Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Klaudiusz i Messalina

Tłumaczenie: Stefan Essmanowski
Cykl: Klaudiusz (tom 2)
Wydawnictwo: Książnica
7,39 (824 ocen i 41 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
120
8
209
7
291
6
116
5
41
4
3
3
6
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Claudius the God
data wydania
ISBN
8371327129
liczba stron
536
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Łukasz Kuć

Inne wydania

Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Waleria Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych. W...

Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Waleria Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych. W końcu jej postępki zaczęły zagrażać życiu cesarza i stabilności imperium...

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1587)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1900
Gosia | 2016-01-03
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 03 stycznia 2016

Pierwszy tom historii o Klaudiuszu Roberta Graves'a przeczytałam już wiele lat temu. Wtedy byłam zafascynowana tą książką. Chyba mogę nawet powiedzieć, że to właśnie ona głównie przyczyniła się do mojego zainteresowania starożytnym Rzymem.
Z żalem stwierdzam, że drugi tom nie spełnił moich oczekiwań. Nastawiłam się na psajonującą lekturę, jednak miejscami nudnawe opisy zepsuły mi odbiór.
Tytuł nie oddaje zawartości, bo Messalina pojawia się z rzadka, gdzieś między wierszami. Jeśli miała tak wielki wpływ na Klaudiusza, to tutaj jej postać została znikomo przedstawiona. Więcej już dowiadujemy się o przyjacielu Klaudiusza Herodzie Agryppie.
Książka jest napisana w formie autobiografii i to sobie poświęca Klaudiusz najwięcej miejsca. Tłumaczy swoje działania, motywy, ambicje, przemyślenia.
Trzeba przynać, że miał dla siebie sporo autoironii i chyba to pozwoliło mu przetrwać najgorsze momenty panowania.
Mimo wszystko był niezykłą postacią i wart jest poznania choćby za pośrednictwem...

książek: 3714
Wkp | 2016-05-31
Na półkach: Przeczytane, Współpraca

WŁADZA I NAMIĘTNOŚĆ

Nie ma co ukrywać, że literatura historyczna nie leży stricte w obszarze moich czytelniczych zainteresowań, ale są takie książki i tacy autorzy, po których każdy czytelnik sięgnąć powinien, niezależenie od swoich preferencji. Do nich zdecydowanie należy Robert Graves i jego dylogia o cesarzu Klaudiuszu, której pierwsza część stała się kanwą głośnego serialu „Ja, Klaudiusz”.

Jest już rok 41 naszej ery, Klaudiusz, o którym powiedzieć można wiele, od kuternogi, przez jąkałę, po rodzinnego głupka, jest cesarzem, zyskał władzę, zyskał pozycję i kilka przymiotników pozytywnych, mówiących o jego lojalności i sprawiedliwości. Mniej pozytywów rzec można jednak o jego małżonce, Messalinie. Opowieści o jej seksualnych dokonaniach i niespożytych w tej materii siłach przeszły do legendy. Messalina wywiera także niezwykle silny wpływ na Klaudiusza, na jego decyzje i postrzeganie niektórych spraw. Jak jednak zareaguje cesarz, kiedy jego własna żona zacznie zagrażać nie tylko...

książek: 1954
Strega | 2013-08-25
Przeczytana: 25 sierpnia 2013

Bardzo dobra książka, chociaż nie tak ciekawa jak pierwsza część "Ja, Klaudiusz". W tej części książki Klaudiusz jest mocno skupiony na opowieściach wojennych, kwestii chrześcijańskiej i swoich dokonaniach. W poprzednim tomie niezwykle barwną postacią była Liwia, żona cesarza Augusta, w tym tomie wydawć by się mogło, że taką femme fatale będzie Messalina, żona Klaudiusza. Piękna, przebiegła kobieta. Nimfomanka, zręczna w kłamstwach, intrygach, knowaniach. Idealna, by uczynić z niej barwną postać książki, jednak ten wątek jest tutaj mało ciekawy. Pojawia się, ale jakoś tak beznamiętnie. Trochę szkoda. Klaudiusz ciągle podkreśla swoją niewiedzę o poczynaniach małżonki, o jej rozpuście, o ludziach, którzy zginęli, bo narazili się cesarzowej. Ojj...najlepiej powiedzieć, że się o niczym nie wiedziało. Oczywiście można tak Klaudiusza przedstawiać. Książka nie jest biografią, chociaż żadna z postaci nie jest fikcyjna, a Graves korzystał z bardzo bogatych źródeł historycznych. Dla...

książek: 429
Dorota | 2016-05-09
Przeczytana: 09 maja 2016

Nie tego się spodziewałam po zakończeniu poprzedniej części. Trzeba dodać, że zakończenie książki Ja, Klaudiusz dało mi poczucie, że nareszcie coś fajnego się zapowiada. Pierwsze lata panowania nowego Cezara, jego burzliwy związek z Messaliną. Borykanie się z kolejnymi intrygami. Tego właśnie się spodziewałam. Natomiast to co zastałam, moich oczekiwań kompletnie nie spełniło.
Nudne, przydługie opisy i dialogi. Styl pisania nie zmienił się w porównaniu z poprzednią książką. Tego co w pierwszej części ratowało całość opowieści, czyli znakomicie przedstawione charaktery bohaterów, tutaj nie było. Całą książkę czekałam na szczegółowe przedstawienie Messaliny, która znana mi jest z kart historii jako pociągająca za pałacowe sznurki nimfomanka. Jakież było moje rozczarowanie kiedy jej przedstawienie było...nijakie. Ehhh, nie, nie, nie!!!

książek: 234
wabag | 2015-03-05
Przeczytana: 02 marca 2015

W literaturze bardzo lubię postaci kobiece. A szczególnie takie, które byłyby okrutne i złe, a najlepiej przy tym także i rozpustne. Ma to zapewne związek z tym, że głównie pisało się i pisze o mężczyznach, a kobiety są jedynie ich dodatkiem stanowiąc mało interesujące tło.

Po obejrzeniu serialu BBC "Ja, Klaudiusz" zapragnąłem zmierzyć się z legendą Messaliny, kobiety występnej, rozwiązłej i stanowiącej zaprzeczenie matki i żony zajętej od rana do wieczora praniem, sprzątaniem, gotowaniem i służbą swojemu "Jaśnie Panu".

Na książkę Gravesa rzuciłem się zatem jak gołąb na ostatnie ziarno i na tę Messalinę czekałem pierwszych 50 stron, potem 50 następnych, potem jeszcze kolejne i... okazało się, że tej Mesaliny w "Klaudiuszu i Messaalinie" jest tyle co kot napłakał.

Historia rządów cesarza Klaudiusza ciągnęła się rozwlekle, przez co tak naprawdę trudno już było wywieść kto kogo bił w Brytanii, a który szwagier był przy okazji adoptowanym synem drugiego szwagra. Tak naprawdę...

książek: 672
ewula | 2013-11-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 listopada 2013

Zdecydowanie pierwsza część ,,Ja Klaudiusz'' lepsza.Powieść ukazuje obyczajowość ,mentalność i okrucieństwo obywateli Rzymu początku naszej ery.Żal mi było łatwowiernego Klaudiusza oszukiwanego przez niewierną żonę.

książek: 490
MałaPisareczka | 2014-03-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Historia
Przeczytana: 18 marca 2014

Po zakończeniu pierwszej części biograficznej powieści Klaudiusza, przyszedł czas na kolejną. Wiele się zmieniło w życiu nowego cesarza, choć nie tak wiele, byśmy przestali go lubić.

Jąkała Klaudiusz stał się cesarzem. Wszystkich ogarnęło przerażenie, połączone z niedowierzaniem, a w największym szoku był właśnie sam zainteresowany. W końcu Klaudiusz miał zupełnie inne plany na przyszłość - zamierzał pisać kroniki historyczne - i zdawał sobie sprawę, że do rządzenia się po prostu nie nadaje. Władca musi być charyzmatyczny, siać lęk i budzić respekt, musi mieć to "coś", czego niestety nie posiada Klaudiusz. Przeciwieństwem "wielkiego" cezara jest jego żoną, Messalina, która ze sztuką kłamstwa i intryg niemal się urodziła.

Klaudiusz nie ma łatwego startu. Od samego początku zostaje otoczony fałszywymi ludźmi, którzy w przeszłości śmiele wyśmiewali jego niepełnosprawność. Teraz stają się jego wrogami, chcącymi pozbawić go władzy. Władzy, do której on sam nie ma przekonania. Do tego...

książek: 123
tunio | 2014-04-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lipca 1988

Ciąg dalszy historii ciapowatego cesarza i jego lubieżnej małżonki. No cóż, jako nastolatek oddawałem się marzeniom związanym z historią Klaudiusza i Messaliny, z tym, że marzenia te krążyły bardziej wokół Messaliny niż Klaudiusza...
Czy warto przeczytać ? myślę, że warto...choćby tylko dla klimatu słonecznej Italii, rządzonej przez jednego z niewielu rozsądnych cesarzy...

książek: 3614
eR_ | 2015-10-03
Na półkach: Współpraca, Przeczytane
Przeczytana: 03 października 2015

Przez pół wieku Klaudiusz, kulawy jąkała uważany za półgłówka, ale człowiek uczciwy, prawy i lojalny, pozostawał w cieniu, aż przypadek zrządził, że został cesarzem. Jego żoną była wówczas Messalina - kobieta, o której temperamencie i nienasyconym głodzie seksualnym krążyły legendy. Klaudiusz długo pozostawał pod jej wpływem, przymykając oczy na niektóre jej nieprawości, nieświadom innych. W końcu jej postępki zaczęły zagrażać życiu cesarza i stabilności imperium. Klaudiusz musiał dokonać tragicznego wyboru…

Drugi tom najsłynniejszego cyklu Roberta Gravesa.
Tym razem fabuła skupia się na Klaudiuszu, który niespodziewanie, nawet dla siebie samego został cesarzem.
Mimo,że kaleki i uważany za wariata, okazał się znakomitym strategiem i za jego panowania, Rzym dokonał zdawałoby się niemożliwego, podporządkował sobie tereny Brytanii.
Również jako ten który dba o swój naród, wykazał się niezłym zmysłem w dziedzinie inżynierstwa czy architektury.
Messalina, jako najbardziej znana z jego...

książek: 568
gorzka | 2015-01-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2015

Jeszcze zanim sięgnęłam do książki, już współczułam Klaudiuszowi żony. A wszystko za sprawą przypadku: w witrynie jednej z kięgarń, w samym centrum stało dziełko zatytułowane: "Messalina, nierządnica Rzymu".
Bardzo ciekawiło mnie jak autor przedstawi dalsze losy głównego bohatera, który w dojrzałym wieku zostaje cezarem. Powieść przeczytałam z takim samym zainteresowaniem jak pierwszą część. Jestem pod wrażeniem faktu, iż ułomny imperator, (a w opinii niektórych ułomny intelektualnie) wprowadził imperium rzymskie w jeden z najświetniejszych okresów w historii: za panowania Klaudiusza podbito Brytanię, przeprowadzono wiele "inwestycji" gospodarczych, m.in. budowę portu w Ostii czy wodociągów. Jedynie za sprawą nieudanego życia osobistego stał się pośmiewiskiem w społeczeństwie. Jednakże występna żona doczekała się kary...
Lektura okazała się ciekawa i wzbogacająca. Znalazłam w niej dużo przyjemności, śmiać mi się chciało przy opisie zdarzeń, takich jak odwołanie konia Kaligulii z...

zobacz kolejne z 1577 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd