Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Klaudiusz i Messalina

Tłumaczenie: Stefan Essmanowski
Cykl: Klaudiusz (tom 2)
Wydawnictwo: Książnica
7,39 (840 ocen i 39 opinii) Zobacz oceny
10
35
9
122
8
216
7
300
6
118
5
39
4
3
3
6
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Claudius the God
data wydania
ISBN
8371327129
liczba stron
536
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Łukasz Kuć

Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Waleria Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych. W...

Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Waleria Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych. W końcu jej postępki zaczęły zagrażać życiu cesarza i stabilności imperium...

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 397
Kazik | 2012-03-20
Na półkach: Przeczytane

A więc stało się - zarówno Wieszczka, jak i stary historyk z jedną nogą w grobie mieli rację. Klaudiusz, frajer Klaudiusz, kulawy-kretyn Klaudiusz, wujek Klo, jąkała K-k-k-klaudiusz, zakała rodziny Klaudiusz został oficjalnym władcą ogromnego imperium rzymskiego. Szok. W szoku są wszyscy, a najbardziej przerażony i skołowany jest nasz nieszczęsny bohater, który nijak ma ochotę objąć władzę. Jedynie groźba śmierci zmusza go do wzięcia na barki dobra państwa. "Wszystko układa się idealnie!", mógłby ktoś zakrzyknąć. "Gość przeżył panowanie dwóch cesarzy-psychopatów i wreszcie udowodnił, ile jest wart. Nic, tylko się cieszyć!". Niestety, po tym, zdawałoby się, "i żyli długo i szczęśliwie", opowieść toczy się dalej - Klaudiusz ma wielu wrogów, budzi wśród poddanych śmiech, a po fanaberiach Kaliguli skarbiec świeci pustkami. A jak jeszcze dodamy do tego femme fatale, która szybko rozstawia swoją pajęczą sieć, to pozostaje tylko jęknąć nad niedolą naszego bohatera.

Nie ukrywam, choć dałam tyle samo gwiazdek, pierwszą część uważam jednak za lepszą. Choć Klaudiusz nadal pozostaje sympatyczną poczciwiną, a jego przeżycia w dalszym ciągu budzą emocje, wyraźnie zgorzkniał. W ogóle, cała książka sprawia wrażenie dość ponurej, z akcentem na finał, i nie ma co się dziwić. Wiem, że to bezsensowne żale, ale brakuje mi barwnych postaci z poprzedniej części - myślę tu głównie o Liwii (nie oszukujmy się - Messalina nie dorasta jej do pięt w żadnym aspekcie) i Auguście.

"Klaudiusz i Messalina" to zdecydowanie godna kontynuacja, napisana dobrym stylem, dramatyczna, gorzka, obfitująca w ciekawe opisy świata antycznego i zaludniona przez interesujące postacie. Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zerwa

Lubię Mroza, bo ma dobry język i nie jest żenujący, ale mam wrażenie, że ciągle czytam tę samą książke.

zgłoś błąd zgłoś błąd