Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kształt wody

Tłumaczenie: Jarosław Mikołajewski
Cykl: Komisarz Montalbano (tom 1)
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
6,57 (172 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
5
8
18
7
69
6
55
5
14
4
4
3
4
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La forma dell'acqua
data wydania
ISBN
9788373922259
liczba stron
180
język
polski

"Kształt wody" to pierwsza z prezentowanych polskiemu czytelnikowi powieści tego niezwykle popularnego we Włoszech autora. W Vigacie zostaje odnalezione ciało inżyniera Luparello, lokalnej osobistości. Według orzeczenia biegłych, przyczyną śmierci był atak serca spowodowany "przedawkowaniem" uciech erotycznych. Komisarz Montalbano, pomimo nacisków, ociąga się z zamknięciem śledztwa, i to nie...

"Kształt wody" to pierwsza z prezentowanych polskiemu czytelnikowi powieści tego niezwykle popularnego we Włoszech autora.

W Vigacie zostaje odnalezione ciało inżyniera Luparello, lokalnej osobistości. Według orzeczenia biegłych, przyczyną śmierci był atak serca spowodowany "przedawkowaniem" uciech erotycznych. Komisarz Montalbano, pomimo nacisków, ociąga się z zamknięciem śledztwa, i to nie tylko dlatego, że denat uchodził za człowieka ostrożnego i raczej wstrzemięźliwego. Pewne osoby zachowują się dziwnie, a w pobliżu zwłok odnajdują się zagadkowe przedmioty. Wszystko to najwyraźniej świadczy, że ktoś próbuje skompromitować inżyniera. Potwierdza to śledztwo komisarza, odkrywające coraz to nowe, niespodziewane tropy.

 

źródło opisu: http://www.noir.pl/

źródło okładki: http://www.noir.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (386)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5942
allison | 2014-11-10
Przeczytana: 10 listopada 2014

Było to moje drugie spotkanie z komisarzem Montalbano, równie satysfakcjonujące jak poprzednie ("Głos skrzypiec").
"Kształt wody", rozpoczynający serię, jest nie tylko wielowątkową historią kryminalną. To także wprowadzenie do świata śledczego, który ma nietypowe poczucie humoru, skomplikowane życie uczuciowe i jest wyrafinowanym smakoszem - miłośnikiem włoskiej kuchni (za tę ostatnią cechę od razu go polubiłam:)).

Przyznam, że początkowo powieść średnio mnie zainteresowała. Nieco nużące wydały mi się dywagacje na temat związków polityki, mediów i mafii, ostatecznie jednak akcja szybko się rozwinęła, a informacje te okazały się przydatne do zrozumienia całości, a przede wszystkim niekonwencjonalnej decyzji komisarza, który zaskakuje nią czytelnika pod koniec książki.
Ten właśnie krok Montalbano pokazał go w nowym świetle, zdradzając wiele na temat jego osobowości i etyki. Sprawił też, że "Kształt wody" nie jest tylko kryminałem, lecz także (a może przede wszystkim) refleksją...

książek: 205
Sagittaire | 2016-06-09
Przeczytana: 08 czerwca 2016

Napisany lekką ręką i bajecznie prosty w odbiorze kryminał.

Autor - wybitny reżyser, profesor ważnych włoskich akademii filmowych i teatralnych, debiutował wierszami. Zmęczony daremnymi poszukiwaniami na poziomie języka i kompozycji postanowił ujarzmić natłok myśli radykalnym zawężeniem formy. "Wszedłem w zakład z samym sobą - wspomina Camilleri - Zadałem sobie pytanie, "A czy potrafiłbyś napisać powieść od A do Z, jak Pan Bóg przykazał?". Na wzór abstrakcjonistów, którzy po latach błądzenia odkrywają, że ich powołaniem jest prosta imitacja natury, w ślad za wieloma poetami, zaczął rozglądać się za sztywną regułą, w której granicach mógłby się odnaleźć. Stwierdził, że najlepszą klatką jest kryminał, ponieważ narzuca normy, nie można naruszyć związków logicznych, czasowych, przestrzennych [źródło: Jarosław Mikołajewski].

Tak czy inaczej u schyłku swoich lat (w wieku 70 lat) zaczął A. C. pisać kryminały i to tak, że stał się czytelniczym fenomenem.

Przypuszczam, że na poczytność...

książek: 722
Agacha | 2016-06-20
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2016

Muszę przyznać, że polubiłam komisarza Montalbano. Bo chłop da się lubić. Błyskotliwy, a przy tym sumienny i uczciwy policjant. Sympatyczny kryminał, w którym wszystko jest tylko na pozór proste i jasne od początku. Polecam.

książek: 1254
Anna | 2015-06-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 czerwca 2015

Po Komisarza Montalbano sięgnęłam, bo miał tutaj, na lc bardzo dobre recenzje.
Kryminały lubię, zwłaszcza cykle, bo do bohaterów się przyzwyczajam.

Sięgnęłam, przeczytałam... i ocenić nie umiem.
Może za krótka była?
A może czego innego oczekiwałam?

Lubię misternie budowany wątek kryminalny, ale tutaj tego nie było. W zamian mieliśmy dużo mylących tropów, informacji pozornie nieistotnych, żeby na samym końcu komisarz połączył to w całość i podał nam rozwiązanie na talerzu. To oznacza, że do rozwiązania nie dochodzimy stopniowo, krok za krokiem. Nie. Jak ktoś niecierpliwy, to niech przeczyta pierwsze dwa rozdziały, a potem dwa ostatnie. Niewiele straci.

Odrobinę (naprawdę tylko odrobinę, a i to pewnie nadużycie z mojej strony) przypomina to Sherlocka Holmesa. Tam też dopiero na samym końcu poznajemy wyjaśnienie, które zdaniem detektywa było oczywiste od samego początku i tylko my, ciemna masa czytelnicza nie dostrzegliśmy tego od razu.

Trochę jestem rozczarowana, ale daję 6...

książek: 662
Katarzyna Bartnicka | 2016-01-20
Na półkach: Ebook, Przeczytane
Przeczytana: 20 stycznia 2016

Zachęcona przychylnymi opiniami, przeczytałam i cała jestem w skowronkach. Bo jak na kryminał przystało lektura lekka i przyjemna, tak w sam raz na odprężenie od cięższych pozycji. Czytało mi się ją wyjątkowo dobrze, bo i główny bohater nie starał się w niczym mojej sympatii do siebie pomniejszyć. Jest to bowiem facet z jajami, pogodny i solidnie wykonujący swoja pracę, a swoich informatorów traktuje tak jak należy, czyli wierzy, że to co mówią może być prawdziwe i nie doszukuje się nigdzie drugiego dna. Autor nie stara się udowodnić czytelnikowi, że jego bohater ma jakaś misje do spełnienia, ciężką depresję i bywa obsesyjnie nieufny co bezwarunkowo czyni taką postać superbohaterem. Na szczęście komisarz Montalbano jest tylko zwykłym policjantem i chwała mu za to!

książek: 974
almos | 2013-11-27
Przeczytana: 24 listopada 2013

Pierwsza książka cyklu z komisarzem Montalbano. Cykl z Montalbano to jeden z moich ulubionych, stawiam go na równi z Wallanderem Mankella, Archerem MacDonalda czy parą Petra Delicado-Fermin Alicii Gimenez-Bartlett. Z tym że Montalbano jest u nas mało popularny, dlaczego? Weźmy tą powieść: jest śmierć polityka, ale z przyczyn naturalnych, chociaż w niezwykłych okolicznościach, czyli nie ma morderstwa, a potem jest morderstwo ale nie ma sprawcy. Czyli nie ma tu klasycznej triady powieści kryminalnej: morderstwo, śledztwo, wykrycie sprawcy. Mamy za to intrygę, w której uwikłani są lokalni politycy, mafiosi, alfonsi i kto tam jeszcze. Montalbano zależy na odkryciu prawdy, ale tak naprawdę tylko dla siebie, bo prawda nikogo nie interesuje, a zwłaszcza nie interesuje wymiaru sprawiedliwości. Camilleri trochę się bawi konwencją kryminału, trochę z niej kpi. Co ważne tutaj to warstwa społeczno-obyczajowa: opis burdelu pod gołym niebem, pokazanie sycylijskiej sieci zależności, nepotyzm; i...

książek: 288
cynaderki | 2013-06-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Elegancko, błyskotliwie i z dbałością o formę - kryminał w sycylijskiej scenerii dla wybrednych. Przy tym detektyw filozof i erudyta sam stanowi ciekawą zagadkę.

Pierwszy tom bardzo obiecującego cyklu kryminalnego to prawdziwa gratka dla poszukiwaczy inteligentnej rozrywki.

książek: 162

Sporo dobrego słyszałam o powieściach z komisarzem Montalbano, więc gdy tylko dojrzałam książkę w bibliotece, natychmiast ją wypożyczyłam.
"Kształt wody" trochę mnie zaskoczył, bo spodziewałam się bardziej wartkiej akcji. Potem jednak doszłam do wniosku, że książka ma swój urok, komisarz i jego nieposkromiony apetyt na smaczne jedzenie od razu "robią smaka" czytelnikowi:).
Podoba mi się, że autor łączy tu poważne sprawy kryminalne z poczuciem humoru, bo niektóre teksty Montalbano są nie do podrobienia. Rozbawiający jest też jego asystent Catarella, istny fajtłapa.

Można przy tej książce doskonale odpocząć.

książek: 1617
Pablos | 2016-08-23
Przeczytana: 17 sierpnia 2016

Pierwszy tom cyklu o komisarzu Montalbano to lektura zadziwiająco krótka, ale niezwykle intensywna. Książka w zasadzie czyta się sama; autor posiada umiejętność takiego przedstawiania sytuacji, że czytelnik ani się obejrzy, a czytnik już mu wskazuje 35% lektury zaliczonej. Z jednej strony mamy do czynienia ze ścianami tekstu, z drugiej z bardzo krótkimi fragmentami, najczęściej dialogów, nawet nie przedstawiających rozmówców - a mimo to czytelnik doskonale się w tekście i rozmowach orientuje.

Komisarza bardzo łatwo polubić, od pierwszych chwil jest postacią interesującą. Całość akcji rozgrywa się na Sycylii, dość specyficznym miejscu, gdzie - prawie jak u nas - rządzą znajomości i sieci wzajemnych przysług. Trudno o ludzi uczciwych, a jednak komisarz takim jest, i każdy o tym wie, co także ma znaczenie podczas kontaktów z nim, nie tylko podczas śledztwa, ale i w życiu prywatnym.

A życie prywatne pana komisarza jest ciekawe tak, jak sama zagadka kryminalna. Szczególnie życie...

książek: 909
Meli | 2013-04-30
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 27 kwietnia 2013

Była to moja pierwsza książka pana Camilleri. Chętnie czytam kryminały Donny Leon i nie ukrywam, ze na początku ciągle łapałam się na tym, ze porównywałam obu autorów. I mało by brakowało, ze przerwałabym czytanie. No i się bardzo cieszę, ze tego nie zrobiłam!
Kryminał bardzo fajnie napisany, trzymający w napięciu, dobrze skomplikowana intryga i rewelacyjnie nakreśleni bohaterowie. Dodatkowe punkty za sycylijska atmosferę oraz za zaskakujące zakończenie!

zobacz kolejne z 376 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Weekend na Sycylii

Tym razem zapraszamy Was na wyprawę na włoską wyspę. W jakich książkach jej szukać? Z jaką powieścią najlepiej się wybrać na sycylijskie wakacje? Który z literatów najdoskonalej oddaje jej klimat? Sprawdziliśmy – i powstało takie oto zestawienie.


więcej
Pięć książek z wodą

Jak wiadomo książki wody nie lubią. I pod tym względem panuje pełen egalitaryzm - zarówno książki papierowe, e-booki, jak i audiobooki tracą swoje właściwości po kontakcie z jakimkolwiek płynem. Czytelnicy za to nie przepadają za laniem wody przez pisarzy - przegadane książki są najgorsze. Nic za to nie stoi na przeszkodzie, aby motyw wody umieścić w tytule: pasuje to zarówno do kryminałów, autobiografii, romansów, jak i literatury pięknej. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd