Nie ma kto pisać do pułkownika

Tłumaczenie: Agnieszka Rurarz
Seria: Salsa
Wydawnictwo: Muza
6,59 (576 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
18
9
34
8
66
7
193
6
147
5
91
4
14
3
10
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El coronel no tiene quien le escriba
data wydania
ISBN
8373196285
liczba stron
74
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
farfallam

Marquezowska opowieść o pułkowniku oczekującym na uznanie jego praw kombatanckich i przyznanie mu renty jest wstrząsającym, choć pełnym charakterystycznej dla kolumbijskiego twórcy ironii, studium o ludzkiej samotności i godności. Zaliczana do arcydzieł współczesnej prozy iberoamerykańskiej stanowi obok pierwszych opowiadań Garcii Marqueza i Szarańczy jeden z elementów historii Macondo i sagi...

Marquezowska opowieść o pułkowniku oczekującym na uznanie jego praw kombatanckich i przyznanie mu renty jest wstrząsającym, choć pełnym charakterystycznej dla kolumbijskiego twórcy ironii, studium o ludzkiej samotności i godności. Zaliczana do arcydzieł współczesnej prozy iberoamerykańskiej stanowi obok pierwszych opowiadań Garcii Marqueza i Szarańczy jeden z elementów historii Macondo i sagi rodu Buendia

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2221
Sybi | 2018-01-27
Przeczytana: 27 stycznia 2018

Nie pamiętam już, kto mi to polecał, pamiętam, że ta osoba ostrzegała, że nie jest to typowo dla autora dzieło, a mimo to zobaczyłam nazwisko i stwierdziłam, że łykam w ciemno. Po czym irytowałam się przez dłuższy czas, nie mogąc odnaleźć magii i klimatu znanego mi z innych tytułów Marqueza. Znalazłam za to wiele z jego ironii i mnóstwo goryczy. Cała książka przesiąknięta jest poczuciem absurdu już od pierwszej sceny dotyczącej pogrzebu, kiedy to pułkownik stwierdza, że musi koniecznie iść na pogrzeb, bo po raz pierwszy od lat żegnają kogoś zmarłego śmiercią naturalną. Poruszający jest też namalowany przez narratora obraz nędzy dwójki starych ludzi - chyba najbardziej wymowny fragment to ten, w którym mowa o wyskrobywaniu nożem dna puszki z kawą. Oprócz jednak motywu smutnej starości, utraty jedynego dziecka, zbliżającej się śmierci, samotności, głodu i biedy, to jest to moim zdaniem przede wszystkim historia dramatycznej sytuacji politycznej w Ameryce łacińskiej - represji, cenzury (świetna scena dotycząca rozmowy o treści gazet), zamachów etc. Nie jest to Marquez dojrzały, olśniewający i w pełnej krasie jak w Stu latach samotności czy w Miłości w czasach zarazy, niemniej warto było przeczytać - w szczególności dla kapitalnego zakończenia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ścigany

Cała historia zapowiadała się ciekawie. Członek grupy specjalnej działający w imię obrony obywateli polskich powinien cieszyć się uznaniem i faktyczn...

zgłoś błąd zgłoś błąd