia, przyjaźń i miłość – to pierwsze myśli, które nasuwają się po przeczytaniu "Zaklętej w białą sarnę". Przyznam szczerze, że początkowo...

zgłoś błąd zgłoś błąd